ภูรภัทรวางสายเสร็จก็มองหาเธอ เมื่อกี้เธอก็เห็นเขาแล้ว ไม่แสดงอาการว่าดีใจเหมือนเช่นเคย "ท้อง!" เสียงโต๊ะด้านหลังตะโกนแข่งกับเสียงเพลง ทำให้โต๊ะข้าง ๆ ได้ยิน รวมถึงภูรภัทรด้วย เขายิ้มยินดีพลางนึกในใจใครกันช่างโชคดีมีครอบครัวที่สมบูรณ์ เขาเองก็มีคนที่รักมาก และเธอก็รักเขามากเช่นกัน แต่ตอนนี้เด็กขี้อ้อนคงงอนที่เขาหายไปหลายวัน ทั้งที่พบหน้าแต่แกล้งทำเป็นไม่รู้จักกัน "คุณภูรภัทรครับเหมือนว่าคนที่ท้องน่าจะเป็นโต๊ะที่คุณเนยนั่งอยู่นะครับ"ชื่อที่ทำให้เขาหันไปดูอย่างไม่ลังเล เป็นภาพหญิงสาวกำลังดมยาในมือใบหน้าซีดเผือดขณะมีเพื่อนสาวกำลังโบกพัดให้เนยอาจจะเวียนหัวเพราะความวุ่นวายของผู้คนกับกลิ่นอาหาร ไม่สิ ไม่ใช่สภาพแวดล้อมที่ทำให้หญิงสาวหมดสภาพ แต่เป็นแผ่นหลังที่คุ้นเคยอันนั้น น้ำเสียงที่คุ้นหูต่างหาก ที่ทำให้ใจเธอหนักอึ้งจนไม่อาจทนอยู่ตรงนี้ได้อีกแม้เสี้ยวนาทีทั้งที่เขาเจอเธอแล้วแท้ ๆ กลับนิ่งเฉย ไม่ง้อ ไม่อธิบายอะไร"พี่คะ! เนยคงอยู่ไม่ไหว ขอโทษด้วยนะคะ""ไม่เป็นไรกลับไปพักผ่อน พี่ก็จะกลับไปดูลูกเหมือนกัน"เนยพูดพลางลุกขึ้นยืนเตรียมตัวจะออกจากร้านความรู้สึกโหวงทรงตัวไม่อยู่ จูนเพื่อนรุ่นพ
Last Updated : 2026-11-11 Read more