Todos los capítulos de พันธะร้ายบำเรอแค้น: Capítulo 1 - Capítulo 5

สายฝนยามค่ำคืนเทกระหน่ำลงมาไม่ขาดสาย เม็ดฝนซัดสาดกระทบกระจกบานยักษ์จากพื้นจรดเพดานของเพนต์เฮาส์หรูชั้นที่สี่สิบแปด เสียงเปาะแปะคลอเคล้ากับเสียงฟ้าร้องคำรามต่ำในระยะไกล แสงไฟสลัวจากโคมไฟระย้าคริสตัลสาดกระทบพื้นหินอ่อนสีดำขลับที่สะท้อนเงาทะมึน ขับเน้นให้บรรยากาศภายในห้องทำงานกว้างขวางดูเย็นเยียบและชวนอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออกกลิ่นหอมกรุ่นของกาแฟคั่วบดผสมผสานกับไอควันซิการ์จางๆ อบอวลอยู่ในอากาศ แต่มันไม่อาจช่วยผ่อนคลายความตึงเครียดที่แขวนอยู่เหนือศีรษะของหญิงสาวเพียงคนเดียวในห้องนี้ได้เลยรินรดา ยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าโต๊ะทำงานไม้โอ๊กตัวมหึมา สองมือกำหมัดแน่นจนเล็บสั้นมนจิกเข้าเนื้อตัวเองจนเจ็บแสบ ลมหายใจแผ่วเบาสั่นไหวตามจังหวะชีพจรที่เต้นระรัวอยู่ในอก เสื้อเชิ้ตสีขาวเรียบๆ กับกระโปรงทรงสอบสีดำตัวเก่งที่เธอสวมใส่มาสมัครงานในตอนเช้า ดูไร้ค่าและเปราะบางเหลือเกินเมื่อต้องมาเผชิญหน้ากับความจริงอันโหดร้ายในยามค่ำคืนบนโต๊ะตัวนั้น มีเอกสารสัญญาเงินกู้และตราสารหนี้สินมูลค่ารวมเกือบ แปดสิบล้านบาท วางแผ่หลาอยู่ ลายเซ็นอันคุ้นตาของบิดาที่หนีสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอยตั้งแต่สามวันก่อน คือหลักฐานชิ้นสำคัญท

หยาดน้ำหมึกสีดำขลับซึมลงบนเนื้อกระดาษอย่างเชื่องช้า ลายเซ็นของรินรดาที่สลักลงท้ายเอกสารสัญญาทาสทั้งสามฉบับสั่นไหวอย่างเห็นได้ชัด ปลายปากกาทองคำในมือเธอหนักอึ้งราวกับแท่งเหล็กหลอม ทุกตัวอักษรที่ตวัดลงไปเปรียบเสมือนการตัดโซ่ตรวนแห่งอิสรภาพแล้วนำมาคล้องคอตัวเองไว้ด้วยมือของเธอเองภีมวัฒน์ยืนกอดอกมองภาพนั้นด้วยรอยยิ้มเย็นที่มุมปาก แววตาคู่คมกริบกวาดมองใบหน้าหวานที่เปรอะเปื้อนคราบน้ำตาอย่างไม่คิดจะปลอบประโลม เมื่อเธอวางปากกาลง เขาก็ดึงเอกสารกลับไปตรวจดูความเรียบร้อยอย่างไม่รีบร้อน"ดีมาก การตัดสินใจที่ฉลาดจะช่วยต่อลมหายใจให้แม่ของเธอได้อีกนาน" ชายหนุ่มเก็บเอกสารใส่แฟ้มหนังสีดำ ก่อนจะหันไปสั่งการการ์ดร่างยักษ์สองคนที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าประตู "วิทย์ จัดการประสานงานกับผู้อำนวยการโรงพยาบาล ให้ย้ายแม่ของรินรดาไปที่ห้องไอซียูพิเศษชั้นบนสุด สั่งยาและทีมแพทย์ที่ดีที่สุดเข้าไปดูแล อย่าให้ขาดตกบกพร่องแม้แต่อย่างเดียว""รับทราบครับนาย" บอดี้การ์ดคนสนิทก้มศีรษะรับคำสั่งแล้วล่าถอยออกไปอย่างเงียบเชียบรินรดาลอบถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอกไปเปลาะหนึ่ง อย่างน้อยที่สุด ลมหายใจของมารดาก็ปลอดภัยแล้วในตอนนี้ แม้ว่าร

เนื้อผ้าเนียนลื่นแนบสนิทไปกับทรวดทรงองค์เอวอ้อนแอ้น ขับเน้นผิวขาวผ่องให้ดูโดดเด่นท่ามกลางความมืดสลัว เธอรีบคว้าเสื้อคลุมผ้าซาตินตัวยาวมาสวมทับอีกชั้น ผูกสายรัดเอวไว้อย่างแน่นหนาที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อสร้างเกราะป้องกันบางๆ ให้กับตัวเองแกร๊ก...เสียงปลดล็อกประตูห้องน้ำดังขึ้นเบาๆ รินรดาก้าวเท้าเปล่าออกมาบนพรมขนนุ่มอย่างระมัดระวัง หัวใจเต้นกระหน่ำรัวราวดั่งกลองศึกภายในห้องนอนกว้าง แสงไฟดวงใหญ่ถูกหรี่ลงจนเหลือเพียงโคมไฟหัวเตียงสีส้มสลัวที่ทอดเงายาวไปตามพื้นห้อง กลิ่นควันซิการ์และแอลกอฮอล์จางหายไปแล้ว แทนที่ด้วยกลิ่นหอมสะอาดของสบู่และไออุ่นภีมวัฒน์ไม่ได้นั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์บาร์อีกต่อไป เขาสวมเพียงกางเกงขายาวผ้าฝ้ายสีเทาเข้มเนื้อดี ท่อนบนเปลือยเปล่าเผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อแน่นตึง แผ่นอกกว้างที่ประดับด้วยรอยแผลเป็นจางๆ บริเวณสีข้างบ่งบอกถึงชีวิตที่ผ่านศึกอันตรายมาไม่น้อย หยดน้ำประปรายยังคงเกาะอยู่ตามไรผมสั้นระต้นคอ แสดงว่าเขาเพิ่งจัดการตัวเองในห้องน้ำอีกห้องหนึ่งเสร็จเช่นกันเขากำลังยืนหันหลังมองออกไปนอกหน้าต่างกระจกบานยักษ์ ในมือถือแท็บเล็ตตรวจดูเอกสารบางอย่างอย่างตั้งใจ ท่วงท่าที่ดูส