Todos los capítulos de เสิร์ฟรักหมดใจให้เจ้านายสุดคูล : Capítulo 1 - Capítulo 10

บทนำนี่มันเรื่องบ้าอะไร ผู้ชายหุ่นหมีมีพุงคนนี้เขาเป็นใครกัน แล้วทำไมเขามานอนเปลื้องผ้าล่อนจ้อนอยู่ข้าง ๆ ฉันละเนี่ยเดี๋ยวนะ!อร๊ายยย อยากจะกรีดร้องออกมาดัง ๆ แต่ทำได้เพียงแค่กรี๊ดอยู่ในใจ กลัวว่าชายที่นอนแผ่หลาอยู่ข้างกาย เขาจะรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาเจอฉันในสภาพที่ร่างกายเปลือยเปล่าแบบนี้“ทำไมเราอยู่ในสภาพนี้วะเนี่ย” ฉันพึมพำกับตัวเองพลางขยี้ผมที่ยุ่งเหยิง หลังจากที่เปิดผ้าห่มหนาสำรวจร่างกายตัวเองปวดหัวอะไรขนาดนี้ คงเพราะฤทธิ์ของค็อกเทลที่ดื่มเข้าไปเมื่อคืนแน่เลย จำไม่ได้ว่าดื่มอะไรบ้าง แต่มึนหัวมากตอนนี้ฉันค่อย ๆ คลานลงเตียงขนาดใหญ่ มองหาเสื้อผ้าอาภรณ์ที่ใส่มาเมื่อคืน พบว่ามันกระจัดกระจายไปทั่วห้อง อยู่กันคนละทิศคนละทาง เจ้าลิงสีดำตัวน้อยไปค้างอยู่หน้าจอทีวี ส่วนบราเซียร์ตัวโปรดสีเดียวกันก็ไปอยู่โอ๊ย! จะบ้า มันอยู่เหนือศีรษะเขา“อย่าตื่นนะ” ฉันเลื่อนมือไปหยิบเสื้อชั้นในที่วางอยู่บนหัวเขาอย่างแยบยล ก่อนจะหันไปทางโซฟานุ่มแล้วหยิบชุดเดรสดำสุดเซ็กซี่ที่ยืมเพื่อนมาอยากจะกัดลิ้นตัวเองตายจริง ๆ ไม่รู้ว่าฉันหรือเขาที่เป็นคนโยนมันไป เมื่อคืนฉันกับผู้ชายคนนี้ทำศึกสงครามกันหรือยังไงกัน ห้อง

เสิร์ฟริมสระBy : พิ้งค์พราวในขณะที่คุณเขาว่ายน้ำออกกำลังกายอยู่นั้น ฉันก็ย้ายอาหารจากโต๊ะข้างในมาไว้โต๊ะริมสระว่ายน้ำที่อยู่หลังบ้านพักหรูจนหมดทุกจานทำงานตรงนี้เสร็จแล้วก็ยังกลับไม่ได้ เพราะต้องอยู่ทำหน้าที่ให้บริการแขกจนกว่าเขาจะไล่ หรือไม่ก็หมดเวลาทำงานของวันว้าว! มัวแต่ทำงานเลยลืมมองบรรยากาศรอบตัว มองทอดสายตาออกไปจากตรงนี้จะเห็นทุ่งดอกทานตะวันเต็มไปหมด นี่มันสวนดอกไม้หลังบ้านเหรอ สวรรค์บนดินชัด ๆ ดอกไม้ใบไม้ปลิวโต้ลมหนาวพลิ้วไหวไปมาดูแล้วสบายตาสบายใจ จนอยากลงไปถ่ายรูปสวย ๆ เก็บไว้ดูสักรูป แต่ได้เพียงคิดเพราะตอนนี้ทำงานอยู่คงทำอย่างนั้นไม่ได้“คุณพิ้งค์พราว!”“คะ?” เสียงตะโกนเรียกชื่อฉันทำให้ต้องหันขวับอีกครั้ง ว่าแต่คุณเขารู้จักชื่อฉันด้วยแฮะ สงสัยหัวหน้าคงบอกมั้งกึก! แต่คุณพระ! สายตาฉันดันไปสะดุดกับสิ่งที่ไม่ควรจะมอง เขาเดินลอยตรงมาหาฉัน เจ้าของร่างสูงใส่แค่กางเกงว่ายน้ำแจมเมอร์รัดติ้วเพียงตัวเดียว ทั้งซิกแพคที่เป็นคลื่น ๆ หน้าอกก็แน่นปึก สังเกตดี ๆ ฝั่งซ้ายมีรอยสักตัวอักษรภาษาอังกฤษแต่ไม่แน่ใจว่าเขียนว่าอะไรดูคุ้นตาเหมือนเคยเห็นที่ไหน กล้ามเป็นมัด แขนปรากฏเส้นเลือดนูนชัดให้เ

ล่อเด็กฝึกงานเข้าแล้วไง ‘ได้แล้วครับ ดราย มาร์ตินี่ กับพิ้งค์เลดี้’ บาร์เทนเดอร์หนุ่มยื่นแก้วค็อกเทลที่ผมสั่งมาให้ผม‘ขอบคุณครับ’ ผมเลื่อนเครื่องดื่มพิ้งค์เลดี้ให้กับเป้าหมาย‘ฉันไม่ได้สั่งนะคะ’ เธอทำหน้างง เมื่อเห็นเครื่องดื่มยื่นไปไว้ตรงหน้า‘ผมสั่งให้คุณครับ เห็นคุณดื่มลิ้นจี่มาตินี่แล้วดูไม่ค่อยสดชื่นเลย ไม่ถูกปากเหรอครับ’‘เปล่าค่ะ นี่แก้วที่สองแล้ว ฉันชอบกลิ่นของลิ้นจี่ อะไรที่ผสมลิ้นจี่ฉันชอบหมดค่ะ’‘งั้นเหรอครับ แต่คุณดูไม่เอ็นจอยกับการมาเที่ยวที่นี่เลย มีอะไรไม่สบายใจรึเปล่าครับ’ ทำเป็นสนิทตีเนียนไปก่อน‘....’ เธอเงียบไปเลย เหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่‘คุณโอเคนะ’ ผมว่าเธอกำลังจะร้องไห้ สังเกตจากน้ำตาเริ่มคลอเบ้า เหมือนคนอกหักมา‘ไม่เลยค่ะ ฉันเสียใจ เสียใจที่เขาทิ้งฉันไปเพราะเหตุผลที่งี่เง่าปัญญาอ่อนสิ้นดี ไอ้ผู้ชายชาติหมา!’ กึก! มันจะดีกว่านี้ถ้าเธอไม่หันหน้ามาทางผมตอนพูดว่า ‘ไอ้ผู้ชายชาติหมา เหมือนโดนด่าเต็มหน้าเลยกู ‘....’ ผมไม่รู้จะพูดอะไรออกไปเลยทีนี้‘เอ่อ ฉันไม่ได้ด่าคุณนะคะ ฉันด่าไอ้ชาติหมาที่เป็นแฟนเก่าฉันน่ะค่ะ’ ลิ้นเธอเริ่มพันกันแล้ว สงสัยจะเริ่มเมา ค

พร้อมเป็นคนใหม่‘ไปไม่ร่ำไม่ลากันเลย’ ผมพึมพำเบา ๆ หลังจากลืมตาตื่นมาแล้วพบว่าสาวสวยที่นอนอยู่ข้างกายทั้งคืนหนีออกจากห้องไปแล้ว ไม่รู้ว่าแอบย่องออกไปตอนไหน ผมก็เพลียจัดนอนไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรเลยอุตส่าห์ตั้งใจจะขอโทษเธอสักหน่อย และอยากทำความรู้จักกันให้มากกว่านี้แต่ไม่เป็นไร ผมตั้งใจจะเข้าไปหาพ่ออยู่เหมือนกัน คงได้เจอเธออีกสักครั้ง รู้สึกว่าการชนะฌอนครั้งนี้ไม่ดีใจเอาซะเลย..@ โรงแรม อนันต์ ถิระ รีสอร์ต แอนด์ สปาหลังจากที่ผมมีอะไรลึกซึ้งกับพราวในคืนนั้น ผมก็ไม่ได้เจอเธออีก น่าจะผ่านมาสามวันแล้ว ไปรอเจอที่ผับ ตลอดสามวันมานี้ก็ไม่เห็นแม้เงาของเจ้าของใบหน้างาม คงกลัวผมมั้ง ไม่กล้ามาอีกเลย วันนี้ ผมมาทานอาหารเช้าที่โรงแรมของพ่อ พนักงานที่นี่ส่วนใหญ่ไม่มีใครจำผมได้ เพราะผมไม่ค่อยมาและไม่ชอบออกงานกับครอบครัว กลัวได้ออกสื่อ ที่จริงกลัวโดนเปรียบเทียบนั่นแหละ ก็ผมเป็นลูกคนเดียวที่มีไม่มีราศีของลูกผู้บริหารเลยนะสิ ทั้งอวบอ้วนลงพุง การแต่งกายก็ดูจะเรียบง่ายตามสไตล์หนุ่มที่พยายามติส วันนี้ผมก็ใส่แค่กางเกงยีนกับเสื้อยืดสีขาวสบาย ๆ ผิดกลับน้องชายและน้องสาวของผมค่อนข้างที่จะดูดี บวกกับการแต่งต

เจ้าหมูตุ๋นของย่า By : ธามม์“Hi! คุณพี่ธามม์ โอ้วว้าว นี่ใช่พี่ชายของน้องจริงเหรอคะ ทำไมดูหล่อกร้าวใจได้ขนาดนี้ พุงนุ่ม ๆ หายไปไหนหมดแล้วเนี่ย น้องบอกตามตรงไม่ชินร่างทองของพี่ชายเลยค่ะ” เสียงหวานของหญิงสาวเจ้าของชุดราตรีเรียบหรูสีแดงสด แหวกสูงโชว์หลัง ถ้าเป็นสาวอื่นเห็นแล้วผมคงชอบใจ แต่นี่กลับรู้สึกห่วงมากกว่าจะชื่นชม ก็เพราะเธอเป็นน้องสาวของผมน่ะสิครับ ผู้ชายถ้าเห็นผู้หญิงแต่งตัวแบบนี้แถมยังมีหน้าตาที่สะสวยอีกด้วยแล้วละก็ร้อยทั้งร้อยก็ชอบเหล่ชอบมองกันทั้งนั้น แต่ผมคงไม่สามารถห้ามเธอไม่ให้แต่งตัวแบบนี้ได้เคยห้ามมาแล้วครั้งหนึ่งงอนผมเป็นเดือน แถมยังยืนเถียงพี่ชายฉอด ๆ จนผมไม่กล้าต่อปากต่อคำด้วยเลยแล้วเธอใส่ชุดแบบนี้ไม่โดนคุณย่าดุเหรอ“ทำไมไม่ออกไปต้อนรับแขกคะคุณพี่ มานั่งเหงาอยู่ในห้องเงียบ ๆ คนเดียวทำไมคะ?” เทียร์นั่งลงโซฟาฝั่งตรงข้ามกับผม ห้องนี้เป็นห้องชุดที่อยู่ชั้นบนสุดของโรงแรม เป็นห้องพักส่วนตัวของฌอนเพื่อนผมเอง ตอนนี้เขาลงไปดูความเรียบร้อยและต้อนรับแขกแทนผม อุตส่าห์หนีผู้คนขึ้นมาอยู่เงียบ ๆ คนเดียวแล้วแท้ ๆ ยังมีคนตามมาเจอจนได้ เทียร์น่าจะรู้ว่าผมอยู่ที่นี่เพราะฌอนชัวร์ค