All Chapters of THE BILLIONAIRE'S UNFORGOTTEN LOVE: Chapter 11 - Chapter 20

May mga pagbabagong hindi agad napapansin.Hindi ito dumarating na parang malakas na kulog o bagyong kayang gumiba ng mga bahay. Minsan, nagsisimula lamang ito sa isang maliit na pagbabago sa iskedyul, isang hindi natupad na pangako, o isang araw na hindi nagkita ang dalawang taong sanay na magkasama.Para kina Isabella at Alexander, nagsimula ang lahat sa isang simpleng balita.Isang balitang hindi nila inaasahang magiging dahilan ng kanilang unang tampuhan.Maaga pa lamang ay nasa Hope Corner na si Isabella.Bitbit niya ang kanilang notebook, isang maliit na kahon ng mga piyesa, at ang papel na naglalaman ng pangako nila ni Alexander noong nakaraang araw.May plano siyang ilagay ang isang kopya nito sa kanilang maliit na taguan sa ilalim ng puno."Good morning, Hope," bati niya sa karton na robot habang inilalabas ito sa kahon.Maingat niyang inilagay ang robot sa maliit na mesa."Today, we're going to make your raincoat."Napangiti siya sa sariling sinabi.Hindi naman talaga kailan

Hindi lahat ng pagkakaibigan ay nagsisimula sa isang malaking pangyayari.Minsan, nagsisimula ito sa simpleng pag-aalok ng tulong, isang ngiti, o isang taong handang makinig kahit hindi niya lubos na nauunawaan ang iyong problema.Para kay Isabella, unti-unti niyang natututuhan na kahit may mga araw na hindi niya makasama si Alexander, hindi nangangahulugang kailangan niyang mag-isa sa lahat ng bagay.At ang unang magpapaalala sa kaniya nito ay isang taong hindi niya inaasahang magiging malapit sa kaniyang puso bilang kaibigan.Maagang pumasok si Isabella sa paaralan noong Lunes.Nasa kaniyang bag ang asul na notebook at isang maliit na kahon na naglalaman ng mga piyesa ni Hope. Kahit hindi pa nila natatapos ang robot, determinado siyang ipagpatuloy ang proyekto.Pagpasok niya sa silid-aralan, nakita niya si Camille na nakaupo sa kanilang mesa."Good morning!" bati ni Camille."Good morning!""Ano na ang balita kay Hope?""May bagong design ako.""Really? Show me!"Inilabas ni Isabell

Maaga pa lamang ay gising na si Isabella Marie Santos.Nasa tabi ng kaniyang kama ang maliit na kahon kung saan nakalagay ang ilang piyesa ni Hope. Maingat niyang sinuri ang bawat isa bago tuluyang bumangon. Ilang araw silang naghanda para sa Young Innovators' Exhibit, at ngayon na ang araw na matagal na niyang hinihintay.Hindi siya sigurado kung mananalo sila.Hindi rin niya alam kung magugustuhan ng mga tao ang kanilang ginawa.Ang tanging alam niya, gusto niyang maipakita kung paano nagsimula ang lahat.“Mama!” tawag niya mula sa kaniyang silid.Pumasok si Elena habang inaayos ang buhok nito.“Good morning, anak. Excited ka na ba?”“Opo. Pero kinakabahan din ako.”“Normal lang iyan.”“Paano po kung hindi gumana si Hope sa harap ng mga tao?”Umupo si Elena sa gilid ng kama at hinawakan ang kamay ng anak.“Kung hindi siya gumana, ano ang gagawin mo?”“Susubukan ko pong ayusin.”“At kung hindi pa rin?”Nag-isip si Isabella.“Pag-aaralan ko po kung ano ang mali.”Ngumiti si Elena.“Th

“Hindi gumagana!”Napaatras si Camille nang biglang umusok ang maliit na bahagi ng circuit na nakakabit sa likod ni Hope.Agad na pinatay ni Nathan ang power switch.“Don't touch it yet!” babala niya.Nakatayo si Isabella sa harap ng mesa, nakatitig sa kanilang robot. Ilang segundo lamang ang nakalipas, masaya pa silang nag-uusap tungkol sa bagong obstacle sensor na gusto nilang ikabit. Ngayon, tila may malaking problemang kailangan nilang ayusin.“May nasira ba?” tanong ni Camille.Hindi agad sumagot si Isabella.Maingat niyang sinuri ang mga wire. May isang bahagi ng circuit na bahagyang umitim. Hindi naman tuluyang nasunog ang buong sistema, ngunit hindi na rin nila maaaring basta-bastang buksan muli ang power switch.“Let's leave it disconnected muna,” sabi ni Isabella.Tumango si Nathan.“Good idea. We need to check the connections before trying again.”Naupo si Camille at napabuntong-hininga.“Akala ko magiging madali lang.”Ngumiti nang bahagya si Isabella.“Wala namang madalin

Hindi inaasahan ni Isabella na may panibagong liham na darating sa paaralan ilang araw lamang matapos ang kanilang unang programming activity.Nang umagang iyon, abala siya sa pagsusulat ng mga bagong ideya para sa Project Hope Plus nang tawagin siya ng kanilang guro.“Isabella, can you come here for a moment?”Agad siyang tumayo.“Opo, Ma'am?”May hawak na puting sobre ang guro. Nasa harapan nito ang pangalan ni Isabella at ang pangalan ng kanilang paaralan.“May dumating na imbitasyon para sa iyo at sa grupo ninyo.”Nagliwanag ang mukha ng bata.“Para po sa Project Hope?”Tumango ang guro.“Actually, yes. Remember the technology education foundation representative who visited your exhibit?”“Opo.”“May napansin siyang potensiyal sa inyong proyekto. Nakipag-ugnayan siya sa paaralan at nagpadala ng panibagong imbitasyon.”Maingat na tinanggap ni Isabella ang sobre.Binuksan niya iyon at binasa ang laman.Hindi lamang isang workshop ang imbitasyon.May isang espesyal na student develop