All Chapters of หวนคืนครานี้ ข้าจะไม่เป็นไทเฮา: Chapter 21 - Chapter 26

"ลำบากท่านกงกงแล้ว" อี้หรงยิ้มรับบางเบา ส่งสัญญาณให้เสี่ยวจูนำถุงผ้าไหมใบเล็กที่บรรจุเศษเงินก้อนยื่นให้แก่กงกงซุนเพื่อเป็นสินน้ำใจตามธรรมเนียมฝ่ายใน "ขอบพระคุณท่านกงกงที่เหน็ดเหนื่อยช่วยจัดการนำมาส่งถึงเรือน"กงกงซุนรับถุงเงินมาลูบคลำด้วยความพึงพอใจ แววตาของขันทีเฒ่าฉายประกายชื่นชมในความรอบคอบและความเข้าใจมารยาทของสนมใหม่ผู้นี้ ก่อนจะค้อมกายถอยร่นออกไปพร้อมผู้ติดตามเมื่อประตูด้านหน้าของตำหนักเสิ่นเซียงถูกปิดลงอย่างมิดชิด ความเงียบสงบก็หวนกลับคืนสู่อาณาเขตส่วนตัวอีกครั้งอี้หรงมิได้นำผ้าไหมเหล่านั้นมาลูบคลำด้วยความชื่นชม ตรงกันข้าม นางหยิบเข็มเงินเล่มยาวที่ซ่อนอยู่ในกล่องเครื่องประดับขึ้นมา ค่อยๆ ทิ่มแทงลงไปตามรอยพับของผ้าไหม ดึงเส้นใยขึ้นมาดมกลิ่นอย่างละเอียดถี่ถ้วน จากนั้นจึงเปิดกล่องไม้จันทน์หอม หยิบหยกขาวรูปปลาคู่ออกมาพินิจใต้แสงแดด ตรวจดูทั้งรอยสลัก ขอบมุม และขี้ผึ้งที่เคลือบผิวหยก ว่ามีคราบผงยาพิษหรือสมุนไพรกระตุ้นไอเย็นที่ทำลายมดลูกซ่อนอยู่หรือไม่อาวุธสังหารที่โหดเหี้ยมที่สุดมิใช่ดาบหรือกระบี่ หากแต่เป็นสิ่งของสวยงามที่ประทานมาจากเบื้องสูง ผ้าไหมอาบผงแท้งลูก กำยานผสมยาห้ามครรภ

มู่หรงซีเยว่นิ่งฟังคำบรรยายนั้น สรรพคุณที่อี้หรงกล่าวมาล้วนเรียบง่ายและเป็นเหตุเป็นผล สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ วัตถุดิบทั้งหมดที่เอ่ยถึง ล้วนเป็นอาหารผลไม้และเครื่องเทศในครัว มิใช่ตัวยาสมุนไพรพิษที่สามารถซ่อนเร้นอันตรายได้โดยง่ายประกายตาที่หวาดระแวงของฮองเฮาผ่อนคลายลงเล็กน้อย พระนางมองใบหน้าที่เรียบเฉยของฟ่านฟู่เหริน นึกแปลกใจในความรอบรู้ของหญิงสาวผู้นี้"ฟังดูเรียบง่าย แต่มีเหตุผลไม่น้อย" ซีเยว่ตรัสขึ้นช้าๆ พระหัตถ์ที่จับผ้าเช็ดหน้าลดระดับลง "ในเมื่อเจ้าแนะนำสูตรนี้ กงกงซุน สั่งให้ห้องเครื่องฝ่ายในจัดเตรียมผลสาลี่หิมะและเครื่องเคียงตามที่ฟ่านฟู่เหรินบอก นำมาตุ๋นให้เสร็จก่อนยามเว่ย""พ่ะย่ะค่ะ ฮองเฮา" กงกงซุนค้อมกายรับคำสั่งอย่างรวดเร็ว"หากสูตรของเจ้าใช้ไม่ได้ผล ข้าคงต้องคิดว่าเจ้าจงใจให้คำแนะนำเหลวไหลเพื่อหลอกลวงข้า" ซีเยว่ปรายตามองอี้หรงด้วยรอยยิ้มบางเบาที่แฝงความหมาย"หากไม่ได้ผล หม่อมฉันยินดีรับการลงอาญาตามกฎระเบียบเพคะ" อี้หรงก้มหน้ารับคำท้าเมื่อขบวนเสด็จของฮองเฮาเคลื่อนออกจากศาลาชมเหมย เสี่ยวจูที่ยืนคุกเข่าอยู่ด้านหลังก็รีบลุกขึ้นมาหาอี้หรงด้วยสีหน้าตื่นตระหนก"นายหญิงเจ้าค่ะ ทำ

บ่ายวันนั้น ในท้องพระโรงตำหนักว่าราชการเฉียนหยาง บรรยากาศกลับมิได้เปี่ยมด้วยความชื่นมื่นยินดีดั่งเช่นที่ควรจะเป็น เสาหินสลักลายมังกรตั้งตระหง่านอยู่สองฟากฝั่ง ขุนนางฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊ยืนเรียงแถวแยกออกจากกันอย่างชัดเจนประดุจผืนน้ำที่ไม่ยอมปะปนกับน้ำมัน สายตาที่ประสานกันระหว่างสองฟากเต็มไปด้วยกระแสคลื่นแห่งความหวาดระแวงและคุกรุ่นไต้อ๋องฉี่อวี้ประทับนั่งตระหง่านอยู่บนบัลลังก์ทองคำมังกรเหิน ฉลองพระองค์สีดำสนิทขลิบทองคำขับเน้นประกายอำนาจอันเฉียบขาด ใบหน้ากร้านศึกนั้นเรียบนิ่งไร้อารมณ์ ดวงตาคมกริบกวาดมองขุนนางเบื้องล่างอย่างเงียบงัน พระหัตถ์ข้างหนึ่งวางพาดอยู่บนพนักเก้าอี้ ปลายนิ้วเคาะลงเป็นจังหวะเชื่องช้า ทุกลมหายใจของพระองค์กดดันจนเหล่าขุนนางแทบไม่กล้าเงยหน้าในมือของขันทีเฒ่าเบื้องหน้า คือหนังสือกราบทูลรายงานชัยชนะที่ส่งตรงมาจากแนวหน้า พร้อมบัญชีรายชื่อหัวหน้าเผ่าที่ถูกสังหารและแผนที่ทุ่งหญ้าชิงสุ่ยที่ผนวกเข้าเป็นดินแดนของจ้านเสนาบดีฝ่ายซ้ายเซี่ยจาง ขุนนางเฒ่าผู้เป็นแกนนำคนสำคัญของฝ่ายมู่หรงซีเยว่ ก้าวออกมาจากแถวขุนนางฝ่ายบุ๋น ค้อมกายลงคำนับอย่างนอบน้อม เส้นผมสีดอกเลาและเคราขาวขับเน้นค