All Chapters of LOVE ME PLEASE ได้โปรดรักฉัน: Chapter 1 - Chapter 10

ตอนที่1 ไม่เคยสำคัญKH university"เฮลโล!!~ หวัดดีจ้ะเพื่อนๆ ทุกคนน~" เสียงใสอารมณ์ดีของร่างสูงเพรียว เอ่ยทักเพื่อนๆ ตั้งแต่ยังเดินไม่ถึงโต๊ะ"หวัดดีก็ไหว้กูด้วยสิ!" ชายหนุ่มเพียงหนึ่งเดียวในกลุ่มยกยิ้มแล้วกล่าวอย่างกวนๆผวัะ!!"โอ๊ย! ไอ้แสงเหนือ! กูให้ไหว้ครับ...ไม่ใช่ตบ!'"ซี๊ด! ตบทีหนึ่งสะเทือนถึงต่อมลูกหมากเลยไอ้สัส!"ชายหนุ่มร้องโอดครวญ พลางเอามือลูบหัวไปมาเมื่อโดนฝ่ามือเรียว ฟาดลงกลางหัวเต็มๆ"อ้าวเหรอ!? โทษทีพอดีกูฟังผิดอ่ะ sorry น๊าาา" หญิงสาวเอามือปิดปาก แล้วแสร้งทำหน้าเศร้าอย่างคนรู้สึกผิด (ปลอมๆ) ไปให้เพื่อน"ไม่เป็นไร กูเข้าใจ...ว่าหูคนเรามันจะต้องมีเสื่อมไปตามสภาพบ้าง""ชะ...เอ้ย! ไอ้โลกีย์นี่มึงหลอกด่ากูว่าหูตึงเหรอห้ะ! อีกสักทีดีไหม!" ร่างบางกำลังจะคล้อยตาม แต่ก็นึกขึ้นได้ก่อนว่ากำลังถูกหลอกด่า"กูชื่อโลกันตร์เว้ย! เรียกชื่อกูซะหมดหล่อเลย!""อ๊ะ! แล้วมึงก็อย่าเข้ามานะ บราวนี่มึงอยู่ในมือกู ถ้ามึงทำอะไรกูล่ะก็...""หึๆ รับรอง เละ...แน่...นอน!" ร่างสูงแย่งกล่องบราวนี่จากมือสวยขึ้นมาเป็นเกราะกำบัง เพราะรู้ว่าถ้ามีของสิ่งนี้อยู่ในมือ เพื่อใช้เป็นการขู่ หญิงสาวไม่กล้าทำอะไร

KH university"อิแสงเหนือ เดี๋ยวนี้มึงไม่ไปหาพี่พายุแล้วเหรอวะ?" คริสตัลถามแสงเหนือที่กำลังเดินออกมาจากห้องเรียนด้วยกัน"ไปสิ ฉันไปหาพี่พายุทุกวันแหละ""หื้ม? ไปตอนไหนวะ นี่ก็ผ่านไปเป็นอาทิตย์ละ ฉันเห็นแกอยู่แต่กับพวกฉัน" คริสตัลถามอย่างสงสัย เพราะปกติแล้วถ้ามีเวลาว่างแสงเหนือจะไปหาพายุตลอด ไม่ว่าร่างสูงจะอยู่ที่ไหนก็ตาม"โอ๊ยย! เราก็ไม่ได้ตัวติดกันตลอดเวลาสักหน่อย! ฉันก็ไปตอนที่ฉันไม่ได้อยู่กับพวกแกไง"ตอนนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว ยังไงเธอก็ต้องเจอเขาแทบทุกวัน...แต่เป็นที่บริษัทนะ ไม่ใช่มหาลัย เนื่องจากตอนนี้ร่างสูงได้ทำโปรเจคจบผ่านแล้ว จึงไม่ต้องเข้ามหาลัยเหมือนเมื่อก่อน...เรียกได้ว่าเกือบจะสำเร็จการศึกษาอย่างสมบูรณ์แล้วนั่นแหละ!"ว่าแต่แกเถอะ เลิกเรียนแล้วไม่กลับไปหาลูกหาผัวรึไง " แสงเหนือตอบอย่างเฉไฉ แล้วรีบเปลี่ยนเรื่อง เนื่องจากไม่อยากให้เพื่อนสงสัยอะไรไปมากกว่านี้ ขืนบอกว่าไปหาที่บริษัทพี่พายุ มันก็จะซักถามเธอไม่หยุด จนความลับได้แตกแน่นอน"เออๆ งั้นฉันไปก่อนนะ บาย! พรุ่งนี้เจอกัน" คริสตัลนึกขึ้นได้ว่าต้องรีบกลับไปหาลูกจริงๆ แล้วช่วงที่รู้ว่าท้องเธอจะดรอปเรียนไปปีหนึ่ง แต่คิมหั

"จริงๆแล้ว...ที่พ่อกับแม่ต้องหย่ากันมันก็มีเหตุผลอื่นด้วย แต่ปัจจัยหลักมันก็ล้วนมาจากผู้หญิงคนนั้นด้วยเหมือนกัน...""ความจริงพ่อของลูกกับผู้หญิงคนนั้น...เขาทั้งสองรักกันมาก่อนที่พ่อกับแม่จะแต่งงานกัน" ว่าไงนะ! รักกันมาก่อน งั้นก็หมายความว่า แม่ของเธอเป็นคนที่มาทีหลังอย่างนั้นเหรอ!?"แต่ว่าด้วยความที่สองคนนั้นฐานะต่างกัน พิมพ์นาราเป็นเลขาของเมฆา ทำให้คุณปู่คุณย่าของลูกไม่ชอบก็เลยขัดขวางทั้งสอง พิมพ์นาราก็เลยแค้นมาก จึงพยายามขโมยข้อมูลของบริษัทไปให้คู่แข่ง แต่ก็ถูกจับได้ซะก่อน จากนั้นทั้งสองคนก็เลยเลิกกัน""พ่อของลูกเขาเสียใจที่ถูกคนรักหักหลัง ก็เลยประชดชีวิตด้วยการแต่งงานกับผู้หญิงที่คุณย่าลูกหามาให้ ซึ่งก็คือแม่... วันเวลาผ่านไปหลังจากที่แม่กับพ่อแต่งงานกัน จากคนแปลกหน้าที่ไม่คุ้นเคยกัน ก็กลายเป็นคนรัก เราสองคนต่างก็เปิดใจให้กัน จนมีหนูเป็นตัวแทนของความรัก..." พูดถึงตอนนี้ดารามีความสุขขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อได้นึกถึงช่วงเวลานี้ที่เธอกับอดีตคนรักมีความรู้สึกดีๆ ต่อกัน"แต่ทุกอย่างก็พังลง ฮึก! เมื่อแม่มารู้ทีหลังว่าพ่อของลูกกับผู้หญิงคนนั้นยังติดต่อกัน และไปมาหาสู่กันมาโดยตลอด ฮึก! ซึ่งแม่

ร่างเล็กสะบัดแขนแล้วหมุนตัวไปมาสองรอบ เป็นการยืนยันให้ร่างสูงเห็นว่าเธอไม่ได้เป็นอะไรแล้ว แต่ทว่า ตัวเองคงลืมไปแล้วว่าซิปด้านหลังนั้น ยังคงไม่ได้ถูกรูดขึ้นไป ทำให้แขนเสื้อทั้งสองข้างตกลงไปอยู่ต่ำกว่าไหล โพล่ให้เห็นเนินหน้าอกขาวอวบอิ่มดึงดูดสายตาผู้ชายเพียงคนเดียวในห้อง ตาคมก้มมองไปยังก้อนขาวๆ ตรงหน้าอย่างไม่ละสายตา ก็นะเขาก็เป็นผู้ชายคนหนึ่งเหมือนกันถึงจะเย็นชา แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเรื่องอย่างว่าจะขาดหายไปจากชีวิตเขา ผู้ชายก็มีอารมณ์อยากปลดปล่อยบ้างเป็นเรื่องธรรมดา แต่เขาจะมามีอารมณ์ตอนนี้กับผู้หญิงตรงหน้าไม่ได้เด็ดขาด!"ฮึ่ม! ถ้าอยากออกจากโรงพยาบาล...ก็ไปแต่งตัวให้ดี" สายตาคมพยายามละสายตาจากสิ่งสวยงามตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยบอกกับร่างบางแล้วหันหลังเดินออกไปจากห้องน้ำอีกครั้ง'อะไรของเขา เมื่อกี้ยังด่ากันอยู่เลย ตอนนี้มาบอกให้แต่งตัว' ร่างบางได้แต่ยืนทำหน้างงงวยกับการกระทำกลับไปกลับมาของร่างสูง ก่อนจะหันไปที่กระจกเพื่อหวังจะแต่งหน้า"เฮือก!!!"'กรี๊ดด! ยังไม่ได้รูดซิป!' มือบางยกขึ้นปิดปากตัวเองโดยทันที ป้องกันไม่ให้เสียงกรีดร้องดังเล็ดลอดออกไปให้คนด้านนอกได้ยิน ถึงว่าทำไมเขามีท่าทีแปลกๆ ไ

"สวัสดีค่ะทุกคน รอกันนานไหมคะ?" เสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง ซึ่งเป็นเสียงที่แสงเหนือรู้สึกคุ้นเคยเป็นอย่างมาก"ยัยน้ำหนาว! พี่เดวิล?""อืมใช่ฉันเอง แค่เห็นฉันทำไมต้องหน้าตกใจแบบนั้นด้วย" ไม่ได้ตกใจ แค่แปลกใจเฉยๆ สองคนนี้มาด้วยกันได้ไงเนี่ย ปกติแล้วสองคนนี้แทบจะไม่คุยกันเลย เจอกันทีไรก็ต่างคนต่างเงียบ"มาด้วยกันได้ไง!" แสงเหนือกระซิบถาม"เอ่อออ…พอดีฉันมีปัญหากับที่ทำงานเก่าอ่ะ ก็เลยไปของานเขาทำ" ทำงานอะไรวะ เท่าที่รู้มาพี่เดวิลทำธุรกิจจำพวกสีเทาไม่ใช่เหรอ ธุรกิจสีเทาในที่นี่ไม่ใช่พวกสิ่งผิดกฎหมายนะ แต่เป็นธุรกิจดาร์กๆ เช่น ผับ บาร์ กาสิโน (ถูกกฎหมาย) อะไรแบบนี้"ทำตำแหน่งอะไรอ่ะ?""เอ่ออ ก็ทะ..." น้ำหนาวกำลังจะตอบ แต่ก็โดนเสียงเข้มเอ่ยขัดขึ้นมาซะก่อน"จะคุยกันอีกนานไหม" พายุถาม"เอ่อ ขอโทษค่ะ! x2" เราสองคนรีบเอ่ยขอโทษ ก่อนจะไปนั่งประจำที่"มึงก็ไปดุน้องมันอีกแล้ว พวกเราสองคนไม่ต้องไปสนใจมันหรอก มาคุยเรื่องงานกันดีกว่า" วายุเอ่ยดุพี่ชายอย่างไม่จริงจังนัก แล้วหันมาพูดกับสองสาว"ค่ะ คืออย่างนี้ค่ะพี่วายุ ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมาคนของพี่เดวิลตรวจพบว่า มีคนแอบลักลอบนำสิ่งผิดกฎหมายมาปล่อยในผับ