Lahat ng Kabanata ng Secret คุณอาที่แปลว่าร้าย: Kabanata 61 - Kabanata 70

“เราไม่มีอะไรคุยกันนานแล้วค่ะอาซาน” เรื่องของเรามันควรจบตั้งนานแล้ว เขามาพล่ามบ้าอะไรอยู่ที่นี่“ซน”“เลิกดื้อได้แล้วเห็นไหมเนี่ยคนอยู่ตั้งเยอะ ไม่อายหรือไง” ฉันอายนะเว้ย สายตาของแต่ละคนที่มองมาหาเราสองคน“ทำไมต้องอาย ซนอยากให้ซานชัดเจนไม่ใช่เหรอ”“ความรู้สึกช้าไปไหมซาน ไม่ต้องมาชัดเจนในตอนที่ซนไม่ต้องการ”“คนท้องอยากพักผ่อนแล้วค่ะอาซาน ใช่ไหมเจเจ้” ตะวันพูดแทรกและหันไปถามความเห็นเจ้ฬิ คงรู้ว่าเรื่องนี้ไม่จบง่าย ๆ“อือ อื้อ ใช่ ใช่เลยเริ่มเจ็บท้องแล้วเนี่ย หยุดทะเลาะกันนะ” เจ้ฬิพยักหน้าแบบงง ๆ“เรื่องแต่งงานไม่ต้องคิดมากนะ ซานจะช่วยยืดเวลาออกไปให้” เขาบอกเจเจ้ก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องรับรองที่ฉันจะนอนค้างคืน เขากลับออกมาพร้อมกระเป๋าเดินทางของฉัน ทำบ้าอะไรอีก“คืนนี้ซนจะค้างที่นี่จะอยู่เป็นเพื่อนเจเจ้”“เดี๋ยวแซนก็มา คล็อคก็มา ไข่ก็มา”“แล้วยังไง” มาเยอะแล้วยังไงก็ฉันมาเพื่ออยู่เป็นเพื่อนเจ้ฬิ“คนเยอะแล้วขาดซนคนเดียวฬิไม่ว่าหรอก ใช่ไหมฬิ” อาซานหันไปกดดันเจเจ้“เอ่อ…” เจเจ้กระอึกกระอัก อาทิตย์กระซิบบางอย่างขณะที่ตะวันหลบสายตา“เจเจ้อยากให้เค้าอยู่ด้วยใช่ไหม” ก็เลยเป็นฉันที่ต้องอ้อนเพื่อ

“ซนรักซานไม่ยากหรอก ซนรักของซนมาตั้งนาน” การกลับไปรักเขามาก ๆ มันไม่ได้ยากอะไรเลย “แต่ว่าซนเคยบอกซานแล้วว่าซนไม่ชอบตัวเองตอนที่รักซานเลย ตอนนั้นซนไม่เป็นตัวเอง ซนไม่มีความสุข ซนคอยแต่หวาดระแวงเรื่องผู้หญิงของซานตลอด ขนาดตอนหลับซนยังเก็บไปฝันตื่นขึ้นมาเห็นคราบน้ำตาบนใบหน้าตัวเอง ซนไม่อยากทุกข์ใจแบบนั้น”“บี๋เค้ารู้เมื่อก่อนเค้าใจร้ายมาก แต่ต่อไปเค้าจะไม่เป็นแบบนั้นอีก”“...ทำไมตอนนั้นที่ซนร้องขอความรักจากซานซานถึงไม่ให้ซน ตอนนี้ซนไม่ต้องการทำไมถึงมายัดเยียดให้ซน ซนบอกแล้วไงว่าไม่เอา ให้ซนแต่งกับวายุภักษ์ยังรู้สึกดีกว่าต้องแต่งกับซาน”“...”“ถ้าซานรักซนจริงช่วยเลิกยุ่งกับซนได้ไหม”“...”“...”“...เอางี้จริงดิ”“อืม”“ไม่รักเค้าแล้วจริง ๆ อะนะ”“...อืม” ไม่ใช่ไม่รัก ฉันยังรู้สึกเพียงแต่ไม่อยากเดินกลับไปหาเขา เราสองคนควรเดินไปข้างหน้าอาซานมองหน้าฉันอยู่พักใหญ่เขาก็ลุกขึ้นยืน “โอเค เค้ารับปากว่าจะไม่ราวีบี๋อีก แต่บี๋ต้องรับปากว่าจะไม่แต่งงานกับวายุภักษ์”คำขอของอาซานทำให้ฉันหันไปหาตะวัน “ตะวันแน่ใจว่าไหวใช่ไหม”“อะไรเหรอ”“เรื่องแต่งงาน เพราะถ้าตะวันไม่โอเคเค้าพร้อมจะทำหน้าที่นั้นแทน” ก่อ

“รักกันจริง ๆ ทำเหมือนแฟนกัน”“เพื่ออะไร”“อยากรู้ว่าความรู้สึกตอนเรารักกันจริง ๆ มันจะดีแค่ไหน”“...”“บี๋ก็เคยอยากรู้ไม่ใช่เหรอ”“รู้แล้วยังไง ต่อจากนั้นจะยังไงอีก”“แค่สองวันเองบี๋ ให้เค้าไม่ได้เลยเหรอครับ”“...เค้าก็เลือกไม่ได้อยู่แล้วไหม อยากทำอะไรก็ทำเลย” ฉันนั่งอยู่ในรถของเขาแล้ว ต่อให้ไม่ตกลงคนอย่างเขาก็ไม่คิดเปลี่ยนใจ อะไรที่เขาตัดสินใจไปแล้วมีเหรอจะไม่ทำให้สำเร็จ“ขอบคุณนะ” อาซานพูดพร้อมกับโน้มใบหน้ามาหอมที่แก้มฉัน“ซาน!”“สองวันนี้ห้ามดุเค้า เราต้องรักกันรักกันจริง ๆ” อาซานยิ้มก่อนจะพูด “อดทนหน่อย แล้วบี๋จะได้อิสระที่บี๋ต้องการ”ถ้าอิสระที่เขาพูดถึงคือการไม่ยุ่งกันอีก เทียบกันแล้วแลกกับสองวันที่ฉันต้องเสียเวลาอยู่กับเขามันก็คง...ไม่แย่เท่าไหร่มั้งสองชั่วโมงต่อมาเราเดินทางมาถึงบ้านพักริมทะเลด้วยข้อตกลงที่ว่าเราจะรักกัน ห้ามทะเลาะกัน ซึ่งมันไม่ได้ง่ายแต่ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเราสองคนถึงคิดจะทำแบบนั้น“บี๋หิวหรือเปล่า เราสั่งอาหารกันเลยไหมหรือบี๋อยากไปกินที่ร้าน อยากไปร้านไหนบอกมาเดี๋ยวเค้าพาไป” อาซานวางถุงเสื้อผ้าที่โต๊ะ เป็นเสื้อผ้าที่เขาแวะซื้อมาให้ฉันก่อนที่จะมาดักเจ

แล้วเขาก็เริ่มจูบไซ้ตามซอกคอฉัน เนื้อแนบเนื้อภายใต้น้ำสีใสทำให้ฉันใจเต้นแรง ความมึนเมาจากฤทธิ์แอลกอฮอล์บวกกับอารมณ์ที่ถูกปลุกปั่นทำให้ฉันยื่นมือขึ้นจับใบหน้าเขาไว้ เราจ้องตากันแล้วฉันก็เป็นฝ่ายจูบเขาก่อน เมื่อริมฝีปากเราประกบกันแรงดึงดูดก็เกิดขึ้น ฉันแทรกใบลิ้นเข้ามาในโพรงปากของเขา เราจูบกันสักพักฉันถอนริมฝีปากออก ฉันแอบเห็นสีหน้าเสียดายของอาซาน จากนั้นฉันที่อยู่ในท่าขาเกี่ยวเอวอาซานไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้จึงซุกไซ้ตามต้นคอเขา จูบที่ใบหูเขาก่อนจะลากลิ้นเลียแล้วดูดเบา ๆ“อื้ม บี๋ เสียวครับ” เขาเอ่ยขณะที่เดินพาฉันขึ้นจากสระว่ายน้ำฉันยังคงไซ้ตามต้นคอของเขากระทั่งเรามาถึงเตียงนอน อาซานวางฉันลงที่เตียง เขาโน้มตัวตามลงมาแล้วก็ป้อนจูบอยู่นาน รอบนี้เป็นอาซานที่ถอนริมฝีปากออก เขาส่งยิ้มก่อนจะก้มลงไปเล่นกับสองเต้าเต่งของฉัน ขณะที่ปากเล่นกับหน้าอก นิ้วเรียวยาวของเขาเขี่ยไปมาที่จุดเสียวตรงหว่างขาจังหวะนิ้วที่เขาเร่งให้เร็วขึ้น เร็วขึ้นและเร็วขึ้นทำให้ฉันถึงจุดสุดยอดได้ไม่อยาก “อะ อ๊ะ อ๊าส์”เมื่อร่างกายฉันกระตุกอยู่หลายทีอาซานก็เงยหน้าขึ้นมายิ้ม เขาเริ่มจูบตามหน้าท้องต่ำไปเรื่อย ๆ กระทั่งถึงกล

ฉันหันหน้าไปอีกทางเพราะไม่อยากพูดเรื่องจริงจัง สาเหตุที่มาชวนรักกันสองวันเพราะอยากทดลองรักสินะ“นะครับบี๋”“...ซนไม่อยากตั้งความหวังแล้วต้องผิดหวังเพราะซานอีก ถ้าต้องเสียใจอีกครั้งซนอาจจะมองหน้าซานไม่ได้ อย่าลืมสิว่าเราต้องเจอหน้ากันเรื่อย ๆ”“เค้าจะไม่ทำแบบนั้นอีก เค้าจะไม่มีใครเลย เค้าจะมีบี๋คนเดียวจะทุ่มทุกอย่างให้บี๋ เค้าจะเป็นแบบวันนี้เค้าจะไม่เปลี่ยนไป กลับมานะซน กลับมารักกัน”“...”“แสนซนครับ แสนซนกลับมาหาซานได้ไหม”“...”“เรารักกันนะบี๋ เราสองคนรักกัน บี๋จะทิ้งความรู้สึกดี ๆ ของเราเหรอบี๋ยังไม่ได้ลองเลยบี๋ยังไม่รู้เลยว่าเราจะไปกันได้ไกลแค่ไหน” อาซานโอบที่ไหล่ก่อนจะดึงตัวฉันไปซบที่อกเขา “ฝันของเค้ามีบี๋อยู่ในนั้นนะ อนาคตเราจะมีลูกด้วยกัน คนโตเป็นลูกชายชื่อโซ่ดีไหมหรือชื่อโซกู๊ด เค้าว่าโซกู๊ดก็ดีนะ บี๋ชอบชื่อไหน”“ซานกำลังกดดันซน” คือคำที่ฉันพูดหลังจากที่เงียบอยู่หลายนาที“...ซานแค่อยากจับมือบี๋แบบนี้ไปเรื่อย ๆ ไม่อยากปล่อยมือสวย ๆ คู่นี้แล้ว”“...” ฉันนั่งเงียบ ๆ อิงซบใบหน้าที่หน้าอกเขาจากนั้นอาซานก็ไม่ได้พูดอะไรอีก เราเพียงนั่งจับมือกันเงียบ ๆ เขานั่งลูบมือฉันอยู่อย่างนั้น เร