All Chapters of เสิร์ฟรักหมดใจให้เจ้านายสุดคูล : Chapter 31 - Chapter 40

ให้ทุกข์แก่ท่านทุกข์นั้นถึงตัว“ปล่อยฉันค่ะคุณธามม์ อย่าทำเป็นประชดประชันเธอแบบนี้ คุณควรลงไปง้อเธอถึงจะถูกนะคะ” พนิตาเอ่ยเสียงเรียบแถมทำหน้าตึงใส่คนที่กำลังนั่งกอดเธอแน่นอยู่ปลายเตียง“ฮึ ๆ อะไรนะ คุณจะให้ผมไปง้อคนอื่นทำไม แฟนผมงอนหน้าบึ้งอยู่ตรงนี้ผมก็ต้องง้อคุณสิครับพราว” เขาขำเบา ๆ ตลกกับคำที่เธอเอ่ยออกมา“เธอเป็นว่าที่คู่หมั้นของคุณไม่ใช่เหรอ”“ไม่ได้เป็นและผมไม่ให้มันเกิดขึ้นแน่นอน ผมคุยเรื่องนี้กับพ่อเคลียร์แล้ว ท่านก็ไม่ได้บังคับอะไรแล้วนะ มีแต่ดาวที่คิดจะเอาชนะ เธอไม่ได้รักผมจริง ๆ หรอก อย่ากังวลไปเลย”“ฉันเห็นคุณกลับเธอ...”“นั่นเพราะเธอผลักผมลงไปนั่ง ผมไม่ทันตั้งตัวเลยพลาดท่าไป”“แต่คุณก็ไม่ได้ขัดขืนเธอเลย นี่ถ้าฉันไม่เข้าไปขัดจังหวะ ฉันคงเห็นอะไรมากกว่านี้แน่”“นี่คุณตั้งใจเข้าไปขัดจังหวะเหรอ” นภัทรยิ้มกรุ้มกริ่มดีใจที่แฟนหึงหวง “ฉันไม่ตลกนะคะ ใครมันจะไปทนได้ที่เห็นแฟนตัวเองจะโดนจูบต่อหน้าต่อตา แถมแฟนเรายังไม่ขัดขืนแม้แต่น้อย มันน่าโมโหไหมคุณว่า” พนิตามองค้อนให้แฟนหนุ่ม“ใครบอกว่าผมจะยอมให้เธอจูบง่าย ๆ ถ้าคุณไม่เข้าไปยังไงผมก็จะผลักเธอออกอยู่แล้ว แต่คุณเร็วกว่าผมแค่นั้น เ

ความลับไม่มีในโลก@ หอพักพนักงาน10.10 น.ณ เวลานี้ พนิตายังนอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มหนา เธอหลับเป็นตาย คงเป็นเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ทำหญิงสาวหลับสนิทไม่ยอมตื่น หลังจากที่อัญญาพาเธอขึ้นมาที่ห้องเมื่อคืนนี้ผิดกลับอัญญาที่วันนี้ตื่นแต่เช้าเพราะต้องมาซักผ้าและทำความสะอาดห้องจนเสร็จเรียบร้อย ก่อนจะมานั่งอ่านหนังสือนิยายเฝ้าเพื่อนอยู่ข้างเตียง ดีที่วันนี้ทั้งคู่บังเอิญหยุดพร้อมกัน“โอ๊ย ปวดหัวจัง” พนิตาพลิกตัวตื่น ยกมือกุมขมับตัวเอง เปิดเปลือกตาขึ้นช้า ๆ เพื่อรับแสง หันมาเจอเพื่อนสนิทนั่งอยู่ข้างเตียง “อ้าวอัน วันนี้แกหยุดเหรอ”“ใช่” อัญญาตอบเสียงเย็นชา ก่อนจะปิดหนังสือและเอาไปเก็บที่โต๊ะหัวเตียง “ไง ปวดหัวล่ะสิ”“มาก ฉันคิดว่าตัวเองดื่มไปไม่เยอะนะ”“ไม่เยอะ แต่ตัวถึงเตียงแกหลับปุ๋ยไปเลยนะ ลำบากฉันต้องมาเปลี่ยนเสื้อผ้าให้” อัญญาบ่นให้เพื่อนที่เมามายจนไม่ยอมไปอาบน้ำก่อนเข้านอน ลำบากเธอต้องมาเปลี่ยนชุดนอนให้อีก “ขอบใจแกมากนะเพื่อนรัก”“แกเห็นฉันเป็นเพื่อนด้วยเหรอ”“เป็นสิ แกคือเพื่อนรักคนเดียวของฉันในตอนนี้เลยนะ”“เหรอ” อัญญาชักสีหน้าอย่างคนไม่พอใจเท่าไหร่ เธอโกรธที่เพื่อนเมาหรือมีอะไรมากกว่

สุขสันต์วันเกิดBy : พิ้งค์พราวเช้าวันทำงานที่เกือบจะสดใส ทว่าอาการป่วยของฉันดีขึ้นมาบ้างแล้ว แต่ก็ใช่ว่าจะหายเป็นปลิดทิ้ง ฉันยังรู้สึกเหนื่อยเพลียอยู่ ถ้าจะลาอีกก็เกรงใจพี่ฝ้าย ช่วงนี้น้องฝึกงานที่เข้ามาช่วยงานก็ลาบ่อยเช่นกัน ทำให้คนที่อยู่ต้องทำงานหนักขึ้น เพราะคนบริการแขกน้อย ตรงกันข้ามช่วงนี้แขกเข้ามาพักเต็มทุกห้อง เพราะฉะนั้นจะหายไปหลายวันไม่ได้“พราว หายดีแล้วเหรอ” ดิวรีบเข้ามาถามไถ่ฉันเป็นคนแรกทันทีที่เห็นฉันเดินมาถึงห้องอาหาร“เราโอเค ขอบใจนะ ขอบใจสำหรับโจ๊กที่ซื้อไปฝากด้วย” อันเล่าให้ฟังว่าดิวอยากขึ้นไปเยี่ยมฉัน แต่ด้วยมีกฎหอพักห้ามไว้จึงทำไม่ได้เขาเลยซื้อโจ๊กไปฝากฉันแทน“ดิวเต็มใจมาก คิดถึงเธอมากด้วย” คำว่าคิดถึงของดิวทำให้ฉันขนลุก แววตาเป็นประกายของเขาที่มองฉันนั้นด้วย ตอบตามตรงว่าฉันอยากจะอยู่ห่างเขาจริง ๆ พักนี้“ก็ดูไม่เป็นอะไรมากนี่ ไม่สบายจริงใช่ไหม หรือเห็นว่าช่วงนี้แขกมาพักเยอะเลยแอบชิ่งรึเปล่าจ๊ะ” เสียงคุ้นหูที่ฉันไม่อยากได้ยินที่สุด อีกทั้งยังมีคำพูดที่ไม่น่าฟังพ่นออกมาจากเสียงนกเสียงกา ยิ่งไม่อยากแม้จะหันไปมองหน้าคนพูด แต่ฉันต้องเผชิญหน้ากับเพื่อนเก่าคนนี้ซะหน่อ

เสิร์ฟรักร้อนอ้อนแฟน18+ “อยากรู้เหมือนกันว่าคุณจะทนได้สักกี่น้ำ” พนิตาเอ่ยกับชายที่นั่งข้าง ๆ สายตาเขาจ้องใบหน้าเธอสลับกับเนินอกอวบที่มันกระเพื่อมไหวตามการหายใจแรงของหญิงสาว คนที่มายั่วเขาก็ตื่นเต้นไม่ต่างกับคนที่กำลังถูกยั่วนักหรอก“ผมก็อยากรู้ว่าคุณมีไม้ตายอะไร” คำท้าทายของเขาชวนให้หญิงสาวใจกล้าขึ้นเธอขยับเข้าไปใกล้เขาจนอกอวบเบียดแขนแกร่ง ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบสตรอว์เบอร์รีหนึ่งลูกที่วางอยู่บนเค้ก“ให้ฉันป้อนนะคะ” เธอทำท่าจะป้อนเขา“ผมไม่อยากกิน” เขากลับเบือนหน้าหนี “นี่ยังไม่ใจอ่อนอีกเหรอ ทำถึงขนาดนี้แล้ว” พนิตาคิ้วขมวดใส่แฟนหนุ่ม พลางบ่นในใจให้คนที่ดื้อและหยิ่งยโส“งั้นถ้าใช้ปากป้อนล่ะคะ” เธอเอาสตรอว์เบอร์รีเข้าปากตัวเองแทนแต่กัดเพียงแค่ครึ่งลูก มือเรียวยกขึ้นลูบไล้ใบหน้าคมให้หันมาสบตากับเธอ เธอจะเสิร์ฟเขาผ่านริมฝีปากอิ่มนี้ดูสิว่าจะทนได้มั้ยนภัทรสบตาแฟนสาวตาไม่กะพริบ กำลังชั่งใจว่าจะก้มลงกัดสตรอว์เบอร์รีหรือกัดปากสวยของเธอก่อนดี ความอดทนเขาใกล้จะหมดลงแล้ว เขาก็แค่มนุษย์คนหนึ่ง ไม่ใช่พระอิฐพระปูนที่จะไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไร ตอนนี้เลือดในกายมันเดือดพล

หนึ่งคนโดนยั่ว อีกคนโดนเฉี่ยว@ ห้องทำงานของนภัทร“มาแล้วเหรอคะธามม์” ทันทีที่ชายหนุ่มเปิดประตูเข้ามาในห้องทำงานก็มีเสียงของผู้หญิงเอ่ยทักเขาทันทีหลังจากที่เขาไปคุยงานกับชยางกูรมาในช่วงบ่ายจนตอนนี้ใกล้จะห้าโมงเย็นแล้ว ตั้งใจว่าจะมาพักผ่อนสมองในห้องเงียบ ๆ แต่กลับมาเจอดาวิกาในห้องทำงานส่วนตัวซะงั้น ถ้าเปลี่ยนเป็นพนิตาเขาคงรีบโผเข้ากอดอย่างไม่ลังเลนภัทรชะงักไปครู่หนึ่ง ไม่คิดว่าดาวิกาจะมาอยู่ที่นี่ เธอนั่งรอเขาที่โซฟารับรองแขก คนสวยในชุดเดรสสุดเซ็กซี่ถือวิสาสะเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของเขาโดยที่เจ้าของห้องยังไม่อนุญาต แน่นอนว่าเขาย่อมไม่พอใจ“ใครให้คุณเข้ามาห้องทำงานของผม” นภัทรถามเสียงเข้มพลางเดินมานั่งที่โต๊ะทำงาน“คุณพ่อของธามม์เป็นคนอนุญาตดาวเอง ดาวแค่อยากมาเสนอบางอย่างให้กับธามม์ก่อนที่จะไปอยู่อังกฤษ” ดาวิกาพูดพลางลุกจากโซฟาเดินเข้ามานั่งเก้าอี้ที่อยู่หน้าโต๊ะทำงานของนภัทร ครั้งนั้นเธอโกหกเขาว่าจะไปอยู่ต่างประเทศเพื่อหลอกให้เขายอมดินเนอร์ด้วย คราวนี้เธอจะมาไม้ไหนอีก “ครั้งก่อนคุณก็บอกจะไปต่างประเทศ ครั้งนี้จะไปอังกฤษ ไปจริง ๆ สักทีเถอะ” คนพูดเอ่ยด้วยความเหน็บแนม จนคนฟังถึงกับจุกใน