All Chapters of หวงรัก นายแฟนเก่า: Chapter 1 - Chapter 10

อลิสนั่งกอดเข่าบนพื้นที่เย็นเฉียบ เสียงสะอื้นของเธอดังก้องสะท้อนอยู่ภายในห้อง เธอไม่รู้ว่าตัวเองร้องไห้มานานแค่ไหนแล้ว น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าที่ไหลอาบแก้มจนเปียกชุ่มไปหมด เสียงสะอื้นของเธอก็ไม่มีท่าทีจะหยุดลง เธอพยายามกลั้นแล้ว​ พยายามบอกตัวเองว่าอย่าคิดมาก อย่าทำให้ทุกอย่างดูแย่ไปกว่าที่เป็นอยู่​ แต่เธอไม่สามารถห้ามน้ำตาได้เลย วันนี้มันชัดเจน... ว่าความรู้สึกของเขาเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ​ เธอเริ่มสังเกตมาสักพักแล้วกับท่าทีและการกระทำของชายหนุ่มที่ได้ชื่อว่าแฟน​ มันเริ่มจากเรื่องเล็กๆน้อยๆ...ด้วยการที่เขาเริ่มไม่โทรหา ไม่ตอบแชตเหมือนเมื่อก่อน​ เริ่มไม่สนใจว่าเธอจะทำอะไร​ ทั้งที่เมื่อก่อนเขานั่นแหละชอบขยันขะยอให้เธอรายงานทุกเรื่องให้ฟัง ​ เขาเริ่มไม่จับมือเธอเวลาเดินเคียงข้างกัน​ เริ่มหลีกเลี่ยงสายตาเธอเวลาพูด ทั้งที่ก่อนหน้านั่นเขาไม่เคยเป็นแบบนี้เลย​ และพักหลังๆเขาชอบอ้างว่าไปทำงานกลุ่มและจะนอนห้องเพื่อน​อยู่บ่อยครั้ง เธอพยายามเข้าใจว่าเขาอาจจะเรียนหนักเพราะอยู่ปีสามแล้ว​ พยายามมองทุกอย่างในทางที่จะเป็นไปได้​ เธอไม่ตาม ไม่โทรจิก​ ไม่ถามอะไรเลยเพราะความไว้ใจและอยากให้เกียรติ​คนรัก​ ทั้

เสียงสัญญาณโทรศัพท์ยังคงดังต่อเนื่องในความเงียบ พอๆกับเสียงสะอื้นของหญิงสาว แต่ปลายสายไม่มีท่าทีจะกดรับ​ แถมตอนนี้เขาปิดเครื่องไปแล้วด้วย​ มันต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ เขาไม่แม้แต่จะส่งข้อความกลับมาถามด้วยซ้ำว่าเธอโทรไปทำไมหลายสาย​ ​ ไม่สงสัยเลยเหรอว่าเกิดอะไรขึ้น​ ความเป็นห่วงไม่มีให้กันแล้วใช่ไหม​ สักนิดหนึ่งมันไม่มีจริงๆเหรอ​ แล้วถ้าเกิดว่าตอนนี้เธอกำลังตกอยู่ในอันตรายล่ะ​ เขาก็จะไม่รับรู้ด้วยใช่ไหม​ อลิสนั่งนิ่งอยู่บนเตียง พร้อมกับดวงตาที่แดงก่ำ มือยังคงกุมโทรศัพท์แน่นเหมือนยังหวังว่าจะมีสักวินาทีที่เขาจะติดต่อกลับมา“พี่คิน...ได้โปรดรับสายอลิสเถอะ...” เสียงเธอแผ่วเบาแทบไม่ต่างจากลมหายใจ น้ำตายังคงไหลไม่ขาดสาย อลิสมองภาพหน้าจอที่ยังคงมีรูปที่ชะเอมส่งมา ภาพที่เธอไม่มีวันลืม... ภาพที่ทำให้หัวใจเธอแตกสลายราวกับกระจกบาง ๆ ที่หล่นกระแทกพื้นในพริบตา​ เธอดูมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า​ ทั้งที่รู้ว่าเจ็บ​ แต่ก็ยัง​ดู​ ดูเพื่อตอกย้ำความจริงว่าทุกอย่างไม่มีวันกลับมาเป็นเหมือนเดิมทุกอย่างในหัวของเธอตอนนี้มันยุ่งเหยิงไปหมด ความเชื่อใจที่เคยมอบให้เขา กลับถูกเขาทำลายลงในวันเดียวเธอพยายามหาข้อแก้ตัวแทนเขา พ

@มหาวิทยาลัยหลังจากเรียนคาบเช้าเสร็จ ชะเอมก็พาอลิสมายังคณะบริหารฯ ตามที่พูดไว้ เพื่อให้เพื่อนสาวได้เคลียร์เรื่องที่ติดค้างในหัวใจแต่ก่อนจะเดินเข้าไปหา คำพูดของกลุ่มผู้ชายที่นั่งอยู่บริเวณม้าหินใต้ต้นไม้ใหญ่ก็ดึงความสนใจของทั้งสองไว้เสียก่อนเพราะหนึ่งในกลุ่มนั้นก็มี “เขา” อยู่ด้วยอลิสหยุดชะงัก หัวใจเต้นแรง น้ำตาคลอเบ้า มือบางกำแน่นและเริ่มสั่นเทาเมื่อได้ยินเสียงของคิณณภัทรความรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าฉาดใหญ่แล่นวาบไปทั่วร่าง ถ้าวันนี้เธอไม่มา เธอคงไม่มีวันรู้เลยว่าผู้ชายที่เธอรักหมดใจ...กลับเป็นคนที่ไม่เคยซื่อสัตย์กับเธอเลยแม้แต่น้อยและเขาก็ไม่ให้เกียรติ​เธอด้วย"อลิส อย่าเพิ่ง" ชะเอมกระซิบพร้อมรั้งมือเพื่อนไว้ “ฉันไม่อยากทนและเอม”​ "ฟังก่อน... ถ้ามันจะเจ็บ ก็เจ็บให้สุดไปเลยวันนี้ เชื่อฉันนะ! เวลาผู้ชายอยู่กับเพื่อน มันมักจะพูดความจริงเสมอ เราเองจะได้ไม่ต้องคาดคั้นคำตอบจากผู้ชายที่ไม่จริงใจแบบนี้"อลิสเม้มปากแน่น พยักหน้าเบา ๆ เธอพยายามกลั้นเสียงสะอื้น ขณะที่บทสนทนาเบื้องหน้ายังคงดำเนินไป.“เฮ้ย! ไอ้คิณ เมื่อวานกูเห็นนะเว้ย” เสียงโซ่ หนึ่งในเพื่อนร่วมห้องของคิณณภัทรดังขึ้นกลางวงสนท

“อลิสยอมแล้ว... ฮึก… ในเมื่อตอนนี้อลิสไม่ใช่ความสุขของพี่แล้ว งั้นอลิสขอเอาหัวใจของตัวเองคืนนะคะ… แล้วจะคืนอิสระให้พี่คิณ ตามที่พี่ต้องการ”“อลิส...” คิณณภัทรเอ่ยชื่อเธอแผ่วเบา ทว่าไม่มีคำพูดไหนหลุดออกมาจากปากหนาเลย​แม้แต่คำเดียว ยิ่งตอกย้ำให้อลิสมั่นใจว่าคนตรงหน้าไม่ได้รักเธอแล้ว เธอตัดสินใจถูกแล้วที่บอกเลิกเขา​ ถึงวันนี้เธอต้องเจ็บปวดแต่มันคงดีกว่า​ การที่ต้องเป็นคนไร้ค่าในสายตาเขา​ “ต่อไปนี้... พี่สามารถควงหลานรหัสของพี่ได้อย่างสบายใจแล้วนะ ไม่ต้องคอยโกหกว่าไปทำงานกลุ่มที่ห้องเพื่อนอีกแล้วด้วย​ และไม่จำเป็นต้องแอบไปไหนมาไหนกันด้วย ในเมื่อเขาคือเซฟโซนของพี่ เขาทำให้พี่สบายใจ ทำให้พี่มีความสุข… โดยไม่ต้องทนอยู่กับความอึดอัดเหมือนอลิส งั้นอลิสจะเป็นฝ่ายถอยออกมาเอง”อลิสนิ่งเงียบไปชั่วอึดใจ ก่อนจะเงยหน้ามองเขาเป็นครั้งสุดท้า​ย​ แล้วกล่าวประโยคสุดท้ายด้วยเสียงที่หนักแน่น“เราเลิกกันเถอะ”​ คิณณภัทรนิ่งไปเลย​เมื่อได้ฟัง คำว่า “เลิก” จากปากของแฟนสาว​ ผู้หญิงที่รักเขามากและเขาเองไม่เคยคิดว่าเธอจะกล้าเอ่ยคำคำนี้ออกมา....กลายเป็นเขาเองที่ทำตัวไม่ถูก​ จากที่คิดว่าตัวเองหมดรัก​เธอแล้วแท้ๆ แต

เสียงรองเท้าส้นเตี้ยกระทบพื้นดังแผ่วเบาเมื่อแก้มใสเดินมาถึงหน้าห้องของคิณณภัทร ในมือของเธอถือถุงอาหารมากมาย กลิ่นกับข้าวโชยขึ้นมาจาง ๆ แต่กลิ่นความตื่นเต้นในอกเธอชัดเจนกว่าเป็นไหน ๆ หญิงสาวยิ้มน้อยยิ้มใหญ่....ด้วยความดีใจ​ เพราะรู้สึกว่าตัวเองเริ่มมีโอกาสใกล้ชิดชายหนุ่มมากขึ้นเรื่อยๆ​ อย่างวันนี้ใครจะไปคิดว่าเขาจะชวนเธอมาที่ห้อง... มันเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อมากๆเลยนะ​ แน่นอนว่าถ้ามีใครรู้เรื่องนี้คงต้องอิจฉา​เธอแน่ ส่วนพี่คิณก็คงสนใจเธอเหมือนกันแหละ.... ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ให้เธอเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวแบบนี้หรอก​ เธอไม่รู้ว่าต้องทำยังไงให้หายตื่นเต้น​ ยิ่งกำลังจะได้เข้าห้องของพี่คิณหัวใจดวงน้อยๆของเธอก็ยิ่งเต้นแรง​ เพราะมันเป็นครั้งแรกไง... ครั้งแรกที่เธอจะได้เข้าไปเหยียบในห้องของคนที่เธอแอบรักมานานแสนนาน ปกติเธอทำได้แค่มองประตูห้องของเขาเท่านั้น และบางครั้งก็ต้องทนเห็นภาพบาดตาบาดใจเวลาที่เขาพานางอลิสมาที่ห้อง แต่ต่อไปนี้.... คนเดียวที่เขาจะพาเข้าห้องนี้ได้คือเธอเท่านั้น ไม่ว่าจะเป็นนางอลิสหรือผู้หญิงคนไหนก็ตาม​พวกมันไม่มีวันได้เขาห้องนี้อีก"อยู่หน้าห้องพี่แล้วค่ะ " หญิงสาวส่งข้อ