Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

29

ตอนที่ 11

วันนี้แก้วตารีบออกจากมหาวิทยาลัยเร็วกว่าปกติ เพราะนัดกับมารดาเอาไว้ ซึ่งแน่นอนว่ามันทำให้หล่อนไม่ต้องเผชิญหน้ากับพิพัฒน์ไปโดยปริยาย“แก้ว... มาแล้วเหรอลูก”แม่ของหล่อนยืนรออยู่ที่หน้าบ้านโดยข้างกายมีนิพลยืนอยู่ด้วยหล่อนยกมือไหว้นิพลและมารดา “สวัสดีค่ะคุณลุง สวัสดีค่ะแม่”“สวัสดีครับหนูแก้ว” นิพลมองแก้วตาด้วยความเอ็นดู “พร้อมไปอยู่กับลุงหรือยังครับ”แก้วตาตอบรับน้อยๆ ด้วยการผงกศีรษะ ก่อนที่จะอดกวาดตามองไปรอบๆ บ้านหลังเก่าของตัวเองไม่ได้ เพราะต่อจากนี้ไปบ้านหลังนี้ก็คงจะเหลือแค่ความทรงจำเท่านั้น“แล้วบ้านของเราล่ะคะแม่”“แม่จะเก็บเอาไว้จ้ะ แก้วอยากมาที่นี่ก็มาได้เสมอนะ” มารดาตอบออกมาพร้อมกับรอยยิ้ม หล่อนอมยิ้มเศร้าๆ ตอบมารดา“ขอบคุณค่ะแม่”“งั้นเราไปกันเถอะ เดี๋ยวจะมืดเสียก่อน”นิพลกล่าวขึ้น ก่อนจะเดินพาหล่อนกับแม่ไปยังรถคันงามที่จอดรออยู่“ขึ้นมาสิแก้ว”แม่ของหล่อนเอ่ยซ้ำขึ้นอีกครั้ง หล่อนจึงจำต้องละสายตาจากบ้านหลังเก่า และรีบก้าวขึ้นรถ“ค่ะแม่”รถคันงามแล่นออกจากรั้วบ้าน พาหล่อนและแม่ห่างไกลจากความทรงจำในวัยเยาว์มากขึ้นเรื่อยๆ หล่อนรู้สึกใจหาย จนต้องหันมองไปด้านหลัง มองบ้านหลังเก่าจน
last updateDernière mise à jour : 2026-11-17
Read More

ตอนที่ 12

ห้องใหม่ของหล่อนภายในคฤหาสน์หลังงามอยู่ชั้นบนที่ปีกซ้ายของตัวตึก หล่อนก้าวเท้าตรงไปยังห้องพัก และก็อดมองไปรอบๆ ตัวไม่ได้ ห้องของใครกันอยู่ถัดจากหล่อนเพียงแค่ห้องเดียวหล่อนมองบานประตูไม้ตรงหน้าด้วยความแคลงใจ ก่อนจะตัดสินใจเดินผ่าน มุ่งหน้าไปยังห้องนอนของตัวเอง ไม่ช้าก็เดินมาถึงมือเล็กยื่นไปกุมลูกบิดประตู มันเย็นเล็กน้อยยามที่หล่อนสัมผัส หล่อนตัดสินใจหมุนและดันบานประตูไม้ให้เปิดกว้างและแทรกตัวเข้าไปภายในภายในห้องค่อนข้างสลัว อาจเป็นเพราะตอนนี้มืดมากแล้ว หล่อนคลำหาสวิตช์ไฟจนเจอ สัมผัสมันเบาๆ แค่นี้ภายในห้องนอนก็สว่างชัดเจนขึ้น“โอ้... พัฒน์”หล่อนตกใจ เมื่อบนเตียงนอนมีร่างของพิพัฒน์นอนเอกเขนกอยู่บนนั้น หัวใจของหล่อนเต้นแรงระรัว สองเท้าหมดแรงเอาดื้อๆ“เข้า... เข้ามาได้ยังไง” หล่อนถามเสียงเบาหวิว มองเขาด้วยสายตาเบิกกว้างคนตัวโตยิ้มน้อยๆ ผุดลุกขึ้นนั่งตัวตรง แต่ก็ยังคงอยู่บนเตียงเช่นเดิม“ไม่ได้หายตัวเข้ามาหรอกน่ะ” พิพัฒน์ทำเสียงรำคาญ มองหล่อนไม่วางตาหล่อนยังคงปากคอสั่นเทา และไม่ไว้ใจพิพัฒน์แม้แต่นิดเดียว แม้ว่าตอนนี้เขาจะไม่ได้แสดงท่าทีคุกคามใดๆ ออกมาก็ตาม“เอ่อ... แก้วจะพักผ่อนแล้ว”
last updateDernière mise à jour : 2026-11-17
Read More

ตอนที่ 13

“อย่าลืมสิ นอกจากความสัมพันธ์พี่น้องแล้ว เรายังเป็น...”“พัฒน์... ลืมมันไปเถอะ”พิพัฒน์หยุดพูดเล็กน้อย ก่อนจะไหวไหล่ทรงพลังของตัวเอง“ทำไมต้องลืม ในเมื่อฉันไม่เคยจำเลย”คนฟังน้ำตาแทบร่วง หล่อนเม้มปากซ้ำไปซ้ำมา ก่อนจะก้มหน้าลงมองพื้น“แก้ว... ง่วงนอนแล้วล่ะ”“ก็นอนไปสิ”“ก็... พัฒน์ออกไปก่อนสิ”“ทำไม ฉันอยู่ในห้องนอนไม่ได้หรือไง”แก้วตาถอนใจแผ่วเบา มองเขาน้ำตารื้น“แก้วรู้ว่าพัฒน์เกลียดแก้วมาก เลยหาเรื่องกลั่นแกล้งแก้ว แต่แก้วอยากจะบอกพัฒน์ว่า อย่าแกล้งกันอีกเลย แค่นี้แก้วก็ทรมานจะแย่อยู่แล้ว”หล่อนไม่อาจรู้ได้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ เพราะใบหน้าของพิพัฒน์บึ้งตึง“แก้ว... หวังว่าพัฒน์จะเข้าใจ”“ไม่เข้าใจอะไรทั้งนั้นแหละ” แล้วพิพัฒน์ก็ก้าวยาวๆ เดินตรงไปยังเตียงกว้าง และกระโจนขึ้นไปนอนบนนั้น แก้วตามองอย่างตกใจ“พัฒน์ นั่นเตียงของแก้วนะ ลงมาเถอะ”“ไม่... ฉันจะนอนที่นี่คืนนี้”หล่อนหน้าตาซีดเผือด แทบไม่เชื่อกับสิ่งที่หูได้ยิน “พัฒน์... พัฒน์ว่าอะไรนะ”“ฉันจะนอนบนเตียงนี้กับเธอ”“ไม่... ไม่ได้นะ!”“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ เราเป็นพี่น้องกัน หรือว่าไม่จริง” เขาลุกขึ้นนั่ง มองหน้าหล่อนด้วยสายตายียวน “หร
last updateDernière mise à jour : 2026-11-17
Read More

ตอนที่ 14

รถของพิพัฒน์แล่นมาจอดที่ลานจอดรถภายในมหาวิทยาลัย แก้วตารีบก้าวลงจากรถ จะรีบเดินหนีไปยังคณะของตัวเอง แต่พิพัฒน์ตามมาคว้าแขนเอาไว้เสียก่อน“จะรีบไปไหน นัดไอ้นุไว้หรือไง”“พัฒน์ ปล่อยแขนแก้วนะ” หล่อนพยายามบิดแขนแต่ไม่หลุดพิพัฒน์ยิ้มหยัน “ไม่ต้องกังวลหรอกน่า ฉันไม่ได้พิศวาสอะไรเธอหรอก ที่ทำนี่ก็เพราะต้องการทำหน้าที่พี่ชายที่แสนดีเท่านั้น”หล่อนฝืนยิ้ม ทั้งๆ ที่ภายในอกแสนจะทรมาน “ไม่ต้องทำหรอกพัฒน์ แค่พัฒน์ไม่ด่าว่าแก้ว แค่นั้นก็พอแล้ว” หล่อนสะบัดแขนจนหลุด ก่อนจะเดินหนีไป ซึ่งก็เจออนุวัฒน์เข้าพอดี“แก้ว... มาแต่เช้าเลยนะ”“มีเรียนเช้าน่ะนุ”แก้วตาตอบเสียงแผ่วเบา ก่อนจะเดินเคียงคู่ไปกับอนุวัฒน์พิพัฒน์ยืนมองตามไปด้วยสายตาขัดเคืองใจ ความรู้สึกหวงแหนทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ“โธ่เว๊ย!”“พัฒน์... เป็นอะไรไปน่ะ ทำไมทำหน้าบูดจังเลย”ลินินที่เพิ่งมาเรียนเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง “หรือว่าไม่สบาย”พิพัฒน์จำต้องกลบทับความหงุดหงิดของตัวเองด้วยรอยยิ้มน้อยๆ“ไม่มีอะไรหรอกนิน แค่หัวเสียนิดหน่อยน่ะ ว่าแต่นินเถอะมาแต่เช้าเลยนะ”“อืม มีเรียนเช้าน่ะ”“แล้วมายังไงล่ะ คุณเมศมาส่งหรือ”พิพัฒน์เอ่ยถามขณะเดินเค
last updateDernière mise à jour : 2026-11-17
Read More

ตอนที่ 15

หลังเลิกเรียน หล่อนเดินมาที่ป้ายรถเมล์ อนุวัฒน์ขับรถมอเตอร์ไซค์มาจอดตรงหน้า“แก้ว ขึ้นรถสิ เดี๋ยวนุไปส่ง”“เอ่อ...”“ทำไมล่ะ หรือว่ามีนัดแล้ว”แก้วตารู้สึกอึดอัดนัก “เอ่อ แก้วไม่ได้มีนัดหรอก แต่แก้วไม่อยากรบกวนนุน่ะ”“ไม่รบกวนเลย ขึ้นมาเถอะ นุไปส่งเอง”“แต่...”หล่อนเกือบจะจนมุมอยู่แล้ว แต่เสียงบีบแตรดังลั่นของรถยนต์คันหนึ่งดังขึ้นเสียก่อน พอหันไปมองก็รู้ทันทีว่าเป็นรถของพิพัฒน์“เฮ้ย... ไอ้นุมาทำอะไรตรงนี้วะ”พิพัฒน์ตะโกนถามอนุวัฒน์ออกมาจากรถสปอร์ตเปิดประทุน“กูจะรับแก้วไปส่งบ้านน่ะ แล้วมึงบีบแตรดังทำไมวะ กูอายคนอื่นเขา”พิพัฒน์ก้าวลงมาจากรถ เดินมาหยุดข้างๆ ร่างของแก้วตา พร้อมกับตวัดแขนโอบบ่าบอบบางของหญิงสาวเอาไว้ อนุวัฒน์มองอย่างไม่พอใจ“เฮ้ย ไอ้พัฒน์ มึงทำอะไรแบบนั้นวะ”แก้วตาพยายามจะสะบัดตัวออก แต่ไม่สามารถทำได้สำเร็จ“มึงก็ถามแก้วตาดูสิว่ากูเป็นอะไรกับเธอ”อนุวัฒน์เริ่มไม่พอใจ เขาหันไปถามแก้วตา “แก้ว... อธิบายให้นุฟังสิว่ามันคืออะไร”แก้วตาอึกอักและเต็มไปด้วยความอับอาย เพราะคนที่ป้ายรถเมล์จ้องมองมาทุกคน คงคิดว่าจะเกิดศึกชิงนางกันสินะ แต่ไม่มีทางเป็นไปได้หรอก ผู้หญิงจืดชืดหน้าตาธร
last updateDernière mise à jour : 2026-11-17
Read More

ตอนที่ 16

แก้วตาหมุนตัวอยู่หน้ากระจกภายในห้องส่วนตัวด้วยความเป็นกังวลใจ ก่อนจะหันไปมองมารดาที่นั่งรออยู่บนเตียง“แม่คะ แก้วว่าชุดนี้มันโป๊ไปหน่อย”นัยนาส่ายหน้าน้อยๆ พลางเดินมาหยุดข้างกายของบุตรสาว“เปิดไหล่นิดเดียวเอง ไม่โป๊หรอกแก้ว สวยดีเสียอีก เชื่อแม่เถอะ”“แต่แก้วไม่คุ้นกับชุดพวกนี้เลย”“บอกแล้วไง ว่าอีกหน่อยก็จะคุ้นเคย นี่แม่ซื้อชุดพวกนี้ไว้ให้ลูกหลายตัวเลย เห็นหรือยัง อยู่ในตู้น่ะ”หล่อนพยักหน้ารับน้อยๆ “เห็นแล้วค่ะแม่ สวยๆ ทั้งนั้นเลย แต่แก้ว...”“ห้ามปฏิเสธ ลูกรัก”เพราะไม่อยากให้แม่ไม่สบายใจ “ค่ะแม่ แก้วจะพยายามใส่ค่ะ”“ดีมากคนเก่ง มานี่มา แม่แต่งหน้าบางๆ ให้”หล่อนรู้ดีว่าปฏิเสธไปแม่ก็ไม่ฟัง จึงยอมทำตามอย่างง่ายดายพิพัฒน์เดินหน้ายุ่งลงมาจากบันได เพราะเขาปฏิเสธบิดาไปแล้วตั้งแต่หัวค่ำว่าจะไม่ไปงานเลี้ยง แต่กระนั้นก็ถูกตามตัวให้ไปด้วยอยู่ดี“ทำไมผมต้องไปด้วยครับ”“ไปคอยดูแลหนูแก้วตาไงล่ะ”ชายหนุ่มกระแทกลมหายใจออกมาแรงๆ “จำเป็นด้วยหรือครับ ผมว่ามันไร้สาระที่สุด”“แกเป็นพี่ชาย ก็ต้องคอยไปกันท่าหนุ่มๆ ที่จะมาจีบหนูแก้วน่ะสิ”“หน้าตาแบบนั้นใครจะมาจีบ” แล้วพิพัฒน์ก็ยิ้มเยาะ และส่ายหน้า“เอา
last updateDernière mise à jour : 2026-11-17
Read More

ตอนที่ 17

เขาแหวกไปมาในตู้เสื้อผ้าของหล่อนก่อนจะหยิบชุดเดรสผ้าเดนิมสีซีดที่แขนยาวและความยาวของมันก็กรอมเท้าเลยทีเดียวมาโยนใส่หน้าหล่อน“ชุดนี้แหละ เหมาะดี”หล่อนหยิบชุดขึ้นมามอง ก่อนจะเลื่อนสายตาไปมองเขาด้วยความไม่สบายใจ“ชุดนี้แก้วเอาไว้ใส่ไปทำบุญที่วัด”“แล้วไง”เขายืนท้าวสะเอวจ้องหน้าหล่อน“ก็... มันเรียบร้อยเกินไปสำหรับงานเลี้ยง...” หล่อนตอบออกไปเขามองมาด้วยสายตาดุดัน “เธอก็คิดว่าเป็นงานเลี้ยงที่วัดสิ จะได้ใส่ชุดนี้ด้วยความสะดวกใจ หรือว่าไม่อยากใส่ อยากจะใส่ชุดขาดๆ นั่นไปอ่อยผู้ชายในงาน”นี่เขาเอาอะไรคิดนะว่าชุดที่หล่อนใส่มันขาด มันก็แค่เปิดไหล่นิดเดียวเอง“แต่ชุดนี้ก็ดีอยู่แล้วนะพัฒน์ แค่เปิดไหล่เอง”“ไม่ได้ ต้องเปลี่ยน” เขายังคงยืนกราน “และถ้าไม่ยอมเปลี่ยน ฉันจะเป็นคนเปลี่ยนให้เธอเอง”เขาขู่เสียงดุดัน และทำให้หล่อนตกใจ รีบตอบรับอย่างไม่มีทางเลือก“เปลี่ยน... เปลี่ยนก็ได้”“ฉันให้เวลาห้านาที แล้วลงไปเจอกันที่รถ เข้าใจไหม”หล่อนไม่ตอบ ได้แต่พยักหน้ามองเขาพิพัฒน์มองแก้วตาอีกครั้ง ก่อนจะหมุนตัวเดินไปที่ห้องตัวเองเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า“ใส่ไปได้ยังไง ชุดบ้านั่น หึ!”แก้วตามองบานประตูที่ปิดสนิท
last updateDernière mise à jour : 2026-11-17
Read More

ตอนที่ 18

แก้วตาทำอะไรไม่ได้นอกจากยืนยิ้มน้อยๆ และนิ่งเงียบ“นั่นไงครับ ลูกชายของผม ปริญมานี่หน่อย”เพื่อนของนิพลคนเดิมยกมือขึ้นควักเรียกลูกชายที่ยืนคุยอยู่กับผู้หญิงอีกกลุ่มหนึ่ง ไม่ช้าผู้ชายคนนั้นก็เดินเข้ามาไหว้ทักทายทุกคน รวมถึงหล่อนด้วย“มีอะไรกับผมหรือครับคุณพ่อ” “พ่อจะแนะนำให้แกรู้จักกับหนูแก้วน่ะ”ปริญมองมาที่แก้วตา และระบายยิ้มให้อย่างเป็นมิตร“หนูแก้วตา นี่เจ้าปริญลูกชายของอาเอง เพิ่งกลับจากอเมริกาได้สามเดือน”แก้วตายิ้มน้อยๆ และยกมือขึ้นไหว้ “สวัสดีค่ะคุณปริญ”ปริญยิ้มตอบ มองแก้วตาด้วยความพึงพอใจ “สวัสดีครับ เรียกพี่ปริญจะดีกว่าไหม”“เอ่อ... ได้ค่ะพี่ปริญ”เมื่อเห็นสองหนุ่มสาวทักทายกันได้อย่างสนิทสนม ผู้ใหญ่ก็หันไปคุยเรื่องธุรกิจเหมือนเดิม ส่วนหล่อนกับปริญก็ยืนคุยกันหลายเรื่อง“พี่ปริญเพิ่งกลับจากเมืองนอก ไปเรียนมาใช่ไหมคะ”ปริญยิ้มแย้ม ใบหน้าหล่อเหลาไม่ต่างจากหนุ่มซุปเปอร์สตาร์เกาหลี“พี่เรียนจบนานแล้วล่ะครับ ไปทำงานที่นั่นต่างหาก”“พี่ปริญยังดูเด็กอยู่เลย ไม่นึกว่าจะเรียนจบมานานแล้วนะคะ”“พี่น่ะสามสิบแล้วครับ”“โอ้โห ไม่น่าเชื่อนะคะ”แก้วตารู้สึกถูกคอกับปริญมาก จึงคุยไปหัวเราะไปอย
last updateDernière mise à jour : 2026-11-17
Read More

ตอนที่ 19

กลิ่นแอลกอฮอล์จากลมหายใจของพิพัฒน์ทำให้หล่อนรู้ว่าเขากำลังเมามาย“พัฒน์ปล่อยแก้วนะ พัฒน์กำลังเมา”“ใช่... ฉันเมา... เมาเพราะเธอยังไงล่ะ”ร่างของหล่อนถูกจับโยนขึ้นไปบนเตียงอย่างไม่ปรานีปราศรัย และเขาก็ก้าวมาหยุดที่หน้าเตียง หล่อนรีบลนลานลุกขึ้นนั่ง มองเขาด้วยท่าทางหวาดกลัว“พัฒน์... จะทำอะไรน่ะ”“ไม่ต้องถาม เพราะจะไม่ตอบ”เขากระชากเสื้อผ้าออกจากตัว เปิดเผยความกำยำของชายชาตรีแก่สายตาของหล่อน แก้วตาตกใจหน้าตาซีดเผือด พยายามค้นหาทางรอด“พัฒน์... เราเป็นพี่น้องกันนะ”“แล้วไง” เขาถอดเข็มขัดออก และปลดตะขอกางเกง “ไม่ใช่พี่น้องกันจริงๆ เสียหน่อย”“แต่พ่อแม่ของเรา...”หล่อนยังพูดไม่ทันจบก็ต้องกรีดร้องออกมาเมื่อกางเกงขายาวของพิพัฒน์ถูกสลัดออกจากเรือนกายแข็งแกร่งทรงพลัง หล่อนรีบหลับตาปี๋ พร้อมกับยกมือขึ้นปิดหน้าเอาไว้“พัฒน์ ใส่กางเกงเถอะ”“อย่ามาทำเป็นสะดีดสะดิ้งนักเลย เธอต้องการฉันไม่ใช่หรือ”“ไม่... ไม่ใช่นะ”“เธอรักฉัน และก็ต้องการฉันบนเตียง”ทำไมพิพัฒน์ถึงได้มั่นอกมั่นใจนักนะ แก้วตาจำต้องลืมตาขึ้น และมองใบหน้าหล่อเหลาแดงก่ำของเขาด้วยความน้อยใจ“แก้วก็แค่เคยรักพัฒน์เท่านั้นแหละ”“เคยรัก?” เขา
last updateDernière mise à jour : 2026-11-17
Read More

ตอนที่ 20

เสียงหวานที่ครางออกมาเต็มไปด้วยความเสียวกระสัน และมันก็ยิ่งทำให้เขาหื่นกระหายหนักยิ่งขึ้น เขาลากลิ้นจากลำคอลงมายังบ่าบอบบาง รอยแดงที่เขากัดเอาไว้ยังคงอยู่ เขาจูบแผ่วเบาอย่างขอโทษ ก่อนจะโลมเลียด้วยลิ้นและริมฝีปากจนหญิงสาวสะท้านเกร็งพอบ่าเนียนเปียกชุ่มไปด้วยคราบน้ำลายแล้ว เขาก็ก้มหน้าลงมาซุกไซ้ที่ร่องอกอวบอัดที่ฝ่ามือใหญ่บีบเค้นรอคอยอยู่ก่อนแล้ว หัวนมสีชมพูถูกส่งเข้ามาในอุ้งปากร้อนจัด เขาดูดแรงๆ จนหล่อนกรีดร้อง สั่นระริก จากนั้นก็ขบกัด ทำให้หัวนมเล็กเบ่งบานแข็งเป็นไต“อ๊า... ซี๊ดดดดด... พัฒน์... อื้อ...”เขาดูดเลียนมใหญ่และหัวนมจนเปียกชุ่ม ย้ายสลับข้างและทำแบบเดียวกัน จนสาวน้อยครางเสียงแหบแห้ง ก็ย้ายใบหน้าตัวเองลงมายังหน้าท้องแบนเรียบ เลียลงมาเรื่อยๆ มือใหญ่ล่วงหน้าลงไปก่อน ลูบไล้เนินเนื้ออวบอูมอย่างเป็นเจ้าของ“อ๊ะ... อย่า... พัฒน์”หล่อนทัดทาน แต่เขาไม่ยอมฟังอยู่แล้ว เขาสัมผัสหล่อน นิ้วแกร่งกรีดไปตามรอยผ่ายาวของเนินฉ่ำโอ้ว... พระเจ้า... ทำไมหล่อนเปียกชุ่มแบบนี้เนินสาวที่เปียกชุ่มยิ่งปลุกปั่นให้เขาสุดจะควบคุมตัวเอง เขาไล้ไปมาถี่ระรัวขึ้นเรื่อย แม่สาวน้อยจากที่เคยเลื่อนสะโพกหนี ยามนี
last updateDernière mise à jour : 2026-11-17
Read More
Dernier
123
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status