All Chapters of ท่านแม่ทัพ หากอยากหย่านักท่านได้สิทธิ์นั้นเดี๋ยวนี้!!: Chapter 11 - Chapter 13

13 Chapters

ถูกยักยอกสินเดิม

ซุนเจี้ยนเจี้ยนกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ ดวงตาคู่งามฉ่ำรื้นไปด้วยหยาดน้ำตา ใบหน้างดงามดูซูบซีดและไร้สีเลือด นางกำหีบไม้เปล่าในมือแน่น ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อยราวกับกิ่งหลิวโอนเอียงยามต้องลมพายุ โดยมีลู่เซียนตัวน้อยนั่งกอดขานางอยู่ข้างๆ ใบหน้าน้อยๆ เต็มไปด้วยความเศร้าสร้อยและตื่นกลัว“เกิดอะไรขึ้น?ข้าได้ยินบ่าวข้างนอกบอกว่าเจ้าไม่ยอมออกจากห้องนี้ นี่ไม่ใช่เวลานอนของเซียนเอ๋อร์หรือ?”ซางอันอวี๋ถามเสียงเรียบ พยายามรักษาท่าทีเย็นชา แม้ในใจจะเริ่มรู้สึกแปลกๆ กับบรรยากาศซุนเจี้ยนเจี้ยนเงยหน้าขึ้นมองเขา น้ำตาหยดหนึ่งไหลผ่านโหนกแก้มลงมาอย่างประจวบเหมาะ นางรีบใช้แขนเสื้อเช็ดออกอย่างลนลาน ทำทีเป็นพยายามเข้มแข็ง “ไม่มีอะไรเจ้าค่ะท่านพี่ ข้าแค่... แค่ตรวจนับสินเดิมของข้าเท่านั้น”“สินเดิม?” ซางอันอวี๋ขมวดคิ้ว สายตามองไปยังสมุดบัญชีและหีบไม้ที่ว่างเปล่าลู่เซียนได้ที รีบสูดน้ำมูกเสียงดัง ฟืด แล้วพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ละล่ำละลักว่า “ท่านพ่อ ท่านอย่าว่าท่านแม่เลยนะขอรับ! ท่านแม่ไม่ได้ตั้งใจจะร้องไห้ ท่านแม่แค่เสียใจ... สินเดิมที่ท่านตาและท่านยายทิ้งไว้ให้ก่อนตาย หายไปตั้งมากมาย ตั๋วเงินก็ไม่เหลือ เ
last updateLast Updated : 2026-11-05
Read more

ก็วางใบหย่ามาสิ!!

“เกิดอะไรขึ้น เล่ามาให้ชัดเจน” ซางอันอวี๋ขมวดคิ้ว พยายามแกะมือของเล่ออันหนิงออกจากแขนเสื้อตามสัญชาตญาณ“บ่าวไพร่ในเรือนหลักนับสิบคน... ถูกพี่สะใภ้สั่งปลดและขับไล่ออกมาอย่างไม่มีเหตุผลเจ้าค่ะ!” เล่ออันหนิงสะอื้นไห้เสียงดัง ละครฉากใหญ่ของนางเริ่มเปิดฉากขึ้นอย่างงดงาม “พวกเขาน่าสงสารนัก ไม่มีที่ไป รับใช้ตระกูลซางมานานหลายปี จู่ๆ ก็ถูกไล่ออกเหมือนหมูเหมือนหมา ข้าเห็นแล้วอดสงสารไม่ได้ จึงรับพวกเขาเข้าไปพักที่เรือนของข้าชั่วคราว... แต่ยามนี้ คนเหล่านั้นล้นทะลักเข้าไปแออัดกันแน่นเรือนของข้าไปหมดแล้วเจ้าค่ะ!”นางยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นแตะน้ำตา พลางส่งสายตาตัดพ้อไปทางซุนเจี้ยนเจี้ยนอย่างแค้นเคือง“ข้าเป็นเพียงสตรีหม้าย... สามีตายตั้งแต่ยังสาว ต้องวนมาอาศัยจวนแม่ทัพอยู่ด้วยความเจียมตัวอีกครั้ง จวนเล่อนั่นท่านลุงซางมอบให้ข้าก็จริง แต่มิได้ใหญ่โต ทุกวันนี้ข้าก็แทบจะไม่มีที่ยืนอยู่แล้ว!“ นางเล่าย้อนหลังบ่งบอกว่าตัวเองเป็นผู้อาศัย แต่ซุนเจี้ยนเจี้ยนกลับคิดว่านางคือกาฝากที่เกาะติดไม่ยอมไปไหนสักที แต่งงานออกไปแล้วก็กลับมาอาศัยใบบุญสกุลซางอีกหลังสามีตาย พ่อสามีที่แสนใจดีของนาง ตัดปัญหาโดยการยกเรือนสวนให้
last updateLast Updated : 2026-11-05
Read more

หาสามีให้ท่านแม่เอง!!

“เจ้า!! เจ้าเด็กบ้า! เจ้าพูดจาเลอะเทอะอะไร!” เล่ออันหนิงหน้าเสีย ตวาดออกมาอย่างลืมตัว หัวคิ้วของแม่ทัพหนุ่มขมวดเป็นปมแน่น สองเท้าก้าวออกมายืนบังหน้าบุตรชายอย่างไม่พอใจนัก!!“อันหนิง…ลูกข้าพูดสิ่งใดผิดหรือ?” น้ำเสียงเหยียบเย็นทำเล่ออันหนิงได้สติ นางกำชายกระโปรงแน่น ในหัวเค้นหาเหตุผลที่เผลอตวาดลู่เซียนออกไป ใครบ้างจะไม่รู้แม้พ่อแม่ระหองระแหงกัน แต่คนทั้งจวนยกให้ลู่เซียนคือที่1“ข้าพูดอะไรผิดหรือขอรับ?” ลู่เซียนทำหน้าตกใจกลัว ขยับไปซ่อนหลังขาของซางอันอวี๋ แล้วช้อนสายตามองบิดา “ท่านพ่อขอรับ ท่านแม่ปลดบ่าวไพร่ขี้เกียจและแอบยักยอกของในเรือนหลัก แต่ท่านน้าเล่อกลับไปรับคนพวกนั้นไว้ แล้วมาโวยวายว่าท่านแม่ทำลายชื่อเสียงตระกูลเล่อ... แบบนี้ ไม่ใช่ว่าท่านน้าเล่อกำลังบอกว่า บ่าวไพร่ที่ยักยอกสินเดิมของท่านแม่ เป็นคนของตระกูลเล่อหรอกหรือขอรับ?”ตึง!เหมือนมีอสนีบาตฟาดลงกลางห้องโถง!คำพูดบริสุทธิ์ของเด็กห้าขวบสะกิดให้ซางอันอวี๋เบิ่งตาโพลงขึ้นทันที! แม่ทัพหนุ่มหวนคิดตามคำของบุตรชายอย่างรวดเร็ว... จริงอย่างที่ลูกเขาบอก! ซุนเจี้ยนเจี้ยนปลดคนในเรือนของนางเอง มันเกี่ยวอะไรกับตระกูลเล่อ? และหากบ่าวไพร่พว
last updateLast Updated : 2026-11-05
Read more
PREV
12
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status