PSYCHOTHERAPIST (TAGALOG)

PSYCHOTHERAPIST (TAGALOG)

By:  writeinsilencee  Ongoing
Language: Filipino
goodnovel16goodnovel
0.0
Not enough ratings
26Chapters
9.3Kviews
Read
Add to library
Report
Overview
Catalog
Leave your review on App

PSYCHOTHERAPIST© ALL RIGHTS RESERVEDThis is a work of fiction. All of the characters, organizations, and events portrayed in this novel are either product of the author's imagination or used fictitiously.Rated SPG - 18+Matured Content  Not Suitable For Young Audiences.SYPNOSISSi Monica Esquibel. Ang simpleng mag-aaral na may dinadalang mabigat na problema. Ang problema sa pamilya't kaibigan ang mag tutulak sa kanya upang pag-tangkaan ang kanyang sariling buhay.Pamilya't kaibigan na magiging sanhi ng depression na kayang ka-haharapin, at dagdagan pa ng isang problemang di pwede kaninoman; Kahit sa kanyangPSYCHOTHERAPIST.

View More

Latest chapter

Interesting books of the same period

Comments
No Comments
26 chapters
Chapter 1
"You never look good trying to make someone else look back." -AnonymousChapter 1Read more
Chapter 2
Pumasok ako sa room, katulad ng normal na classroom ay may nagtutumpukan na magkakaibigan. Napangiti ako ng kompleto na sila, medyo late na rin pala ako buti nalang wala pa si sir."Anong ganap?" bungad ko sa kanila pero walang ni isang pumansin, inirapan lang ako ni Rose at umalis sa tabi ko.Oo nga pala, wala rin pala akong kaibigan.Natatawa kong isip, kasama ko lang sila pero ramdam ko na hindi ako belong.Kinaibigan lang naman nila ako dahil ako ang nangunguna sa klase, alam ko rin na naiinis sila sa'kin sa tuwing hindi ako nakakasama sa pagkain nila sa labas.Naupo nalang ako sa pwesto ko, mas mabuti nalang manahimik ako dito. Wala rin naman gusto kumausap sa'kin.Napahawak nalang ako sa balikat ko kung saan ang hinawakan kanina ni Papa. Hindi pa nga magaling ang hiwa ko sa hita dahil sa ginawa niyang pagbato sa
Read more
Chapter 3
Chapter 3Makapal na kilay, sa ibabaw ng singkit kong mga mata. Maganda ang pagiging bagsak ng buhok ko na mas nagpapakita ng maliit kong mukha. Humarap ako sa malaking salamin ng kwarto ko.Medyo namamayat na ako sa palaging maraming iniisip, nahihirapan na rin ako matulog sa gabi dahil sa nararamdaman ko sa dibdib ko.Lungkot na hindi ko maintindihan, lungkot na nararamdan ko ngayon.Siguro dahil na disappoint sa’kin si mama o baka dahil sa ginagawa ng tinuturing kong kaibigan?Kinuha ko ang bag ko bago bumaba, tahimik at hindi ako nagising dahil sa sigawan ngayong araw. Wala silang dalawa ngayon, ang alam ko ay lumayas si papa dala ang mga iilan niyang gamit.Napabuntong hininga nalang ako. Ganon ba kahirap ang magstay sa’min ni mama?Kung sabagay, wala akong magagawa. Kahit nga
Read more
Chapter 4
Imbis na tanungin nila ako kung ayos lang ba ako, o anong problema ko mas pinili pa nilang siraan ako sa marami. Ang sakit ng dibdib ko, pakiramdam ko ay hindi pa sapat ang ilang taon namin na pagkakaibigan.Ayos lang naman sana kung harapan nilang sabihin ang problema nila sa’kin, kung anong problema sa ugali o ginagawa ko pero bat humantong pa sa ganito?Pinunasan ko ang luha ko sa pisngi. Ang dami ko ng iniisip na problema, dinagdagan pa nila. Mas lalong bumigat ang pakiramdam ko, imbis na sila ang malalapitan ko sila pa ang mas nagpatumba sa’kin lalo.“Kaya mo ‘to, Monica. Pekeng kaibigan sila hindi sila kawalan, tandaan mo!” bulong ko at patuloy na pinupunasan ang mga luha ko na patuloy lang sa pagbagsak.Hindi mo sila kailangang iyakan Monica. Hindi sila karapat dapat sa luha mong ‘yan.Pinilit kong p
Read more
Chapter 5
"Maybe death hurt less than life." -anonymousChapter 5          Nakayuko akong pumasok sa room, hawak ang kabilang kamay ko na may kaunting hiwa na ginawa ko kagabi.Ang sarap sa pakiramdam na saktan ang sarili, habang emosyanal ka rin na nasasaktan dahil sa iba.Hindi mo maramdaman ang tunay na sakit sa ginagawa mo sa katawan, dahil mas nanaig pa rin ang sakit sa dibdib mo.Gusto kong iiyak lahat, lahat ng sakit na nararamdaman ko pero walang lumalabas sa mga mata ko. Naiipon lahat sa dibdib ko, kinikimkim ko ang lahat ng galit, sakit at puot sa buhay ko.Dagdagan pa ngayon na wala akong kaibigan na pwedeng lapitan, wala akong mapagkatiwalaan sa lahat ng  problema ko.Pakiramdam
Read more
Chapter 6
 Karamihan sa mga kaklase namin ay nasa paligid niya at ang nasa side ko lang ay mga may alam ng tunay na nangyari.“Kung wala kang pinapakalat, bakit umabot tayo sa ganito?” pinapanatili kong kalmado ang sarili ko.Dahil ang pag-iiskandalo, ugali lang ng mga taong walang pinag-aralan.Kayang baliktarin ng iskandalo ang lahat ng tunay na nangyari, pero hindi nila kayang baliktarin ang konsensya sa ginawa nila.Kung may konsensya pa sila.“DAHIL SAYO! KUNG HINDI MO AKO SINISIRAAN, HINDI TAYO AABOT SA GANITO!” pagwawala niya.Natawa ako sa sinabi niya, ngayon ako naman ang may kasalanan sa ginawa niyang gulo.Nakakatawa, malakas manira, malakas pang mangbaliktad. Pro na pro!“Ikaw nag-umpisa nito. Wala akong gi
Read more
Chapter 7
           "Can you see the suicidal in my eyes?" –anonymous.Chapter 7Unti-unti kong binuksan ang mga mata ko. Isang puting kwarto ang agad na sumalubong sa'kin, habang may isang ulo na nakayuko ang sa gilid ko.Bakit hindi pa ako patay?                Tinignan ko ang kamay ko, kung saan may mga nakakabit na kung ano at may benda kung saan ang mga ginawa kong mga sugat."M-ma" halos mapiyok kong sabi. Sobrang sakit ng lalamunan ko, kung magsasalita pa ako ng isang beses ay pakiramdam kong tuluyan nang mapupunit."Gising k
Read more
Chapter 8
"Pumunta ako sa inyo ng araw na 'yon, tinawagan ako ng mama mo para ihabilin ka sa'kin. Ng araw na rin 'yon tinatanong niya sakin kung paano sasabihin sa'yo na aalis siya ng bansa. Pero pagpasok niya sa kwarto mo, nakita ka nalang namin na walang malay." Kwento ni tita bago hinawakan ang sugat ko."Wala akong anak, pero ramdam ko ang mama mo ng araw na 'yon. Wala siyang tigil sa pag-iyak, hawak niya lang ang kamay mo hanggang makarating tayo sa hospital. Hindi siya mapakali, sinisi niya ang sarili niya dahil sa nangyari sa'yo, kahit anong alo ko sa kanya wala akong magawa kaya hinayaan ko nalang siya." pagpapaliwanag niya."Tita, bakit aalis si mama?" maayos naman ang trabaho niya.Kasya ang kita niya para sa'min sa bahay. Kahit hindi sunod ang lahat ng luho ko ay naibibigay niya ng paunti-unti, kaya bat pa siya aalis?"Hindi ba sinabi ng mama mo sa'yo kanina?" umili
Read more
Chapter 9
"A problem will get heavier when the only person carrying it is you."Chapter 9"Tita, hindi po ba pupunta si mama?" dismayadong tanong ko."Busy ang mama mo ngayon, monica. Hindi siya nagsabi kung kalian siya babalik, pero sigurado naman ako na bibisitahin ka rin niya." Napabuntong hininga nalang ako sa sinabi ni tita.Pangalawang araw ko na dito sa hospital. Sa dalawang araw na rin na 'yon ay hindi ko pa nakikita si mama, pagtapos niyang umiyak sa harap ko ay iyon na ang huling pagkikita namin.Alam kong busy si mama. Palagi naman siyang busy pero ngayon, kailangan ko siya.Muli akong bumuntong hininga, bago nahiga. Kahit paano ay kumakalma ang sarili ko habang nandito ako, pero sa tuwing naalala ko ang mga pinagdaan ko ng nakaraan ay halos di ko na kayanin ang sakit ng dibdib ko.Ang bigat,
Read more
Chapter 10
"Depression is a mood disorder that causes a persistent feeling of sadness and loss of interest. Also called a major depressive disorder or clinical depression, it affects how you feel, think, and behave and can lead to a variety of emotional ang physical problems. Nang tinanong kita mrs, ang sabi niyo ay sinaktan siya ng ama niya bago siya pumasok sa school,"What? Sinaktan ni Kuya Harold si Monica bago pumasok? Kaya ba ang dami niyang pasa ng makita ko siyang walang malay?Tumingin ako kay ate, marahan lang siya tumango at pilit na pinipigilan ang luha niya."At pag-uwi niya ay may binigay s'ya sa inyong grade at nagkaroon kayo ng ilangan. Base on that situation, kahit saan tignan ay siguradong pressured ang anak niyo when it becomes to study, sa bahay niyo naman ay may problema din that gives her a trauma. May sinasabi po ba siya sa inyo about her life? Sa nangyayari sa buhay niya sa pang
Read more
DMCA.com Protection Status