Todos los capítulos de ป๋าหนูเป็นมาเฟีย: Capítulo 31 - Capítulo 40

​“เดี๋ยวเฮียกับซ้อดากลับกันก่อนละนะ หมวยใหญ่” ​“จ้ะ กลับกันดี ๆ ละ มาขออาหอมมู่น้อยอีกสักทีเถอะ เด็กอะไรน่ารักน่าฟัดจริงๆ” แม่ตัวน้อยอ้าแขนให้ทันทีเมื่อทิชาทำท่าจะอุ้ม เธอรับเอาหลานไปหอมและกอดแน่น ๆ ก่อนจะมองพินิจหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูนั้น แม่มู่น้อยมีผมสีน้ำตาลอ่อนที่เริ่มยาวจนพอมัดได้ ชลันดามันเป็นจุกให้ นัยน์ตาโตแป๋วแหววสีน้ำตาลเข้มสวย จมูกขึ้นเป็นสัน...แก้มเป็นพวงสีชมพูก่ำ ริมฝีปากอิ่มย้อยน่ารักน่าจุ๊บ ผิวขาวผิดพ่อแม่ จะว่าไปหน้าตาของหลานหล่อนคล้ายใครกันหนอ...ทิชามองทั้งไท และชลันดาสลับกัน แล้วขมวดคิ้ว ชลันดาออกแบบสาวไทยสวยคม ตากลมโต ผิวไม่ได้ขาวจัด พี่ชายของหล่อนถึงจะมีเชื้อจีนแต่ก็หน้ากลับกลายเป็นหนุ่มไทยแท้ฉบับคมคายหน้าเข้ม แล้วไหงผสมกันออกมาเป็นสาวน้อยหน้าตาออกไปโทนผสมฝรั่งได้กันนะ ทั้งดั้งทั้งผิวทั้งผม รูปหน้า มันออกแนวเด็กลูกครึ่งชัด ๆ ครึ่งโซนยุโรปเสียด้วย​“ว่าจะถามจะทักหลายทีละ มู่น้อยนี่เหมือนใครนะเฮีย”​“ก็เหมือน...” ไม่รู้จะบอกน้องสาวว่ายังไง เพราะจนแต้มด้วยหลักฐานบนหน้าของมู่น้อย ชลันดากระแอม แล้วเอ่ยขึ้นเสียงใส​“คือปู่ของพี่เป็นฝรั่งน่ะจ๊ะ สงสัยดีเอ็นเอจะถ่ายทอดม

​“ผมจะไปจัดการเรื่องบอสใหญ่ให้เพียงลำพัง ถ้าผมไปจะง่ายกว่ายังไงบอสใหญ่ก็ต้องเชื่อผม เขาจะต้องยอมตามผมมา ทุกอย่างจัดการได้ง่าย ๆ ” ปิเอโรขันอาสาโดยตรงกับอิกนาซิโอ ทำให้เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ก็ยิ้มออกมาในที่สุด​“แน่ใจนะ”​“ครับ” ปิโอโรค้อมหัวลงนิดหน่อย ใบหน้าเย็นชาเป็นนิตย์ ตอนนี้กลับมีรอยยิ้มส่งให้กับอิกนาซิโอ ​“เขาก็คงจะโขกสับ ทำให้นายไม่พอใจสินะ”อิกนาซิโอเอ่ยลอยๆ เขาก้มลงอ่านข้อความที่อัลแบร์โต้ส่งมา พร้อมกับรูปภาพ ภาพที่ทำให้เขาถึงกับผิวปากหวือด้วยความรื่นรมย์​“ครับ” ตอบสั้น ๆ ในแบบของปิเอโร ก่อนจะขอตัวจากไปจัดการ ‘ธุระ’ให้กับอิกนาซิโอด้วยตนเอง ไม่ขอให้ใครติดสอยห้อยตามไปแม้แต่คนเดียว​“ตามมันไปด้วยละ อย่าให้มันรู้ตัว” เขาเรียกคนของเขาให้ตามปิเอโรไปอีกทีหนึ่ง เผื่อว่ามีอะไรตุกติก จะอย่างไรก็ยังไม่ไว้วางใจคนที่ได้มาใหม่คนนี้เต็มที่​“ครับ” ​เมื่อคล้อยหลังลูกน้อง เขาก็ส่งข้อความกลับไปหา อัลแบร์โต้ ให้พาตัวเฟย่ามาหาเขา แต่ก่อนพามา ให้จัดการให้คุณหนูเฟย่าดูดีมากที่สุด เพื่อให้ทางคารินสบายใจว่าลูกสาวของหล่อนอยู่ดีมีสุข หลังจากถูกพรากไปจากอกนานหลายเดือน​ทางนั้นส่งข้อความ

​“อัลแบร์โต้ไปไหน? ทำไมเป็นพวกนายพามา แล้วดิเอโก้ล่ะ?”คำถามจากยามที่รักษาการณ์อยู่หน้าประตูรั้วดังขึ้นทันที เมื่อมองเข้ามาในรถ เห็นคนอื่นที่ไม่ใช่คนที่บอสเล็กสั่งให้ไปทำงาน คนขับเป็นชายผมยาวที่มัดผมไว้สูง สวมแว่นดำ หน้าตาไม่ใช่คนอิตาลีแน่นอน​“สองคนนั่นถูกสั่งให้ไปตามประกบปิเอโร ฉันกับเพื่อนเลยรับหน้าที่มาส่งคุณหนูแทน”คนที่นั่งข้าง ๆ คนขับเอ่ยออกมาเป็นภาษาอิตาลี เขาสวมแว่นดำและมีหน้ากากอนามัยสวมไว้ ทำให้เห็นหน้าไม่ถนัดนักพร้อมกับชี้ไปทางเบาะหลัง ยามชะโงกหน้ามาดู เห็นผู้หญิงไทยหน้าตาคมสวย อุ้มคุณหนูเฟย่าไว้ในอ้อมแขน แม่หนูทำตาโตใส่เขาทันที​“ปิเอโรมาถึงก่อนพวกนายเมื่อกี้นี้เอง”​“ถ้าอย่างนั้น บอสเล็กคงจะต้องหักเงินอัลแบร์โต้กับ ดิเอโก้แล้วละ ที่ตามประกบปิเอโรไม่ทัน” ยามสั่นหน้าน้อย ๆ แล้วเปิดประตูให้พวกเขาได้เคลื่อนรถเข้าไป ​ไทและลีโอนาโดเดินประกบชลันดาที่อุ้มมู่น้อยไว้ ลีโอนาโดเดินด้วยท่าทีสบาย ๆ ไม่มีพิรุธอะไร แต่นัยน์ตาคมกริบหลังแว่นดำกำลังมองสำรวจไปรอบ ๆ ​ปิเอโรยืนรอพวกเขาอยู่ตรงห้องโถง มีลูกน้องของอินาซิโออีกสองคนยืนอยู่ข้าง ๆ กับชายหนุ่ม เขาพยักหน้าให้กับ

​“พี่ยังไม่ได้โดนจับไว้ให้นายเตรียมสร้างอุบัติเหตุหรอกนะ อิกนาซิโอ”ลีโอนาโดเอ่ยเสียงขรึม แววตาของเขาหม่นเศร้ายามมองตรงมายังน้องชาย ถึงจะคนละแม่ แต่อิกนาซิโอก็คือพี่น้อง ที่มีเลือดเนื้อเชื้อไขเดียวกัน​“หึ!”อิกนาซิโอหน้าซีด แต่เขาก็คือเขา เมื่อจนแต้มด้วยหลักฐานทั้งหมด เขาก็เพียงเชิดหน้าและ...ท้าทาย​“ในเมื่อพี่ก็รู้แล้วว่าผมก่อเรื่องทุกอย่างขึ้น พี่อยากจะทำอะไรผมก็ทำ ให้ไอ้ปิเอโรมันยิงผมเสียเลยสิ”​“พี่จะไม่ทำอะไรนาย...นาซิโอ”เขาเอ่ย “แต่พี่จะให้คณะกรรมการจัดการกับนาย เรื่องของปู่และพ่อ”​“อ้อ...ไม่เชือดเอง แต่ส่งผมให้คนอื่นทำแทนละสิ”อิกนาซิทำเสียงหมิ่น ‘คณะกรรมการ’ที่ว่าก็คือคนในแก๊งมาเฟียของปู่ ที่ก่อตั้งมานาน และขึ้นชื่อนักเรื่องความเหี้ยมโหด ถ้าเกิดการทรยศหักหลังกันเกิดขึ้น แน่นอนว่าบางทีเขาอาจจะเหลือเพียงแค่บางชิ้นส่วนเท่านั้นที่อยู่ในหลุม​“ตกลงนายยอมรับว่าทั้งหมดคือฝีมือนายใช่ไหม?” ​“ใช่” เขายืดอก พร้อมกับเลิกคิ้วให้กับพี่ชาย “ผมทำเอง”​“ทำไมนาซิโอ”ลีโอนาโออดถามไม่ได้ สองพี่น้องยืนเผชิญหน้ากัน โดยที่อิกนาซิโอยังคงถูกปืนจากปิเอโรจ่อไว้ พร้อมที่จะลั่นไก หากอีกฝ่ายถลันเข้า

​“ตามสบายล่ะ ใช้ห้องน้ำตรงโน้นก็ได้”เธอชี้มือบอก คอนโดของชลันดามีสองห้องนอน และหนึ่งห้องโถง ห้องครัวเล็ก ๆ ระเบียง กว้างขวางพอ ๆ กับห้องของเขา จึงใช้รับรองได้ทั้งคารินและมู่น้อย ตอนที่ทั้งสองมาพักอาศัยอยู่กับเธอระยะหนึ่งหลังเกิดเรื่อง​“ครับ”ไทพยักหน้าก่อนจะหายไปตามทางที่เธอชี้ ชลันดาตะโกนตามหลังเขา​“ฉันจะไปอาบน้ำนอนละนะ นายเสร็จแล้วก็ปิดประตูแล้วก็ล็อกห้องให้ด้วย จะนอนแล้ว”ว่าแล้วก็ผลุบหายเข้าห้องนอนของตนเองทันที พร้อมกับล็อกกลอนเสียด้วย เธอแอบเอียงหูฟังดูว่ามีเสียงตอบอะไรมาไหม ก็มีเพียงเสียงขานตอบของไทว่าครับ แล้วก็เงียบไปเลย​ตอนแรกเขาขอขึ้นมาบนห้อง ใจของชลันดาก็เต้นแปลก ๆ ก็แหงละเธอรู้ว่าเขารู้สึกอย่างไรกับเธอ ก็ตั้งแต่วันนั้น ก็คราวเดียวนั่นแหละ ที่เธอกับเขาสัมผัสกันชิดใกล้ถึงขนาดนั้น แล้วก็เพราะเรื่องของมู่น้อย ของคารินและลีโอนาโดที่พวกเธอช่วยเหลือ วุ่นวายกันขนาดนั้น เรียกได้ว่าแทบจะไม่มีเวลาอยู่ลำพังก็ว่าได้ ​แล้วนี่...เขาจะยัง...​คิดแล้วก็หน้าแดงเอง พลางสั่นหน้า อีตาเฮียไทยังคงมีหยอดเธอด้วยคำพูดบ้าง ด้วยสายตาบ้าง แต่ระยะห่างระหว่างกันก็ยังคงเท่าเดิม เขาไม่ได้มาล่วงล้ำก้ำ