All Chapters of เร้นรักซ่อนร้าย (เรื่องสั้น) : Chapter 71 - Chapter 80

"พี่ซันฟ้าไปเรียนก่อนนะคะ" มือเล็กที่เรียวแขนหอบเอกสารการเรียนยกขึ้นไหว้พี่ชาย(ไม่แท้)ที่นั่งจิบกาแฟอยู่ในครัว "จะรีบไปไหนนักหนา" ซันชายถามอย่างไม่สบอารมณ์นัก "รีบไปเรียนไงคะ นี่ก็อีกครึ่งชั่วโมงจะเข้าเรียนแล้วด้วย" ฟ้าใสตอบพลางยกข้อมือขึ้นดูเวลา "มัวแต่นอนคุยกับผู้ชายจนดึกน่ะสิถึงตื่นสาย""เปล่านะคะฟ้าแค่อ่าน...""อย่ามาเถียงฉันนะเป็นแค่น้องมาเถียงพี่ได้ยังไง!" ชายหนุ่มลุกขึ้นตวาดเสียงดังจนร่างบางสะดุ้ง "ขึ้นรถ เดี๋ยวฉันจะไปส่งเธอเอง ทำตัวเป็นภาระจริงๆ""ไม่เป็นไรค่ะฟ้ามีคนมารับแล้ว" ร่างบางกอดซองเอกสารก้มหน้างุดไม่กล้าสบตาชายหนุ่ม"ใครมารับ?" คิ้วหนาเลิกขึ้นเชิงเป็นคำถามพร้อมกับเดินเข้ามาใกล้ร่างเล็กเรื่อยๆ "พะ..เพื่อนค่ะ" ฟ้าใสเอ่ยตอบพร้อมกับก้าวถอยหลังอัตโนมัติ"อวดดี อยากไปนักก็รีบไปเลยไป!!" ซันชายตะคอกเสียงดังพลางปัดมือไล่อย่างโกรธเคือง ไม่ว่าเธอจะทำอะไรก็ดูจะไม่ถูกใจสักอย่าง"...." ฟ้าใสไม่ได้ตอบอะไรกลับไปเธอก้มหน้าก้มตาวิ่งออกไปใส่รองเท้าแล้วรีบขึ้นรถเพื่อนที่จอดรออยู่หน้าบ้าน ซันชายมองตามไปอย่างหงุดหงิด เขาไม่พอใจกับการที่เธอรู้จักผู้ชายเยอะขึ้นๆ ทุกวันแบบนี้ หากถามถึงสา

วันถัดมา..วันนี้เป็นวันหยุดของฟ้าใสแต่เธอมีนัดกับเพื่อนสนิทเพื่อทำแบบสำรวจเก็บข้อมูลมาทำรายงานส่งอาจารย์ ทำให้ต้องรีบตื่นอาบน้ำแต่งตัวแต่เช้า"วันนี้ไม่มีเรียนจะออกไปไหน?" เมื่อร่างบางก้าวลงมาซันชายก็เอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงดุดัน"ไปทำแบบสำรวจค่ะ" เธอตอบไปตามความจริงเพราะไม่มีอะไรต้องปิดบังเขาอยู่แล้ว "แบบสำรวจอะไร" "เอามาไว้ใช้ทำรายงานค่ะ" เธอก้มหน้าก้มตาตอบเมื่อเห็นว่าเขาคำถามเสียงแข็ง "เพื่อนที่ไปด้วยนี่ผู้ชายหรือผู้หญิง" "...." ฟ้าใสนิ่งเงียบไปเพราะเธอไม่กล้าตอบว่าเพื่อนคนนั้นเป็นผู้ชาย การกระทำที่ป่าเถื่อนของเขาเมื่อวานยังคอยย้ำเตือนเธออยู่ "เงียบแบบนี้แปลว่าผู้ชายสินะ หึ" ซันชายแค่นเสียงหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยันพร้อมกับหยัดกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูง "ฉันจะไปกับเธอด้วย""พะ..พี่ซันจะไปทำไมคะ" "ไปคุมไม่ได้เธอแรดไง" "ฟ้าไม่เคยทำแบบที่พี่วินว่าเลยนะคะ" คำพูดหยาบโลนของชายหนุ่มเริ่มทำให้เธอมีอารมณ์ความโกรธขึ้นมาบ้างแล้ว"คนอย่างเธอโกรธเป็นด้วยเหรอ?" เขาเลิกคิ้วถามอย่างยียวนเหมือนอยากยั่วเธอให้โมโห"เกิดมายังไม่เคยรู้จักคำว่าโกรธเลยค่ะจนได้มาเจอพี่ซัน" เธอประชดประชันกลับเพราะเริ่

"อีกเดี๋ยวได้ครางซี๊ดกว่านี้อีก หึ" เขาแค่นเสียงในลำคอ ก่อนจะดูดเลียติ่งกระสันของเธอต่อ แผล่บบๆๆ แผล่บบๆๆ แผล่บบๆๆชายหนุ่มรัวเรียวลิ้นร้อนตวัดเลียไปที่เม็ดกระสันเสียวอย่างถี่รัว สลับกับใช้ฟันแกร่งขบเม้มบริเวณเนื้อติ่งบวมเป่ง"อ๊าาๆๆ มะ มันเจ็บ อ๊ะะๆๆ ยะ อย่ากัด! อื้ออ!" ความเจ็บปวดและความเสียวซ่านปะปนไปพร้อมๆ กันทำเอาเธอหอบหายใจถี่ๆ สวบ! แผล่บบบๆๆ แผล่บบบๆๆ แผล่บบบๆๆมือหนาแบะร่องกุหลาบของเธอออกช้าๆ แล้วค่อยๆ สอดเรียวลิ้นสากร้อนเข้าไปรูเสียวของเธอ พร้อมกับตวัดเลียไปทั่วโพร่งสวาท "อ๊าาาๆๆ อ๊าาย๊าา มะ มันเสียว อื้อออๆๆ อ๊างงงๆๆ" เรียวขายาวจิกเล็บลงบนแผ่นหลังกว้างอย่างลืมตัว เมื่อถูกเขาเลียจี้จุดกระสันรัวๆ แผล่บบๆๆ แผล่บบๆๆ แผล่บบๆๆเขาเร่งจังหวะขยับเรียวลิ้นอุ่นชื้นเข้าๆออกๆ ที่ร่องเสียวของเธออย่างรุนแรงและถี่รัว มือหนาทั้งสองข้างยื่นไปบีบเคล้นคลึงเต้านมอวบใหญ่"อ๊ะะๆๆ มะ มันไม่ไหวแล้ว อ๊าๆๆ อิ๊อิ๊ อ๊าาย๊าา" ภายในกายสาวเริ่มกระตุกเกร็งถี่ๆ บ่งบอกได้ว่าใกล้ไปถึงขอบสวรรค์เต็มที "รีบๆแตกนะเมียผัวอยากแตกบ้าง" ซันชานเอ่ยพูดทั้งที่ยังเลียในร่องของเธอไม่ยอมห่าง แผล่บบบๆๆ แผล่บบบๆๆ แผล่บ

เมฆาดูดดื่มความหอมหวานจากริมฝีปากของมายด์อยู่นานกว่าจะยอมปล่อยให้มันเป็นอิสระ “โอ๊ย อือ” มายด์ร้องออกมาเบา ๆ เพราะรู้สึกเจ็บที่บริเวณริมฝีปาก เธอสัมผัสได้ถึงความบวมเป่งของมันหลังจากที่ถูกคนตรงหน้าลุกล้ำอย่างหน้าไม่อาย “ปากยังอร่อยขนาดนี้ ส่วนอื่นจะอร่อยขนาดไหน..” วาจาลามกถูกเปล่งออกมาจากลำคอหนาของเมฆา สายตามองเรืองร่างของหญิงสาวตั้งแต่หน้าอกลงมาหยุดที่ใจกลางความเป็นสาว “อะ..ไอบ้า ไอโรคจิต ฉันจะแจ้งความ” ร่างบางตะเบ็งเสียงใส่หน้าเขาอย่างที่ไม่เคยมีใครทำมาก่อน เธอทำใจเอาไว้แล้วว่าคืนนี้คงไม่สามารถรอดพ้นจากเงื้อมมือของเขาได้ ยังไงก็ต้องเสียตัว “ปากดี แต่จะบอกให้นะว่าตำรวจที่นี่ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก หึหึ” “กะ..แก อ๊ะ อ๊า!” เมฆาไม่รอให้มายด์ได้พูดจนจบเขาก็ก้มหน้าลงตะโบมดูดดุนยอดปทุมถันคู่งามของเธอทั้งสองข้างสลับกันไปมาอย่างมูมมาม “อ๊ะ อื้อ สะ..เสียว ยะ..หยุดนะ!” ร่างบางพยายามห้ามเสียงครางที่เกิดจากความเสียวซ่ายไม่ให้เล็ดลอดออกมา เธอรู้ดีว่าการสั่งให้เขาหยุดมันเป็นอะไรที่เป็นไปไม่ได้ แต่เธอก็ไม่สามารถนอนนิ่งเฉยให้เขาล่วงเกินได้ “อร่อยจัง” เรียวลิ้นสากตวัดเลียยอดอกที่แข็งชันขึ้นเป็

เช้าวันถัดมา..“อือ มึนหัวอ่า” ริมฝีปากอวบของร่างเล็กที่ถูกปลุกให้ตื่นจากแสงแดดยามเช้าพึมพำออกมาเบา ๆ เมื่อถูกความหนักอึ้งเข้าเล่นงานที่ศรีษะทันทีที่รู้สึกตัวมายด์เอามือกุมศรีษะค่อย ๆ หยัดกายลุกขึ้นนั่งพิงกับหัวเตียง ปรับสายตาให้คุ้นชินกับการตื่น กวาดมองไปรอบ ๆ ก็ต้องตกใจเมื่อเห็นชายหนุ่มร่างใหญ่นอนคว่ำหน้าอยู่ข้าง ๆ เธอทั้งที่ท่อนบนเปลือยเปล่า หญิงสาวรีบสำรวจร่างใต้ผ้าห่มของตัวเองทันที แล้วสิ่งที่เธอกลัวมากที่สุดมันก็ได้เกิดขึ้น เมื่อเห็นว่าทั้งเขาและตัวเองแก้ผ้านอนอยู่บนเตียงเดียวกัน ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเมื่อคืนนี้เกิดอะไรขึ้น “กรี๊ดดดดดดด!!! อะ..ไอโรคจิต!!” มายด์กรีดร้องออกมาเสียงดังลั่น พร้อมกับปาหมอนใส่ร่างของเมฆาที่นอนหลับอยู่อย่างรุนแรงด้วยอารมณ์โกรธถึงขีดสุด “โอ๊ย! หยุด! หยุด! ถ้าเธอไม่หยุดฉันจะปล้ำเธออีกรอบเดี๋ยวนี้นี่แหละ!” คำขู่ของเมฆาชะงักมือเล็กที่ฟาดหมอนใส่เขาให้หยุดลงได้อย่างง่ายดาย มายด์รู้ดีว่าเมฆาทำอย่างที่ปากพูดแน่หากเธอไม่ยอมหยุด “นายมาข่มขืนฉันทำไม!” ร่างบางกอบโกยผ้าห่มขึ้นมาบดบังร่างกายจนเหลือเพียงแค่ส่วนหัว หลังจากที่ชายหนุ่มลุกขึ้นไปหยิบบุหรี่ราคาแพงมาจุดสูบ