บททั้งหมดของ อสูรร้ายทวงสวาท: บทที่ 1 - บทที่ 10

29

ตอนที่ 1

พิพัฒน์จ้องมองสตรีวัยกลางคนหน้าตาสะสวยที่ก้าวเข้ามาภายในบ้านของตัวเองด้วยความแปลกใจ เขาหันไปมองบิดา ก่อนจะเอ่ยถาม“ใครครับพ่อ”นิพลยิ้มให้กับลูกชาย ก่อนจะพูดขึ้น “คุณนัยนา ภรรยาของพ่อเอง”พิพัฒน์ช็อก อ้าปากค้าง “เมียใหม่ของพ่ออย่างนั้นเหรอครับ”“อืม ใช่แล้วล่ะ” นิพลลุกขึ้นยืน “วันนี้พ่อเลยเชิญคุณนามาเพื่อแนะนำให้แกรู้จัก”พ่อของเขาพูดจบก็เดินตรงเข้าไปหาผู้หญิงคนนั้น และยิ้มให้อย่างเป็นมิตรพิพัฒน์นั่งนิ่ง กำมือแน่น จ้องมองภาพของบิดากับผู้หญิงคนใหม่ที่กำลังจะก้าวเข้ามาแทนมารดาที่ตายไปเมื่อห้าปีก่อนด้วยความไม่พอใจ“ไม่มีใครมาแทนคุณแม่ได้ พ่อจำเอาไว้นะครับ”รอยยิ้มบนใบหน้าของนิพลจางลงไปเมื่อได้ยินคำพูดของบุตรชาย นัยนาเองก็เช่นกันที่หน้าซีดเผือด หล่อนมองสามีด้วยความไม่สบายใจ“นากลับก่อนก็ได้นะคะ คุณพล”“ไม่ต้องกลับไปไหนหรอกครับคุณนา” นิพลบอกภรรยาคนใหม่ ก่อนจะหันไปมองลูกชาย “อย่าสร้างปัญหาให้ฉัน พิพัฒน์”พิพัฒน์มองบิดาอย่างผิดหวัง “ผมไม่เคยคิดเลยนะครับว่าพ่อจะไปคว้าผู้หญิงต่ำๆ แบบนี้เข้ามาในบ้าน และให้มาอยู่ในฐานะแม่เลี้ยงของผม”“คุณนาไม่ใช่ผู้หญิงต่ำๆ และที่สำคัญคุณนาเป็นคนดี”พิพัฒน์มองห
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-13
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 2

“ฉันก็พูดความจริงยังไงล่ะ”แล้วปลายจมูกโด่งก็แตะลงบนแก้มนวล เจ้าของแก้มสะดุ้งตกใจ และรีบสะบัดตัวแรงๆ จนหลุดจากอุ้งมือใหญ่ หล่อนรีบถอยหลังหนี ดวงตากลมโตเบิกกว้างตกใจ“พัฒน์... อย่าทำแบบนี้นะ”แทนที่เขาจะสำนึกได้บ้าง แต่เขายังคงหัวเราะเช่นเดิม หล่อนต่างหากที่อับอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี“ทำไมฉันจะทำไม่ได้ หรือต้องให้ฉันสาธยายว่าระหว่างเรามันคืออะไร”แก้วตาน้ำตารื้น ไม่เข้าใจพิพัฒน์เลยสักนิด นี่เขากำลังคิดอะไรอยู่ ทำไมเขาถึงพูดจาแบบนี้“อย่าพูดถึงเรื่องนั้นอีกเลยพัฒน์”“ทำไมฉันจะพูดถึงไม่ได้ ในเมื่อมันคือความจริง”จากน้ำตาที่เอ่อล้นขอบตา ยามนี้มันไหลรินออกมา จนหลังมือเล็กต้องรีบยกขึ้นป้ายทิ้ง“พัฒน์ต้องการอะไรกันแน่ หรือเพราะว่าพลาดจากนินแล้ว พัฒน์ก็เลยจะมาฆ่าเวลาด้วยการทำร้ายจิตใจแก้วใช่ไหม”หล่อนไม่รู้หรอกว่าพิพัฒน์กำลังคิดอะไรอยู่ เพราะในสายตาของเขาไร้ความรู้สึกเหลือเกิน“แล้วถ้าใช่ล่ะ”กลีบปากอิ่มสั่นระริก หัวใจปวดร้าวทรมาน“แก้วก็จะบอกพัฒน์ว่า... แก้วไม่ต้องการเป็นตัวแทนของใคร ดังนั้น... เลิกยุ่งกับแก้วได้แล้ว!” หล่อนยกมือขึ้นป้ายหยาดน้ำตาอีกครั้ง“ขอตัวนะพัฒน์ แก้วมีเรียน”“เธอคิดว่าฉ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-13
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 3

“ไม่เชื่อหรอก หลบตาแบบนี้ แสดงว่ามีเรื่องกังวลใจใช่ไหม ไหนลองเล่าให้ฟังหน่อยสิ” ลินินคาดคั้น แก้วตาจึงไม่มีทางเลือกจำต้องเล่าออกมา“ก็ไม่มีอะไรมากหรอกนิน แค่... แม่ของแก้วกำลังจะแต่งงานใหม่น่ะ”“จริงเหรอ” ลินินฉีกยิ้มกว้าง“จริงสิ วันนี้แม่จะพาแก้วไปกินข้าวกับผู้ชายคนนั้นน่ะ แต่แก้วไม่อยากไปเลย”“แก้วไม่ชอบผู้ชายคนนั้นเหรอ” ลินินดึงมือเพื่อนรักมากุมเอาไว้“เปล่านะนิน แค่แก้วรู้สึกว่าเขากับครอบครัวของเราแตกต่างกันเกินไปน่ะ”“ยังไงเหรอ”แก้วตาระบายลมหายใจออกมาแผ่วเบา ด้วยความเป็นกังวลเต็มใบหน้า“เขารวยมาก ในขณะที่บ้านของแก้วยากจน”“ไม่เอาน่าแก้ว ความรักมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับฐานะสักหน่อย แต่มันขึ้นอยู่กับหัวใจต่างหาก”แม้หล่อนจะรู้ดีว่าที่ลินินพูดมันคือเรื่องจริง แต่ก็ยังอดเป็นกังวลไม่ได้“แก้วไม่รู้ว่าครอบครัวของเราจะเข้ากับครอบครัวของเขาได้หรือเปล่า แก้วกลัวว่าแม่จะเสียใจ”“อย่าคิดมากสิแก้ว คุณแม่ของแก้วน่าจะตัดสินใจดีแล้วล่ะถึงได้ทำแบบนี้ ดังนั้นแก้วจะต้องเคารพการตัดสินใจของคุณแม่นะ”“อืม” แก้วตาพยักหน้ารับน้อยๆ “แก้วก็ไม่คิดจะขัดขวางอะไรหรอก เพราะแก้วอยากให้แม่มีความสุข”“นินเอาใจช่วยน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-13
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 4

“ขอบใจมากนะนุ” แก้วตายื่นหมวกกันน็อคคืนให้กับอนุวัฒน์“ไม่เป็นไร เรายินดีมาส่งแก้วนะ ให้มาส่งทุกวันเลยก็ได้ ถ้าแก้วยอมนะ”แก้วตายิ้มน้อยๆ“อย่าเลยนุ แก้วเกรงใจน่ะ และอีกอย่างบ้านแก้วก็ไม่ใช่ทางผ่านของนุสักหน่อย”“อย่าคิดมากสิแก้ว นุยินดี”“แก้วรู้ว่านุมีน้ำใจ แต่แก้วไม่อยากเอาเปรียบนุนี่น่า เอาไว้เราเจอกันที่มหา’ลัยนะ นุ”อนุวัฒน์พยักหน้ารับเล็กน้อย “ก็ได้ งั้นพรุ่งนี้เจอกันนะ แก้วตา”“จ้ะ”แก้วตายืนรอจนรถมอเตอร์ไซค์ของอนุวัฒน์วิ่งออกไปพ้นจากรั้วบ้าน จึงหมุนตัวเดินขึ้นบันได มารดานั่งรออยู่ที่ห้องโถงของตัวบ้าน“สวัสดีจ้ะแม่”นัยนามองลูกสาวด้วยสายตาเอ็นดู “เพื่อนมาส่งเหรอแก้ว”“จ้ะ เพื่อนที่มหา’ลัยน่ะแม่”“แล้วทำไมไม่ชวนขึ้นมาดื่มน้ำดื่มท่าก่อนล่ะ แม่จะได้รู้จักด้วย”“เอ่อ... แก้วเห็นว่าแม่จะไปธุระก็เลยไม่ได้ชวนขึ้นมา เอาไว้โอกาสหน้านะแม่”นัยนาที่ตอนนี้แต่งตัวด้วยชุดสวยงามลุกขึ้นจากโซฟาและเดินมาหยุดตรงหน้าของลูกสาว จ้องมองใบหน้าเศร้าสร้อยนั้นอย่างเป็นกังวล“แค่แก้วบอกมาคำเดียวว่าไม่อยากให้แม่คบกับคุณพล แม่ก็จะทำตามความต้องการของแก้วนะ ขอเพียงแค่แก้วบอกมาเท่านั้น”หญิงสาวส่ายหน้าน้อยๆ พ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-13
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 5

“แก้วต้องหัดแต่งหน้าทาปากบ้างรู้ไหม จะได้สวยๆ ไงล่ะ หนุ่มในฝันคนนั้นจะได้หันมามอง”คำว่าหนุ่มในฝันทำให้ใบหน้าของพิพัฒน์ลอยเข้ามาในหัว และมันก็ยิ่งทำให้หล่อนเสียใจ เพราะรู้ดีไม่ว่าจะทำอะไร พิพัฒน์ก็ไม่มีทางมอง“ว่าแต่หนุ่มคนที่แก้วชอบ ชื่ออะไรนะ”“เอ่อ... แก้ว... แก้วเลิกชอบเขาแล้วล่ะแม่”“อ้าว ทำไมล่ะ ทำไมถอดใจง่ายๆ แบบนี้”แม่ของหล่อนแต่งหน้าให้หล่อนไปก็ถามไถ่ไป“คือ... แก้วอยากตั้งใจเรียนน่ะแม่ เลยคิดว่าจะหยุดเรื่องความรักเอาไว้ก่อน”นัยนาระบายยิ้มน้อยๆ ขณะลงลิปสติกสีเดียวกับชุดที่ลูกสาวใส่บนกลีบปากอิ่มของแก้วตา“แก้วอยากทำอะไรแม่ไม่ว่าหรอก เอาที่คิดว่าดี ว่าถูกต้องนะลูก”“ขอบคุณค่ะแม่”“เอาล่ะ เสร็จแล้ว”แก้วตาลืมตาขึ้น ก่อนจะรีบรับกระจกมาจากมือของมารดา เพื่อมาส่องหน้า“ตะลึงไปเลยใช่ไหมล่ะ ลูกสาวแม่แต่งหน้าแล้วสวยราวกับนางฟ้า”นัยนาพูดขึ้นเมื่อเห็นลูกสาวนิ่งงันไปแก้วตาอมยิ้มก่อนจะกล่าวขอบคุณมารดา“ขอบคุณแม่มากนะคะ แก้วแทบไม่เชื่อว่าคนในกระจกคือแก้ว”“ทำไมถึงไม่เชื่อล่ะ ในเมื่อแก้วของแม่ออกจะสวย จริงไหม”หล่อนยิ้มบางๆ ให้มารดา พลางอดคิดน้อยใจในอกไม่ได้ถ้าพิพัฒน์คิดแบบแม่ก็คงจะดีสิ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-13
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 6

พิพัฒน์ที่นั่งดื่มเบียร์อยู่บนห้องนอนเดินออกมาเกาะขอบหน้าต่างเพื่อรับลมเย็นๆ ซึ่งก็ทำให้เขาได้เห็นแขกของบิดาที่กำลังขึ้นรถกลับออกไปกรามแกร่งขบกันแน่น ดวงตาคมกริบเต็มไปด้วยเพลิงโทสะ นิ้วเรียวกำขอบหน้าต่างเอาไว้สุดแรง จ้องเขม็งมองผู้หญิงสองคนที่อยู่ด้านล่างตาไม่กะพริบคนที่กำลังยืนคุยกับบิดาของเขาอยู่คือนัยนาแน่นอน ส่วนอีกคนหนึ่งก็คงหนีไม่พ้นลูกสาวของนัยนา แต่ทำไมนะ ทำไมช่างคุ้นตานักพิพัฒน์พยายามเพ่งมองคนตัวเล็ก แต่ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหนก็มองไม่ชัดเจน จนกระทั่งรถคันงามแล่นออกไปเสียก่อนเขากัดฟันแน่น และตัดสินใจเดินออกไปนอกห้อง เพื่อลงไปหาบิดานิพลที่เดินยิ้มกลับเข้ามาในบ้านชะงักเล็กน้อย เมื่อเห็นลูกชายยืนจังกาอยู่ที่ตีนบันได“มีอะไรกับฉันหรือเปล่า พิพัฒน์”พิพัฒน์ยิ้มหยัน มองบิดาอย่างไม่พอใจ “พ่อก็รู้ว่าผมไม่ชอบอะไร แต่พ่อก็ยังจะทำ”คนเป็นพ่อถอนใจแรงๆ อย่างเบื่อหน่าย “ถ้าแกหมายถึงเรื่องของคุณนาล่ะก็ ฉันทำในสิ่งที่แกต้องการไม่ได้จริงๆ ฉันรักคุณนา”“หึ รัก...?” พิพัฒน์ยิ้มหยัน“ใช่ ฉันรักคุณนา และฉันก็ตั้งใจว่าจะใช้บั้นปลายชีวิตที่เหลืออยู่กับผู้หญิงคนนี้”“แต่ผมไม่ต้องการให้พ่อพาผู้หญิงห
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-13
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 7

หลังจากจบคาบเรียนตอนเช้าแล้ว แก้วตาก็แยกตัวออกมาจากลินินเพื่อไปคืนหนังสือที่ห้องสมุด แต่ยังเดินไปไม่ทันถึง พิพัฒน์ก็โผล่มาขวางหน้าเสียก่อน“พัฒน์!”พิพัฒน์ยิ้มหยัน มองแก้วตาอย่างจงใจหาเรื่อง “ทำไมต้องทำหน้าทำตาตกใจขนาดนั้นด้วย หรือว่าเพราะฉันไม่ใช่ไอ้นุ ถึงได้ตกใจขนาดนี้”คนตัวเล็กถอนใจแผ่วเบา ก่อนจะเดินหนี เพราะไม่อยากพูดกับคนพาล แต่เขาคว้าแขนเอาไว้“ปล่อยนะพัฒน์”“เดี๋ยวนี้จับนิดจับหน่อยทำเป็นร้องให้ปล่อย ทีเมื่อก่อนไม่เห็นจะสะดีดสะดิ้งแบบนี้เลย”แล้วพิพัฒน์ก็ดึงร่างอรชรเข้ามาหา กลิ่นสาปสาวโชยเข้ามาในจมูก และทำให้เลือดหนุ่มในกายเดือดพล่านอย่างสุดจะควบคุม เขาอดแปลกใจตัวเองไม่ได้ที่ตอนนี้ในหัวกลับไม่มีเรื่องราวของลินินอยู่อีกเลย แต่กลับมีแก้วตาฝังแน่นอยู่แทนนี่มันเกิดอะไรขึ้นกับเขากันนะ?“พัฒน์... ปล่อยแก้วนะ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า”“กลัวไอ้นุจะมาเห็นหรือไง”หล่อนมองเขาทั้งน้ำตา น้อยใจสุดๆ “ใช่ ทีนี้ก็ปล่อยแขนแก้วได้แล้วใช่ไหม”พิพัฒน์ยิ้มเยาะ ก่อนจะก้มหน้าต่ำลงมาหา แก้วตาต้องรีบเบี่ยงหน้าหนีด้วยความหวาดหวั่น“ไม่ปล่อย ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอ”“แต่แก้วไม่มีอะไรจะคุยกับพัฒน์ ปล่อยแก้วนะ แ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-13
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 8

ระหว่างทางเดินมายังห้องสมุด พิพัฒน์ถูกนักศึกษาสาวๆ เดินเข้ามาพูดคุยด้วยหลายคน จนหล่อนที่เดินตามอยู่ข้างหลังต้องก้มหน้าเพื่อซ่อนความหึงหวงที่ตัวเองไม่มีสิทธิ์จะรู้สึกเอาไว้อย่างสุดความสามารถผู้หญิงพวกนี้หน้าตาสะสวย และหุ่นดีมาก ในขณะที่หล่อนเหมือนสาวเชยๆ ที่หลุดออกมาจากยุคโบราณกาล แก้วตาเม้มปากเป็นเส้นตรง และจะเดินเลยพิพัฒน์ไป แต่เขาคว้าแขนเอาไว้“ไปพร้อมกัน”สายตาของสาวๆ ทุกคู่จับจ้องมองมาที่หล่อน และมันก็ทำให้หล่อนรู้สึกตกใจไม่น้อย หล่อนรีบบิดแขนออกจากอุ้งมือของพิพัฒน์ แต่เขาไม่ยอมปล่อย“งั้นขอตัวก่อนนะครับสาวๆ เอาไว้เจอกันครับ”“อย่าลืมนัดของเรานะคะ พี่พัฒน์” น้องศึกษาปีหนึ่งหน้าตาสวยจัดเอ่ยขึ้น“แน่นอนครับน้องแนนนี่” พิพัฒน์หันไปยิ้มให้ ก่อนจะเอ่ยลาสาวๆ อีกสองสามคน จึงลากหล่อนเดินออกไปมา“ทำไมจะต้องรีบร้อนด้วย ฉันก็แค่หยุดคุยกับคนรู้จักเท่านั้นเอง” พอเดินออกมาไกลแล้วเขาก็ตำหนิหล่อนทันทีแก้วตาเม้มปากเป็นเส้นตรง พยายามข่มความหึงหวงเอาไว้สุดกำลัง“แก้วก็แค่อยากไปห้องสมุด”“ห้องสมุดไม่หนีไปไหนหรอกน่ะ มันไม่มีขา” พิพัฒน์ยังไม่หยุดโต้แย้งกับหล่อน “แต่น้องๆ พวกนั้นมีขา ถ้าฉันไม่หยุดคุยก
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-13
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 9

“รู้ว่าเตี้ยก็หัดดื่มนมให้มันเยอะๆ สิ จะได้ไม่เดือดร้อนคนอื่นแบบนี้”กำลังจะเอ่ยขอบคุณอยู่แล้วเชียว จำต้องกลืนมันลงคอไปทันที หล่อนขยับตัวออกห่างเขา ก่อนจะรีบเดินหนีออกมาอย่างรวดเร็วพิพัฒน์รีบเดินตาม พร้อมกับถือหนังสือเล่มที่หล่อนอยากอ่านติดมือมาด้วย“ไหนว่าอยากได้หนังสือเล่มนี้ไงล่ะ ฉันหยิบให้แล้ว ทำไมไม่เอาล่ะ”แก้วตาไม่ตอบ จึงถูกคนเผด็จการคว้าแขนและกระชากเข้าไปปะทะแผ่นอก หญิงสาวเบิกตากว้างตัวสั่นเทา และมองไปรอบๆ ตัวอย่างกังวลใจ“ปล่อยนะพัฒน์ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า”“ไม่ จนกว่าจะเลิกทำบึ้งตึงใส่ฉันเสียที”หล่อนกัดปากแน่น ไม่เข้าใจเขาเลยสักนิด “พัฒน์อย่ามาสนใจแก้วเลย”“ถ้าฉันห้ามตัวเองได้ก็ดีน่ะสิ” เขาพูดออกมาเสียงดัง จนหล่อนต้องช้อนตาขึ้นมองด้วยความสงสัย ก่อนที่เขาจะรีบกลบเกลื่อน“ฉันก็แค่... ไม่ชอบให้เธอทำหน้าบูดบึ้งใส่น่ะ”แก้วตายิ้มเศร้าหมอง พลางขยับตัวออกห่าง เมื่อพิพัฒน์ยอมคลายอ้อมแขน“พัฒน์ก็ไม่ต้องมองหน้าแก้วสิ ไปมองหน้าน้องๆ เฟรชชี่ก็ได้ พัฒน์จะได้เจริญหูเจริญตามากกว่ามองหน้าแก้วยังไงล่ะ”“มันแน่อยู่แล้ว”แก้วตารีบหมุนตัวเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะเดิม น้ำตารื้นทั้งสองข้างพิพัฒน์ยืน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-13
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 10

แก้วตาชะงักเท้าเมื่อรถของพิพัฒน์แล่นมาจอดข้างตัวในตอนเย็นยามที่กำลังจะกลับบ้าน หล่อนหมุนตัวจะเดินหนี แต่เขากระโจนลงจากรถและมาขวางหน้าเอาไว้“ขึ้นรถ”“ไม่ แก้วจะกลับเอง”“อย่ามาทำเป็นพูดดี ฉันรู้ว่าเธอนัดกับไอ้นุเอาไว้”เขาคว้าแขนของหล่อนเอาไว้ และบีบแรงๆ ไม่ยอมปล่อย“ถ้าใช่แล้วพัฒน์จะมายุ่งอะไรด้วยล่ะ”หล่อนเห็นเขาทำหน้าตาดุดัน ก่อนจะเค้นเสียงเดือดดาลออกมา“ไอ้นุมันคุยกับอาจารย์อยู่ อีกนานกว่าจะออกมา”“แก้วรอได้”“อย่าเรื่องมากได้ไหม ขึ้นรถ”แล้วคนตัวโตก็ผลักหล่อนเข้าไปในรถทันที จากนั้นก็ชี้หน้าดุดัน“อย่าลงมาเชียวนะ ไม่อย่างนั้นจะทำแบบคืนนั้น”หล่อนตกใจหน้าตาซีดเผือดที่ได้ยินพิพัฒน์พูดถึงเรื่องนั้นที่พยายามจะลืมเขาก้าวขึ้นมานั่งข้างๆ และหันมามองหล่อน “คาดเบลล์สิ หรือว่าอยากถูกตำรวจจับ”หล่อนเม้มปากแน่น เนื้อตัวปั่นป่วนทรมาน แต่ก็ยอมคาดเข็มขัดนิรภัยแต่โดยดี“พัฒน์ต้องการอะไรกันแน่ มายุ่งกับแก้วทำไม”“ก็แค่อยากไปส่งที่บ้าน”เขาพูดเมื่อขับรถออกมาจากมหาวิทยาลัยแล้ว“แต่แก้วกลับเองได้”“ฉันรู้ แต่ฉันจะผ่านทางนั้นพอดี มีอะไรไหม”หล่อนเม้มปากเป็นเส้นตรง และนั่งก้มหน้ามองมือของตัวเองนิ่ง ก้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-17
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status