All Chapters of ม่านเพลิงพรหม: Chapter 11 - Chapter 20

20 Chapters

บทที่ 10

10ช่วงเวลาเลิกงานช่างเป็นช่วงเวลาที่นรกไม่แพ้กับตอนเช้าๆ ก่อนเข้างานจริงๆ เกื้อกูลคิดแบบนั้นมาตลอด และวันนี้เขาต้องนั่งรถกลับบ้านเนื่องจากรถเข้าศูนย์ยาวถึงสัปดาห์หน้า เวลาจะไปไหนมาไหนเลยไม่สะดวกอย่างเคย จึงอดที่จะบ่นออกมาไม่ได้แต่ก็ยังถือว่าเป็นเรื่องดีที่เขายังมีโอกาสได้บ่นเรื่องการจราจรในวันนี้ เพราะความบ้าดีเดือดของตัวเองในวันนั้นทำให้เอาชีวิตตัวเองไปแขวนไว้บนเส้นด้ายที่รอไฟเผาจนใกล้จะขาดแต่กลับโดนน้ำมาดับเสียก่อน พุฒเลือกที่จะรับปืนจากมือของเขาไว้ในตอนนั้น ซึ่งมันทำให้ใจของเขาเต้นไม่เป็นส่ำอยู่ไม่น้อย แต่ถึงอย่างนั้นมันก็อยู่ในการคำนวณของเขาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว แต่สุดท้ายพุฒก็เลือกที่จะโยนมันทิ้งไปกลับกลายมาเป็นว่าเขาาสามารถควบคุมพฤติกรรมของพุฒได้อย่างไม่น่าเชื่อเพื่อแลกกับความลับที่พุฒปิดบังเอาไว้ แม้กระทั่งพ่อกับแม่ที่คอยสปอยล์มันมาตั้งแต่เล็กจนโตยังไม่รู้ ก็คงไม่แปลกที่พุฒจะกลัวเขาที่เป็นคนนอกแต่ดันรู้ความลับนั้นและถ้าถามว่าความลับอะไรล่ะก็…เกื้อกูลเองก็ยังไม่รู้เหมือนกันเกื้อกูลโชคดีที่ดันไปสงสัยเรื่องของพุฒกับหญิงสาวที่เจอเมื่อวันก่อน ท่าทางของทั้งคู่ดูไม่เป็นธรรมชาติอย่าง
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more

บทที่ 11

11เสียงเเพลงจังหวะสนุกๆ ดังรอบลอดออกมาถึงด้านนอกร้าน รอให้หนุ่มสาวนัักท่องราตรีทุกคนเข้าไป เช่นกันกับเกื้อกูลที่เดินนำทัพเข้าไปในร้านพร้อมกับมองหาเป้าหมายซึ่งก็เจอได้ในทันทีเพราะอีกฝ่ายปิดโซนรอเขาอยู่แล้ว…กูรู้ว่ามึงรวย แต่ช่วยทำอะไรให้มันไม่เป็นจุดสนใจได้มั้ยเกื้อกูลทำหน้าเนือยออกมาทันทีเมื่อเห็นอีกฝ่ายโบกมาเรียก เขาตบเท้าไปยังจุดหหมายที่ยืนรอพร้อมกับรอยยิ้มก่อนจะชะงักไปเมื่อเลื่อนสายตามามองผ่านหลังของเกื้อกูล“น่าจะรู้จักกันอยู่บ้าง กูแนะนำลวกๆ แล้วกัน นี่แบม ส่วนนี่ก็ปาล์ม เพื่อนกูเอง แล้วก็เป็นเพื่อนไอ้นัทด้วย” เกื้อกูลเอ่ยแนะนำเพื่อนสนิทกับอีกฝ่ายพุฒมองทั้งสองที่มาใหม่ด้วยความตกใจเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้ารับ สีหน้าของพุฒไม่ต่างกับเขาในตอนแรกที่เจอสองคนนี้หน้าสนามยิงปืนสยามกันสปอร์ต หลังจากที่เขาร่ำลารุ่นพี่หนุ่มทั้งสองคนแล้วเดินออกมาก็พบกับปาล์มที่ยืนพิงรถยนต์หรูของตัวเองรออยู่ ส่วนแบมเปิดกระจกนั่งกอดอกรออยู่ในรถด้วยท่าทางนิ่งๆ แต่เขาดูออกว่าเธอวางมาดไปอย่างนั้น“ไม่ว่ากันนะถ้าพวกมันจะมาด้วย” เกื้อกูลว่าพร้อมกับนั่งลงที่โซฟากำมะหยี่สีแดงสดถัดจากพุฒ“ไม่เป็นไรครับ เพื่อนเกื้อก็เห
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more

บทที่ 12

12เสียงไดร์เป่าผมเงียบลงก่อนจะถูกวางลงบนโต๊ะเช่นเดิม เกื้อกูลมองดูตัวเองผ่านกระจกเงาอีกครั้งก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ ตอนนี้เขาอยู่ในห้องนอนของรุ่นพี่เพราะต้องมาอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าหลังจากที่เปียกฝนมาก่อนหน้านี้ เขาสงบสติอารมณ์ลงไปเยอะแล้ว แต่ความรู้สึกสับสนยังคงวนเวียนอยู่ไม่ไปไหน เขาควรจะจัดการกับความรู้สึกตัวเองมากกว่าจะมาตีโพยตีพายใส่รุ่นพี่…เขาคิดแบบนั้น“พี่อุ่นนมมาให้ ดื่มหน่อยนะ เดี๋ยวจะป่วยเอา” เสียงทุ้มของรุ่นพี่หนุ่มเอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินเข้ามาหาและวางแก้วลงตรงหน้าของเกื้อกูล“ขอบคุณครับ” เกื้อกูลเอ่ยขอบคุณอย่างไม่เต็มเสียงนักก่อนจะคว้าเอาแก้วนมขึ้นมาถือด้วยสองมือเพื่อกักเก็บความอุ่นจากแก้วมาไว้ที่ฝ่ามือ“ยังไม่เลิกคิดมากอีกหรอ” รุ่นพี่หนุ่มเอ่ยถามพร้อมกับทิ้งสะโพกพิงโต๊ะก่อนจะเอื้อมมือมาปัดผมที่ปรกหน้าออกให้เกื้อกูล“อืม…ช่างมันเถอะ เดี๋ยวก็คงเลิกคิดไปเอง” เกื้อกูลตอบเสียงเรียบในขณะที่สายตาก็เอาแต่มองเหม่อราวกับคนไม่มีสติอีกครั้ง“พี่ขอโทษนะเกื้อ พี่ทำให้เรารู้สึกไม่ปลอดภัยใช่มั้ย แต่เชื่อพี่เถอะ…พี่ไม่ยอมให้ใครเข้ามาทำอะไรเกื้อแน่” ปวีร์เอ่ยอย่างหนักแน่นพร้อมกับลูบหัวคนอ
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more

บทที่ 13

13ภายใต้ร่มสนามของร้านกาแฟริมทางมีร่างโปร่งของเกื้อกูลนั่งไขว่ห้างจิบเครื่องดื่มสุดโปรดอย่างสบายอารมณ์ ตรงข้ามกันมีชายหนุ่มที่คุ้นหน้าคุ้นตานั่งอยู่ด้วย ทั้งคู่ปกปิดสายตาด้วยแว่นกันแดดแบรนด์ดังเพราะไม่อยากให้ใครเห็นว่าพวกเขากำลังมองไปยังระเบียงห้องของคอนโดแห่งหนึ่งในย่านมหาวิทยาลัยชื่อดังประจำจังหวัด ซึ่งในขณะนี้มีหญิงสาวหน้าตาดีกำลังยืนตากผ้าอ้อมและเสื้อผ้าของเด็กทารกอยู่พวกเขาไม่ได้ใช่ถ่ำมองหรือพวกสตอล์คเกอร์แต่อย่างใด เป็นเวลากว่าหนึ่งสัปดาห์ที่เกื้อกูลและพุฒมาเฝ้าอยู่ที่ร้านกาแฟริมทางซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับคอนโดดังกล่าว และแน่นอนว่าคนที่พวกเขามาเฝ้าก็ไม่พ้นผู้หญิงที่พุฒต้องคอยดูแลแทนสิระ ซึ่งช่วงนี้เขาแทบไม่ได้เข้าหาเลยเพราะสิระมีเวลาเทียวไปเทียวมาตลอด เพราะภรรยาของเขาไปต่างประเทศ ซึ่งถือว่าเป็นโอกาสที่ดี ที่เกื้อกูลจะจัดการกับสิระแบบอยู่หมัด“คุณจะเข้าไปจริงๆ หรอเกื้อ” พุฒเอ่ยถามขึ้นด้วยความกังวล“วิธีนี้แหละ จะช่วยให้กูเหยียบหัวมันจมดินได้…ช่วยให้มึงหลุดพ้นจากมันได้ด้วย” เกื้อกูลว่าขณะที่สายตายังคงจับจ้องไปที่เธอคนนั้น“ถ้าพลาดมันจะแย่เอานะครับ จริงๆ ให้ผมเข้าไปยังดีกว่า”“มึงจ
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more

บทที่ 14

14เสียงดนตรีบรรเลงคลอสร้างบรรยากาศที่แสนอบอุ่นของงานมงคลสมรส แขกเหรื่อมากมายในชุดสวยหล่อพร้อมทั้งเครื่องประดับหรูหราสมฐานะที่ประโคมใส่มาไม่ให้น้อยหน้าใครในงาน เช่นเดียวกันกับคุณผู้หญิงสริญที่มีใบหน้างดงามราวกับหญิงสาวช่วงอายุสามสิบต้นๆ แม้ว่าความเป็นจริงนั้นเธออายุมากกว่านั้นหลายปี จึงเป็นที่ชื่นชอบของใครหลายๆ คนในรุ่นราวคราวเดียวกันทรวดทรงของหญิงวัยห้าสิบสองเดินอวดโฉมผ่านหน้าของชายหนุ่มวัยยี่สิบกลางๆ โดยไม่ล่วงรู้เลยว่าชายคนนี้กำลังจ้องมองเธออยู่ แต่เพราะมีผู้ติดตามมาด้วยจึงทำให้ไม่สามารถเข้าถึงตัวเธอได้อย่างที่ใจหวัง“พี่จี”“จัดให้จ้ะ”หญิงสาวตอบรับก่อนจะเดินเลี่ยงไปหาคุณหญิงสริญในทันที ทิ้งให้เกื้อกูลนั่งรออยู่ที่เดิมพร้อมกับยกเครื่องดื่มขึ้นมาลิ้มรสด้วยความใจเย็นหลังจากวันนั้นที่เข้าไปติดตั้งกล้องวงจรปิดในห้องของแหวน ทำให้พวกเขาเกือบถูกจับได้คาหนังคาเขาเนื่องจากสิระที่กลับเข้ามาในคอนโดเร็วกว่าที่พวกเขาคาดการณ์เอาไว้ แต่ในตอนหลังก็ได้รู้ว่าคุณหญิงกลับมาจากต่างประเทศเพราะมีงานมงคลสมรสของลูกสาวของเพื่อนสนิท ทำให้ต้องรีบกลับมาก่อนกำหนด“เชิญค่ะคุณหญิง”เสียงของจีด้าดังขึ้นจากทางด้
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more

บทที่ 15

15หลังจากที่ผ่านเหตุการณ์เฉียดตายมาได้อย่างหวุดหวิดทำเอาพุฒอยู่ไม่สุขพอๆ กับปวีร์ พวกเขาแสดงออกชัดเจนว่าเป็นห่วงเกื้อกูลมากจนคนที่สนุกกับเรื่องเมื่อคืนก่อนอย่างเกื้อกูลถึงกับกุมขมับเมื่อจู่ๆ วันนี้ทั้งปวีร์และพุฒก็โผล่มารับเขากันทั้งคู่“ไปกับพี่นะเกื้อ เดี๋ยวพี่ไปส่ง” ปวีร์เอ่ยพร้อมกับเอื้อมมือไปคว้าข้อมือของเขาเอามากุมไว้“ไปกับผมดีกว่านะเกื้อ” พุฒเอ่ยขึ้นบ้างพร้อมกับตั้งท่าจะเอื้อมมือไม่คว้าข้อมืออีกข้างของเขา แต่ต้องชะงักไปเมื่อเห็นสายตาพิฆาตส่งมาจากเจ้าของมือเรียวนั้น“แย่งกันเพื่อ วันนี้เกื้อมีนัดแล้ว ช่วยหลบด้วยนะคะ” เสียงหวานจากด้านด้านหลังของพุฒเอ่ยขึ้นเรียกสายตาจากทั้งสามให้หันกลับไปมองก็พบกับแบมผู้ที่เป็นเจ้าของประโยคเมื่อครู่กำลังยืนกอดอกมองอยู่“ตามนั้นนะ พอดีว่ามีนัด” เกื้อกูลว่าพร้อมกับรอยยิ้มการค้าก่อนจะสะบัดมือออกจากการจับกุมของรุ่นพี่เพื่อเดินเข้าไปกอดคอเพื่อนสาวไปขึ้นรถโดยไม่สนใจทั้งสองคนที่กำลังมองมาทางเขาด้วยสายตาอาวรณ์“ได้ยินว่าเมื่อคืนมึงมีเรื่องหรอ พวกไหนอะ” เมื่อขึ้นมาบนรถได้ปาล์มก็เอ่ยถามออกมาทันที“ไม่แน่ใจ กูมีเรื่องกับทั้งผัวทั้งเมียเลย ไม่รู้ว่าผัวหรือเ
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more

บทที่ 16

16ในบ้านเดี่ยวสองชั้นหลังขนาดปานกลางแลดูเงียบเหงา มีหญิงวัยกลางคนกำลังยืนกวาดเศษใบไม้ที่ร่วงหล่นลงมาจากต้นไม้ใหญ่หน้าบ้านที่สร้างร่มเงาให้ร่มเย็น ใบหน้าเรียบนิ่งดูน่าเกรงขามอันเป็นเอกลักษณ์กำลังก้มมองใบไม้ที่ตัวเองกวาดใส่ที่ตักขยะอย่างใจเย็น ก่อนที่เธอจะเหลือบเห็นเท้าสองคู่ของผู้ชายเดินมาหยุดยืนอยู่ด้านหน้า“อ้าววี เกื้อ มาได้ยังไงลูก” เธอเงยหน้าขึ้นมองก่อนจะพบว่าเจ้าของเท้าทั้งสองคู่คือรุ่นพี่และเพื่อนของลูกชายก็เอ่ยทักด้วยสีหน้าที่ดีขึ้น ทั้งยังมีรอยยิ้มประดับอยู่บนใบหน้า“สวัสดีครับแม่” ทั้งสองเอ่ยทักด้วยรอยยิ้มกว้างพร้อมกับยกมือไหว้“มาๆ ลูกมา เข้ามาในบ้านก่อนลูก” เธอหันไปวางไม้กวาดก่อนจะกวักมือเรียกทั้งสองให้ตามเข้าบ้านไปเธอนำน้ำมาให้ทั้งคู่ที่นั่งรออยู่ที่โซนรับแขกก่อนจะมานั่งร่วมวงสนทนา เกื้อกูลกวาดตามองไปรอบๆ บ้านที่มีมวลของความทรงจำเมื่อครั้งที่เขาและเพื่อนๆ ยังเรียนอยู่ด้วยกัน มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นที่นี่ มีทั้งเรื่องดีๆ และเรื่องร้ายๆ ปะปนกัน เขายังจำได้ดีว่าเมื่อวันเกิดปีที่สิบสี่ เขามาทำงานกลุ่มที่นี่ ซึ่งตอนนั้นมีทั้งนัทที่เป็นเจ้าของบ้าน แบม ปาล์ม และเพื่อนคนอื่นๆ
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more

บทที่ 17

17สองเท้าภายใต้รองเท้าหนังสีดำขัดเงาวับก้าวเดินไปยังเบื้องหน้าด้วยจังหวะไม่เร่งรีบ เกื้อกูลในชุดทักซิโด้สีขาวดูสะอาดตาพร้อมกับจัดเต็มทั้งการแต่งหน้าและจัดแต่งทรงผมราวกับนักแสดงดังจากเกาหลี ข้างกันมีรุ่นพี่หนุ่มอย่างปวีร์ในชุดทักซิโด้สีดำดูเข้ากันเดินเคียงมา ด้านหลังเป็นแชมป์ในชุดสูทสีเทาเข้มตัดกับเนคไทน์สีแดงเลือดหมูและจีด้าในชุดเกาะอกสีแดงสด ชายกระโปรงด้านหน้าสั้นเหนือเข่ามาประมาณคืบกว่าส่วนด้านหลังค่อยๆ ไล่เลเยอร์ลงไปจนเกือบลากพื้นในวันนี้จะเป็นวันตัดสินชะตาของพวกเขา ถ้าหากพวกเขาทำสำเร็จ เขาจะได้ปลดล็อกความรู้สึกพังๆ เหล่านั้นทิ้งไปพร้อมกับความรุ่งโรจน์ของสิระก็ได้ แต่ถ้ากลับกัน เขาไม่สามารถทำอะไรได้และมันสามารถแก้เกมส์ได้ ก็คงต้องเวลาขึ้นโรงขึ้นศาลกันไปตามระเบียบ หรือไม่ก็ต้องเตรียมตัวรับมือที่พวกนั้นจะตอกกลับมา“วันนี้สวยนะพี่จี” เกื้อกูลหันกลับไปเอ่ยชมรุ่นพี่สาวที่วันนี้สวยผิดหูผิดตา“เอ๊ะ! วันนี้สวยนะ แล้ววันอื่นไม่สวยหรือไงย๊ะ!” เธอว่ากลับจนทั้งสามหนุ่มหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ“ก็สวย แต่ชอบแบบนี้มากกว่า” เกื้อกูลยังคงเย้าแหย่ไม่เลิกจนเธอต้องเร่งฝีเท้าเข้ามาตีไหล่เบาๆ“แต่หล่อก็
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more

บทที่ 18

18ทันทีที่โฟมพูดจบประโยคเขาก็เดินเลี่ยงไปยังเวที ก่อนจะทิ้งไมโครโฟนกับลำโพงที่ตัวเองพกมาเอาไว้ข้างเวทีแล้วเดินขึ้นไปหน้าตาเฉยท่ามกลางสายตาที่มองไปที่เขาด้วยความงุนงง เกื้อกูลที่อ้าปากพะงาบๆ อยู่ก็ตั้งสติได้ก็มองเห็นว่าปาล์มกับแบมกำลังวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา สีหน้าของปาล์มที่มองไปยังโฟมแสดงให้เกื้อกูลรู้ได้ในทันทีว่าโฟมน่าจะรู้เรื่องทั้งหมดแล้ว และต้องการช่วยเป็นตัวล่อให้“ไอ้โฟมเอ้ย” เกื้อกูลสบถออกมาเบาๆ ก่อนจะวิ่งไปรับซองเอกสารจากมือปาล์มที่ยื่นมาให้“สวัสดีครับทุกท่าน สบายดีกันนะครับ ยังไงก็รีบๆ กักเก็บความสุขสบายเหล้านั้นเอาไว้ให้ได้เยอะที่สุดนะครับ เพราะอีกเดี๋ยว…จะได้ตกนรกแล้ว” โฟมเอ่ยทักทายด้วยความสดใสก่อนจะค่อยๆ หุบยิ้มลงพร้อมกับทิ้งประโยคสุดท้ายด้วยน้ำเสียงเข้มขณะจ้องตากับสิระที่มองมาเช่นกัน“เอ่อ…ประทานโทษนะครับ ไม่ทราบว่าคุณเป็นใครเอ่ย งานนี้งานปิดนะครับ หรือเป็นคนของสยามกันสปอร์ตครับ รบกวนจัดการด้วยครับ” พิธีกรเอ่ยด้วยท่าทางและน้ำเสียงที่เริ่มไม่ดีก่อนจะหันไปโบกมือเรียกบอดี้การ์ดให้มาหา“อ๋อ! จริงสิ ผมลืมแนะนำตัวไปเลยอะ” โฟมแสร้งทำเป็นตกใจก่อนจะหันไปเอ่ยกับพิธีกรพร้อมกับรอย
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more

บทที่ 19 [END]

19“ถือว่าเป็นข่าวที่สะเทือนวงการกีฬาไม่น้อยเลยนะคะ”“ครับ ซึ่งในตอนนี้ก็ยังไม่มีใครพบเจอหรือแจ้งข่าวของคุณสิระมาเลยนะครับ ก็ไม่รู้นะว่าหนีไปถึงไหน แต่คิดว่าอีกไม่นานน่าจะได้เจอตัวนะครับ”“แบบนี้ก็แย่เลยนะคะ”“ครับ เอาล่ะครับ พักเรื่องเครียดไปที่ข่าวต่อไปดีกว่า ว่าด้วยเรื่องน้องหมา…”ติ๊ด!หน้าจอโทรทัศน์ดับลงก่อนที่คนปิดจะหันกลับมาวางรีโมทที่โต๊ะข้างตัวด้วยใบหน้าเซ็งแซ่ เกื้อกูลถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะเอนตัวพิงพนักพิงอย่างคนหมดแรง ข้างกายมีรุ่นพี่หนุ่มนั่งกอดอกไหว่ห้างอย่างสบายอารมณ์ผิดกันกับเขามากโข“เฮ้อออ ทำไมมันถึงได้ยุ่งยากขนาดนี้เนี่ย ผ่านไปเดือนกว่าแล้วนะ ทำไมยังหามันไม่เจอสักที” เกื้อกูลบ่นออกมาก่อนจะหันไปจ้องหน้ารุ่นพี่หนุ่มเพื่อต้องการความคิดเห็น“มันตัวคนเดียว ทำอะไรก็สะดวกอยู่แล้ว ยิ่งมีเงิน เชื่อเถอะ หาไม่ได้ง่ายๆ หรอก พี่ไม่ได้จะพูดเพื่อตัดกำลังใจนะ แต่พี่แค่คิดว่าถ้าเงินมันหมด หางมันคงโผล่”“มันก็ฉลาดนะ ยอมทิ้งเมียให้โดนจับแล้วเอาตัวรอด เงินที่มันกวาดไปใช้ก็คงจะอยู่ได้เป็นเดือนๆ” เกื้อกูลว่าก่อนจะถอนหายใจออกมายาวเหยียดอีกครั้ง“เอาน่า ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของตำรวจเถอะ
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more
PREV
12
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status