All Chapters of ปราณปริยา: Chapter 1 - Chapter 10

93 Chapters

บทนำ

ปราณปริยาเก็บสมุดสีชมพูที่เห็นแวบหนึ่งตรงหน้าปกว่าเป็น ‘สมุดบันทึกสุขภาพแม่และเด็ก’ เข้าไปในกระเป๋าสะพายสีดำใบใหญ่ของเธอพร้อมคำแนะนำจากพยาบาลในคลินิกฝากครรภ์ยังดังก้องอยู่ในหัว‘ประวัติของคุณ เราแนบไว้ให้ในนี้แล้วนะคะ คุณสามารถฝากครรภ์ที่โรงพยาบาลหรือที่คลินิกไหนก็ได้ทั่วประเทศ อ้อ คำแนะนำระหว่างการตั้งครรภ์และการดูแลเจ้าตัวน้อยก็มีอย่างละเอียดอยู่ในเล่มนี้ ว่างแล้วลองเปิดอ่านดู อย่าลืมหาอ่านเพิ่มเติมจากแหล่งอื่นด้วยนะคะ’กลืนน้ำลายที่หนืดเหนียวลงคอเพราะหวั่นเกรงในอนาคตที่ตัดสินใจทำลงไป อดมองเหม่อออกไปยังด้านนอกกระจกรถทัวร์ที่ใช้ในการเดินทางครั้งนี้ไม่ได้ ด้วยว่าตั้งใจออกจากมหานครไปเสียให้พ้นๆ จากคนไร้ความรับผิดชอบอย่างผู้ชายคนนั้นเขาคือผู้ชายคนแรกและคนเดียวของเธอ แต่เขาทำเหมือนไม่อยากรับผิดชอบในตัวเธอและลูกแค่นยิ้มให้ชะตาชีวิตตัวเองหากต้องการให้เธอตรวจดีเอ็นเอระหว่างลูกในท้องกับเขา ก็แสดงว่าเขาไม่มีความไว้เนื้อเชื่อใจ ไม่มีความรักให้อย่างที่มีเธอมีให้เขามาโดยตลอดอย่างนั้นแล้วจะมีหน้าอยู่แบบนี้ได้อีกหรือ พลันรู้สึกได้ถึงรถที่เคลื่อนตัวออกจากช่องจอดเหลือบมองเวลาพบว่าตอนนี้หนึ่งทุ่ม
last updateLast Updated : 2026-11-12
Read more

1

“ทำไหวแน่นะ ร้านปิดตีหนึ่งก็จริง แต่กว่าจะเก็บของเก็บอะไรก็ราวๆ ตีสามถึงจะเสร็จ ได้ข่าวว่ายังเรียนอยู่ไม่ใช่หรือ”“ไหวค่ะ หนูทำไหว”“ถ้าไหวจะให้ทำวันนี้เลยนะ”“ได้ค่ะ”หญิงสาวในชุดนักศึกษาตอบรับอย่างรวดเร็ว โดยมีสายตาของ ‘ซ้อเสียง’ เจ้าของร้านอาหารกึ่งผับมองมาด้วยสายตาประเมินแบบนี้แล้ว ไม่น่าจะทำงานอยู่ในร้านของนางได้นานไม่ใช่ดูถูกแต่อย่างใด แต่เห็นมานักต่อนักแล้วรูปร่างอวบอัดมีทรวดทรงทั้งยังใหญ่โตเกินตัวดูล่อหูล่อตาเสือสิงห์กระทิงแรดยามราตรีเหลือเกิน แถมใบหน้าก็สวยใช้ได้ทีเดียว แม้แววตาจะเศร้าไปนิดก็ตาม แค่ขัดเกลาเบาๆ ไม่ใช่แค่เด็กหลังร้านหรอก เผลอๆ เอามารับแขกข้างหน้านี่ก็ยังได้อีกทั้งยังกลัวใจคนกลัวเหลือเกิน กลัวว่าจากเด็กดีตั้งใจทำงานแลกหยาดเหงื่อแรงกายอดหลับอดนอนเพื่อค่าแรงที่ได้มากกว่างานอื่นเช่นนี้ แรกๆ ไหวกันทั้งนั้น นานไปนี่สิ กลัวจะเปลี่ยนใจไปทำงานอื่นที่สบายกว่า เงินมากกว่า“ชื่ออะไรนะเรา”“ปราณปริยา ชื่อเล่นชื่อนิ่มค่ะ”คนถามชะงักหน่อยหนึ่ง ยิ้มพยักหน้าให้ทำนองว่ารับรู้พลันเสียงเคาะประตูครั้งเดียวแล้วเปิดเข้ามาโดยไม่ขออนุญาตดังขึ้นที่ด้านหน้าและนี่คือความกลัวของซ้อเ
last updateLast Updated : 2026-11-12
Read more

2

“กลับมาแล้วหรือลูก” เสียงถามงัวเงียจากโทรทัศน์จอเล็กที่เปิดเอาไว้ฟังข่าวสาร และสลับดูละครจนเคลิ้มหลับไปตอนไหนไม่รู้ได้ มารู้ตัวอีกทีเมื่อเห็นว่าบุตรสาวกลับมาแล้วปรียามองดูเลือดเนื้อของตนเองที่ดิ้นดั้นด้นออกไปหางานทำด้วยสายตาสงสารจับหัวใจ“จ้ะแม่ เขาจ่ายค่าแรงรายวันด้วยนะ นี่...นิ่มให้แม่”เจ้าตัวล้วงเอาเงินออกจากกระเป๋ายื่นส่งให้มารดาด้วยดวงตาเป็นประกายระยิบระยับอย่างคนมีความหวังเต็มเปี่ยมคนเป็นแม่ไม่ได้รับ นางดันมือลูกเป็นเชิงว่าให้เก็บไว้ ถามยิ้มๆ“เขาจ้างวันละเท่าไรกันเชียว”“ห้าร้อยแน่ะแม่“แล้วให้แม่หมดนี่ หนูจะเอาที่ไหนไว้ใช้ล่ะลูก”“นิ่มได้ทิปอีกตั้งเยอะเลยนะแม่” ว่าจบล้วงเอาเศษเงินกำออกมาให้มารดาดู ปรียายิ้มมองบุตรสาวคนเดียวด้วยสายตาภาคภูมิใจปนสังเวชในชะตาชีวิตของตนและลูก ก่อนจะย้ายตามสามีคนหนึ่งมาอยู่ในมหานครแห่งนี้ นางเคยอยู่ที่ต่างจังหวัดกับสามีคนก่อนหน้าที่เป็นชาวสวนไม่ลำบากเท่าตอนนี้ แต่แล้วอีกฝ่ายก็เสียชีวิตไป‘ปราณปริยา’ เป็นบุตรสาวคนเดียวของนางจากเด็กหญิงตัวเล็กๆ บัดนี้เติบใหญ่เป็นสาวสะพรั่ง ที่สำคัญดูโตเกินวัยไปจนคนเป็นแม่ใจหาย ผิวพรรณไม่ได้ขาวดั่งสำลีแต่เนียนละเอ
last updateLast Updated : 2026-11-12
Read more

3

สองชั่วโมงที่ได้นอนพัก ปราณปริยาต้องฝืนลืมตาตื่นเพราะเสียงปลุกเบาๆ ของมารดา ก่อนจะดีดตัวลุกออกจากที่นอนเมื่อเห็นว่าหากยังช้า วันนี้เธอต้องสายแน่ๆปราณปริยาเพิ่งขึ้นชั้นปีที่สองระดับปริญญาตรีในมหาวิทยาลัยรัฐบาลแห่งหนึ่งที่ตนสอบติด และได้รับคำแนะนำเรื่องกู้เรียนซึ่งเป็นเรื่องดีสำหรับเธอ เพราะจะได้ไม่ทำให้ท่านต้องมาลำบากด้วย แค่นี้ท่านก็หาเงินมาจุนเจือแทบไม่พออยู่แล้วแล้วท่านยังมาล้มป่วยอีก นั่นยิ่งแย่เป็นเหตุให้เธอต้องหางานทำเพื่อแบ่งเบาภาระของท่านสามีใหม่ของมารดานอกจากไม่ช่วยเหลือค่าใช้จ่ายในบ้านแล้ว ยังมุบมิบหยิบเงินเก็บของมารดาไปใช้อีกด้วยลุกออกมาหุงข้าวและทำอาหารง่ายๆ สองอย่างเป็นผัดผักรวมที่มีเหลือติดในตู้กับไข่น้ำเตรียมไว้ให้มารดา ถึงค่อยอาบน้ำเปลี่ยนชุดนักศึกษา ออกจากบ้านมาจนถึงป้ายรถประจำทาง ขึ้นแล้วก็ต้องโหนยืนจนถึงจุดหมาย เพราะเป็นเวลาที่ใครๆ ต่างออกจากบ้านเหมือนกันหมด ถึงจุดหมายเดินเข้าไปยังห้องที่มีเรียนเช้านี้ พอดีกับที่มีคนโบกมือเรียกจากมุมหนึ่งของห้อง“นิ่ม ทางนี้”จึงเดินไปหาอีกฝ่าย นั่งลงใกล้ๆ พร้อมถาม“อาจารย์มาหรือยังภา”“ยังน่ะสิ แล้วนี่นิ่มได้ทำรายงานมาให้ภาไหม”
last updateLast Updated : 2026-11-12
Read more

4

คอนโดของสุริวิภาเป็นห้องชุดขนาดไม่ใหญ่มาก มีสัดส่วนส่วนตัว สะอาด เดินทางสะดวกทีเดียว“แพงนะเนี่ย” ไทธัญว่ายิ้มๆ เมื่อขึ้นมาถึงบนห้องด้วยกัน“พอสมควรค่ะ”บอกอย่างภูมิใจ แม้ไม่ได้หาซื้อด้วยเม็ดเงินของตนเอง แต่สุริวิภาก็ใช้ความสาวความสวยที่มีแลกกับห้องหรูๆ ข้าวของเครื่องใช้ และเงินรายเดือนจากผู้อุปถัมภ์ที่เวียนหน้ากันมาไม่ได้ขาด“กินอะไร ภาลงไปซื้อให้”“ไม่เป็นไรภา นิ่มยังไม่หิว”“แต่ภาหิวนี่นา ร้านอยู่ข้างล่างนี่เอง งั้นนิ่มทำรายงานล่วงหน้าไปก่อนนะ เผื่อภาด้วยก็ดี แล้วเดี๋ยวภาลงไปแป๊บเดียว ฝากดูแลเพื่อนภาด้วยนะคะพี่ธัญ”ไม่ลืมทิ้งช่วงให้สองคนได้อยู่ด้วยกันตามลำพังชายรุ่นพี่ยิ้มถูกใจในความรู้งานของเจ้าของห้องสุริวิภาจากไปแล้ว และทิ้งให้อยู่กับไทธัญเพียงสองคนไทธัญมองหญิงสาวที่มีท่าทีเก้อๆ อยู่ครู่ แล้วเลยเดินไปหยิบน้ำออกมา บริการราวกับเป็นเจ้าของสถานที่ จุดประสงค์คือต้องการให้อีกฝ่ายผ่อนคลายลง“นิ่มต้องไปทำงานกี่โมงครับ”ไทธัญส่งน้ำให้ปราณปริยาแล้ว ทำทียืนมองวิวผ่านกระจกด้านนอกเหมือนสนใจเต็มประดา แต่แท้ที่จริงลอบสังเกตเงาสะท้อนของอีกฝ่ายเพื่อไม่ให้เธอต้องอึดอัดใจจนเกินไปที่ต้องอยู่ด้วย
last updateLast Updated : 2026-11-12
Read more

5

“ซ้อจะไม่ว่าหรือครับนาย” ตงถามยิ้มเมื่อเข้ามานั่งในห้องผู้โดยสารด้วยกันแล้ว“เรื่องอะไร”“ก็ที่เราเปลี่ยนเวลาเข้างานของ…” คนเป็นลูกน้องเอ่ยยังไม่ทันจบ ปรานต์ก็ว่าขึ้น“อย่าลืมว่าตอนนี้ใครถือหุ้นในร้านมากกว่ากัน”เสียงเจรจาในรถคันใหญ่เงียบลงเมื่อถึงเวลาเลิกงานของใครบางคน พร้อมกับคนที่เฝ้ารอเดินออกจากประตูหลังร้าน โดยมีชายหนุ่มวัยไม่หนีจากกันมากเดินเข้าไปหา แล้วพากันไปยังรถยนต์คันหรูที่จอดถัดไปไม่ไกลจากนั้น“วันนี้มีรถมารับด้วย”ตงว่ายิ้มๆ เหลือบมองคนที่เบาะด้านหลังแล้วเบือนหน้าไปอีกทางไม่ให้หลุดหัวเราะออกมาเสียก่อน แว่วเสียงผู้เป็นนายถามดังขึ้น“ใคร”“ถ้าจำไม่ผิด ลูกเฮียกวงครับนาย” ตงบอกยิ้มๆ“ลูกชายเฮียกวง? จับได้ ไม่สบายไปทั้งชาติเลยหรือนั่น”ปรานต์ว่าเสียงเยาะนิด ไม่คิดว่าหน้าตาอ่อนต่อโลกจะไปไวกว่าที่ตนเองคาดคิดเช่นนี้“ถ้าเก่งขนาดนั้น มาจับเฮียปรานต์ไม่ดีกว่าหรือครับ”ตงย้อนกลับยิ้มกว้างกว่าเก่า รู้ว่าเด็กคนนี้นายเขาท่าจะเอาจริง ไม่อย่างนั้นไม่เฝ้าถึงขนาดนี้ ก่อนบอกรายละเอียดที่รู้มาคร่าวๆ“เพื่อนรุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัยครับ ตามจีบตั้งแต่ปีหนึ่ง ตอนนี้ถ้าให้เดา...” ไม่ลืมตีไข่ใส่สีให
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more

6

“แม่”เรียกมารดาเพราะเห็นว่าไฟในบ้านยังคงเปิดเอาไว้ พร้อมกับโทรทัศน์ที่มีเพียงเครื่องเดียวในบ้านนั่นก็ด้วยที่ทำงานของมันไปเรื่อย“แม่ไปไหนนะ” เดินไปปิดพร้อมกับพึมพำเบาๆ คนเดียว“หลับไปแล้ว”เสียงตอบเป็นยุทธนา สามีของท่าน อีกฝ่ายยืนยิ้มตาเยิ้มขวางเธออยู่ ปราณปริยาไม่อยากพูดคุยด้วยจึงเลี่ยงแล้วหาทางหลบเข้าห้อง ยุทธนายิ้มเจ้าเล่ห์แล้วตรงเข้ามา อ้าแขนจะกอดคนตรงหน้าให้ได้แต่เพราะดื่มหนักจึงเสียหลักเซไปอีกทาง ส่งผลให้ปราณปริยาหน้าซีดเผือด ดีที่เธอหลบได้ทันแล้วสั่งอีกฝ่ายเสียงหลง“หลบไป นิ่มจะเข้าห้อง”“เข้าไปสิจ๊ะ พี่จะได้เข้าด้วย”อีกฝ่ายแทนตัวเองว่าพี่กับเธอออย่างหน้าด้านๆ ปราณปริยาสั่งเสียงดุอีกที“ถอยไป ไม่งั้นนิ่มจะฟ้องแม่”สามีวัยเด็กของมารดาเดินหน้าเข้าหาเธอพร้อมรอยยิ้มและท่าทีคุกคาม“กล้าฟ้องหรือจ๊ะน้องนิ่มคนสวย”ว่าจบ คราวนี้โจนเข้ามาคว้าร่างของเธอเข้าไปกอดได้ในที่สุด ปราณปริยาตกใจแทบสิ้นสติ แล้วออกแรงสะบัดจนสุดตัว พร้อมตวาดเสียงดังลั่น“ปล่อยนิ่มนะ!”“เรื่องอะไรจะปล่อย มามะ ขอเอาลูกสาวพี่ยาทำเมียอีกคนเถอะวะ”“แม่! แม่จ๋า”ปราณปริยาดิ้นรนพร้อมกับเรียกมารดาของตนเอง แต่ทำได้เพียงเปล่
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more

7

“ทะลึ่งแล้วมึงนี่”ปราณปริยายิ้มมองดูชายหน้าโหดแต่ใจดีหยอกล้อกัน พร้อมกับหาทางช่วยเหลือเธอไปด้วย จึงออกจากโรงพยาบาลกลับไปยังบ้านของยุทธนาเพื่อเก็บข้าวของของตนเองไปพักที่อื่นชั่วคราวก่อน ในช่วงที่มารดาต้องรักษาตัวในโรงพยาบาล และบ้านของคนที่เอ่ยปากชวนเธอนั้นก็อยู่ถัดไปอีกไม่กี่ซอย หญิงสาวไม่ได้นอนเนื่องจากจวนเจียนเช้าเต็มที จึงจัดแจงเปลี่ยนชุดแล้วออกไปยังมหาวิทยาลัย เพื่อทำการสอบแล้วตัดสินใจไม่เข้าเรียนวิชาช่วงบ่าย เพื่อแวะไปดูอาการของมารดามาถึงที่ห้องพักผู้ป่วยในช่วงบ่าย เห็นว่ามารดาลืมตาตื่นแล้ว ท่านนั่งเอนหลังพิงกับหัวเตียงอยู่ ค่อยโล่งใจ เข้าถามไถ่ด้วยสีหน้าสบายใจมากยิ่งขึ้น“หมอว่ายังไงบ้างจ๊ะแม่”“แค่ไข้หวัดใหญ่น่ะนิ่ม หมอว่านอนพักอีกวันก็ให้กลับบ้านได้”‘กลับบ้าน’พอมารดาเอ่ยถึง ‘บ้าน’ ขึ้นมา ก็ให้อึดอัดใจ ไม่รู้ว่ามารดาจะคิดเห็นหรือไม่ที่ยุทธนาล่วงเกินเธอ เลยลองเอ่ยปากกับท่านดู“แม่ นิ่มว่าเราออกไปเช่าบ้านอยู่กันไหม ไปแค่เราสองคนนะแม่”นางปรียามองบุตรสาวนิ่งอึดใจค่อยถามกลับ “ทำไมล่ะลูก”“คือ คือนิ่มกลัวว่า...” เธอกำลังจะเอ่ยปากเล่าเรื่องสามีของท่าน แต่แล้วนางก็ขัดขึ้นก่อนด้วยสี
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more

8

“เมาแล้วอย่ามาเลื้อยแถวนี้”สุริวิภาที่ดื่มไม่น้อยเหมือนกันหัวเราะยั่ว เข้ามากระซิบข้างหู“พูดกับเมียแบบนี้ได้ไงคะพี่ธัญ”“ใครเมีย เธอหรือไง” ชายหนุ่มเอียงตัวออกอย่างรังเกียจ แท้จริงกลัวว่าปราณปริยาจะเข้ามาเห็นความสนิทสนมจนเกินไปที่สุริวิภาแสดงนี่ต่างหากคราวนี้ไทธัญหันมามองหน้าสุริวิภาเต็มๆ ก่อนว่า“ถ้าเอาแค่ไม่กี่ทีเป็นเมีย พี่คงมีเมียทั้งมหาลัยแล้วล่ะน้องหนู”สุริวิภาชะงักก่อนเค้นเสียงเรียกอีกฝ่ายอย่างไม่พอใจ“พี่ธัญ!”ไทธัญลุกหนีไปอีกทางแล้ว จะตามก็พอดีเพื่อนที่โต๊ะเดินมากระซิบบอกบางอย่าง มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งให้ความสนใจในตัวของเธอ และแน่นอนว่าสุริวิภาต้องคว้าเงินเอาไว้ก่อนเพื่อความอยู่รอดในเมืองใหญ่แบบนี้จึงตัดใจผละไปอีกทางตงมองผู้เป็นนายที่ยืนดูเหตุการณ์ด้านล่างอยู่เงียบๆ แน่นอนว่าเป็นหญิงสาวคนที่ปรานต์ตามดูอยู่ทุกระยะนั่นเองที่ตรึงสายตาของชายผู้นี้เอาไว้ได้ นายของเขาดูใจเย็นกับเหยื่อรายนี้มากกว่ารายอื่นๆ ที่ผ่านมา อาจเป็นได้ว่ารูปร่างหน้าตาถูกใจนายของเขาไม่น้อย และการบุ่มบ่ามเข้าหาเป้าหมายก็ไม่ใช่ผลดีเลยสักนิดตงมั่นใจในสายตาของตนเองปราณปริยาแม้จะยังดูเด็กไม่ประสา แต่มีสัญชาตญาณ
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more

9

“ปล่อยนิ่มเถอะค่ะ”“พี่ขอแค่กอดนิ่มได้ไหม”คาสโนว่าเริ่มเดินหมากขั้นแรกด้วยการให้เหยื่อตายใจหญิงสาวผลักแขนของไทธัญออกพร้อมเบี่ยงตัวหลบ บอกปัดด้วยคำพูดจริงจังว่าไม่ยินยอม “พี่ธัญคะ อย่าค่ะ”หนุ่มมากเล่ห์ยังคงพยายามตะล่อมอย่างใจเย็น“แค่กอด พี่สัญญาว่าแค่กอด”ชายหนุ่มพยายามระงับอารมณ์ตื่นตัวที่พลุ่งพล่าน เขาคว้าร่างของปราณปริยาเข้ามากอดเสียแนบแน่น พร้อมสูดดมผมของเธอไปด้วย หอมและปลุกกำหนัดไม่น้อยทีเดียวล่ะ ไม่ใช่กลิ่นแบบสาวๆ ที่เคยๆ มา กลิ่นของปราณปริยาเหมือนดอกไม้ในป่าลึก หายาก แต่หากได้ครอบครองคงสุขไม่น้อย นานจนคิดว่าไทธัญหลับไปแล้วหรือยัง ถึงรู้สึกได้ว่าไทธัญยอมคลายอ้อมกอดออก ชวนเสียงซึมๆ“เข้าไปล้างหน้าในห้องก่อนได้ไหม พี่ง่วง ขับกลับกลัวจะหลับใน แล้วเดี๋ยวพี่ไปส่งนิ่มก่อน” ไทธัญบอกโดยไม่รอให้เธอยินยอม พาเดินเข้าไปด้านในทันทีปราณปริยาไม่ได้ไว้ใจไทธัญแต่เพราะไม่อยากถูกทำร้ายร่างกาย เธอกลัวว่าแรงของตนจะสู้แรงของอีกฝ่ายไม่ได้ จึงยอมเดินตามเขาเข้าไปในห้องพักอย่างใจคอไม่ใคร่จะดีเท่าไรนักพอเปิดห้องเข้ามาได้ ชายมากเล่ห์ก็ว่าต่อ“นั่งเป็นเพื่อนพี่ก่อนนะนิ่ม”ปราณปริยาเงียบไปพูดอะไร คนชวนว
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more
PREV
123456
...
10
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status