جميع فصول : الفصل -الفصل 4

PrologueLaicel’s POV“Lagi na lang kitang naaabutan na may kasamang babae...” mahina kong saad, halos hindi ko na makontrol ang panginginig ng boses ko habang pinagmamasdan siya. "Everytime na nagyayari ‘yon, Cassiel... mas lalo akong nasasaktan."Umiiyak na ako, pero wala kahit anong pagbabago sa ekspresyon ng mukha niya. Para bang sanay na siya sa ganitong eksena, o baka naman... wala talaga siyang pake.“Nasasaktan?” ulit niya, may halong mapait na ngiti sa labi. “Laicel, bakit ka masasaktan? Anong karapatan mo?”Napatingin ako sa kanya, umaasang kahit konting lambing, kahit kaunting awa, pero wala. Sobrang linaw ng mga mata niya — diretso, matalim, parang kutsilyong unti-unting pinupunit ang puso ko.“Simula pa lang, sinabi ko na sa’yo.” malamig niyang saad. “Wala tayong label, Laicel. Hindi kita girlfriend. Hindi kita mahal. At lalong hindi ko kailanman pinangakong ikaw lang.”Humigpit ang hawak ko sa laylayan ng damit ko, pilit pinipigilang humikbi. Gusto kong sumigaw, gusto ko

Chapter 2Laicel POVMabuti na lang at may signal pa kaya naman makapag update pa ako sa kaibigan kong musang. Kaya Naman hindi ko na muna iniligpit ang gamit ko at ibinagsak na ang katawan sa may sofa.Nang makahiga Ako ay agad ko ng binuksan ang cellphone ko. Pinicturan ko ang buong sala. Kung saan Ang unang picture ay sa malaking tv na nasa harap ko.Pinicturan ko rin ang sarili ko na nakahiga sa malambot at malaking sofa, nagwakky pa ako upang mainggit siya.Inantay kong mag seen niya yung message ko, Maya maya nga ay nabasa niya na kaya biglang tumunog Ang phone ko. Tumawag na ang mosang"HAHAHHA, inggit yarn?" Tanong ko sa sarili ko. Sinagot ko na ang tawag at nagseryoso na. At dahil video call ito kita ko agad ang mukha ng mosang. "Ano?""Woii girl! Nasa barko ka ba talaga?" Tanong niya na para bang naluluha pa dahil hindi makapaniwala sa nakita niya."Oo nga nasa barko ako HAHA" Natatawa ko namang sabi. Alam ko kung anong iniisip niya, nagustuhan niya Ang Lugar, maski nga ako