Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 9

ตอนที่ 1 CEO หนุ่มกู้เฟิงหมิงนั่งอยู่บนเก้าอี้หนังในห้องทำงานส่วนตัวของเขาที่อยู่ชั้นบนสุดของตึกระฟ้าใจกลางเมือง ภายในห้องตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์หรูหราราคาแพง ผนังประดับด้วยภาพศิลปะที่มีมูลค่าหลายล้าน ครึ่งชั่วโมก่อนเขาเพิ่งปิดดีลการประมูลโครงการก่อสร้างมูลค่าหลายพันล้านได้สำเร็จ"คุณกู้ครับ รถเตรียมพร้อมแล้วครับ" เลขาหนุ่มแจ้งผ่านอินเตอร์คอมกู้เฟิงหมิงลุกขึ้นจากเก้าอี้ สวมเสื้อสูทราคาแพงที่ตัดเย็บมาเฉพาะสำหรับเขา เขาเดินออกจากห้องทำงานลงไปยังลานจอดรถชั้นใต้ดินทุกย่างก้าวของกู้เฟิงหมิงเต็มไปด้วยความมั่นใจ เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นหินอ่อนดังก้องในโถงทางเดิน พนักงานทุกคนที่เดินสวนต่างก้มศีรษะให้ความเคารพ บ้างก็ยิ้มประจบ แต่ไม่มีใครกล้าสบตากับเขาตรงๆ กู้เฟิงหมิงคือเจ้าของบริษัทก่อสร้างที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีน ชื่อของเขาปรากฏอยู่ในรายชื่อมหาเศรษฐีระดับโลก“วันนี้มีอะไรในตารางงานอีกบ้าง?” กู้เฟิงหมิงถามเลขาหนุ่มที่เดินตามมาติดๆ“มีประชุมกับทีมบริหารตอนบ่ายสองครับ และตอนหกโมงเย็นมีงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จของโครงการที่โรงแรม” เลขาฯ ตอบพลางเปิดประตูลิฟต์ให้ลิฟต์เคลื่อนตัวลงอย่างช้าๆ กู้เฟิง

ตอนที่ 3 มารดาผู้น่าสงสารเมื่อออกมาด้านนอก แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาทำให้กู้เฟิงหมิงต้องหรี่ตา เขาพยายามกะพริบตาเพื่อปรับให้เข้ากับแสงสว่าง ก่อนจะเริ่มสำรวจสิ่งที่อยู่รอบตัวบ้านหลังนี้เป็นบ้านดินชั้นเดียวขนาดสามห้องนอน มีลานดินกว้างอยู่ตรงกลาง มีราวพริกกับข้าวโพดตากแห้งแขวนอยู่ใต้ชายคา กู้เฟิงหมิงมองไปรอบๆ ด้วยความสนใจ ทุกอย่างที่เห็นยิ่งยืนยันความจริง‘นี่มันบ้านในยุคโบราณชัดๆ’ เขาคิดอย่างตกตะลึง ‘ฉันไม่ได้แค่เกิดใหม่ แต่ยังย้อนเวลากลับมาในอดีตอีกด้วย’ลู่ชิงหว่านเดินออกจากบ้านไปยังสวนหลังบ้านที่มีแปลงผักและพริกปลูกอยู่เป็นแถว แม่สามีกำลังเก็บผักกวางตุ้งอยู่“มาเสียที!” เจียหลิงเงยหน้าขึ้นมองลูกสะใภ้ด้วยสายตาดุดัน “ข้ารอเจ้าอยู่นานแล้ว! ทำไมถึงช้านัก?”ลู่ชิงหว่านก้มหน้างุด รีบเดินเข้าไปหาแม่สามี “ขออภัยเจ้าค่ะ ไฉ่เฟิงเพิ่งตื่น ข้าต้องให้นมเขาก่อน”กู้เฟิงหมิงมองหญิงวัยกลางคนที่เขาเดาว่าคงเป็นย่าของร่างนี้ นางมีใบหน้าเหี่ยวย่น ผมสีดำแซมขาวมัดรวบไว้ด้านหลัง ดวงตาคมกริบมองมาที่ท่านแม่และเขา“เจ้าพาลูกมาด้วยทำไม? มันจะทำให้เจ้าทำงานลำบาก” เจียหลิงพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ“ข้ากลัวเขาร้อ

ตอนที่ 5 ไม่สบอารมณ์ลู่ชิงหว่านกินอาหารอย่างเงียบๆ ไม่มีคำบ่นหรือสีหน้าที่แสดงความไม่พอใจ นางเคยชินกับการเป็นคนสุดท้ายที่ได้กิน และมักจะได้กินแต่เศษอาหารที่เหลือ ขณะที่นางกำลังกิน ไฉ่เฟิงสังเกตเห็นว่าซุนเยว่กำลังชมปิ่นอันใหม่ของตัวเองให้เจียหลิงดู“สวยมากเลยนะ” เจียหลิงชม พลางหยิบปิ่นมาพิจารณาอย่างละเอียด “ราคาเท่าไรกัน?”“แปดอีแปะเจ้าค่ะ” ซุนเยว่ตอบ พร้อมกับรอยยิ้มภาคภูมิใจ “ข้าต่อราคาลงมาจากสิบห้าอีแปะ คนขายใจดีมาก”ไฉ่เฟิงรู้สึกโกรธจนแทบอกจะระเบิด แต่เขาทำได้เพียงส่งเสียงอ้อแอ้เบาๆ ในอ้อมแขนของแม่“ชิงหว่าน เจ้ากินเสร็จแล้วหรือยัง?” เหวินเฉาถามอย่างไม่สบอารมณ์ “ล้างจานแล้วก็รีบไปอาบน้ำด้วย ข้าเหนื่อยมาทั้งวัน อยากพักผ่อนเร็วๆ”“เจ้าค่ะ” ลู่ชิงหว่านตอบเบาๆ นางรีบกินข้าวที่เหลือจนหมด แม้จะไม่อิ่มท้องก็ตามเมื่อกินเสร็จ ลู่ชิงหว่านก็วางไฉ่เฟิงลงบนเสื่อที่ปูไว้ข้างๆ โต๊ะอาหาร นางเริ่มเก็บถ้วยชาม ไฉ่เฟิงมองตามแม่ด้วยความสงสาร เขาเห็นว่านางเก็บถ้วยชามของทุกคน ส่วนซุนเยว่ที่นั่งมองปิ่นอันใหม่อย่างมีความสุข ไม่คิดจะช่วยแม่ของเขาแม้แต่น้อย“พี่สะใภ้ พรุ่งนี้ข้าอยากให้ท่านซักผ้าผืนใหม่ของข้

ตอนที่ 8 จู่ๆก็กลายเป็นพ่อที่ดีเมื่อกลับถึงบ้าน ลู่ชิงหว่านพบว่าทุกคนกำลังนั่งกินข้าวเย็นกันอยู่ เหวินเฉาเงยหน้าขึ้นมองเมื่อนางเดินเข้ามาปั๋วเฉิงลุกขึ้นจากโต๊ะอาหารเดินเข้ามาดูหลานชาย ใบหน้าของชายชราเต็มไปด้วยความเป็นห่วง “หมอบอกว่ายังไงบ้าง”“หมอบอกว่าเขาเป็นไข้สูงและมีอาการอักเสบในปอด หมอให้ยามาสามชนิด และบอกว่าต้องเฝ้าดูอาการอย่างใกล้ชิดเจ้าค่ะ”“อักเสบในปอด?” เจียงหลิงทวนคำด้วยความตกใจ“ใช่! ถ้าข้าไม่พาเขาไปหาหมอ...” นางไม่กล้าพูดต่อ นางทั้งโกรธทั้งเกลียดแม่สามีและสามีของตัวเองเจียงหลิงเงียบไป สีหน้าเคร่งเครียด ลู่ชิงหว่านอุ้มไฉ่เฟิงเข้าห้องโดยไม่มองหน้าสามี นางวางลูกลงบนเปลอย่างเบามือ แล้วรีบออกไปต้มน้ำเพื่อชงยา“เจ้ากินข้าวก่อนเถอะ” ปั๋วเฉิงบอก“ข้าต้องทำยาให้ไฉ่เฟิงก่อน เดี๋ยวค่อยกิน” ลู่ชิงหว่านตอบ ก่อนจะรีบเดินไปที่ห้องครัวนางต้มยาตามที่หมอสั่ง รอจนเคี่ยวได้ที่ แล้วกรองเอาแต่น้ำยาใส่ถ้วยเล็ก รอให้เย็นลงเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ ป้อนให้ไฉ่เฟิงทีละช้อนเด็กน้อยดื่มยาได้เพียงครึ่งถ้วยก็เริ่มขัดขืน ลู่ชิงหว่านพยายามปลอบและป้อนต่อจนหมดหลังจากนั้น นางต้มน้ำอุ่น แล้วใช้ผ้าชุบมาเช็ดต

ตอนที่ 10 กลับมาเยี่ยมบ้านเช้าวันต่อมา ลู่ชิงหว่านตื่นขึ้นมาพร้อมกับความตั้งใจใหม่ นางจะอดทนต่อไปเพื่อลูกชาย นางลุกขึ้นอย่างเงียบๆ ระวังไม่ให้ปลุกไฉ่เฟิงที่ยังหลับอยู่ เหวินเฉาคงออกไปเตรียมผักสำหรับขายแล้ว ลู่ชิงหว่านจัดการล้างหน้าล้างตาและเดินไปที่ครัว เตรียมอาหารเช้าเหมือนทุกวันขณะที่นางกำลังหุงข้าว แม่สามีก็เดินเข้ามา“เจ้าตื่นแล้วหรือ?” เจียงหลิงถาม เสียงของนางอ่อนโยนกว่าปกติ“เจ้าค่ะ ท่านแม่” ลู่ชิงหว่านตอบ ไม่กล้าสบตาเจียงหลิงเดินมานั่งข้างๆ ลู่ชิงหว่าน “เมื่อคืน…เหวินเฉามันทำเกินไป”ลู่ชิงหว่านไม่ตอบ เพราะนางไม่รู้จะพูดอะไร“ชิงหว่าน เจ้าเป็นสะใภ้ที่ดี ข้ารู้ว่าเจ้าเหนื่อย”น้ำตาของลู่ชิงหว่านเริ่มไหลอีกครั้ง นางไม่คิดว่าจะได้ยินคำพูดเช่นนี้จากแม่สามี“แต่ข้าต้องบอกเจ้าเรื่องการเป็นภรรยา” เจียงหลิงพูดต่อ “บางครั้ง การเป็นภรรยาที่ดีไม่ได้หมายถึงการทำงานหนักเพียงอย่างเดียว แต่ยังหมายถึงการเอาใจใส่สามีด้วย”ลู่ชิงหว่านเงยหน้าขึ้นมอง ไม่เข้าใจว่าแม่สามีกำลังพูดถึงอะไร“ข้าไม่ได้บอกว่าเจ้าทำผิด” เจียงหลิงรีบพูด เมื่อเห็นสายตาเย็นชาของลู่ชิงหว่าน “แต่ข้าเห็นว่าตั้งแต่ไฉ่เฟิงเกิดม