All Chapters of ปราณปริยา: Chapter 31 - Chapter 40

93 Chapters

30

ปรานต์รู้สึกเหมือนกับว่าตนเองเป็นคนโง่เง่าเขาหรือหลงอุตส่าห์คิดว่าปราณปริยาไร้ซึ่งมารยาใดๆ แต่แล้วก็พบว่าตัวเขานั้นคิดผิดไปเสียถนัดปราณปริยาเลือกที่จะเงียบ จนถึงจุดหมาย เธอเดินตามปรานต์ไปจนถึงห้อง แล้วดิ่งไปที่ตู้เย็นเปิดออกพร้อมรินน้ำดื่มนำมาให้คนที่ยืนหน้าบึ้ง มองนิ่งๆ มาที่เธออยู่ตลอดเวลา“นิ่มทำน้ำผลไม้รวมไว้ให้คุณปรานต์ค่ะ”ความโกรธที่สุมกันอยู่ค่อยมอดดับลงหน่อยหนึ่ง ใจอ่อนยวบลงเมื่อเห็นสายตาเหมือนลูกแมวน้อยของคนตรงหน้า แล้วรับเอาแก้วในมือมาจิบ หันไปทางอื่นเสียเพื่อให้อารมณ์เดือดพล่านคลายลง ความหวานพอดิบพอดีบวกกับความเย็นนั่นเองละมังที่ช่วยให้อารมณ์ของปรานต์เย็นลงได้ในที่สุด“นิ่มขอโทษค่ะที่โกหก แต่พอดีมันเป็นกิจกรรมของชมรมที่นิ่มยังไม่ได้เข้าร่วมเลยสักครั้ง ก็เลยต้องไปค่ะ”คนผิดได้แต่ทำหน้าม่อย เห็นแล้วอดใจอ่อนไม่ได้ เขาอยากเห็นใบหน้าสดใสมากกว่าที่เธอเป็นอยู่ตอนนี้เป็นไหนๆ เลยบอกออกไปอีกเรื่องที่คาดว่าคนตรงหน้าจะยิ้มออกได้ปรานต์เดินไปทิ้งตัวนั่งบนโซฟาแล้วค่อยบอกออกมา“คดีของแม่คุณ ผมจัดการให้แล้วนะ”ปราณปริยายิ้มได้อย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด แล้วเข้ามานั่งเว้นระยะห่างจากปรานต์เป็
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more

31

ขณะเดินออกจากห้องของตัวเอง เห็นปรานต์อยู่ในบอกเซอร์ตัวเดียว ท่อนบนเปลือยเห็นแผงอกล่ำไม่ใหญ่โตแบบนักกีฬาแต่ก็ได้รูปสวยงามและเห็นแล้วก็ใจสั่นไม่น้อยทีเดียว ทั้งๆ ที่เธอไม่ผู้หญิงที่กรี๊ดกร๊าดบ้าผู้ชายเท่าไรนัก ท่าทางเขาเหมือนเพิ่งตื่น เพราะใบหน้ายังดูงัวเงีย ผมที่เคยเรียบเสมอบัดนี้ยุ่งเล็กน้อย แต่ดูแล้วให้ความรู้สึกว่าเป็นผู้ชายธรรมดาๆ คนหนึ่งดี ไม่ใช่ชายในฝันที่มองได้แต่จับต้องไม่ได้คงมัวแต่มองชายเจ้าของห้องเสียเพลิน ปรานต์ถามอย่างมึนตึงเล็กน้อย ไม่รู้เขาเกิดบ้าบออะไรขึ้นมาอีก ที่พอตื่นแล้วเห็นว่านอนอยู่คนเดียวบนเตียงแบบนั้น ก็ให้ใจคอไม่ค่อยดีนัก หรืออาจเป็นเพราะเขาฝันอะไรมั่วซั่วแล้วสะดุ้งตื่นเลยหงุดหงิดก็เป็นไปได้“ทำไมลุกมาก่อน”“นิ่มเห็นคุณปรานต์หลับอยู่ค่ะ เลยออกมาเตรียมอาหารไว้ให้”ตอบเขาแล้วก็ยืนนิ่งคิดว่าจะขออย่างไรดี เรื่องเอารายงานไปให้ยิ้ม“มีอะไร ทำไมทำหน้าแบบนั้น”เขาไม่ชอบเห็นสีหน้าของอีกฝ่ายที่ทำเหมือนคิดมาก คิดหนัก ยุ่งยากใจอะไรเทือกๆ นั้น ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน เจ้าของใบหน้าที่ทำให้ปรานต์มองแล้วนึกหงุดหงิด ตัดใจเอ่ยปากถามดู เผื่อเขาอนุญาต“คือ นิ่มขอเอารายงานไปให้เพื่อน
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more

32

เมื่อได้รายการตามที่สั่งแล้ว สองสาวจังหวะดีได้ที่นั่งแถบกระจกหน้าร้าน ขณะกินไปคุยกันไปนั่น พอดีมีคนเข้ามาทักที่ทางด้านหลังของเธอ“ออกมาเที่ยวได้ด้วยหรือเราน่ะ” เป็นต้านั่นเองที่ถามไปยิ้มไป“ถามแปลกๆ อย่างกับนิ่มถูกขังอย่างนั้น” ยิ้มว่าเบาๆ ให้ได้ยินแค่กับเธอสองคน ปราณปริยาไม่ได้ว่าอะไร ยิ้มรับขยับที่ให้ต้านั่งด้วย “แล้วนี่ไปไหนกันมา” ชายรุ่นพี่ถาม ตามองที่เพื่อนของเธอแปลกๆ ปราณปริยามองเห็นยิ้มเมินไปทางอื่น เลยตอบอีกฝ่ายไป“มาดูหนังสืออ่านเล่นค่ะ แล้วก็หาอะไรกินกัน”“ดีเลย พี่เลี้ยงเอง”“มาช้าไปหน่อยนะ พวกนี้จ่ายหมดแล้ว” ยิ้มบอกอย่างเซ็งนิดๆ“งั้นพี่เลี้ยงไอศกรีมดีไหม”“ไม่ได้เด็กขนาดนั้น จะได้เอาขนมมาล่อ”ยิ้มยังว่าไม่เลิก ต้ามองเพื่อนใหม่ของเธอด้วยสายตาฉงน เพราะไม่เคยเจอใครป่วนเขาแบบนี้มาก่อนปราณปริยาเม้มปาก แล้วก็ผุดความคิดหนึ่งในใจ เธอไม่เคยจับคู่ใคร แต่แล้วภาพของยิ้มกับพี่ต้าก็สว่างวาบขึ้นมาในหัว สองคนนี้ดูเหมาะสมกันไม่น้อยทีเดียวในสายตาของเธอพี่ต้าใจดี เก่งยิ้มก็แอบกวนเล็กๆ อยู่ด้วยแล้วสบายใจทั้งคู่เหมาะสมกันทีเดียวล่ะ แล้ววงของเธอก็ขยายออกกลายเป็นสาม เมื่อมีชายรุ่นพี่อย่าง
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more

33

“ช่างพูดตั้งแต่เมื่อไรกันเราน่ะ มัวแต่คุยอยู่นั่น รีบกินข้าวเร็วเข้า อิ่มแล้วจะได้กินยา แล้วไปนอนพักเสียที”“ขอบคุณนะคะ” บอกเขาด้วยสีหน้าเหมือนเด็กขี้แย ทำไมเขาต้องเป็นแบบนี้ด้วย เดี๋ยวทำดี เดี๋ยวดุ เธอไม่รู้ว่าจะย้ายเขาไปที่ฝั่งไหนแล้วระหว่างคนเลวหรือคนดีปรานต์ไม่ต้องลำบากทำอาหารเลยก็ได้ เธอไม่รู้ว่าเหตุใดเขาถึงต้องทำเอง แต่แล้วปรานต์กลับยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ ว่า “ไม่เอาได้ไหม อยากได้อย่างอื่นที่มากกว่า ขอบคุณนะคะ”แววตาของเขาบอกชัดเจนเชียวล่ะว่าอยากได้อะไรที่มากกว่านั้น แล้วเลยก้มหน้างุดๆ ตักข้าวกินต่อ ไม่ถามให้เข้าทางเขาเด็ดขาด แอบหวังว่าปรานต์จะละทิ้งนิสัยพ่อค้าไว้สักวัน หรืออาจจะสักสองสามวันให้อาการป่วยไข้ของเธอสบายดีก่อน ถ้าจะให้ดีก็อยากให้เขาละเว้นเธอไปเลย ถ้าเป็นแบบนั้นจริงคงน่ายินดีไม่น้อยทีเดียวปราณปริยากินยาแล้วค่อยรู้สึกว่าอาการหนักหัวทุเลาลง จึงจัดแจงเก็บจานชามล้างจนเรียบร้อย กำลังจะเข้าห้องไปพัก ก็ถูกเขาเรียกให้ไปนั่งดูทีวีด้วยกัน“อิ่มแล้วนอนระวังเป็นงู”ปรานต์ว่าขณะรวบร่างของเธอลงไปนั่งจนเรียบร้อย พร้อมโอบกอดเข้ามาไว้ในอ้อมแขนของเขา ปราณปริยานิ่งให้เขาทำแบบนั้นไปโดยไม่
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more

34

“ไปดูหนังสือกัน” ปรานต์ถามเอาใจโดยไม่รู้ตัว“อยากไปค่ะ แต่…นิ่มขอซื้อเองนะคะ”บอกอย่างเกรงใจเขา เธอเป็นคนอ่านหนังสือค่อนข้างไว ที่ซื้อไปวันก่อนนั่น คราวที่มากับยิ้ม อ่านจบครบหมดแล้ว แล้วก็หน้าตาตื่นฉุกคิดขึ้นได้ว่าตนเองไม่ได้พกเงินติดตัวมาด้วยเลย“เดี๋ยวจะออกให้ก่อน”เหมือนเขาอ่านความคิดของเธอออก บอกขึ้นมาอย่างใจดีแต่ไม่วายแฝงวิสัยพ่อค้าเอาไว้อย่างที่เป็นเขา“แล้วตอนทวงคืนอย่างอแงก็แล้วกัน”หน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันที เมื่อเห็นสายตาสื่อความนัยของปรานต์ ออกจากร้านอาหารมาแล้ว จึงตรงไปยังร้านหนังสือมีชื่อไม่ไกลจากนั้น ปราณปริยาเดินหายเข้าไปด้านในอยู่นานก็ออกมาพร้อมหนังสือเล่มหนาสามเล่มปรานต์หยิบบัตรเครดิตส่งให้ รับไปชำระเงินแล้วก็บอกเขาด้วยสีหน้าเกรงใจ“นิ่มขอเข้าห้องน้ำหน่อยนะคะ แป๊บเดียวค่ะ”พอเขาพยักหน้าตอบรับมา เลยรีบตรงดิ่งวิ่งไปเข้าห้องน้ำ ท้องไส้ปั่นป่วนคงเพราะกินอาหารไม่คุ้นชิน พอออกมาพบว่าปรานต์ยืนคุยสายอยู่ห่างออกไปจากหน้าห้องน้ำพอสมควร ขณะนั้นเองให้รู้สึกเหมือนมีคนมายืนซ้อนที่ด้านหลัง จึงหันกลับมาดูต้านั่นเอง เห็นยืนยิ้มให้เธออยู่“เราเจอกันบ่อยนะช่วงนี้ กินอะไรหรือยัง”“กินแล้ว
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more

35

เด็กชายหญิงต่างชาติสองคนที่วิ่งหยอกล้อผ่านหน้าไปเรียกรอยยิ้มให้ปราณปริยาในขณะที่รออาหารมาบริการได้อย่างไม่รู้ตัว เอ่ยปากถามคนที่มองเธอนิ่งอยู่นาน“คุณปรานต์อยากมีลูกไหมคะ”ปรานต์ยังคงมองเธอ ค่อยผุดรอยยิ้มมุมปาก ตอบ“ไม่เคยคิดอยากมีเลย ถามทำไม”“นั่นไง นิ่มนึกแล้วว่าคุณปรานต์ต้องไม่อยากมี”“เราล่ะ อยากมีหรือไง”“ก็...ถ้าเรียบจบ ได้ทำงานตรงสาขา มีเงินเดือนพอจะเลี้ยงตัวเองรอด เจอผู้ชายดีๆ ที่เขารับนิ่มได้ แต่งงานกันแล้วก็อยากมีสักสองคนค่ะ”ได้ยินว่าเธอจะแต่งงานกับผู้ชายอื่นที่ไม่ใช่ตัวเอง ในอกของปรานต์ก็เหมือนกับถูกผ้าขนาดใหญ่บีบรัดจนหายใจแทบไม่ออก ละสายตาจากคนตรงหน้าเสียเลย หงุดหงิดขึ้นมาอย่างไม่รู้สาเหตุ เค้นเสียงเหน็บ“เรียนยังไม่จบ คิดจะหาผัวแล้วหรือไง”หน้าร้อนผ่าวขึ้นในทันทีกับคำพูดห่ามๆ ของปรานต์ปกติเขาออกสุภาพ เคยที่ไหนกับคำพูดคำจาเช่นนี้ พูดออกมาได้ ทำอย่างกับว่าตอนนี้เธอเป็นสาวบริสุทธิ์อย่างนั้น แล้วมุ่ยหน้าบอก “นิ่มแค่หมายถึงในอนาคตหรอกค่ะ นี่เราคุยกันถึงอนาคตไม่ใช่หรอกหรือคะ”“เลิกคิดเลย ไม่ว่าตอนนี้หรือตอนไหน ปัจจุบันหรืออนาคต”บอกเสียงแข็ง หมดอารมณ์สุนทรีเสียอย่างนั้น“แล้
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more

36

และปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเขาชอบปราณปริยามากถึงเพียงนี้ มากเสียจนกลัวจับใจ“ที่รักจ๋า รับคุณปรานต์ให้หมดนะครับ คนดีของคุณปรานต์”มือที่กอบกุมเนื้อหน้าอกผละออกแล้ว ย้ายลงมาคลึงตรึงที่สะโพกของเธอทั้งสองมือ ก่อนใส่เรี่ยวแรงมหาศาลกระทั้นเข้าหา ร่างเต็มอิ่มที่เล็กกว่าเขาเกือบครึ่งยกมือขึ้นดันพนักเก้าอี้เพื่อพยุงกายเอาไว้ เมื่อถูกรุกรานอย่างเร่าร้อนชนิดไม่ให้ได้ตั้งตัวปรานต์คว้านตัวตนของเขาขยับอย่างที่รู้ว่าเช่นไรจะทำให้เธอไปถึงก่อน ยิ้มออกมาในที่สุดเมื่อกายของหญิงสาวคู่เสพสมสั่นระริกแตะขอบฝั่งไปแล้ว บีบรัดตอดเขาเป็นจังหวะถี่ยิบขนาดนี้ พร้อมปากสั่น ตาหยาดเยิ้มบ่งบอกอารมณ์เขาช้อนเธอไว้แนบอกแล้วพาเข้าไปยังห้องด้านใน ถามยั่วแหย่“จะนอน หรือ จะต่ออีกยก”คนถูกถามหน้าแดงก่ำ เมื่อชั้นในของเธอยังกองอยู่ที่โคนขาอยู่เลย อับอายที่ไปถึงก่อนเขา เจ้าของผลงานมองยิ้มๆ ก่อนวางเธอลงบนเตียงกว้าง ตามลงมา พร้อมลากชิ้นส่วนชั้นในชิ้นนั้นออกจากปลายเท้าให้“ไม่นะคะคุณปรานต์”เธอร้องห้าม พร้อมยื้อมือของเขาไปพลาง“ไปอาบน้ำกันเถอะ”เธอเห็นสายตาของปรานต์ก็รู้ในทันทีว่ามันไม่ใช่แค่การอาบน้ำอย่างเดียวแน่นอน แล้วก็จริงดังคาด
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more

37

“นิ่มขอเข้าห้องน้ำหน่อยนะคะ”บอกเขาเมื่อเดินเข้ามาในงานด้วยกันแล้ว“อยู่ทางนั้น ให้พาไปไหม” ปรานต์ถามอย่างพยายามไม่ให้ดูห่วงใยอีกฝ่ายมากเกินไป ทั้งๆ ที่ในใจห่วงมากก็ตามที“ไม่เป็นไรค่ะ นิ่มไปเองได้”“กลับมาหาคุณปรานต์ถูกไหม”เสียงถามอาทรนั้นฟังแล้วอบอุ่นหัวใจ พยักหน้าตอบรับเบาๆ เม้มปากแน่นด้วยหัวใจพองจนฟูแน่นคับอกที่เขาใส่ใจเธอกว่าทุกที ค่อยหันหลังเดินไปอีกทาง ปรานต์หันขวับมาอีกทางเมื่อเจ้าของงานคืนนี้เดินมาทักทายเขาพอดีคนที่ขอตัวหลบไปรู้ดีว่าไม่ควรเดินเคียงเขาในสถานที่ที่มีคนมากหน้าหลายตาแบบนี้ แม้ปรานต์จะไม่ได้ออกปากบอกตรงๆ แต่เธอรู้สถานะของตนเอง แล้วเลี่ยงเดินสำรวจงานเสียเลยปรานต์อดเอี้ยวมองดูอย่างห่วงๆ เห็นหลังคนที่บอกจะไปห้องน้ำ ลับไปแล้วค่อยละสายตากลับมาที่ภพ เขารู้ว่าเธอไม่อยากเดินคู่เขาในสถานที่เช่นนี้ และปรานต์ก็ไม่ได้ออกปากค้านแต่ประการใด พึงใจไม่น้อยที่เธอรู้จักอะไรอะไรมากขึ้นถึงขนาดนี้“สุขสันต์วันคล้ายวันเกิดครับพี่ภพ”ปรานต์อวยพรชายรุ่นพี่เจ้าของงานที่ยังคงความหนุ่ม หล่อเหลาคมเข้มอยู่ไม่น้อย พร้อมของขวัญติดมือมอบให้อีกฝ่ายไปด้วย พลันมีมือเรียวสวยขาวจัดมารับของจากเขาแทน
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more

38

คนไม่เคยมีปากเสียงกับใครมาก่อนเดินหลบฉากออกมาด้วยใบหน้าร้อนฉ่าเหมือนถูกต้มลงในน้ำเดือดๆ เลี่ยงไปอีกทางเมื่ออารมณ์โกรธครอบงำ อัดอั้นจนอยากร้องไห้ ทั้งอับอายอยู่ไม่น้อย พอได้ที่นั่งเป็นมุมสวนที่มีสระบัวเล็กๆอยู่ด้านข้างแล้วก็นั่งนิ่งอยู่ตรงนั้นไม่ขยับไปไหน แว่วเสียงถามดังมา“เครื่องดื่มไหมครับคนสวย”หันไปมองอีกฝ่าย พร้อมรับเครื่องดื่มมาแล้วก็ว่า“ขอบคุณค่ะพี่ตง”“ทำไมมานั่งอยู่คนเดียว นายล่ะ” ตงเข้ามานั่งตรงที่ว่างใกล้ๆ ถามต่ออีก“คุยอยู่กับเพื่อนข้างในนั้นมั้งคะ”“แล้วนี่เป็นอะไรหน้าบึ้งๆ ตึงๆ”ยกแก้วขึ้นดื่มพรวดจนหมด บอกเสียงเซ็งๆ“นิ่มไม่ชอบที่ตัวเองต้องมาเป็นแบบนี้เลยค่ะพี่ตง”“แบบไหน อยู่สุขสบายเป็นคุณหนูเนี่ยหรือ”ตงถามยวนๆ เพื่อให้อีกฝ่ายยิ้มได้ เขามาทันเหตุการณ์เมื่อครู่พอดี กำลังจะเข้ามาช่วยปราณปริยา แต่แล้วเธอก็เดินหลบไปอีกทางเสียก่อน“พี่ตงอย่ามาพูดเลย นิ่มไม่ใช่คุณหนูสักหน่อย”ปราณปริยารับเครื่องดื่มอีกสองแก้วจากพนักงานที่เดินผ่านมาพอดีแล้วสาดลงคอไปไล่ๆ กัน อย่างไม่รู้จะทำอะไรที่ดีไปกว่านี้ ก่อนแก้ไขคำที่ถูกต้องที่มันใช่สถานะของเธอในตอนนี้“อีหนูล่ะไม่ว่า”“ฮืม...นายได้ยินล่
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more

39

“เมื่อคืนทำอะไรลงไปจำได้ไหม ปราณปริยา”สิ้นเสียงถาม ปรานต์ปรากฏกายตรงหน้าเตียงนอนพอดิบพอดีเธอได้ยินที่เขาถามแล้ว ก่อนความรู้สึกอย่างหนึ่งจะเกิดขึ้นที่ข้างในอย่างไม่เคยเป็น อยากเหน็บแนม อยากประชดประชัน พร้อมกับอยากลุกขึ้นไปดมตามเนื้อตัว เสื้อผ้าของเขาว่ามีกลิ่นแปลกปลอมติดมาด้วยหรือไม่เมื่อคืนเธอแค่มึนเมา ไม่ได้สมองเสื่อมจนจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง เหยียดปากแล้วเอ่ยสวนออกไปด้วยคำถามเช่นกัน“คุณปรานต์ไม่ได้นอนที่ห้องนี้หรือคะ สงสัยตามไปส่งว่าที่ภรรยามาแล้วเลยค้างที่นั่น”“หยุดพูดถึงคุณจ๋าแบบนั้น เพราะสถานะของคุณจ๋ากับเธอไม่เหมือนกัน” ปรานต์ว่าเสียงเรียบ แววตาไหวระริก คล้ายกับที่พูดนั่นไม่ได้ย้ำแค่กับเธอ เหมือนว่าต้องการย้ำสถานะของปราณปริยาให้สำเหนียกสำนึกในใจของตนเองเช่นกันคนฟังแปลบในอกขึ้นมาทันทีเขาไม่ได้ด่าว่าเธอเลยสักนิด แค่บอกว่าสถานะของวิลาสินีไม่เหมือนเธอเท่านั้น แต่แปลกที่มันเจ็บเหลือเกิน ทำไมต้องแบ่งชนชั้น คิดได้แบบนั้นแล้วเอ่ยปากถามเขาไป “นิ่มเป็นยังไงคะ แล้วว่าที่ภรรยาของคุณเป็นยังไง ก็ผู้หญิงเหมือนกัน ทำไมจะเหมือนกัน”ปรานต์ส่ายหน้าไม่ตอบ แล้วว่าเหมือนสั่ง“อย่าไปประจัน
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more
PREV
123456
...
10
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status