ป๋าหนูเป็นมาเฟีย

"โอ๊ย! เจ๊ดา ขออีกขวดสิคร้าบบบ"

เสียงยานคานดังขึ้น หญิงสาวที่ถูกเรียกว่าเจ๊ดา ปรายตามองคนเรียก จริง ๆ แล้วเธออายุเพียงแค่ยี่สิบเก้าด้วยซ้ำ คนเรียกหน้าแก่กว่าเธอ แถมยังอายุมากกว่าเธอตั้งหลายปี! ฟังแล้วก็ให้เคืองนิด ๆ แต่ก็ชินเสียแล้วกับคำเรียกพวกนี้

"ตีหนึ่งแล้วย่ะ เกินเวลาแล้ว ประตูร้านฉันจะปิดแล้ว ไม่ขาย!"

"โธ่ ๆ ๆ ๆ ประตูปิดแต่ข้างในยังเปิดนี่เจ๊จ๋า มะ ๆ ๆ ขออีกขวดน้า กำลังสนุกเลย"

ชลันดาส่ายหน้าน้อย ๆ พร้อมกับค้อนให้กับลูกค้าขาประจำของเธอ เมื่อทำงานกลางคืน การเจอะเจอกับคนเมาแบบนี้ก็ต้องทำใจ เพราะพอคนเราเมาแล้วก็มีสารพัด ตั้งแต่เกรียน กวนประสาท จีบ หาเรื่อง และมึนใส่

"สองเลยก็ดี"

เสียงทุ้มอีกเสียงดังสำทับ พร้อมกับเงินที่วางบนเคาน์เตอร์ ชลันดามองหน้าเจ้าของเสียงคนที่สอง เขากับลูกน้องคนสนิท มักจะมาดื่มกินที่ร้านเธอแทบเป็นประจำ จนคุ้นหน้าคุ้นตากันดี

"วันนี้อารมณ์ไหน เฮียไทถึงสั่งเพิ่ม อยากเมาเหรอ เมาเดี๋ยวก็อ้วกคาร้านอีกหรอก"

แนะ...คนเมาที่มักจะปฏิเสธกันเสียงลั่นว่าไม่เมาไว้ก่อน ถึงกับหรี่ตา แล้วยักไหล่

"วันนี้ถูกหวย เลยจัดหนักสักหน่อย ขัดข้องไม่ขาย บอกได้นะเจ๊"

"ช่ายยย บอกด้ายยยย วันนี้สองเราจะมาววว อยากมาววววว"

เสียงลูกน้องดังสนับสนุน ชลันดาได้แต่สั่นหน้า แล้วก็หยิบเบียร์แช่เย็นจนเป็นวุ้นให้สองหนุ่มอีกคนละขวด พร้อมกับท้าวเอว แล้วชี้นาฬิกาที่ข้อมือของคนซึ่งเป็นลูกพี่

"เข็มยาวชี้เลขสิบสองอีกหน ฉันจะปิดร้าน งดขาย ตอนนี้อยากกิน ก็กินเข้าไป"

"โอเคเลยเจ๊"

ไทยิ้มตาพราวส่งให้ คนมองใจสะดุดไปนิด กับสายตาคมกริบพราวระยับนั่น เธอสะบัดหน้าหนีสองหนุ่ม แล้วให้บริการแขกรายอื่นที่ยังคงอยู่สนุกต่อ ไม่ยอมกลับบ้าน แม้ประตูร้านจะปิดลงครึ่งหนึ่งแล้วก็ตามที

"เฮียไท ไปเรียกแกว่าเจ๊ ๆ เดี๋ยวก็ขวดปลิวอีกหรอก"

เคนกระซิบลูกพี่ เขาเองก็แกล้งเรียกสาวเจ้าของร้านเหล้าว่าเจ๊ ๆ ไปอย่างนั้น ทั้งที่รู้ว่าเจ้าหล่อนน่าจะอายุอ่อนกว่าเขา แถมยังหน้าเด็กกว่าเขา แล้วเจ้าหล่อนก็หน้างอทุกหนเวลาที่เขาแกล้งเรียกว่าอย่างนั้น

"หึ ๆ ก็สนุกดี"

ลูกพี่หัวเราะหึ ๆ ปรกติแล้วไทที่มักจะเพียงยิ้มเรี่ย ๆ ไม่ค่อยพูดค่อยจานัก แต่จะพูดเยอะมากขึ้นเวลาดื่ม หัวเราะเสียงดังเวลาเมา มันทำให้ลูกพี่ของเขามีเสน่ห์เอามากเวลายิ้มทำตาเยิ้มตาพราวแบบนี้

ไทเป็นคนตัวสูง ไหล่กว้าง หุ่นของเขาเรียกได้ว่าบาดใจสาว แม้จะอยู่ในชุดมอซอขนาดไหนก็ตามที ใบหน้าของเขาขนาดรกครึ้มไปด้วยหนวดเคราที่เจ้าตัวโกนบ้างไม่โกนบ้างเพราะขี้เกียจ ฮอร์โมนเพศชายค่อนข้างมากทำให้มันขึ้นอย่างรวดเร็ว ผมของเขาดกหนาตอนนี้ไว้ยาวเพราะไม่มีเวลาตัด จึงรวบไว้ง่าย ๆ นัยน์ตาคมปลาบดุดัน ที่ทั้งมีเสน่ห์และน่าเกรงขามไปในเวลาเดียวกัน จมูกของเขาขึ้นสันสวย ริมฝีปากได้รูปหยักหนาเล็กน้อย ด้วยรูปร่างหน้าตานั้น ทำให้เขาเป็นหนุ่มหล่อคมแบบไทยสไตล์ มาดของเฮียไทเหมือนพระเอกในภาพยนตร์สมัยก่อน หล่อแบบไทยแท้ แท้แบบย้อนยุคเสียด้วย

โดยเฉพาะลูกค้าสาว ๆ ละก็ เวลาส่งดอกเบี้ยให้กับเฮียไทที ก็แทบอยากจะแถมเอาอย่างอื่นมาด้วย ซึ่งเฮียไทก็มีกฎตายตัวในการทำงานว่า ไม่แตะไม่ฟันลูกค้า ห้ามรับดอกเป็นอย่างอื่น (แต่ถ้ารับก็ต้องใช้แทน) ห้ามเล่นยา ส่วนเหล้าน่ะ ลูกพี่ไม่ห้าม แถมมีชวนไปเมาด้วยกัน

เคนเป็นเด็กเดินโพยบอลมาก่อน และทำอีกหลายอาชีพที่ไม่ค่อยสุจริตนัก ยืนยาวมาจนถึงอาชีพปัจจุบัน อย่างคนเก็บเงินกู้รายวัน ที่จะเรียกว่าอาชีพสุจริตก็ไม่ใคร่เต็มปาก จะเรียกว่ามิจฉาชีพก็ไม่ใช่ เป็นอันว่าเป็นอาชีพครึ่ง ๆ กลาง ๆ เทา ๆ ระหว่างสีดำสีขาวของสังคมก็แล้วกัน

ลูกพี่ของเขาเฮียไท ความเป็นมาไม่ค่อยปรากฏนัก แต่เฮียไทมักจะมีคำพูดคำสอน ที่บอกได้ว่าเจ้าตัวเรียนมาไม่น้อย เขาเคยไปที่บ้านของเฮียไทที่อยู่ต่างจังหวัด ก็เห็นแวบ ๆ ว่ามีรูปรับปริญญาเลยละ พ่อแม่เวลาเอ่ยถึงเฮียไทมักจะเอ่ยถึงด้วยความภูมิใจ พวกท่านยังอยู่ทั้งคู่ สุขสบายดีที่จังหวัดทางภาคใต้ โดยมีเฮียไทส่งเงินให้ใช้ทุกเดือน

เฮียไทมาลงทุนออกเงินกู้นอกระบบ โดยรับเขามาเป็นผู้ช่วย ตอนแรกเคนเองก็กู้เงินของเฮียไทนี่แหละ ตอนนั้นกู้เพราะแม่ป่วยหนัก กู้จนส่งไม่ทันเพราะมัวแต่ไปดูแลแกที่โรงพยาบาลจนไม่ได้หาเงิน ตอนแรกนึกว่าจะซวยเสียแล้ว...เพราะหน้าตาคนให้กู้ก็...น่าเกรงขามขนาดหนัก แต่พอเฮียไทมาตามดอกเขาถึงบ้านด้วยตัวเองเนื่องจากเขาไม่ได้ส่งดอกมาเป็นเดือน สภาพของเขาและมารดาที่เฮียไทเห็น มันทำให้เคนหมดหนี้...และได้งาน

‘มึงเป็นคนดีนะ’

เฮียไทพูดสั้น ๆ แล้วก็ถามเขาว่าจะทำงานด้วยไหม เท่านั้น เคนก็ได้งาน ติดสอยห้อยตามชายหนุ่มราวกับพี่น้องท้องเดียวกันก็ไม่ปาน เรียกได้ว่าใครมีเรื่องกับเฮียไท กล้าทำอะไรเฮียไท ก็ข้ามศพไอ้เคนไปก่อนเถอะ!

ไทและลูกน้องคู่ใจดื่มเบียร์กันจนหมดขวด และพยายามต่อรองขออีกขวด แต่โดนชลันดาไล่ออกมาเสียจากร้าน เสียงแว้ด ๆ ของเธอทำให้ไทอมยิ้ม แล้วก็หัวเราะ เคนมองลูกพี่ที่หัวเราะปากบานขนาดนั้น ก็มีอันต้องขมวดคิ้ว สงสัยอย่างเมา ๆ ว่าลูกพี่หัวเราะอะไรนักหนา

"ขำอะไรอะลูกพี่"

"ขำยัยเจ๊ดา"

ไทปาดน้ำตา แล้วเริ่มนินทาสาวเจ้าของร้านเหล้า

"เสียงดี เสียงดัง ตั้งแต่ทุ่มจนถึงตีสอง ด่าเก่งยังไงก็ด่าเก่งยังนั้น แว้ด ๆ ๆ ๆ เหมือนตั้งโปรแกรมอัตโนมัติไว้ ว่าจะต้องทำตัวเป็นแม่ของทุกคนในร้าน อย่าทำนั่นนะ อย่าทำนี่นะ ก็แกแบบนั้น ก็แกแบบนี้ นี่ตกลงพวกเรามากินเหล้า หรือมาโรงเรียนอบรมดัดสันดานกันหว่า"

ฟังลูกพี่ว่า เคนก็หัวเราะบ้าง จริงอยู่ว่าชลันดาชอบแว้ด เสียงดัง ด่าค่อนข้างเก่ง เวลาแขกในร้านทำอะไรล้น ๆ เกิน ๆ แต่เจ้าหล่อนก็น่ารัก หน้าตาจิ้มลิ้มพริ้มเพราอยู่ไม่น้อย เสียแต่ไม่มีใครกล้าจีบ ก็เพราะน่ะ...คงจะกลัวเฉาปาก เฉาหู ถ้าได้หล่อนเป็นเมียขึ้นมา แถมด้วยกิตติศัพท์ความเป็นสาวขาโหด ที่ชวน   สะพรึงก็มีให้ได้ยินบ่อย ๆ เวลามีคนหาญกล้าไปทะลึ่งจีบหล่อนเข้า

"นั่นสิลูกพี่ ยัยเจ๊ดาเคยมีผัวด้วยนะ ร้านนั่นก็ร้านของผัว เอ...แต่ผัวไปไหน ไปไหนก็ไม่รู้ผัว"

"ฆ่าหมกหลังร้านไปแล้วมั้ง"

ไทว่า สองหนุ่มเลยพากันหัวเราะอีกเป็นวรรคเป็นเวร บางทีดื่มจนเมานี่ บางทีก็ดี เพราะได้หัวเราะแบบไร้สติ เป็นการคลายเครียด ยามเวลาปรกติ นิสัยปรกติที่ไม่ค่อยยิ้มค่อยหัวเราะ ก็มาทำเอาอีตอนเมานี่ล่ะชีวิตเคร่งเครียดของเขาก็ผ่อนคลายกันง่ายๆ แบบนี้

ไทเดินเป๋น้อย ๆ เมื่อลูกน้องนั่งประกบขึ้นแท็กซี่มาพร้อมกับเขา มาส่งเขาถึงคอนโด ไทเคยมีประวัติหลับลึกหลับลืม เวลาเมา ชนิดว่านั่งตรงไหนก็นอนตรงนั้น หลับคร่อกไปเลย เคยขึ้นแท็กซี่แล้วหลับเอาเสียดื้อ ๆ แท็กซี่ไม่รู้ทำยังไงเลยเอาลูกพี่เขาไปฝากไว้ที่โรงพัก ทำให้วุ่นวายกันไปตามระเบียบ

"ขึ้นบ้านดี ๆ ละลูกพี่"

เคนสั่งเสีย ไทเอียงคอมองลูกน้อง ที่วันนี้ดูคึกคักเป็นพิเศษ

"แล้วมึงจะไปไหนวะ ไม่ไปนอนด้วยกัน นี่จะตีสามแล้ว"

"วุ้ย นอนอะไรกะลูกพี่ นอนกะลูกพี่ไม่สนุก ฮี่ ๆ ผมกลับไปนอนที่อื่นดีกว่า"

"เด็กมาหรือไง?" 

"ตามนั้น"

ไทยักไหล่ พลางสั่งเสียงเข้ม

"อย่าเพลินจนไปทำงานสายนะโว้ย!"

"ขอรับ ลูกพี่ก็ขึ้นบ้านดี ๆ ออกอาการเมามาก ระวังแม่บ้านแกฉุดนะ แกยิ่งหมายตาลูกพี่อยู่"

ความเป็นห่วงของลูกน้อง ทำให้เขาอมยิ้ม แล้วก็ชักจะเดินพยายามเก็บอาการ ก็เพราะแม่บ้านคนใหม่ของคอนโด ดูจะขยันทำหูตาพราวใส่เขาจริง ๆ เฮ้อ...คงจะดีถ้าเจ้าหล่อนไม่อายุเฉียดเป็นน้องสาวของแม่เขาแบบนั้น

ขึ้นลิฟต์ไป กดชั้นห้องของตนเอง เสร็จแล้วก็สะบัดศีรษะไปมา วันนี้กินไปค่อนข้างมาก กำลังเมา ๆ มึน ๆ ครึ้ม ๆ แบบนี้คงจะหลับสบายละเรา

ไทเดินพยายามให้ตัวตรง แต่ก็ยากลำบากพิกล เขานับเลขห้องไปเรื่อย ๆ แล้วหยุดที่ห้องของตนเอง สอดกุญแจแล้วก็ไขเปิดเข้าไป ตาพร่าเล็กน้อยเมื่อไฟในห้องเปิดสว่างจ้า ภาพที่เขาเห็นที่โซฟาตัวโปรดหน้าทีวีของเขา มันทำให้เขาเขม้นมองให้แน่ชัด

เอ...

อะไรวะนั่น

ร่างของผู้หญิง...แน่ละผู้หญิง คุ้นฉิบหาย ใครวะ ผีหรือเปล่า เอ...ตีสามแล้วผีไม่น่าจะมาหลอก แล้วใครวะ ทะลึ่งมานั่งในห้องกู!

คนเมากำลังพยายามเขม้นมอง หญิงสาวหุ่นสะบึมหน้าตาคุ้น ๆ ของไท ก็ลุกพรวดขึ้นจากโซฟา

"เฮียไท รอตั้งนาน รอมาตั้งแต่สี่โมงเย็นแนะ โอ๊ย! ดูสิ ทำไมกลับเอาป่านนี้"

"จะ...จุ๋ม"

ในที่สุดเขาก็สติมานิด ๆ พอจะรู้ว่าแม่สาวหน้าคุ้นนั่นเป็นใคร หล่อนมองเขาอย่างค้อน ๆ แล้วก็สั่นหน้า

"แหม...ยังจำได้นะเฮียนะ จุ๋มหายไปเฮียไม่เคยติดต่อเลยนะ มีแฟนใหม่แล้วเหรอ?"

"ไม่มี"

ไทดึงเจ้าหล่อนมากอด...ตามความเคยชิน ก็เขากับหล่อน เคยอะไร ๆ กันอยู่พักหนึ่ง จุ๋มเคยคบหาเป็นแฟนกับเขา แต่ทว่าหล่อนผลักไสเขา ไม่ยอมให้เขาจับตัวและดึงมือให้เขามานั่งบนโซฟาที่หล่อนนั่งเมื่อครู่

"นั่งนี่ก่อน เฮีย นี่เฮียเมารึเปล่า นี่ดู ๆ นี่เลขอะไร"

ว่าแล้วหล่อนก็พิสูจน์วัดความไม่เมาของเขา ด้วยการชูนิ้วให้เขาดู ไทสั่นหน้า

"ไม่เมา มึนนิด ๆ จุ๋มมาหาเฮียทั้งทีก็อย่าเสียเวลาเลย"

ว่าแล้วก็ทำท่าจะคว้าเอวหล่อนอีกรอบ เขาไม่ได้...มีอะไรกับสาว ๆ มาพักใหญ่ เพราะมัวแต่ยุ่ง ๆ งาน จุ๋มกระโดดหนีเขาแล้วยืนท้าวเอว เธอสั่นหน้า

"ไม่ ๆ จุ๋มไม่ได้มาหาเฮียเพราะเรื่องแบบนี้ จุ๋มเลิกกับเฮียแล้วนะ"

"เอ่อ...ก็เลิกแล้ว"

ใช่...หล่อนบอกเองว่าหล่อนทนเขาไม่ไหว และขอเลิก แม้จะงงว่าไปทำอะไรให้หล่อนตอนไหน แต่ไทก็พยักหน้ารับตอนหล่อนบอกเลิก...ง่าย ๆ แค่นั้น ไม่ได้ตาม ไม่ได้ถาม ว่าเกิดอะไรขึ้น อาจจะเพราะไม่ได้รักปักใจถึงขนาดนั้น เขากับหล่อนส่วนใหญ่ก็มีแต่เรื่องเซ็กซ์กันเสียส่วนมาก

"แต่...ก่อนที่เฮียเลิกกับจุ๋ม เฮีย...รู้หรือเปล่าว่าจุ๋มท้อง"

"หะ!"

ไทขมวดคิ้ว มองคนตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ เธอยักไหล่ แล้วเดินเข้าไปในห้องนอนของเขา สักพักเธอก็โอบอุ้มอะไรบางอย่างในอ้อมแขนเดินออกมาหาเขา

หล่อนส่ง 'สิ่งนั้น' ให้เขา เรียกว่าแทบจะโยนให้ ไทรับไว้โดยอัตโนมัติ เขาก้มลงดู...สิ่งที่หล่อนเอามาส่งให้ เด็ก...เด็กในวัยทารก หน้าตาน่ารักน่าชังนัก แม่หนู...คงจะเป็นแม่หนู... หน้าตาจิ้มลิ้ม ปากนิดจมูกหน่อย เด็กน้อยกำลังหลับตาพริ้ม ส่งนิ้วเข้าปากแล้วดูดจุ๊บ ๆ อย่างน่าเอ็นดู

โอ...น่ารักเหลือเกิน

ขณะที่ไทกำลังเคลิบเคลิ้มกับคนในอ้อมแขน อดีตคู่ขาของเขาก็เดินอาดๆ ไปจนถึงประตูห้อง หล่อนเปิดห้อง แล้วเอ่ยบอกเขาสั้น ๆ

"นั่นลูกของเฮีย เฮียก็รับเอาไว้ด้วยละ ฉันไม่เอา ฉันไม่เลี้ยง เพราะฉันจะมีผัวใหม่ แค่นี้นะ"

ปัง!

เสียงปิดประตูดังลั่นตามหลังหล่อน ทำให้ไทเงยหน้าแล้วกะพริบตาปริบ ๆ สติเริ่มกลับคืนมา เขาก้มลงมองแม่หนูนางฟ้าตัวน้อยในอ้อมแขนตน

หะ?

นี่มันอะไรกันวะ!