All Chapters of รักเราทแยงเตียง Nc35+: Chapter 11 - Chapter 20

“อ่า! ไม่ไหวแล้วหมวย...พี่ยาวจะแตกอีกรอบแล้ว ซี้ดด”“มะ...หมวยก็ไม่ไหวแล้วพี่ยาว อะ! อือ! ไม่ไหวแล้วค่า...” หล่อนขยับซุกซบใบหน้าสวยชื้นเหงื่อกับไหล่กว้าง ปากน้อยขบเม้มกับผิวเข้มของบุรุษ สองมือเล็กโอบกอดร่างใหญ่แนบแน่นจนเต้าตูมโตบดเบียดเสียดสีกลืนไปกับหน้าอกบุรุษ สองมือเล็กกอดจิกทึ้งเล็บสั้นของตนกับหลังกว้าง“อ่า! ดีเหลือเกินหมวย ขยับนะ พร้อมกันคนดี อุว์!” แล้วเขาก็เร่งจังหวะเร่าร้อนให้เร็วถี่ขึ้น เพียงเวลาไม่นานก็สุขสม เมื่อร่างเล็กบนตักกระตุกเกร็งร่าง พรอ้มส่งเสียงกรีดร้องแห่งความสุขสมออกมา เอวสอบก็แอ่นกระแทกเร่าให้ตัวเองตามสาวเจ้าไปติด ๆ แล้วเขาก็กระตุกถี่ระรัวพร้อมกับปล่อยสายธารสวาทรักออกมาจนหมดลูกสูบของตน“โอว์! ดีเหลือเกินคนสวย อ่า! นานแล้วที่พี่ไม่ได้ปลดปล่อยแบบนี้ อืม!”กัดติ่งหูสวยชื้นเหงื่ออย่างมันเขี้ยว ก่อนจะกดเอวเล็กกดหน่วงแล้วหมุนควงร่อนกับความแข็งร้อนตัวเองที่เพิ่งปลดปล่อยออกมาก่อนหน้านี้ แต่แล้วก็ต้องกัดปากเม้มแน่น สบถออกมาอย่างหัวเสีย“ซวยแล้วไอ้ยาว!”พร้อมกันนั้นยกร่างน้อยออกจากตักไปนั่งอ่อนระทวยข้าง ๆ ตน แล้วก็ผลักร่างน้อยนอนราบไปกับพื้นพรม ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วจนห

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ หมวยอยู่กับหมอนะคะ อีกอย่าง หมอไม่มีทางทำร้ายผู้หญิงเปราะบางแบบหมวยใช่ไหมคะ แต่ตอนนี้หมวยอยากได้กระเป๋าของหมวยในรถค่ะ” เธอบอกเขา เมื่อพยายามขยับจะลุกขึ้นแล้วไม่รอด ก็ขยับทีไร สูดปากเจ็บทุกที เชื่อแล้วว่าเขาใหญ่ อึด ยาวจริง ๆ“เดี๋ยวพี่ไปเอาให้” เขาลุกขึ้นเดินจากไปโดยมีผ้าเช็ดตัวพันรอบเอวสอบหลวม ๆ ไว้อร๊ายยยย หลังยังน่าซบ ไม่อยากเชื่อว่าความฝันที่รอมาตลอดของยัยหมวยจะเป็นจริงหมวยกรีดร้องในใจ เมื่อสิ่งที่เฝ้าฝันและรอมาตลอดเป็นจริง ที่สำคัญเขายังโสดด้วยเหรอ? เธอยังไม่เคยถามเขาด้วยซ้ำว่าโสดหรือเปล่า รอเขากลับขึ้นมาค่อยถามก็ได้ แต่การที่เขาให้ค้างด้วยแบบนี้ก็มีชัยไปกว่าครึ่งแล้วว่าเขายังโสด ยังไม่มีใครจับจองพื้นที่บนเตียงนี้นอกจากเธอผ่านไปไม่นาน เจ้าของบ้านก็เดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับกระเป๋าสะพายของหมวย เขาไม่ได้เปิดแกะออกมา เดินมาส่งยื่นให้คนที่นอนขดตัวใต้ผ้าห่มบนเตียงของตัวเอง มือเรียวสวยรับกระเป๋า ฝืนความเจ็บกลางร่างลุกขึ้นนั่งเปิดกระเป๋าเอาแว่นสายตาตัวเองออกมา พร้อมเอากระจกพกติดกระเป๋าออกมาส่องแกะคอนแทกเลนส์ใส่กล่องแช่น้ำยาเก็บไว้ ก่อนจะใส่แว่นสายตา ขยับแว่นให้เข้าที่

“นอนเถอะ พี่จะไปทำกับข้าวไว้ให้แล้วจะมาอาบน้ำไปทำงาน ไปสาย รถจะติด” แม้วันนี้ไม่มีเวรเช้า แต่เขาอยากไปใช้ความคิดเงียบ ๆ คนเดียวในห้องทำงานดีกว่ามานั่งคิดทบทวนตัวเองในห้องนอน เพราะมันไม่เป็นการดี เพราะเจ้าตะบองเพชรของเขามันยังคงร้อนรุ่ม ปรารถนาจะแทรกลึกในร่างคับแน่นของหมวยอยู่ แต่ก็ต้องข่มมันให้นิ่ง แม้จะยากลำบากก็ตามทีหมวยตื่นมาในเวลาบ่ายสองโมง ปวดหัว ตาลาย แล้วก็หยิบแว่นตัวเองที่เขาวางไว้โต๊ะข้างหัวเตียงมาใส่แล้วกะพริบตาติดกันสองสามทีก่อนจะมองไปยังบริเวณห้องให้ชัด ๆ เพราะเมื่อตอนเช้ามืด เธอไม่ได้มองมันว่าห้องนี้ตกแต่งยังไงเพราะสนใจแต่เจ้าของห้องจนลืมมองสำรวจห้องนอน ริมฝีปากน้อยแห้งผากเพราะพิษไข้ก็ว่าได้ ตัวของหล่อนร้อน และที่สำคัญ ปวดร้าวระบมไปทั่วร่าง“อ่า! เป็นไข้เลยเหรอยัยหมวย ชูว์!”ขยับตัวจะลุกขึ้นสูดปากเจ็บร้าวแรง ๆ ตรงกลางร่าง พร้อมกับยกมือขึ้นกุมขมับเมื่อรู้สึกวิงเวียนตาลายไม่หายสักที“อ่า เสื้อผ้าก็ลืมเอามา แล้วจะเอาที่ไหนใส่เนี่ย”เธอมองกระเป๋าสะพายใบใหญ่ของตัวเองที่เปิดอ้าทิ้งไว้ ลืมไปเลยว่าไม่ได้เอาเสื้อผ้ามาด้วย เพราะรีบจนลืมเอามาด้วย เธอล้วงเอาโทรศัพท์ในกระเป๋าขึ้นมาดู

เวลาผ่านไปนาน หมวยรู้สึกตัวตื่นขึ้นขยับตัวไปมา พร้อมหยิบแว่นตาที่ถอดวางไว้มาสวมใส่ เพื่อจะได้มองอะไรชัด ๆ แล้วก็เห็นชายหนุ่มฟุบหน้าหลับข้าง ๆ ตน เธอก็ยิ้มแล้วลูบไล้แก้มสากของเขาไปมาอย่างหลงใหล พร้อมกันนั้นก็ขยับตัวลุกขึ้น ตอนนี้เธอรู้สึกดีขึ้น ได้กินยาและนอนพักผ่อนเต็มที่ แล้วก็ต้องยิ้มกว้างเมื่อเห็นชามน้ำและผ้าในมือหนา เขาเช็ดตัวให้เธอ“ขอบคุณนะคะ” ของคุณเสียงแผ่ว พลางขยับตัวนั่งพิงหัวเตียง ความเจ็บปวดกลางร่างยังคงมี แต่ก็ไม่ได้เจ็บมาก เนื้อตัวก็ไม่ได้ปวดเมื่อยเหมือนอย่างตอนตื่นแล้ว นี่เธอหลับไปนานเท่าไรแล้วเนี่ย พอหยิบโทรศัพท์มาดูก็เห็นว่าตอนนี้ห้าโมงกว่าแล้ว“ตื่นแล้วเหรอครับ” หนุ่มใหญ่ตื่นตั้งแต่มือเล็กลูบแก้มสากของเขาแล้ว“ค่ะ ตื่นแล้ว”“ดีขึ้นรึยัง กินข้าวกินยานะ เดี๋ยวพี่ไปทำกับข้าวเย็นให้” ขยับลุกขึ้นยืนแล้วเอามืออังหน้าผากวัดอุณหภูมิคนป่วย แล้วก็ยิ้มมุมปาก เมื่อไข้ลดแล้ว ไม่ได้ตัวร้อนเหมือนตอนกลับมา“ค่ะ”หมวยรู้สึกเขิน หัวใจเต้นแรง เมื่อถูกเอาใจใส่ห่วงใยจากชายที่เป็นรักแรกรักเดียวของตน มองตามแผ่นหลังกว้างที่เดินออกไปด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม นาทีนี้ป่วยนาน ๆ เลยก็ได้ อยากอยู่ที่น

“อ่า! เสียวเหลือเกินหมวย อูว์! พี่จะทำแรง ๆ นะคนสวย โอว์! แน่นเป็นบ้าคนสวย ซี้ดดด อือ!”“อ่ะ! รักหมวยอย่างที่ใจปรารถนาเลยค่ะ อ่ะ! อือ!”แล้วแรงกระแทกหนักหน่วงดุดันก็โหมกระหน่ำซัดเข้าหาร่างน้อยอย่างหมวยจนแทบหักเลยก็ว่าได้ เตียงใหญ่ไหวยวบขยับโยกไปตามแรงสวาทของทั้งสองบนเตียง แล้วไม่นานต่อมาความสุขสมก็โปรดพวกเขาทั้งสอง เมื่อภายในสาวเจ้าตอดรัดรีดพิษรักของยาวจนหมดลูกสูบ พร้อมกับร่างน้อยกระตุกเกร็ง“โอว์! ดีเหลือเกินหมวย อ่า!”“อือ! หมวยก็ชอบค่ะ อ่ะ! อือ!”แม้จะได้พบความสุขในบทเพลงแรกไปแล้ว แต่หนุ่มใหญ่ยังต้องการความตอดรัดจากหมวย เขายังคงแข็งขึงขยับดิ้นเร่าในร่างเล็กอยู่“อ่า! อีกรอบนะคนสวย”“อ่ะ! ได้เลยค่ะ หมวยพลีกายนี้เพื่อพี่ยาวแล้ว อ่ะ!อืม!” หมวยพร้อมทุกอย่างเพียงแค่เขาเป็นผู้นำ“อ่า! เก่งมากคนสวยของพี่ รู้ไหม หมวยทำให้พี่เสพติดเซ็กซ์ เสพติดการเมกเลิฟ”“หมวยก็ติดพี่ยาว ติดมาตั้งแต่สมัยเป็นสาวน้อยจนตอนนี้วัยจะขึ้นคาน อ่ะ! อูว์!” สูดปากทันทีเมื่อแก่นกายร้อนที่แช่อยู่ข้างในถอดถอนออก แล้วก็ต้องใจสั่นระรัว เมื่อเขาจับร่างเธอนอนคว่ำ แล้วจับเอวเล็กของเธอโก่งยกขึ้น แล้วเขาก็เคลื่อนมาแนบถูไถเสียด