บทที่ 31: คืนเข้าหอทบต้นทบดอกความมืดสลัวใต้ผ้าม่านเตียงสีนิลหนาทึบ กักขังบรรยากาศร้อนระอุราวกับเตาหลอมที่พร้อมจะปะทุสายลมเย็นจากภายนอกไม่อาจเล็ดลอดผ่านม่านแพรเข้ามาได้ ภายในมีเพียงกลิ่นหอมสะอาดของเนื้อไม้จันทน์ ผสมผสานกลิ่นเหงื่ออุ่นซ่านและกลิ่นอายบุรุษเพศอันเข้มข้น ลมหายใจหนักหน่วงของคนสองคนเป่ารดสลับกันจนอากาศรอบกายหน่วงหนักเซียวจิ่นเหยียนนอนจมอยู่บนฟูกนวม แผ่นหลังบางแนบสนิทกับผ้าปูเตียงไหมเนื้อลื่น ลาดไหล่ขาวผ่องตัดกับความมืดสลัวอย่างเด่นชัด สาบเสื้อตัวในหลุดลุ่ยจนเปิดกว้าง เผยให้เห็นลำคอระหงและแผ่นอกเนียนละเอียดที่มีรอยแต้มสีกุหลาบจางๆ จากการถูกขบเม้มก่อนหน้า ขนอ่อนทั่วร่างลุกเกรียวยามที่สายตาสีรัตติกาลเบื้องบนจับจ้องลงมาไม่กะพริบจ้าวเหยียนหลงค้ำแขนลงข้างศีรษะของภรรยา แผ่นหลังกว้างเหยียดตึงจนมัดกล้ามเนื้อปีกขยายออก ขังร่างเล็กไว้ใต้อาณาเขตของตนอย่างสมบูรณ์แบบแม่ทัพหนุ่มไม่ได้รีบร้อนบุ่มบ่าม เขาทิ้งระยะห่างไว้เพียงลมหายใจกั้น ปล่อยให้ความร้อนจากผิวเนื้อสีทองแดงแผ่กำจายลงมาลวกผิวกายขาวจัด ปลายนิ้วหยาบกร้านที่มีรอยด้านจากการกรำศึก ยกขึ้นค้างอยู่เหนือพวงแก้มเนียนครู่หนึ่ง ก่อนจะค
Last Updated : 2026-10-16
LOGIN
