ปรานต์รู้สึกเหมือนกับว่าตนเองเป็นคนโง่เง่าเขาหรือหลงอุตส่าห์คิดว่าปราณปริยาไร้ซึ่งมารยาใดๆ แต่แล้วก็พบว่าตัวเขานั้นคิดผิดไปเสียถนัดปราณปริยาเลือกที่จะเงียบ จนถึงจุดหมาย เธอเดินตามปรานต์ไปจนถึงห้อง แล้วดิ่งไปที่ตู้เย็นเปิดออกพร้อมรินน้ำดื่มนำมาให้คนที่ยืนหน้าบึ้ง มองนิ่งๆ มาที่เธออยู่ตลอดเวลา“นิ่มทำน้ำผลไม้รวมไว้ให้คุณปรานต์ค่ะ”ความโกรธที่สุมกันอยู่ค่อยมอดดับลงหน่อยหนึ่ง ใจอ่อนยวบลงเมื่อเห็นสายตาเหมือนลูกแมวน้อยของคนตรงหน้า แล้วรับเอาแก้วในมือมาจิบ หันไปทางอื่นเสียเพื่อให้อารมณ์เดือดพล่านคลายลง ความหวานพอดิบพอดีบวกกับความเย็นนั่นเองละมังที่ช่วยให้อารมณ์ของปรานต์เย็นลงได้ในที่สุด“นิ่มขอโทษค่ะที่โกหก แต่พอดีมันเป็นกิจกรรมของชมรมที่นิ่มยังไม่ได้เข้าร่วมเลยสักครั้ง ก็เลยต้องไปค่ะ”คนผิดได้แต่ทำหน้าม่อย เห็นแล้วอดใจอ่อนไม่ได้ เขาอยากเห็นใบหน้าสดใสมากกว่าที่เธอเป็นอยู่ตอนนี้เป็นไหนๆ เลยบอกออกไปอีกเรื่องที่คาดว่าคนตรงหน้าจะยิ้มออกได้ปรานต์เดินไปทิ้งตัวนั่งบนโซฟาแล้วค่อยบอกออกมา“คดีของแม่คุณ ผมจัดการให้แล้วนะ”ปราณปริยายิ้มได้อย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด แล้วเข้ามานั่งเว้นระยะห่างจากปรานต์เป็
Last Updated : 2026-11-16 Read more