Lahat ng Kabanata ng FORBIDDEN DADDIES:#2 DRIVE ME CRAZY DADDY JORDAN: Kabanata 1 - Kabanata 10

Kabanata - 1 Five years ago…“Aghhhmm... ang init mo, Ricardo,” mapanuksong bulong ni Vanessa. Dahan-dahan niyang inilapit ang kaniyang mukha, habang ang kaniyang buhok ay banayad na humaplos sa pisngi ng lalaki bago ito marahang din*laan sa tainga.Napalunok si Ricardo, pilit nilalamon ng nag-aapoy na kalib*gan. Ramdam na ramdam niya ang bawat kurba ng hub@d na katawan ng babae. Sa mga sandaling iyon, burado na sa kaniyang isip ang anumang panganib—ang tanging nangingibabaw ay ang malikot na pagnanais na mapasakaniya si Vanessa ngayong araw na ito.“Gagawin ko ang lahat para sa iyo, darling. Sabihin mo lang,” utal-utal at rehistradong may halong pagmamakaawa ang boses ni Ricardo, labis na binubulag ng matinding tukso.Bumitaw si Vanessa sa kaniyang pag-indayog, bahagyang umupo nang tuwid, at tinitigan nang diretso ang mga mata ng lalaki. Isang mapang-akit at mapaglarong ngiti ang sumilaw sa kaniyang mga labi habang hinahaplos ang pisngi ni Ricardo.“Are you sure you're willing to do

Point of View : Althea Rose Villanueva Napaatras ako, ang mga yabag ko ay pilit na umurong sa kinatatayuan ko. Halos hindi ako makahinga habang ang mga mata ko ay nakatutok sa lalaking may hawak pa ring nag-uusok na b@ril. Nanginginig ang mga tuhod ko, at sa bawat segundo, parang anumang oras ay bibigay na ang mga binti ko sa bigat ng takot. “S-Sino ka...?” basag-bago at nauutal kong tanong, pilit kinakalma ang lalamunang naninigas. Hindi siya sumagot. Sa halip, pinagmasdan niya ako mula ulo hanggang paa—isang titig na parang sinisiyasat ang bawat hibla ng pagkatao ko. Lalo akong kinabahan sa malamig at walang-awang mga mata na iyon. “You saw what happened, right?” malamig niyang tanong. Mabilis akong umiling habang ang mga luha ko ay tuluyan nang bumagsak sa pisngi ko. “W-Wala akong nakita... Please... huwag mo akong p@tayin.” “Kung wala kang nakita, why are you shaking?” Napakagat ako nang mariin sa aking labi hanggang sa malasahan ko ang alat ng dugo. Paano ko naman

POV: ALTHEAMariin akong napalunok habang pilit na pinapakalma ang mabilis na tibok ng aking puso. Ramdam ko ang bawat paggalaw niya habang dahan-dahan siyang pumapasok sa kaibuturan ko. Napakapit ako nang mahigpit sa kung anumang abot ng aking mga kamay, pilit na kinakaya ang kakaibang sensasyong bumabalot sa akin.“Argh!” Napasinghap ako, hindi malaman kung dahil ba iyon sa sakit o sa sarap. Naghalo-halo ang mga damdaming nararamdaman ko sa mga sandaling iyon. Hindi ko na alam kung paano ipapaliwanag ang lahat. Ang tanging sigurado ako, hindi ko mapigilang manginig sa tindi ng sensasyong nararanasan ko.Ngumisi siya sa akin bago muling gumalaw. Mariin akong napakapit sa kanyang balikat nang bigla niyang igalaw ang kanyang katawan, dahilan upang mapasinghap ako.“Argh! Please… stop!” pakiusap ko, halos hindi na mabuo ang mga salita sa gitna ng magkahalong kaba na nararamdaman ko.“Don't panic, little girl!” malamig niyang sambit bago muling igalaw ang kanyang katawan.Napakapit ako n

THREE YEARS LATER… “Sa wakas, natapos ko na rin ang aking kurso. Maaari na akong umalis ng bansa at simulan ang paghahanap kay Jordan… o Alex Mackenzie man ang tunay niyang pangalan. Hahanapin ko siya!” mariing sambit ni Althea Rose habang nakatitig sa mga dokumentong nakalatag sa ibabaw ng kanyang mesa. Sa loob ng tatlong taon, hindi tumigil si Althea sa paghahanap ng anumang impormasyong may kaugnayan sa pamilyang Mackenzie. Ilang kompanya na rin ang kanyang napagtanungan at iba't ibang pangalan na ang kanyang sinuri, ngunit wala siyang nakuhang sapat na impormasyon tungkol kay Jordan Mackenzie. Ang tanging natuklasan niya ay may isang malaking kompanyang pag-aari ng pamilya Mackenzie sa United States. Kilala ang kanilang pamilya sa malalaking negosyo, partikular na sa larangan ng medisina at iba pang pribadong institusyon. Gayunpaman, kapansin-pansin ang pagiging pribado ng pamilya. Halos walang personal na impormasyon tungkol sa mga miyembro nito, at tila sadyang iniiwasan nil

Malalim na ang gabi nang matapos ni Jordan ang lahat ng kanyang mga gawain bilang Mafia Lord. Sunod-sunod ang mga ulat na kailangan niyang pakinggan, mga operasyong kailangang aprubahan, at mga utos na kailangang ibigay sa kanyang mga tauhan. Nang sa wakas ay matapos ang lahat, nagpasiya muna siyang magpahinga sa loob ng kanyang pribadong silid. Ngunit kahit nakasandal na siya sa sofa, hindi pa rin matahimik ang kanyang isipan. “Tatlong taon na ang nakalipas, pero hanggang ngayon ay hindi ko pa rin mahanap ang babaeng iyon,” mahinang bulong niya. Napahawak siya sa noo at mariing napapikit. “Hindi tuloy ako nakahingi ng tawad sa kanya. Kung alam ko lang na hindi ang lalaking iyon si Ricardo,hindi sana mangyayari sa lalaking iyon Ang sinapit ni Ricardo ang pinatay ko noon, na akala ko'y siya, ay hindi pala siya ang tunay na taong hinahanap ko…”Napabuntong-hininga siya. Hindi niya akalaing ang isang pagkakamali ay mag-iiwan sa kanya ng ganitong bigat sa dibdib. “I need to find h