All Chapters of เสิร์ฟรักหมดใจให้เจ้านายสุดคูล : Chapter 11 - Chapter 20

ใจแข็งเข้าไว้ By : ธามม์“หมายถึงชอบการบริการของฉันเหรอคะ” เหลือจะเชื่อกับผู้หญิงคนนี้จริง ๆ นี่ผมต้องจูบเธอหน่อยดีไหมจะได้เข้าใจว่าชอบแบบไหน อยากทำอยู่เหมือนกันนะ ทั้งกอดทั้งจูบแล้วไปจบที่เตียงให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย แต่เพราะผมอยากให้เกียรติเธอ ไม่อยากฉวยโอกาสเหมือนครั้งแรกของเรา อยากเป็นคนดีบ้าง เลยต้องเริ่มจากการจีบก่อน ถ้าเป็นไอ้ธามม์คนเดิมพิ้งค์พราวคงเสร็จผมตั้งแต่วันแรกที่กลับมาเจอผมแล้ว“ฮ่า ๆ นี่คุณ ซื่อหรือแกล้งโง่กันแน่ ผมกำลังบอกความรู้สึกของผมที่มีต่อคุณอยู่นะพิ้งค์พราว อย่าทำให้ผมเสียความมั่นใจนักสิ”“ก็ เราพึ่งรู้จักกัน อีกอย่างคนระดับคุณธามม์จะมาชอบพนักงานเสิร์ฟแบบพราวยิ่งเป็นไปไม่ได้เลยค่ะ” เราเคยเจอกันนะพราวและได้ทำความรู้จักกันลึกซึ้งด้วย ถ้าพูดไปแบบนี้เธอจะถีบผมไหม งั้นเอาประโยคนี้เก็บไว้ในเวลาเหมาะสมค่อยบอกเธอดีกว่า ผมยังไม่พร้อมยอมรับความทุกข์ในตอนนี้“คุณไม่เคยได้ยินเหรอ คำว่ารักแรกพบ ผมชอบคุณตั้งแต่แรกเห็นแล้ว คุณสวยดูดี ถูกใจผมทุกอย่าง ส่วนเรื่องฐานะผมไม่เคยสนใจ ผมเลี้ยงคุณได้ ที่ผ่านมาหลายวันผมก็เลี้ยงคุณมาตลอด ผมไม่ได้ทำแบบนี้กลับพนักงานทุกคนนะ คุณคือคนพิเศษสำ

นัดเจอเพื่อนเก่าดันเจอแฟนเก่าBy : ธามม์สุดท้ายผมก็ต้องมาตามคำสั่งของพ่อ ผมมาก่อนเวลาที่พ่อนัดไว้และเร่งให้อีกฝ่ายมาก่อนเวลาด้วย เพราะจะได้รีบกลับไปหาคนที่ผมชอบ ผมบอกให้พราวกลับไปที่บ้านพักก่อน ผมไม่ได้บอกพราวว่าจะมาหาผู้หญิงคนอื่น บอกแค่ว่ามาคุยธุระด่วนผมขึ้นมาบนชั้น 12 ของโรงแรมแห่งหนึ่ง ซึ่งจัดเป็นโซนบาร์ของที่นี่ ทานอาหารพร้อมทั้งนั่งรับลมชมวิวเมืองไปด้วย เรียกว่าทำเลดีมาก จะดีกว่านี้ถ้ามีพิ้งค์พราวมานั่งข้าง ๆ ผมผมมองหาคนที่นัดไว้ พ่อบอกว่าดาวิกามาถึงก่อนผมแล้ว ที่จริงเธอก็อยู่ที่นี่แหละ เพราะโรงแรมนี้เธอบริหารอยู่“ธามม์! ทางนี้”หญิงสาวในชุดเดรสสีแดงสดสุดเซ็กซี่โบกมือเรียกผม ดาวิกาผู้มีความมั่นใจในการแต่งตัว เธอยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน เปลี่ยนแค่ความคิดบางอย่าง เพราะเมื่อก่อนเธอไม่เคยอยากจะเจอผมเลย หมายถึงก่อนหน้าที่ผมจะไปปั้นหุ่นมาใหม่นะ พ่อของเธอกับพ่อผมนัดให้เราเจอกันอยู่เรื่อย ๆ แต่เมื่อก่อนผมเป็นฝ่ายวิ่งเข้าหาเธอก่อน ก็เธอทั้งสวยหุ่นดีมีเสน่ห์ มีผู้ชายแวะมาจีบไม่ขาดสายผมก็เป็นหนึ่งในนั้น และก็เป็นคนที่เธอไม่เคยเหลียวแลเลย ถึงแม้พ่อผมจะรวยก็เถอะ เธอหลีกเลี่ยงนัดผมมาตลอด

หึง หวง เป็นเหตุ18+By : พิ้งค์พราวเกือบห้าทุ่มที่ฉันกลับมาที่พัก ใจจริงก็อยากจะกลับให้เร็วกว่านี้ เกรงใจคุณธามม์ เพราะไม่ได้มาเที่ยว เผื่อเขาอยากจะใช้ให้ฉันทำอะไรให้ แต่ยัยลิตาน่ะสิ ไม่ยอมให้กลับง่าย ๆ นั่งเม้าท์เรื่องเก่า ๆ สมัยเรียนจนลืมดูเวลาวันนี้ได้เคลียร์ใจกับพี่โดม ฉันก็รู้สึกสบายใจดีนะ พี่เขาแค่อยากมาขอโทษที่เคยทำให้ฉันเสียใจ บอกว่าตอนนี้เขาได้รับผลกรรมนั้นแล้ว เพราะแฟนพี่เขานอกใจไปมีคนอื่น เขาจึงรู้สึกผิดและเสียดายที่ไม่เลือกฉัน ต่อไปพี่โดมก็คงจะหันหน้าเข้าหาธรรมะเดือนหน้าพี่เขาจะบวช ไม่มีกำหนดสึก ฉันก็ได้แต่อนุโมทนาสาธุให้พี่เขาตั้งใจศึกษาธรรมะจริง ๆ อะไรที่แล้วมาก็ให้แล้วไป ฉันไม่ติดใจอะไรกับพี่เขาแล้ว“เอ๊ะ ทำไมไฟยังเปิดอยู่ คุณธามม์ยังไม่นอนอีกเหรอคะ” ฉันเปิดประตูเข้าไปในวิลล่า พบว่าเจ้านายยังไม่ยอมนอน เขานั่งลงไปที่พื้นพรมด้านล่างของโซฟาภายในห้องนั่งเล่น มือก็กำคอขวดไวน์กระดกขึ้นดื่มโดยที่ไม่ยอมใส่แก้ว ท่าทางเขาดูเครียด ๆ นะทะเลาะกับผู้หญิงคนนั้นมางั้นเหรอ “คุณธามม์ ทำไมยังไม่นอนอีกคะ มันดึกมากแล้วนะคะ” ฉันทำใจกล้าเดินเข้าไปถามเจ้านายอย่างเป็นห่วง“...” เขาไม่ตอบ แถ

เสิร์ฟรักก่อนอาหารเช้าBy : ธามม์‘ไอ้ผู้ชายชาติหมา’ เสียงพิ้งค์พราวยังก้องอยู่ในหูไม่หาย นึกถึงคำที่เธอสบถด่าผมทีไร ใจเจ็บแปลบทุกที ไม่คิดว่าคำที่เธอเคยด่าแฟนเก่า วันนี้เธอจะเอามาด่าผมด้วย แต่ผมมันก็น่าด่าน่าตีจริง ๆ แหละ ที่ทำเกินเหตุ หึงจนหน้ามืดทำไปตามความอยากของตัวเอง ไม่ยอมฟังเธอพูดให้จบและไม่ยอมเลื่อนอ่านคอมเมนต์ให้ครบ สถานการณ์คงไม่เป็นแบบนี้เมื่อคืนหลังจากที่ผมเดินออกจากห้องเธอมา ใจจริงก็อยากนอนกอดเธอถึงเช้า แต่พอถูกด่าว่าไอ้ผู้ชายชาติหมาผมก็รู้สึกหัวเสียเล็กน้อย เลยเลือกมานอนคนเดียวดีกว่าก่อนจะนอนผมเปิดไปดูรูปที่เพื่อนเธอแท็กมาอีกครั้ง จนไปเห็นคอมเมนต์ของผู้ใช้ที่ชื่อ D-Dome คอมเมนต์ตอบเพื่อนที่ถามว่าพิ้งค์พราวกลับมาคบกับแฟนเก่าจริงไหม เขาตอบทุกคนไปว่า‘พี่ไม่ได้กลับมาคบกับน้องพราวนะครับทุกคน พี่แค่มาเคลียร์ใจกันและขอโทษน้องครับ พี่กับพราวตกลงเป็นพี่น้องที่หวังดีต่อกันแค่นั้นครับ อีกอย่างพี่จะไปบวชเดือนหน้านี้แล้ว อย่าเข้าใจผิดกันนะครับ’ เจริญพรชีวิตผม ถ้าอ่านมาจนถึงคอมเมนต์ของผู้ชายคนนี้ผมคงไม่ใช้อารมณ์ไปลงกับเธอ กะว่าจะทำทุกอย่างให้สมูทอย่างค่อยเป็นค่อยไป สุดท้ายผมก็ทำพั

กลัวจะเผลอใจ“เสร็จแล้วค่ะ อุ๊ย” พนิตาหันหน้าไปตอบเจ้านายหนุ่ม แต่ไม่ถึงเสี้ยววินาทีเธอรีบหันขวับหนีชายหนุ่มอย่างไว ก็เขานุ่งแค่ผ้าขนหนูผืนเดียว แถมยืนจ้องเธอไม่วางตา อย่างกับเสือจ้องจะกินกวางน้อย“เป็นอะไรไป เมื่อไหร่คุณจะชินกับร่างกายของผมสักที เห็นทีไรสะดุ้งทุกที ผมไม่ใช่ผีนะ”“ก็คุณธามม์ชอบแต่งตัวแบบนี้ต่อหน้าพราวนี่ค่ะ”“ทำไม”“ไม่ทำไมค่ะ คุณไม่อายแต่พราวเขินค่ะ”นภัทรยกยิ้มข้างหนึ่งอย่างคนเจ้าเล่ห์พอใจที่แกล้งเธอได้ ก่อนจะค่อย ๆ ขยับกายเข้าไปใกล้พนิตาที่ยืนหันหลังให้เขาอยู่ จนหน้าอกประชิดแผ่นหลังของหญิงสาว จนเธอสะดุ้งขนลุกซู่ เขาก้มลงกระซิบข้างหูของเธอว่า“ก็ผมอ่อยคุณอยู่คุณไม่รู้เหรอ” น้ำเสียงแผ่วเบาที่แฝงไปด้วยนัยแอบแฝงมากมายทำเอาคนฟังถึงกับเสียวสันหลังวาบ“พราวว่าคุณธามม์รีบอาบน้ำ เถอะค่ะ เดี๋ยวจะไปสายนะคะ” พนิตากะจะไหวตัวหนี ทว่าไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมของประธานหนุ่ม เขาใช้ตัวเองปิดทางที่เธอจะเดินออก“จะรีบออกไปไหน ช่วยอะไรผมอีกอย่างก่อนสิ”“ช่วยอะไรคะ”“ถูหลังให้ผมหน่อย”คำขอของชายหนุ่มทำเอาหญิงสาวเบิกตากว้าง หน้าร้อนผ่าว เธอเริ่มไม่วางใจเขาแล้ว“ไม่ดีมั้งคะ อีกอย่างคุณธามม์ยังม