All Chapters of หวงรัก นายแฟนเก่า: Chapter 11 - Chapter 19

@Part อลิส"อลิส...ถ้าแกอยากร้อง ก็ร้องออกมาเถอะนะ ฉันไม่ว่าอะไรหรอก ฉันรู้ว่าแกเจ็บ แกเสียใจ ไม่ต้องฝืน ไม่ต้องเก็บมันเอาไว้คนเดียว ปล่อยมันออกมาเถอะ"เสียงของชะเอมเอ่ยขึ้นอย่างอ่อนโยน ขณะที่เธอนั่งลงข้างเพื่อนรักที่นั่งนิ่งมาตลอดตั้งแต่กลับถึงห้อง สายตาของอลิสเหม่อลอย ไม่โฟกัสสิ่งใด แววตาเธอช่างว่างเปล่าจนน่าใจหายอลิสค่อยๆ ขยับริมฝีปาก เสียงที่เปล่งออกมาเบาจนแทบเป็นกระซิบ "เอม...ฉันเจ็บ มันเจ็บมากๆเลย..." เธอก้มหน้าลงอย่างช้าๆ หยาดน้ำตาไหลรินลงบนมือที่กำแน่นอยู่บนตัก เธอพยายามที่จะไม่เสียน้ำตาให้ผู้ชายใจร้ายคนนั้นแล้ว แต่มันก็ห้ามไม่ได้"ฉันไม่คิดเลยว่า...เรื่องของเราจะจบลงแบบนี้" เสียงเธอสั่นเครือเหมือนจะขาดใจ "จบแบบที่ฉันไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะยื้อ ไม่มีโอกาสได้ถามด้วยซ้ำว่า เพราะอะไร..."เธอสูดหายใจลึก พยายามกลั้นสะอื้น แต่ยิ่งพยายามเท่าไหร่ ใจก็ยิ่งบีบรัดแน่น "ฉันทุ่มเทให้เขาทุกอย่าง...แต่สุดท้ายก็ต้องยอมรับความจริงว่า เขาไม่รักฉันแล้ว เขาหมดรักฉันแล้ว""ที่บอกเลิกเขาไป ฉันไม่ได้เก่งหรือเข้มแข็งหรอกนะ แต่ฉันไม่รู้ว่าจะยื้อคนที่ไม่รักไปเพื่ออะไร ในเมื่อเขาบอกกับเพื่อนตัวเองชัดเจนว่า

@ คาเฟ่อลิสนั่งอยู่ตรงมุมหน้าต่างของร้าน เธอมองออกไปยังถนนที่มีผู้คนเดินผ่านไปผ่านมาอย่างเหม่อลอย ดวงตาของเธอยังคงแดงช้ำ แม้จะพยายามแต่งหน้าให้ดูสดใสแค่ไหน​ แต่ก็ยังปิดร่องรอยได้ไม่หมด“จะสั่งอะไรก็สั่งเลยนะ ฉันเลี้ยงเอง” ชะเอมวางเมนูลงตรงหน้า​ด้วยรอยยิ้มสดใส วันนี้เธอแค่อยากพาเพื่อนออกมาเจอสิ่งแวดล้อม​ข้างนอก​บ้าง ไม่อยากให้เก็บตัวอยู่แต่ในห้อง​ เพราะ​กลัวเพื่อนจะเป็นซึมเศร้า​อลิสส่ายหน้าเบาๆ​ “ฉันไม่ค่อยหิวเท่าไหร่”“ถึงไม่หิวก็ต้องกินค่ะ อลิส!! แกจะปล่อยให้ตัวเองโทรมแบบนี้ไม่ได้นะ”หญิงสาวถอนหายใจ เธอรู้ว่าเพื่อนเป็นห่วง แต่ตอนนี้…แม้แต่จะฝืนยิ้มยังยากเลย“รู้ไหม... ตอนที่แกอาบน้ำอยู่​ พี่คิณมาหาแกที่ห้องนะ” ชะเอมพูดเสียงเรียบ พลางจิบกาแฟเบาๆอลิสชะงัก มือที่ถือแก้วชาอยู่​ สั่นเล็กน้อย“…แล้ว?”“เขาบอกว่าอยากเจอแก.... แต่ฉันไม่ให้เข้าห้อง ฉันบอกเขาว่าแกไม่อยู่”อลิสไม่พูดอะไร เธอก้มหน้าลงต่ำ ดวงตาร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้ง“อลิส แกโอเคหรือเปล่า?”“ไม่รู้สิ…” เสียงเธอแผ่วเบา “ฉันแค่รู้สึก…เหนื่อย รู้สึกว่าฉันไม่อยากรับรู้อะไรอีกแล้ว”“ถ้าแกอยากร้องไห้​ ไม่ต้องกลั้น​.... ระบายมันออกมาเ

@ บ้านอลิส เช้าวันใหม่ อลิสแต่งตัวเรียบง่ายแต่ดูดี เธอตั้งใจออกจากคอนโดแต่เช้า เพราะอยากกลับถึงบ้านให้เร็วที่สุด​ ขับรถเพียงไม่นาน บ้านหลังเดิมในย่านหรูที่เงียบสงบก็ปรากฏอยู่ตรงหน้า บ้านที่เธอเติบโต บ้านที่เป็นพื้นที่ปลอดภัย​ บ้านที่เต็มไปด้วยความทรงจำ​ ทั้งเสียงหัวเราะ กลิ่นอาหาร และอ้อมกอดที่แสนอบอุ่น เมื่อรถจอดสนิทที่หน้าบ้าน คนรับใช้เดินมาเปิดประตูด้วยสีหน้าตกตะลึง​ ก่อนจะยิ้มกว้างออกมา“คุณหนู... สวยจังเลยค่ะ”​ อลิสยิ้มรับ ขณะเปิดประตูลงจากรถ “ขอบใจจ้ะนุ่น ตอนนี้ป๋ากับม๊าอยู่ไหนเหรอ?” “อยู่ในสวนหลังบ้านค่ะ กำลังนั่งจิบชากันอยู่ค่ะ” อลิสพยักหน้า แล้วเดินเลาะไปตามทางเดินที่สวนหลังบ้าน เสียงนกร้องอ่อนๆ คลอไปกับกลิ่นหอมของดอกไม้ในสวน เธอยิ้มเมื่อเห็นภาพคนที่รักทั้งสองคนนั่งเคียงกันใต้ร่มไม้ ม๊ากำลังเทน้ำชาใส่แก้วให้ป๋า ทั้งคู่คุยกันเบาๆ และหัวเราะอย่างมีความสุข ภาพนั้นทำให้หัวใจของอลิสอบอุ่น เธอเติบโตมากับความรักที่มั่นคงของป๋ากับม๊า ความรักที่เต็มไปด้วยความเข้าใจและการดูแลกันอย่างลึกซึ้ง​ นี่แหละต้นแบบความรักที่เธอใฝ่ฝัน​ เธออยากมีความรักดีดีแ

ยามเย็นของวันเดียวกัน ห้องรับแขกที่บ้านของอลิสอบอวลไปด้วยเสียงหัวเราะและบรรยากาศแสนอบอุ่น สามคนพ่อแม่ลูกเลือกที่จะใช้เวลาร่วมกัน​ ด้วยการนั่งดูหนังอย่างเรียบง่ายอย่างที่ทำเป็นประจำ​ แม้ไม่มีคำพูดมากมาย แต่แค่ได้อยู่ใกล้กัน​ ​ได้ใช้เวลาอยู่ร่วมกันก็เพียงพอแล้วสำหรับครอบครัวของเราอลิสนั่งแทรกอยู่ตรงกลางระหว่างป๊ากับม๊า เธอพยายามกลั้นความรู้สึกข้างในไว้ ไม่แสดงความเศร้าออกมาให้เห็นแม้แต่น้อย เพราะไม่อยากให้ทั้งสองคนต้องเป็นห่วงหรือกังวลใจไปมากกว่านี้... ​การได้เห็นพวกท่านยิ้ม คือสิ่งที่อลิสต้องการมากที่สุดเธอพยายามทำตัวสดใส​ พยายามยิ้มและหัวเราะให้มากที่สุด.... แม้หัวใจจะยังคงมีรอยร้าวอยู่ลึก​ๆ​ อลิสรู้ดีว่าเธอยังต้องใช้เวลารักษาความเจ็บปวดนี้​ กว่ามันจะหายดีคงอีกสักพัก แต่ในเวลานี้...แค่ได้อยู่ท่ามกลางความรักของคนในครอบครัว แค่ได้ยินเสียงหัวเราะเบา ๆ ของม๊า และมือของป๊าที่วางเบา ๆ บนไหล่ของเธออย่างปลอบโยน มันก็มากพอที่จะทำให้หัวใจที่แตกร้าว ค่อยๆประสานขึ้นมาทีละน้อยๆ เสียงหัวเราะของทั้งสามดังลอดออกมาจากห้องให้ได้ยินอย่างต่อเนื่อง​ ​ทว่าคนในห้องไม่มีใครรู้เลยว่า มีสายตาคู่หนึ่งกำลัง