Todos os capítulos de ปราณปริยา: Capítulo 11 - Capítulo 20

93 Capítulos

10

เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาเธอเฝ้ามารดาที่โรงพยาบาลตลอดเพราะแพทย์เจ้าของไข้ยังไม่ให้กลับบ้าน จึงได้พักผ่อนเต็มที่เมื่อคืนนั้นเธอแอบเข้าไปในห้องพักผู้ป่วยได้โดยที่พยาบาลไม่ว่าเพราะต่างก็ง่วนอยู่กับการวัดไข้วัดความดันโลหิตให้ผู้ป่วยห้องอื่นๆ อยู่ โล่งอกไม่น้อยที่รอดจากไทธัญมาได้ และคิดว่าจะไม่คุยอะไรกับทางนั้นอีกแล้ว เธอกลัวไทธัญก็ไม่ได้ติดต่อหาเธอหลังจากเหตุการณ์คืนนั้นบางทีเงียบหายกันไปแบบนี้ก็ดีเหมือนกันและตอนนี้ปราณปริยากำลังกังวลว่าตนเองคิดมากไปหรือเปล่า เมื่อเดินเข้ามาในรั้วมหาวิทยาลัยแล้วพบว่าคนอื่นพากันมองมาที่เธอด้วยสายตาที่ดู...แปลกไปก่อนสะบัดความคิดไม่ได้เรื่องเหล่านั้นทิ้งไป เมื่อเสียงของสุริวิภาดังแทรกเข้ามาเสียก่อน “ไงจ๊ะ พี่ธัญไม่มาส่งหรือไงวันนี้”“เปล่านี่ ไม่มา ทำไมหรือ”“อ้อ...ปกติเห็นเช้าถึงเย็นถึงนี่เนอะ”น้ำเสียงของเพื่อนที่มีเพียงคนเดียวของปราณปริยานั้นฟังดูชอบกลจนอดคิดไม่ได้ว่าอีกฝ่ายไม่พอใจอะไรเธอหรือไม่ เดี๋ยวจะลองออกปากถามดูเพราะตรงนี้นอกจากเธอกับสุริวิภา ยังมีเพื่อนผู้หญิงในคณะอีกสามคนนั่งอยู่ด้วย เพื่อนคนหนึ่งที่นั่งอยู่ถามสุริวิภาขึ้น“ที่พี่ปรายให้ช่วย แล้
last updateÚltima atualização : 2026-11-16
Ler mais

11

“หน้าตาเอย หุ่นเอย แบบนี้ยังไงก็ขายตัว”“แถมอยู่แก๊งเดียวกับยัยภาด้วย” “แหงล่ะ ยัยนั่นตั้งตัวเป็นแม่เล้าแล้ว มีใครในมอไม่รู้” “แต่หน้าตาใสซื่อออกนะแก”“ใสซื่อตายล่ะ”“ชื่ออะไรนะ” “นุ่มนิ่มอะไรนี่แหละ เด็กปีสอง เด็กเก่าพี่ธัญไง”“เออใช่ๆ เห็นเมื่อก่อนพี่ธัญตามออกบ่อย”“พี่แกคงกินจนเบื่อแล้วไงเลยเขี่ยทิ้ง”“นี่นังบีมมันเล่านะ ว่าพี่ธัญบอกมันอีกที ว่ายัยนิ่มอะไรเนี่ย ขายแพงกว่าทุกคนเลย” “แพงแต่ก็เห็นซื้อนะยะ”“ดูหุ่นยัยนั่นสิล่ะ อวบอั๋นเต็มมือ พวกหื่นๆ ชอบกันทั้งนั้นแหละ”“ฉันจะเก็บเงินไปทำนมบ้าง แต่ไม่ขายนะยะ เอาไว้ให้บอยเฟรนด์ดูคนเดียว”“โอ๊ย...หมั่นไส้”บทสนทนานั่นดังก้องในห้องน้ำ ขณะที่ปราณปริยากำลังเข้ามาเปลี่ยนผ้าอนามัยที่ห้องด้านในริมสุดคนที่พวกนั้นพูดถึงคือเธออย่างนั้นหรือเธอกลายเป็นสาวแสร้งทำว่าใสซื่อ แถมยังขายบริการได้อย่างไรเมื่อครู่ได้ยินคนพูดบอกว่าไทธัญเอาไปโพนทะนาว่าเธอขายแพงกว่าคนอื่นด้วยไทธัญกล้าพูดแบบนั้นได้อย่างไร ในเมื่อเขาเองเป็นคนพาเธอเข้าโรงแรม แต่มันไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นสักอย่างเดียว เธอไม่ได้ขายตัวปากคนหนอ ยื่นยาวตามแต่ใจจะอยากให้เป็นแท้ๆคิดแล้วเจ็บใจจนอย
last updateÚltima atualização : 2026-11-16
Ler mais

12

“นิ่ม” ตอบรับตงที่เข้ามาเรียกเธอที่หลังร้านในตอนสามทุ่มกว่าแล้ว ตงสั่งเสียงขรึมๆ“เดี๋ยวพี่วานเราทีนะ ยกถาดเครื่องดื่มขึ้นไปข้างบนให้หน่อย แล้วรอว่าพวกท่านๆ เขาจะรับอะไรอีกไหม เราก็จัดการไปเลยนะ พอดีแสวงลาน่ะ วันนี้ยุ่งวุ่นวายจัง”ปกติงานบริการนายที่ห้องจะเป็นหน้าที่ของแม่บ้านที่ชื่อแสวง และปราณปริยาก็ทำงานแทบทุกอย่างในร้าน แล้วแต่ใครจะเรียกใช้เธอ เรื่องนี้เธอไม่เกี่ยงงาน เพราะตนเองอยู่ในตำแหน่งเล็กสุดรวมกับอุปนิสัยไม่ใช่คนหยิบโหย่ง ชอบช่วยเหลือคน แค่ออกปากเรียกใช้ ก็มักจะทำให้ด้วยความเต็มใจเสมอตงบอกว่าวันนี้มีประชุมหุ้นส่วนร้านที่ห้องด้านบน พร้อมกำชับให้เธออยู่ดูแลเรื่องเครื่องดื่มบนนั้นเลยห้องที่ตงบอกเป็นห้องในชั้นบนที่กรุกระจกวันเวย์ไว้ตลอดทั้งชั้น หญิงสาวยกมือขึ้นเคาะประตูสามสี่ครั้งก็ยังไม่ได้ยินเสียงจากด้านใน ขณะมองหาที่วางของในมือ พลันประตูก็ถูกเปิดออกมาพอดีชั่วจังหวะนั้นเองที่ได้สบตากับชายที่หลังประตู ทำเอาปราณปริยานิ่งไปเหมือนถูกสะกดด้วยนัยน์ตาอ่อนแสงแต่แฝงอำนาจอย่างลึกล้ำของอีกฝ่าย“มีอะไรหรือเปล่า”เสียงถามอบอุ่นละมุนหูจนปราณปริยาเกิดอาการประหม่า“เอ่อ ... คือ ยกเครื่อ
last updateÚltima atualização : 2026-11-16
Ler mais

13

ยุทธนานั่งรินเหล้าที่กลางบ้านตอนที่นางปรียาเตรียมกับแกล้มและอาหารเย็นไว้ให้ที่ในครัว สามีวัยเด็กมองตามทุกท่วงท่าของอีกฝ่ายที่กลับจากโรงพยาบาลมาได้สองวันด้วยสีหน้าครุ่นคิด เพราะทางนี้เอาแต่เงียบไม่พูดจาพาทีจ๋าจ๊ะกับตนแบบทุกทีที่อยู่กันตามลำพัง หรือจะรู้จะเห็นว่าตนปลุกปล้ำปราณปริยาเมื่อวันนั้น แล้วเลยตัดสินใจเอ่ยปากออกไป“นิ่ม ลูกสาวพี่น่ะ”“ทำไม”“ผมขอเอาทำเมียได้ไหมพี่ยา”นางปรียาตาเบิกกว้างอย่างตกใจ หันหน้ามาถามอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตนเอง “หมายความว่าไงยุทธ”“ผมชอบลูกสาวพี่ ยังไงมันก็ต้องมีผัว ให้ผมเป็นผัวมันไม่ได้หรือไง”“พูดจาหมาๆ นะไอ้ยุทธ”“งั้นก็ออกไปจากบ้านกู มึงสองแม่ลูกออกไปหาที่อยู่ใหม่กันเลย ไปเลยนะอียา!”ยุทธนาตวาดอย่างหยาบคายใส่ปรียา“ยุทธ ทำไมพูดกับพี่แบบนี้”“กูจะพูด มึงจะทำไม ถ้ามึงไม่สะเหล่อเสนอหน้าออกมาป่านนี้กูได้อีนิ่มเป็นเมียแล้วรู้เอาไว้ด้วย ลูกมึงก็ยั่วกูอยู่นั่น ไม่อย่างนั้นกูไม่อยากได้มันเป็นเมียหรอก”นางปรียาค้านเสียงแข็ง “นิ่มไม่ได้เป็นแบบนั้น”“รู้จักลูกมึงน้อยไปแล้วกูจะบอกให้”ปรียาหน้าซีดเสียงอ่อนลง นางรักสามีเด็กมากจนไม่อาจตัดใจไปจากบ้านของเขาได้ บวกกับไม
last updateÚltima atualização : 2026-11-16
Ler mais

14

“แม่จ๋า นิ่มทำน้ำพริกอ่องแล้วก็ทอดกากหมูไม่มีมันไว้ให้ในตู้กับข้าวแล้วนะจ๊ะ”บอกมารดาขณะสะพายเป้ใบใหญ่ใส่เสื้อผ้าอันเดียวที่มีเข้ามาหาท่าน“จะไปแล้วหรือลูก”“จ้ะ เดี๋ยวนิ่มซื้อขนมมาฝากนะ แม่ต้องกินให้เยอะๆ หมอบอกว่าไงจำได้ไหม กินน้อยระวังล้มป่วยอีกนะ” คนเป็นลูกแกล้งทำเสียงขรึมบอกมารดานางปริยายิ้มแล้วไล่ให้เดินทาง ด้วยกลัวว่าจะถ่วงเวลาคนอื่นรถตู้หลายสิบคันจอดรอที่ด้านหน้าร้าน และหากใครมีรถส่วนตัวที่อยากเอาไปเองก็สามารถขับตามไปได้เลย ส่วนปราณปริยาได้ขึ้นรถตู้คันเดียวกับซ้อเสียง ทันทีที่ได้เจอหน้าหญิงเจ้าของร้านที่รับเธอเข้าทำงาน ก็ยกมือไหว้อย่างนอบน้อม จะว่าไปตั้งแต่วันที่เธอไปคุยกับท่านวันแรกจนวันนี้ ได้พบซ้อเสียงไม่ถึงสามครั้งดีเลยด้วยซ้ำ“ไง เด็กน้อยทำงานที่นี่พอไหวนะ”หญิงเจ้าของร้านไต่ถามตามธรรมเนียม คนถูกถามยิ้มรับตอบอย่างแข็งขัน“ไหวค่ะ”“ดีแล้ว” ว่าจบจ้องหน้าตรงๆ เอ่ยขึ้น “ฉันอยากเตือนหนูไว้สักเรื่อง”ปราณปริยารับคำพยักหน้าตั้งใจฟัง “ค่ะ”“อย่าไว้ใจใครง่ายๆ” ซ้อเสียงพูดเบาแต่จริงจัง ส่วนตัวแล้วก็ไม่ใช่คนดีอะไร นางไม่ชอบยุ่งกับใครด้วยซ้ำ อยู่แบบตัวใครตัวมันนั่นคือตัวนางเอง แต่เ
last updateÚltima atualização : 2026-11-16
Ler mais

15

หรือคนเป็นใหญ่มักต้องมีแววตาเช่นนี้กันทุกคนคิดอย่างไม่ใคร่เข้าใจอะไรนัก“จริงๆ ผมไม่อยากรับเด็กที่ยังเรียนมาทำงานในร้านเลยนะ”ปรานต์ชวนคุย พอได้ยินเขาเอ่ยมาแบบนี้ก็ให้หน้าเสียไปถนัด กลัวเขามาพูดเพื่อจะให้เธอออกจากงาน“พอรู้ว่านิ่มได้นอนไม่กี่ชั่วโมงแล้วก็ต้องตื่นไปเรียน ยิ่งเป็นห่วง”ฟังผู้เป็นนายว่ามาแบบนั้นค่อยโล่งใจ บอกกลับไปทันที“นิ่มทำไหวค่ะ”“ผมรู้ว่านิ่มเก่ง แล้วทำไมต้องทำงานหนักขนาดนี้ ผมถามได้ไหมว่าพ่อแม่นิ่มทำงานอะไร ท่านว่าไหมที่ต้องทำงานดึกๆ น่ะ”“พ่อของนิ่มเป็นใครนิ่มยังไม่รู้เลยค่ะ” ปราณปริยามองออกไปยังทะเลเบื้องหน้า เมื่อนึกถึงบิดาคนที่ให้กำเนิดตัวเอง จำได้ว่าเคยถามถึงตอนเด็กๆ แล้วก็ไม่เคยได้คำตอบกลับมาเลย“ขอโทษนะแล้วแม่นิ่มล่ะ”“แม่ทำงานหนักค่ะ เลี้ยงนิ่มมาตั้งแต่เกิด ตอนนี้นิ่มอยากดูแลท่านบ้างค่ะ” เธอเลี่ยงจะเอ่ยถึงสามีใหม่ของมารดา ไม่อยากให้ใครมองท่านไม่ดี“แต่นิ่มยังต้องเรียนหนังสือนะ”ปรานต์ค้านอย่างไม่เห็นด้วยนัก“สบายมากค่ะ เรียนด้วยทำงานไปด้วยสนุกดีค่ะ”ปราณปริยาตอบอย่างที่ใจของเธอคิด ไม่ได้พูดเสแสร้งยกระดับตัวเองแต่อย่างใด คนที่เอาแต่ถามยิ้มแล้วให้กำลังใจ“ต
last updateÚltima atualização : 2026-11-16
Ler mais

16

บ้านเงียบ แต่ไฟเปิดทิ้งเอาไว้ ปราณปริยาเดินเข้ามาในนี้เป็นเวลาเกือบๆ หกโมงเย็นเข้าไปแล้ว เธอลงจากรถตู้ที่ทางร้านเช่าเหมาพาไปเที่ยวแล้วก็ให้เหนื่อยอยู่ไม่น้อย แล้วเลยเรียกหามารดาไปพลาง“แม่ แม่จ๋า”วางกระเป๋าสะพายลงบนพื้นกำลังจะเดินไปดูที่ในครัว ก็พอดีถูกสวมกอดจากทางด้านหลัง เสียงถามพร้อมกลิ่นเหล้าฉุนจัดที่ข้างหู จนเจ้าตัวขนลุกด้วยความรังเกียจ“กลับมาแล้วหรือจ๊ะน้องนิ่ม”“เอ๊ะ อะไรเนี่ย แม่! แม่จ๋าช่วยนิ่มด้วย!”ตกใจ ร้องตะโกนดังลั่นบ้าน ทั้งสะบัดตัวออกจากการคุกคามของนายยุทธนาไปพลาง“แม่เราน่ะเขาออกไปเยี่ยมใครก็ไม่รู้ เห็นว่าวันนี้ไม่กลับ”ปราณปริยาฮึดสู้ออกแรงดิ้นแต่แล้วกลับถูกชายโฉดหมุนตัวให้มาประจันหน้ากัน ดันเธอจนชิดฝาบ้าน ตรึงมือทั้งสองข้างกับผนัง ใช้ขาตัวเองตรึงกายท่อนล่างของเธอเอาไว้อีกด้วย“ปล่อยนะ ไอ้คนเลว”ยุทธนาหัวเราะย่ามใจ คึกคักขึ้นไม่น้อยเมื่อร่างในอ้อมกอดต่อต้านตน พร้อมกับก้มลงสูดดมพวงแก้มของบุตรสาวนางปรียา แต่เจ้าตัวหลบได้ทัน ยกขาจะถีบแต่สู้แรงอีกฝ่ายไม่ได้ เรียกเสียงหัวเราะหื่นห่ามย่ามใจจากชายที่อารมณ์พลุ่งพล่านได้ดียิ่งนักแล้วก็มีเสียงสวรรค์ดังขึ้นตรงประตูหน้าบ้าน“
last updateÚltima atualização : 2026-11-16
Ler mais

17

“งั้นขึ้นมาคุยกันก่อน”ตงนำรถออกสู่ถนนเบื้องหน้าในทันที ฝนที่ตกอย่างต่อเนื่อง คงความเร็วสม่ำเสมอ บวกกับอุณหภูมิเย็นนิดๆ ทำให้หญิงสาวที่เหนื่อยล้ามาทั้งวันหลับตาลงได้ในที่สุดชายผู้เชี่ยวกรากในสังคมที่ต้องต่อสู้แก่งแย่งชิงดีมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาประเมินอย่างละเอียดเมื่อมีโอกาส เธอหลับได้แม้กระทั่งอยู่กับคนไม่คุ้นเคยเช่นเขา หากไม่อ่อนล้าจนไร้สิ้นเรี่ยวแรงมีหรือจะกล้าปิดตาลง แม้ใบหน้าดูเย้ายวน แต่กระนั้นก็ยังเต็มไปด้วยร่องรอยแห่งความแร้นแค้น ขณะหลับคิ้วของเธอยังขมวดมุ่นอยู่ แสดงถึงสภาวะทางใจที่เพิ่งเจอมา ก่อนแว่วเสียงสะอื้นคล้ายละเมอร้องไห้นั่นเธอฝันเรื่องอะไรอยู่ปรานต์ผละจากการสำรวจหญิงสาวเสีย เมื่อใจอีกด้านเอนเอียงอยากปกป้องมากกว่าต้องการแค่เอามาครอบครองรองรับความสุขทางกายเพียงอย่างเดียว ถอนใจเฮือกยาวๆ เมินมองออกไปอีกทาง บอกตงให้มุ่งสู่ที่พักของตนในใจกลางมหานครปราณปริยารู้สึกตัวอีกครั้ง พบว่าตัวเองอยู่ในห้องแทนที่จะเป็นรถยนต์คันใหญ่ของผู้เป็นนาย“ตื่นแล้วหรือ” เสียงถามนั้นทอความอาทรมากล้นจนต้องพยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ให้มันไหลออกมาอีก อ้อมแอ้มเสียงแหบเพราะร้องไห้อย่างหนัก ทั้งย
last updateÚltima atualização : 2026-11-16
Ler mais

18

ส่วนปรานต์ เธอเพิ่งรู้ว่าเขาบริหารงานอยู่หลายแห่ง และต้องเข้าประชุมเกือบทุกวัน ไม่รู้ว่าเขาได้พักบ้างหรือเปล่า และวันหยุดที่จะถึงนี้เป็นวันหยุดแรกของเธอตั้งแต่ทำงานมา ไม่รู้ว่าปรานต์รู้ได้อย่างไร เขาเอ่ยชวนขึ้นในตอนเช้าหลังจากที่เดินพ้นห้องนอนของเขาที่อีกฟาก“วันนี้ไปทำบุญกันไหม”ปราณปริยากำลังจัดอาหารเช้าเป็นข้าวต้มปลากะพงทะเลวางไว้รอ เงยหน้าสบตาปรานต์ที่มองมาอยู่แล้วก็ให้สงสัยเล็กน้อยก่อนถามกลับ“ทำบุญหรือคะ”“ใช่ ไปทำบุญกัน วันนี้ผมหยุด”“วันนี้นิ่มก็ได้หยุดค่ะ”เธอบอกเสียงเบา เพราะตั้งใจว่าจะไปดูมารดาเสียหน่อย ท่าทางจึงดูลังเลไม่กระตือรือร้นอยากไปตามคำชวนของปรานต์ ตั้งแต่วันที่ท่านตวาดไล่เธอออกมา ก็ไม่ได้ย่างกรายไปที่บ้านหลังนั้นอีกเลย อารมณ์เสียใจ ผิดหวังยังคงอยู่ แต่ความคิดถึงที่มีให้มารดานั้นมากจนเธอทนไม่ไหวปรานต์กอดอกมองก่อนถามด้วยสีหน้าที่ชักไม่สบอารมณ์ เพราะท่าทางของเธอไม่ได้ตอบรับว่าอยากไปด้วยเลยแม้แต่นิด“มีนัดที่ไหนหรือเปล่า”“ไม่มีค่ะ” ว่าแล้วส่งยิ้ม ก่อนบอกเขาไป “แต่นิ่มว่าจะแวะไปดู...แม่”“ไปสิ”ปรานต์ลอบระบายลมหายใจออกอย่างโล่งอกเมื่อรู้ว่าที่เธอไม่มีท่าทีอยากไปด้วยน
last updateÚltima atualização : 2026-11-16
Ler mais

19

ภพเองก็รู้ว่าหญิงสาวที่เขายกขึ้นมาใช้บริการมีท่าทีสนใจปรานต์ แต่ก็เฉยเสีย แค่ให้ความสุขบนเตียงไม่ได้เอามาทำเมีย ไม่ต้องซื่อสัตย์ต่อกันก็ได้ “ก็แค่...เหนื่อยนิดหน่อยน่ะครับ”ปรานต์ว่าเท่านั้น แต่ภพพอดูออกว่าชายรุ่นน้องที่เขายกย่องว่าเก่งฉกาจเรื่องบริหารงานมีเรื่องรบกวนจิตใจ จนดูไม่ค่อยปกติสุขอย่างทุกทีที่พบเจอ และค่อนข้างมั่นใจด้วยว่าไม่น่าใช่เรื่องงาน จึงเลือกย้ายมานั่งใกล้ๆ เมื่อดื่มเข้าไปได้ระดับหนึ่งแล้ว ปรานต์ถึงได้เริ่มระบายสิ่งที่อยู่ข้างในออกมาให้อีกฝ่ายฟัง“ตอนนี้ความรู้สึกของผมมันตีกันมั่วไปหมดแล้ว ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะสงสารใครได้แบบนี้เลยครับพี่ภพ”“ทั้งๆ ที่คุณปรานต์ไม่ใช่คนขี้สงสารแบบนั้น พี่เข้าใจถูกไหม”ไม่วายสัพยอกกลับด้วยนิสัยเป็นคนช่างเย้า ปรานต์หัวเราะหึออกมา เขาเองยังนึกขำถึงข้อนี้อยู่เหมือนกัน ภพหัวเราะก้องร้านเอ่ยปลอบ“อย่างนี้แหละ เอาลูกเขามาเลี้ยง เอาเมี่ยงเขามาอม ก็ต้องทำใจ”“ผมไม่ได้อยากเลี้ยงแบบนั้นหรอกน่าพี่ภพ”“พี่เข้าใจ แล้วนี่คุณปรานต์จะทำยังไงต่อครับ” ภพถามยิ้มๆ ปรานต์ถอนใจตอบออกไปตามตรง“ผมแค่อยากได้เด็กคนนั้นแค่ชั่วครั้งชั่วคราวเหมือนผู้หญิงคนอื่น แต่.
last updateÚltima atualização : 2026-11-16
Ler mais
ANTERIOR
123456
...
10
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status