جميع فصول : الفصل -الفصل 30

‘สายตาแบบนั้น… นั่นมันหมายความว่าอันใดกัน!’ “จะ… เจ้าถอยออกไปก่อน ข้าจะดื่มยา” สองมือน้อยรีบดันอกแกร่งให้ถอยห่าง สีหน้าเลิ่กลั่กจนแทบปิดไม่มิด “เจ้าจะดื่มยาอันใด หลิงซวง” เยี่ยนจิ่งเฉินมองนางด้วยแววตาเป็นห่วงอยู่ลึก ๆ เขากลัวว่านางจะล้มป่วย หลังจากเมื่อคืนทั้งคู่ใช้แรงกันจนรุ่งสาง “เรื่องของข้า

เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อย หลิงซวงจึงเดินออกจากร้าน ทว่าเพิ่งก้าวพ้นประตู นางก็พบว่าเยี่ยนจิ่งเฉินกำลังยืนรออยู่ด้านนอก สายตาคมจับจ้องมาทางนางราวกับเฝ้ารอให้นางทำงานเสร็จมาตลอด ‘เมื่อครู่… ตอนนางเจรจาการค้า ช่างเก่งกาจไม่ต่างจากยามรักษาคนเลย’ เยี่ยนจิ่งเฉินมองนางด้วยแววตาชื่นชมอย่างปิดไม่มิด เขา

“นางดูจะมีใจให้เจ้ามากไม่น้อย ข้าไม่อยากแย่งคนรักของใคร” เยี่ยนจิ่งเฉินใช้นิ้วจับคางเรียว บังคับให้นางหันกลับมาสบตากันตรง ๆ แววตาคู่นั้นเจ็บลึกจนเห็นได้ชัด “แต่ข้าเป็นสามีของเจ้า หาใช่ของใครอื่น” “เจ้าไม่ได้แย่งข้าไปจากนาง ข้าเต็มใจเป็นของเจ้าต่างหาก” หลิงซวงสบตาที่สั่นไหวของเขาเงียบ ๆ ขณะต่อสู้

ทั้งไป๋จื่ออันและเซี่ยอวี้เหิงต่างรุมล้อมคอยรับใช้หลิงซวงไม่ห่าง พวกเขาสามคนพูดคุยกันในเรื่องที่เยี่ยนจิ่งเฉินฟังไม่เข้าใจแม้แต่น้อย อยู่ตรงนี้ไปก็ราวกับไม่มีตัวตน แม้จะมีหญิงสาวหลายคนแวะเวียนเข้ามาชวนเขาพูดคุย ทว่าสายตาของเขากลับจับจ้องอยู่เพียงนาง เป็นเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใดกัน? หรืออาจเป็นตั้งแ

หลิงซวงพาทุกคนลึกเข้าไปในหุบเขา ท่ามกลางผืนป่าอุดมสมบูรณ์ที่เต็มไปด้วยสมุนไพรล้ำค่า นางกวาดตามองกอหญ้ารกทึบโดยรอบอย่างสนใจ พลางสังเกตว่าส่วนใดซ่อนสมุนไพรชนิดใดเอาไว้ “หญ้าหยกเหมันต์” หลิงซวงรีบวิ่งไปยังซอกหินเบื้องหน้าทันทีเมื่อสังเกตเห็นหญ้าหยกเหมันต์ ก่อนประคองยอดหญ้าล้ำค่าอย่างแผ่วเบา แล้วค่อย