All Chapters of ม่านเพลิงพรหม: Chapter 1 - Chapter 10

20 Chapters

บทนำ

บทนำเมื่อเวลา 18:50 น. ในวันที่ 5 มิถุนายน 2566 มีรถยนต์ยี่ห้อ โตโยต้า วีออส สีขาว ทะเบียน จฉ xxxx ชลบุรี เกิดเพลิงลุกไหม้อย่างรุนแรง จนวอดทั้งคัน ริมถนน xxxx ม.4 ต.xxx อ.xxx จ.ชลบุรี หลังควบคุมเพลิงไว้ได้ เจ้าหน้าที่ตรวจสอบภายในรถ บริเวณเบาะที่นั่งข้างคนขับ พบศพชายหนุ่มปริศนา ถูกไฟคลอกจนไหม้เกรียมทั้งตัว อีกทั้งภายในรถยังพบเตาอั้งโล่วางอยู่ที่พื้น ฝั่งที่นั่งข้างคนขับ เบื้องต้นตำรวจสันนิษฐานว่าผู้ตายน่าจะก่อเหตุรมควันฆ่าตัวตาย ด้วยการจุดไฟในเตาอั้งโล่ แต่เกิดมีประกายไฟไปติดกับคอนโซลหน้ารถ จนเกิดไฟลุกไหม้ทั้งคัน ซึ่งรถยนต์คันดังกล่าวผู้ตายเพิ่งออกมาได้เพียงสองสัปดาห์เท่านั้นเสียงบรรเลงเพลงอาลัยจากลำโพงตัวใหญ่ดังขึ้นท่ามกลางความโศกเศร้า ในขณะเดียวกันสายตากลมของชายหนุ่มร่างอวบกำลังมองผ่านแว่นตาหนาเตอะไปยังรูปภาพที่ตั้งอยู่หน้าโลงศพซึ่งเจือไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งเสียใจ โกรธ และไม่เข้าใจชาตะ 17 กุมภาพันธ์ 2542มรณะ 5 มิถุนายน 2566“มันคิดอะไรของมันอยู่ ทำไมมันทำแบบนั้น”“ทำไมมันถึงทำแบบนั้นวะ ทำลงไปได้ยังไง!”“มันคิดว่าไม่มีเพื่อนหรอ แล้วที่ยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้กว่าสิบๆ คนไม่ใช่
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more

บทที่ 1

1สองเท้าก้าวไปด้านหน้าอย่างไม่คิดเกรงกลัว เวลาที่เขาปล่อยผ่านไปกว่าครึ่งปี ช่วงเวลาที่อดทนรอเพื่อเริ่มต้นการค้นหาความจริง วันนี้ถึงเวลานั้นแล้ว และเขาต้องทำให้สำเร็จ ถึงแม้ว่ามันจะอันตรายมากมายแค่ไหน เสี่ยงแค่ไหน เขาก็ไม่หวั่น เพราะเขาเดินมาไกลจากทางแยกสำหรับการเลือกที่จะปล่อยผ่านหรือเดินหน้าต่อเพื่อค้นหาความจริงรูปร่างที่เปลี่ยนไปของเกื้อกูล สร้างความสนใจให้แก่ผู้พบเห็นไม่น้อย แม้คนเหล่านี้จะไม่มีใครที่รู้จักเขาสักคน แต่เพราะรูปร่างและการวางตัวที่โดดเด่นจนไม่สามารถละสายตาได้ของเขานั้น ทำให้เป็นที่สนใจของใครหลายๆ คนในสถานที่แห่งนี้ไม่น้อยภายใต้ใบหน้าเรียบนิ่งที่ถูกบดบังด้วยแว่นตากันแดดแบรนด์ดังในสายตาคนอื่นๆ บัดนี้กำลังกวาดสายตามองหาเป้าหมายที่ควรจะเจอในเวลานี้แต่กลับไม่พบ ชายหนุ่มร่างผอมเพรียวดูผิดตาจากเดิมหยุดยืนอยู่กับที่พร้อมกับใบหน้าที่เริ่มยุ่งเมื่อมองหาเป้าหมายแต่ไม่พบ“มีอะไรให้ช่วยมั้ยครับ”เสียงหนึ่งดังขึ้นจากทางด้านหลังทำให้เขาชะงักไปเล็กน้อย ชายหนุ่มร่างผอมเพรียวค่อยๆ หันไปมองตามเสียงทักทายก่อนจะพบกับชายหนุ่มร่างสูงตามมาตรฐานชายไทยที่กำลังตามหายืนมองมาทางเขาพร้อมกับรอยย
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more

บทที่ 2

2ร่างสูงกว่าร้อยแปดสิบที่กำลังยืนซ้อนหลังของชายหนุ่มที่มีส่วนสูงน้อยกว่าสิบเซ็นติเมตร เขาเอื้อมมือไปแตะหลังมือของอีกฝ่ายเบาๆ เพื่อปรับตำแหน่งของมือขาวที่กำลังถือปืนพกกึ่งอัตโนมัติขนาด 19 มม. เล็งไปยังเป้ารูปคนสีดำเกื้อกูลอยู่ในท่าเตรียมยิงที่ถูกสอนโดยรุ่นพี่หนุ่มด้านหลัง เขาจำเป็นต้องเรียนรู้เรื่องพวกนี้เพราะมันคือสิ่งเดียวที่จะทำให้เขาเข้าใกล้กับเป้าหมายได้มากขึ้น ซึ่งรุ่นพี่หนุ่มเองก็ให้การช่วยเหลือเขาในเรื่องนี้เป็นอย่างดี ถึงแม้ว่าระหว่างการสอนจะมีทะเลาะกันบ้างก็ตาม“มองนิ่งๆ อย่าวอกแวก พยายามทำแขนให้เป็นสามเหลี่ยมแล้วงอแขนนิดนึงเพื่อไม่ให้ปืนดีดขึ้น”“...”“หลังตรง โถมน้ำหนักไปข้างหน้าอย่าเอนมาด้านหลังมาก”“ยิงได้หรือยัง นี่เกื้อเกร็งนานแล้วนะพี่วี”“อย่าใจร้อน หัดใจเย็นๆ บ้าง ใจร้อนมากๆ พังขึ้นมาจะทำยังไง”เสียงดุของรุ่นพี่หนุ่มทำเอาคนอายุน้อยหน้างอ แต่ก็ยอมที่จะเงียบและทำตามที่ครูฝึกกิตติมศักดิ์สั่ง เมื่อเห็นว่าเกื้อกูลอยู่ในท่าที่ถูกต้องและอยู่ในระยะปลอดภัยแล้ว รุ่นพี่หนุ่มจึงค่อยๆ ถอยหลังออกมายืนอยู่ข้างๆ แทน“ยิง”คำสั่งยิงจากครูฝึกสิ้นเสียงลงและถูกแทนที่ด้วยเสียงปืน ทุกคน
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more

บทที่ 3

3ผ่านมาสองวันหลังจากที่เคลียร์ปมในใจของกันและกันได้ ก็ดูเหมือนทั้งคู่จะสนิทกันมาขึ้น เกื้อกูลเข้ามาที่สนามยิงปืนสยามกันสปอร์ตเพื่อเรียนยิงปืนกับปวีร์ทุกวันจนเริ่มจับทางได้ และวันนี้เขาจะต้องกลับมาที่สนามยิงปืนที่เจอกับพุฒเมื่อสองวันก่อนอีกครั้ง โดยมีแชมป์มาคอยเฝ้าสังเกตการณ์อยู่ห่างๆสองเท้าของเกื้อกูลเดินมาหยุดอยู่ข้างกายของเป้าหมายที่กำลังรัวยิงเป้าอยู่ ชายคนนั้นหยุดยิงเมื่อสัมผัสได้ว่ามีใครบางคนกำลังเข้ามารบกวนสมาธิ เขาวางปืนลงบนโต๊ะด้วยท่าทางหงุดหงิดก่อนจะหันมามองแต่ก็ต้องชะงักไปเมื่อเห็นว่าคนข้างกายคือเกื้อกูลที่กำลังยืนมองเขาอยู่พร้อมกับรอยยิ้มหยิ่งๆ ตามฉบับ“ผมมากวนคุณหรอ ขอโทษที” เกื้อกูลเอ่ยบอกกับอีกฝ่ายที่ปรับเปลี่ยนสีหน้าแทบจะในทันทีที่หันมาเจอเขา“ผมก็แค่ตกใจ พอดีเป็นคนขวัญอ่อนน่ะ” พุฒเอ่ยบอกพร้อมกับรอยยิ้ม“ทำไมครับ” เกื้อกูลเอ่ยถามที่จู่ๆ อีกฝ่ายก็ทำหน้าฉงนออกมา“คิดว่าจะได้ดีใจเก้อจริงๆ ซะแล้ว คุณเล่นหายไปตั้งสองวัน” พุฒพูดขึ้นพร้อมกับส่งสายตาโลมเลียไล่มองเกื้อกูลตั้งแต่ใบหน้าหวานไปจนถึงเท้าก่อนจะเลื่อนสายตากลับมาสบตาอีกครั้ง“สงสัยจริงๆ ว่าคุณใช้สายตาแบบนี้กับทุกคนหรื
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more

บทที่ 4

4สองเท้าย่ำเดินไปยังบนถนนเส้นหนึ่งในค่ำคืนที่เงียบสงัด ไม่มีแม้แต่แสงไฟที่มากพอ เกื้อกูลรู้สึกงุนงงกับการที่จู่ๆ เขาก็มาโผล่อยู่ที่นี่แทนที่จะอยู่ในห้องนอนแท้ๆ ถึงแม้จะยังสับสนแต่สองเท้าของเขาก็ยังคงเดินต่อไปด้านหน้าอย่างไม่รู้จุดหมายปลายทางว่าต้องไปจบที่ตรงไหนไอหมอกที่ปกคลุมพื้นที่แห่งนี้ทำให้เขาไม่สามารถมองอะไรได้มากอย่างชัดเจนมากนัก แต่แล้วจู่ๆ จมูกของเขาก็รับรู้ได้ถึงกลิ่นควันที่ลอยแทรกไอหมอกมากระทบ เขาขมวดคิ้วยุ่งทันทีที่ก่อนจะเดินตามกลิ่นไป เพราะกลิ่นควันที่ลอยมานั้นมันแตกต่างจากที่เคยได้กลิ่นตามบ้านกึก!สองเท้าหยุดชะงักไปในทันทีเม่อสายตาเหลือบไปเห็นรถยนต์คันหนึ่งจอดอยู่ใต้ต้นไม้ ซ้ำยังมีกลุ่มควันพวยพุ่งอยู่ภายในรถจนมองแทบไม่เห็นด้านใน ด้วยความตกใจจึงรีบวิ่งเข้าไปหารถคันนั้นทันทีเเพราะหวังว่าคนในรถจะต้องการควาามช่วยเหลือเกื้อกูลวิ่งมาถึงรถทางฝั่งคนขับและมองเข้าไปด้านในก็พบว่ามีร่างของผผู้ชายคนหนึ่งกำลังนอนอยู่พร้อมกับมีผ้าคลุมตัวเอาไว้ ถัดไปบริเวณที่วางเท้าฝั่งคนนั่งข้างคนขับมีเตาอั้งโล่ตักอยู่ซึ่งก็คือแหล่งกำเนิดควัน แต่ในตอนนี้มันกลับมีประกายไฟแดงฉานค่อยๆ ลุกโชนขึ้นมา และน
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more

บทที่ 5

5แก้วเซรามิกสีขาวรูปทรงเรียบง่ายที่กำลังมีควันจางๆ พร้อมกลิ่นหอมถูกวางลงตรงหน้าของเกื้อกูลที่ยังคงนั่งไขว่ห้างพิงพนักพิงด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง และท่าทางของเขายิ่งทำให้รุ่นพี่ทั้งสองที่เพิ่งเดินมานั่งร่วมโต๊ะต้องหันมองหน้ากันด้วยความสงสัย“เป็นอะไร” ปวีร์เอ่ยถามรุ่นน้องขณะที่ตัวลงนั่งข้างๆ“...ไม่มีอะไรหรอก แค่เมื่อวานบังเอิญเจอไอ้พุฒเข้า เลยหัวเสียนิดหน่อย” เกื้อกูลตอบปัดพร้อมกับแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ เพื่อไม่ให้รุ่นพี่ใส่ใจ“เจอไอ้พุฒ? เจอที่ไหน แล้วมันทำอะไรเราหรือเปล่า” รุ่นพี่หนุ่มรัวคำถามพร้อมกับหันมาหน้าตรงเพื่อมองสำรวจตามตัวของเกื้อกูล“ไม่มี คนอย่างมันจะทำอะไรเกื้อได้ล่ะ…หมายถึงในที่สาธารณะ” เกื้อกูลเอ่ยตอบในตอนแรกด้วยคำตอบที่ไม่ค่อยชัดเจนจนรุ่นพี่ตั้งท่าอ้าปากจะพูดสวนแต่เขารู้ทันจึงตอบเสริมไปก่อน“ระวังตัวนะเกื้อ เพราะเราไม่รู้ว่ามันจะเอะใจเรื่องเราแล้วตามเช็คหรือเปล่า ถ้ามันรู้ว่าเราเป็นเพื่อนนัทขึ้นมา มันก็จะยิ่งระวังตัว”“รู้แล้ว พี่ไม่ต้องห่วงหรอกน่า” เกื้อกูลว่าเสียงค่อยพร้อมกับหลบสายตาก่อนจะยกแก้วเซรามิกตรงหน้าขึ้นมาดื่มกลบเกลื่อน“แล้วมันทำอะไรเรา ถึงได้หัวเสีย” แชมป์ที่นั
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more

บทที่ 6

6ปึ้ง!!!เสียงวางกุญแจรถที่กระทบกับโต๊ะดังลั่นห้องจนคนที่นั่งหดคออยู่หน้าโต๊ะถึงกับสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ หลังจากไปสร้างความโกลาหลในร้านเหล้าจนปวีร์รู้เรื่องเข้า ร้อนใจถึงขั้นตามไปลากคอกลับมาที่สนามยิงปืนด้วยตัวเองทันที นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาอารมณ์เสียถึงขีดสุดอยู่ในขณะนี้“จี กูบอกมึงแล้วใช่มั้ยว่าจะทำอะไรเกี่ยวกับพวกนั้นต้องบอกกูก่อน ไม่ใช่คิดอยากจะไปก็ไปเลยแบบนี้” ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเข้มพร้อมกับหันหน้ามามองหญิงสาวที่ได้แต่นั่งก้มหน้าไม่กล้าเงยขึ้นมาสบตา“พี่จะโทษพี่จีคนเดียวไม่ได้นะ เกื้อเองก็ผิด”“ผิด! ผิดอยู่แล้ว เกื้อเคยฟังพี่บ้างมั้ย ทำไมคิดอยากจะทำอะไรก็ทำ! พี่ก็คิดว่าเราคุยกันรู้เรื่องแล้วนะ…แต่ก็ไม่ว่ะ” ปวีร์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่แข็งกร้าวจนคนฟังยิ่งรู้สึกผิด เพราะมันจริงอย่างที่รุ่นพี่ว่า เขาผิดเต็มๆ“พรุ่งนี้จะแข่งอยู่แล้ว เกื้อทำอะไรวะ” แชมป์ที่ยืนอยู่ไม่ไกลพูดขึ้นบ้าง“เกื้อขอโทษ…”ปวีร์มองรุ่นน้องที่มีสีหน้าจ๋อยต่างจากทุกครั้งที่เคยเจอก็ถอนหายใจออกมายาวๆ เพื่อกดอารมณ์ร้อนของตัวเองลง แต่ก็อย่างว่า คราวนี้เกื้อกูลใจร้อนและประมาณเกินไป ถ้าทุกอย่างมันพลาดขึ้นมา เกื้อกู
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more

บทที่ 7

7เมื่อสลัดเห็บหมัดอย่างพุฒออกไปได้ ตามจริงก็ไม่ได้ยอมออกไปง่ายๆ หรอกแต่เพื่อนๆ ที่ร่วมชะตากรรมโดนเกื้อกูลลุยเดี่ยวไปคราวนั้นเข้ามาลากตัวออกไป พุฒถึงได้ยอมแยกตัวออกไปง่ายๆ เหลือก็แต่รุ่นพี่หนุ่มที่ตอนนี้ปั้นหน้านิ่งจนแทบจะเป็นรูปปั้นที่สามารถขยับตัวได้อยู่ตรงนี้กับเขาเท่านั้น ส่วนแชมป์ที่รู้ว่าจีด้าถูกพาไปอยู่ที่ห้องรับรองชมการแข่งขันก็รีบออกไปพาตัวกลับมาอยู่ด้วยกัน“เป็นไรไป ไม่พอใจหรอที่พ่ายสามารถออกจากห้องมาได้ ร้ายกาจมากนะที่ขังกันเอาไว้แบบนั้น ถ้าพี่จีด้าไม่มาพ่ายคงปีนหน้าต่างออกมาแล้ว! ทำกันได้ยังไง! คุยกันเอาไว้แล้วแท้ๆ”พรึ่บ!กึก!ในขณะที่เกื้อกูลกำลังบ่นให้กับคนอายุมากกว่าเรื่องที่ตัวเองโดนขังเอาไว้ในห้อง พร้อมกับเดินไปมาอยู่ข้างตัวรุ่นพี่ให้รำคาญสายตา เขาก็ต้องชะงักทันทีเมื่อจู่ๆ รุ่นพี่หนุ่มก็หันกลับมาพร้อมกับยื่นมือมาให้เขาจนเกือบจะโดนหน้า เกื้อกูลเหลือบตามองรุ่นพี่ที่มองเขาอยู่ด้วยสายตาเรียบนิ่งก่อนจะถอนหายใจออกมายาวเหยียดพลางเอื้อมมือไปคว้าปืนจากมือรุ่นพี่มาถือไว้เอง“ทำไม” เขาถามรุ่นพี่ด้วยสีหน้างุนงง“ลืมไปหมดแล้วมั้ง” ปวีร์ตอบกลับขณะหันหน้าหนี“จะให้ลงแข่งหรอ ได้นะ”
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more

บทที่ 8

8หลังจากจบเรื่องการแข่งขัน เกื้อกูลก็กลับมาใช้ชีวิตปกติ อันที่จริงมันมีเหตุผลที่เขาต้องทำอย่างนั้น วันนั้นที่ร้านกาแฟเขากับพุฒตกใจมากที่จู่ๆ ปวีร์ก็โผล่มา พร้อมกับพ่นประโยคที่คับแค้นใจใส่พุฒจนแทบจะมีมวยกัน แต่ก็เป็นเกื้อกูลเองนั่นแหละที่เข้ามาห้ามจนแยกย้ายกันได้และตั้งแต่งวันนั้นซึ่งผ่านไปสามวันแล้ว เกื้อกูลไม่ติดต่อหรือไปหาปวีร์ที่สนามยิงปืนอีกเลย เขาเอาแต่หลบหลีกรุ่นพี่จนแทบไม่เป็นตัวของตัวเอง เพราะคำพูดของรุ่นพี่ในวันนั้นนั่นแหละ“ขอบใจนะที่เห็นค่าคนรักของฉันอีกแล้ว หวังว่าครั้งนี้จะเข้าใจ ว่าคนนี้ของฉันจริงๆ ไม่ใช่แค่คนคุยอย่างที่ผ่านมา”รู้ทั้งรู้ว่าประโยคนั้นมันแค่ภาพลวงแต่ใจเจ้ากรรมดันหลงไปเชื่อว่ามันมีส่วนที่ออกมาจากใจจริงๆ บ้างแหละ มันคือความคิดไปเองอย่างไม่น่าให้อภัย ถึงแม้ว่ารุ่นพี่จะอยู่เฉยๆ ของเขา แต่เกื้อกูลตัวดีดันเผลอใจไปให้เขาเสียอย่างนั้น คิดแล้วก็น่าเขกหัวตัวเองสักสองสามทีให้หลาบจำว่านั่นคือคนของเพื่อน จะไปชอบได้ยังไง“เฮ้อ…”ชายหนุ่มถอนหายใจเป็นรอบที่เท่าไหร่แล้งก็ไม่รู้ของวัน ก่อนที่สายตาจะเหลือบไปเห็นเพื่อนสนิทที่เดินเข้ามาในร้านด้วยท่าทางร่าเริงผิดกับตัวเขาลิบ
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more

บทที่ 9

9เป็นอีกวันที่เกื้อกูลออกจากบ้านในตอนเช้าเพื่อออกไปทำงานและหามื้อเที่ยงที่ห้างสรรพสินค้าที่ประจำ ต่างกันออกไปจากทุกครั้งคือวันนี้มีจีด้ามาร่วมโต๊ะด้วย เขาก็ได้แต่นั่งฟังเรื่องนั้นเรื่องนี้ที่เธอเอามาพูดเพื่อไม่ให้มันเงียบ ซึ่งเขารู้ดีว่าเธอทำเพื่อให้เขารู้สึกดีขึ้น เพราะเธอพยายามมันมาตั้งแต่เมื่อคืนที่ชวนออกไปดื่มแล้ว“แล้วก็นะ เพื่อนพี่มันเป็นอาจารย์ของมหาลัยนั้น มันมาเล่าให้ฟังว่าพี่ลูกศิษย์คนนึงสวยมาก แต่ตอนนี้ดรอปเรียนไปแล้วเพราะท้อง แถมคนที่ท้องด้วยก็เห็นว่าเป็นเสี่ยน่ะนะ”“เพื่อนพี่เป็นอาจารย์แบบไหนเนี่ย เอาเรื่องลูกศิษย์มาพูดให้คนนอกฟัง” เกื้อกูลว่าหน้ายู่ก่อนจะเอื้อมมือไปรับแก้วน้ำจากพนักงานเสิร์ฟ“ไม่ มันมาปรึกษา พี่ก็สงสัยเลยถามจนมันหลุดมาเนี่ยแหละ” สาวเจ้าตอบอ้อมแอ้มพร้อมกับยกช้อนเข้าปากอย่างสบายอารมณ์“ปรึกษาทำไม ดรอปไปคลอด แล้วถ้าอยากจะเรียนต่อมันก็ทำได้ไม่ใช่หรอ” เกื้อกูลถามขึ้นด้วยความสงสัย“อืม ก็ใช่ แต่มันบอกว่าลูกศิษย์คนนี้ดูไม่มีความสุขเลย ไม่มีออร่า ดูไม่เหมือนเด็กที่มีเสี่ยเลี้ยงอะเกื้อ”“เขาอาจจะไม่ได้มีจริงๆ ก็ได้”“ไม่สิ มันเล่าให้ฟังว่าเด็กคนนั้นมีคนมารับทุกว
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more
PREV
12
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status