Lahat ng Kabanata ng LUV My Demon สยบหัวใจคุณชายปีศาจ: Kabanata 111 - Kabanata 120

“สวยว่ะ โคตรสวยเลย~”“ซี้ด~ อย่าทำแบบนี้~ พริกทรมาน~”“ยิ่งมีน้ำเยิ้มแบบนี้ยิ่งสวย~ สวยมาก~ อ่าส์~”“อื้อ~ ถ้าสวยก็ใส่เข้ามาได้ไหมคะ~ เฮียดีลพริกไม่ไหวแล้วขอร้อง~”“อ่าส์~ ทำไมต้องยั่ว”“อ๊ะ! ซี้ด~” ยั่วเพื่อให้ได้ในสิ่งนี้ไง ยั่วเพื่อให้เขาเอาส่วนปลายสีชมพูเข้มของท่อนลำที่แข็งจนน่ากลัวมาถูที่ติ่งสว

จุ๊บ!“...”จุ๊บ!“...”จุ๊บ!“...”จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ!“อื้อ~ เจ็บไหล่~” ฉันสะดุ้งตื่นตั้งแต่โดนจุ๊บครั้งแรก ก็ว่าจะข่มตานอนต่อแล้วนะแต่โดนคนที่นอนซ้อนอยู่ข้างหลังจุ๊บไหล่ไม่หยุดสุดท้ายก็ต้องอ้าปากพูด เจ็บจริง ๆ เพราะไรหนวดเขามันขึ้นมาเป็นตอเลย เมื่อคืนไม่เจ็บนะอาจจะเพราะเมาหรืออาจจะเพิ่งยาวก็ไม่รู้เหม

“ว่าจะคุยกับเราตั้งแต่เมื่อคืนแล้วแต่มีเรื่องให้หึงเมียซะก่อนเลยไม่ได้คุย”“ฮ่า ๆ ๆ ไม่ต้องมาหึงเลยพริกไม่ได้คิดอะไรกับคุณภีม แล้วตกลงว่ายังไงบ้างคะ”“ถ้าพี่ยังไม่ได้เรียกมาคุยแต่พี่บอกได้แค่ว่า...นานาสร้างเรื่องขึ้นมาให้คนอื่นรวมถึงเราเข้าใจผิดว่าเขาคบกับพี่ เราจะเชื่อพี่ไหมพริกไทย”“...” พริกไทยไม

(ฮื่อ ๆ ๆ น้าทำอะไรไม่ถูกแล้วพริกไทย ฮื่อ ๆ ๆ ช่วยน้าด้วย~ ช่วยน้าด้วย~)“น้าปริมคะน้าปริมใจเย็น ๆ ก่อน เกิดอะไรขึ้นคะ”(ปริ๊นซ์ ฮึก! ปริ๊นซ์แย่แล้ว~ ฮื่อ ๆ ๆ ปริ๊นซ์ฆ่า ฮึก! ปริ๊นซ์ฆ่าตัวตาย~ ปริ๊นซ์ฆ่าตัวตายแล้วพริกไทย~)“นะ น้าปริมว่ายังไงนะคะ” คอฉันแห้งผากขึ้นมาดื้อ ๆ แต่ก็ไม่แน่ใจว่าตัวเองฟังผิ

“ปริ๊นซ์พอเถอะนะลูก~” น้าปริมพูดออกมาด้วยเสียงที่สั่นมาก ๆ และที่มากไปกว่านั้นคือมือท่านที่จับแขนฉันมันจิกเกร็งทำฉันเจ็บไปทั้งแขนตั้งแต่ท่านเริ่มพูดเหมือนกับว่าคนพูดกำลังหวาดกลัวคนที่ตัวเองคุยด้วย“ไม่ใช่เรื่องของแม่ครับ หมดธุระแล้วออกไปได้แล้วครับแม่” ปริ๊นซ์ยังคุยกับน้าปริมด้วยน้ำเสียงปกติแต่อาการ