ฮูหยินที่ไม่มีใครรอเทียนบนโต๊ะใกล้มอดเป็นครั้งที่สองแล้วเวินหนิงซีใช้เข็มเขี่ยไส้เทียนให้ตั้งขึ้น แสงสีเหลืองจึงสว่างพอให้นางมองเห็นรอยเย็บตรงข้อมือเสื้อคลุมตัวหนาได้ชัด นางลูบแนวตะเข็บ ตรวจดูว่าไม่มีปลายด้ายหลุด ก่อนพับเสื้อวางลงบนตัก ลมเหนือเริ่มพัดเข้ามาในเมืองหลวง แม้ยังไม่ถึงฤดูหนาวเต็มตัว แต่ชายแดนย่อมหนาวกว่าที่นี่มาก“ฮูหยิน ให้บ่าวนำเสื้อไปฝากท่านฉินไว้ก่อนดีหรือไม่เจ้าคะ”เสี่ยวถาวยืนอยู่ข้างประตู สายตามองอาหารบนโต๊ะซึ่งเย็นจนไขมันจับเป็นฝ้าบาง ๆ หนิงซีเงยหน้าขึ้น“รออีกหน่อย เขาอาจยังประชุมเรื่องกองทัพอยู่”“แต่ท่านยังไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เย็น”“ข้าไม่ค่อยหิว”นางตอบเช่นนั้นแล้วก้มลงจัดสายรัดเสื้อให้เรียบร้อย เสี่ยวถาวมองนายสาวอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยกอาหารออกไปอุ่นอีกครั้งโดยไม่พูดอะไรพรุ่งนี้ลู่หานเซียวจะนำทัพขึ้นเหนือข่าวคำสั่งเคลื่อนพลมาถึงจวนตั้งแต่สามวันก่อน ทุกเรือนยุ่งกับการจัดสัมภาระ มีเพียงเรือนของนางที่เงียบกว่าปกติ หนิงซีไม่รู้ว่าเขาต้องการนำสิ่งใดไปบ้าง จึงทำได้เพียงเตรียมเสื้อคลุมกับถุงยาหอมกันความอับชื้นสองใบนางเคยถามคนสนิทของเขาว่ายังขาดอะไรหรือไม่ แต่คำตอบที
Last Updated : 2026-11-13 Read more