All Chapters of LOVE ME PLEASE ได้โปรดรักฉัน: Chapter 21 - Chapter 30

ตอนที่21 อยากได้...ก็ต้องชัดเจน"คุณลุงคุณป้าสวัสดีค่ะ...สวัสดีค่ะพ่อ" ตอนนี้ทุกคนนั่งพร้อมหน้าพร้อมตากันที่ห้องรับแขกที่บ้านเธอเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ทั้งพ่อแม่พายุ และเมฆาพ่อแสงเหนือ รวมทั้งมีพิมพ์นาราและไออุ่นนั่งร่วมอยู่ด้วย"เอาล่ะ! ในเมื่อมากันพร้อมแล้ว ก็เข้าเรื่องเลยแล้วกัน..." เมฆาพูดขึ้นก่อนจะมองไปทางแพทริเซีย เพื่อให้เธอเป็นคนพูดต่อ"เมื่อวานหลังจากวางสายจากพายุ แม่ก็รีบส่งวันเดือนปีเกิดของลูกสองคนให้กับซินแส เพื่อดูดวงชะตาทันทีเลย..." หื้ม? เมื่อวานพี่พายุโทรหาคุณป้าตั้งแต่เมื่อไหร่กัน หรือจะเป็นช่วงหลังกลับจากวัด..."ท่านบอกว่าดวงของเราสองคนสมพงศ์กันมาก จึงมีฤกษ์แต่งงานหลายฤกษ์..." ร่างบางยิ้มกริ่มเมื่อได้ยินที่แม่ของร่างสูงพูด... ดวงสมพงษ์กัน งั้นก็แสดงว่าเธอกับพายุก็เป็นเนื้อคู่กันน่ะสิ!"แต่แม่ก็ได้เลือกฤกษ์ที่ใกล้ที่สุดตามที่พายุต้องกะ..." แพทริเซียที่กำลังพูดต้องหยุดชะงัก เมื่อมีเสียงหนึ่งเอ่ยขัดขึ้น..."ฮึ้ม! สรุปเป็นวันที่เท่าไหร่ครับ" พายุกระแอมไอหนึ่งที ก่อนจะมองผู้เป็นแม่อย่างมีความในบางอย่าง"หึ!..." แพทริเซียกระตุกยิ้มอย่างรู้ทันบุตรชาย พลางคิดในใจว่า'ชิ! ไอ้ลู

ตอนที่23 เกาะบอเรลลีสการร่วมรักครั้งนี้กินเวลานานไปจนถึงช่วงเย็น ร่างสูงกระทำกับร่างที่แสนยั่วยวนของคนตัวเล็กจนพอใจถึงจะหยุด...แต่ความจริงแล้ว ถ้าเธอไม่ชิงหลับ (หรือสลบ) ไปซะก่อน เขาก็คงจะต่ออีกหลายท่า...เห็นเธอหลับไปแบบนี้ ดูท่าเรื่องที่จะพาเธอไปพบคนบนเกาะนี้ คงต้องเลื่อนเป็นพรุ่งนี้แล้ว...ร่างสูงตะแคงข้างนอนหันหน้าเข้าหาร่างบาง วางศีรษะลงบนมือข้างหนึ่งที่ยกขึ้นสูง เพื่อที่จะมองใบหน้าหวานได้อย่างชัดเจน มุมปากหยักกระตุกยิ้มเบาๆ สายตาเรียบนิ่งที่เคยมองเธอด้วยความเย็นชามาตลอด ก็อ่อนลงกลายเป็นอ่อนโยน"อดทนหน่อยนะแสงเหนือ ฉันยังบอกหรือพูดอะไรกับเธอตอนนี้ไม่ได้...""แต่ฉันจะทำให้ทุกเรื่องมันชัดเจนเร็วมากที่สุด..."จุ๊บ!"...รอฉันก่อนนะ" ปากหยักโน้มลงไปสัมผัสบนหน้าผากมนอย่างแผ่วเบา แล้วค่อยๆ คว้าร่างบอบบางเข้ามากอด แล้วผล็อยหลับไปพร้อมเธอ...ฟู่ววว~ ลมแรงพัดผ่านสองร่างที่นอนกอดกัน ก่อนจะปรากฏร่างคนผู้หนึ่งที่ปลายเตียง แต่ไม่สามารถมองเห็นหน้าได้ชัดว่าคนผู้นี้เป็นใคร เนื่องจากมีความมืดจากเงาดำปกคลุมทั้งร่างไว้... แสงจันทร์ที่ส่องเข้ามาทางหน้าต่างยามค่ำคืนก็ไม่สามารถช่วยให้มองเห็นได้'พวกแก

ตอนที่25 สิ่งที่กลัวจะไม่มีทางเกิดขึ้นจริง"ไม่! ไม่ยกเลิกอะไรทั้งนั้น! แล้วก็ฟังฉันพูด!" ภายในใจเขาร้อนรุ่มขึ้นมาเหมือนกับถูกไฟเผา เมื่อได้ยินที่ร่างบางพูด"ฉันทำหน้าที่พ่อให้กับเด็กสองคนนั้นก็จริง แต่พวกเขาไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องทางสายเลือดกับฉัน รวมทั้งแม่ของเด็กก็ด้วย!""มะ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องทางสายเลือดเหรอ หมายความว่าไง...""เด็กสองคนนั้นไม่มีพ่อ...เพราะพ่อพวกเขาตายในเหตุการณ์การวางเพลิงเมื่อปีที่แล้ว…ฉันเห็นว่าพวกเขายังเด็ก และควรได้รับการดูแลจากพ่อ...ฉันก็เลยรับมาดูแลในฐานะผู้ปกครอง และเด็กๆ ก็ขอเรียกฉันว่าพ่อ แต่มันก็แค่หน้าที่ในนาม หลักฐานในเอกสารต่างๆ ของพวกเขา ก็ยังเป็นชื่อพ่อคนเดิม...""ฉันแค่รับหน้าที่ดูแลด้านการเงินแทนพ่อของพวกเขาเท่านั้น ส่วนเรื่องอื่น ก็เป็นหน้าที่ของแม่เด็ก และตัวพวกเด็กๆ เอง ซึ่งฉันไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยว..." พายุร่ายยาวให้แสงเหนือฟังถึงเรื่องราวทั้งหมดอย่างไม่ปิดบัง"ที่พ่อของเด็กๆต้องตาย เพราะพวกนายทุนส่งคนเข้ามาเผาที่นี่ใช่ไหมคะ...""อืมใช่..." เขาไม่แปลกใจที่เธอรู้ เพราะก่อนที่เธอมา มิเกลได้รายงานเขาหมดแล้ว ว่าพูดอะไรให้เธอฟังบ้าง"อึก! เอ่ออคืออ.

ตอนที่27 ไม่ได้ร้องเพราะเจ็บแกร็ก!หลังจากวางสายจากเดวิล เขาก็เดินกลับเข้ามาในห้อง เป็นจังหวะเดียวกับที่ร่างบางออกจากห้องน้ำมาพอดี สายตาคมไล่มองเรือนร่างขาวผ่องที่สวมเพียงเสื้อคลุมอาบน้ำเท่านั้น ก่อนจะมองมาที่ข้อมือ ก็เห็นว่าเธอใส่กำไลเป็นที่เรียบร้อยแล้ว"เอ่อ คือพี่ไปอาบต่อสิ" แสงเหนือรู้สึกทำตัวไม่ถูก เมื่อเห็นสายตาคมกริบของร่างสูงมองมาที่เธอ รู้สึกหวิวแปลกๆ แฮะ...ยิ่งตอนนี้เธอไม่ได้ใส่อะไรไว้เลย นอกจากชุดคลุมอาบน้ำ เพราะเธอลืมเอาชุดเข้าไปเปลี่ยน ซึ่งข้างในมันก็โล่งมาก..."......." พายุก้าวเท้ามาหยุดยืนตรงหน้าแสงเหนือ กลิ่นกายหอมกรุ่นจากสบู่อ่อนๆ บนตัวร่างบาง ทำให้เขาอยากโน้มตัวลงไปสูดดมใกล้ๆ"...พี่เป็นอะไรรึเปล่า?" แสงเหนือถามร่างสูงตรงหน้าเสียงแผ่ว เมื่อเขายังยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น แถมไม่พูดอะไรสักคำ ซ้ำเหงื่อยังผุดขึ้นเต็มกรอบหน้าอีก เธอจึงยื่นมือไปเช็ดให้เขาหมับ! พายุจับมือบางที่กำลังเช็ดเหงื่อบนใบหน้าให้แนบไว้ที่แก้มสากของตัวเอง"เมื่อตอนเย็น...เธอบาดเจ็บตรงไหนไหม?" พายุเอ่ยปากถามหลังจากเงียบมานาน"ไม่ค่ะ ฉันไม่เป็นอะไร..." โชคดีที่ตอนนั้นเขาเข้ามาช่วยไว้ทัน ไม่อย่างนั้นเธอก็

ตอนที่29 หนีผัวมาเล่นซนสองวันต่อมา"อื้อออ" แสงแดดยามเช้าสอดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง ทำให้สองร่างเปลือยเปล่าที่นอนกอดกันอยู่บนเตียง ซุกใบหน้าเข้าหากันเพื่อหลบแสง"อืมม" เปลือกตาบางขยับเบาๆ ก่อนจะลืมขึ้นเนื่องจากแสงสว่าง ทำให้นอนต่อไม่ได้'...คนหื่น!' แสงเหนือยิ้มออกมาเมื่อเห็นใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มที่นอนอยู่ด้านข้าง พลางนินทาคนที่นอนหลับสนิทในใจ...ไม่ให้หลับสนิทสิแปลก! ก็ตั้งแต่เมื่อคืนจนเกือบเช้าเขาเล่นรังแกเธอไม่ให้พักเลยเห็นหน้านิ่งๆ แบบนี้ แต่ก็หื่นเอาเรื่องเลยเหมือนกัน!คิดถึงเรื่องเมื่อคืนแล้วจู่ๆ ใบหน้าก็เห่อร้อนขึ้นมาทันที เขาบอกว่าอยากแก้ตัวที่ครั้งก่อนทำรุนแรงกับเธอ..."แสงเหนือ~ ฉันขอโทษ ที่คืนนั้นรุนแรงกับเธอมากไป" พายุโน้มหน้าผากของตัวเองไปชนกับหน้าผากบาง พลางเอ่ยบอกอย่างแผ่วเบา ราวกับรู้สึกผิดกับการกระทำชั่ววูบของตัวเอง"...ไม่เป็นไรค่ะ...แต่พี่อย่าทำแบบนั้นอีกนะคะ ฉะฉันเจ็บ" มือบางยกขึ้นจับที่แก้มสาก ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นไหว...ยอมรับว่ากลัว และก็ยังฝังใจกับคืนนั้น มันเจ็บมากจริงๆ นะ ขนาดของเขากับเจ้าสิ่งนั้นที่ถูกใส่เข้ามาในตัวเธอพร้อมกัน มันทำให้เธอรับไม่ไหวจ