All Chapters of Maid To Kneel For The Billionaire's Fantasies: Chapter 1 - Chapter 8

“Tanggapin mo ang offer o wala kang ibang pagpipilian ganito kacompensated na trabaho.”Malamig na boses ng abogado ang unang challenge na narinig ko sa tenga ko habang nakaupo ako sa maliit na opisina sa Quiapo, hawak ang punit na folder ng mga utang. Ang ama ko ay nasa hospital, ang ina ay umiiyak sa labas, at ang bahay namin ay malapit nang kunin ng bangko. Tatlong araw na lang ang natitira.“Sir… hindi ko kayang maging amo… si Tristan Alvarez…”“Wala kang choice.” Itinulak niya ang kontrata sa harap ko. “Private housekeeper sa penthouse tower niya. Full time. Live-in. Ang sahod na sapat para bayaran ang lahat ng hospital bill at utang sa loob ng anim na buwan. Kung tatanggi ka… bukas pa lang, wala nang lugar ang pamilya mo..Lulubog kayo”Nanginginig ang kamay ko. Ang pangalan na Tristan Alvarez ay kilala sa buong lungsod. Cold. Ruthless. Walang awa sa business. At ngayon… ako ang magiging maid niya.Pero no choice ako,pumirma ako.Kinabukasan, nakaready na ako sa lobby ng pinakam

“Good morning, Eloisa. Ang aga mo naman magtrabaho. Parang hindi ka natutulog.”Ang matamis, halos umaawit na boses ni Sophia ang bumasag sa katahimikan. Pag-angat ko ng tingin, nakatayo na siya sa tapat ng counter. Suot niya ang isang mamahaling beige silk dress na bumabagsak nang perpekto sa kanyang hubog ng katawan. Ang buhok niya ay nakatali sa isang eleganteng ponytail, ang make-up ay walang kapintasan, at ang ngiti sa kanyang labi ay abot-tainga. Pero sa kabila ng perpektong mukhang iyon, alam kong may nag-iinit sa loob niya. Ang mga mata niya ay may talim na pilit niyang itinatago sa likod ng kanyang mga pilikmata."Ms. Mendoza. Magandang umaga po," pormal na bati ko habang nananatili sa aking pwesto.Isang marangyang paper bag ang ibinaba niya sa ibabaw ng counter. May kasama itong banayad na tunog ng yupi ng papel. "Tama na ang formality, Eloisa. Huwag mo akong tawaging ganyan. Call me Sophia. Since... well, mukhang matagal pa ang itatagal mo rito sa tinitirhan ni Tristan. Ba

“Sir… pwede po bang humingi ng advance?”Nanginginig ang boses ko habang dahan-dahan kong itinutulak ang pinto ng study ni Tristan kinabukasan. Ang lamig ng aircon ay tila ba agad na bumalot sa nanginginig kong mga balikat. Nakaupo siya sa likod ng napakalaking glass-top desk, nakatitig sa bukas niyang laptop, pero sa sandaling marinig ang boses ko, agad na umangat ang kanyang mga mata.Iyong uri ng titig na parang bumabaon sa kaluluwa ko.“Fifty thousand pesos po,” dagdag ko, halos kapusin ang hininga habang nakakuyom ang mga palad ko sa gilid. “Pangbayad lang po sa loan shark na pinagkautangan ni Papa noon para sa maliit niyang business. Deadline na po ngayong araw. Kapag hindi ko naibigay ngayon… may kapalit.”Tumingin siya sa akin nang matagal. Walang kurap. Absolute silence.“Fifty thousand?” malamig niyang ulit, ang boses ay may mababang rumble na nagpataas ng mga balahibo ko sa leeg.“Opo. Pangbayad po sa… matagal nang utang ni Papa. Kung hindi ko ibibigay ngayon…”“Ano ang man

“Gising ka na.”Malalim na boses ni Tristan ang unang narinig ko sa tenga ko bago pa man ako makamulat nang maayos. Hindi soft. Hindi gentle. Napaka agang utos. Nakaupo siya sa gilid ng kama, suot ang dark gray shirt na nakabukas sa itaas, at ang mga mata niya ay nakatitig sa leeg ko. Hindi ako makahinga nang normal. Ang katawan ko ay mabigat, masakit sa mga lugar na hindi ko pa fully naaalala, at ang unang bagay na naramdaman ko ay ang init sa leeg, sa dibdib, sa loob ng hita.Hinawakan ko ang leeg. May marka. Malalim. Violet. Hindi lang isa. Marami. Mula sa lalamunan pababa sa collarbone, hanggang sa gilid ng suso. Nanginginig ang mga daliri ko.“Tristan…” Mahina ang boses ko. “Ano… ano nangyari kagabi?”“Alam mo kung ano.” Tumayo siya, dahan-dahan. Ang amoy niya… cologne at something warmer… pumuno sa silid. “Tumingin ka sa salamin.”Hindi ko gusto. Pero ang katawan ko ay gumalaw. Tumayo ako, nanginginig ang mga binti, at lumapit sa full-length mirror sa tabi ng closet. Ang nightsh