Anong Mga Hugot Lines Para Kay Crush Ang May Mas Malalim Na Kahulugan?

Bago pa man ako umibig, ang pakikipaglaban sa mga damdaming ito ay tila isang epic na laban sa 'Attack on Titan'. Sabi ko sa sarili ko, bakit ba ako nagpapakatatag sa isang damdaming punung-puno ng kawalang-katiyakan? Bakit hindi ko ipahayag ang nararamdaman ko para sa kanya? Tumaga sa isip ko na ‘Minsan, kailangan mong iwan ang zona mo, sapagkat sa totoo lang, ang tunay na pag-ibig ay isang matinding pagsusumikap na hindi basta-basta sumasabay.’ Naturally, palagi nating iniisip na baka hindi niya ako ma-appreciate, ngunit baka sa kanyang mga mata, ang isang simpleng ngiti ko ay parang isang paborito niyang anime character na nagbibigay liwanag sa madilim na mundo. Sa huli, isipin mo: ‘Tulad ng hero sa isang shonen, hindi mo malalaman ang tunay na lakas mo hangga't hindi mo pinipili ang laban.’

Sa tuwing magkikita kami sa opisina, parating may mga pagkakataong nagkakatawanan kami, at sa mga simpleng interaksiyon na iyon, dumarating ang mga salitang 'You’re my solace in this crazy world.' Iyon na ang sinasabi ko sa kanya sa mga silong ng aking isip. Sabi nga sa isang romantikong anime, ‘Sa bawat pagtingin ko sa iyo, parang ako’y nananabik sa susunod na episode.’ Aaminin kong nilalabanan ko ang takot na putulin ang mga sandaling iyon.

Secret crush lang naman, pero hindi ko maiwasang isipin ang isang hugot na tila isang quote mula sa 'Your Lie in April': ‘Minsan, ang mga hayop na may mas mabigat na puso ang siyang may pinakamabigat na salitang dapat ipahayag.’ Ang mga ganitong uri ng linya ay nagpaparating na sa likod ng mga ngiti at tawanan, may mga sal0bing hindi madali ipakita, pero sa kanya, parang nais kong buksan ang sarili ko. Sobrang nakaka-inspire na kahit sa mga simpleng pagkakataon, may mabuting benepisyo ang pagpapahayag ng tunay na damdamin.

Isang hugot na lagi kong naiisip para sa kanya ay ‘Para bang ikaw ang liwanag sa aking madilim na mundo, kaya bang talikuran ang takot na masaktan para sa isang pag-ibig na posible?’ Alam kong parang naiiba ang tono ng pagkakaibigan sa pag-ibig, ngunit sa bawat pag-akyat sa hagdang-dapat, nandoon ako, handang humarap. Ang huli, palaging nag-aalala akong baka ang tinig ko ay hindi marinig, ngunit sa bawat pagkakataon, sabi ng puso ko, ‘Minsan, ang pinakamagandang bagay ay nagmumula sa mga simpleng salita’—nagiging dahilan upang ipahayag ang tunay na nararamdaman.

Dahil sa mga pagkakataong ito, umaabot ako sa pag-unawa na ang mga hugot lines para sa kanya ay hindi lang simpleng pahayag; sila rin ay mga hakbang patungo sa totoong koneksyon. Tulad ng sa mga kwento ng mga titans, kailangan din nating ipaglaban ang mga damdaming ito kahit nasa gitna tayo ng laban.

Dahil sa mga palaging iniisip na ito, naiisip ko talaga na mas madaling magpursigi sa reality kapag ang puso mo ay punung-puno ng pag-asa at pagnanasa, kahit alam mong magkaiba kayo, dahil sa isang kahulugan, tayo rin ay maaaring maging mga bayani ng ating sariling kwento.

Kakaiba ang pakiramdam kapag tinitingnan ko ang mga moment na kasama siya. ‘Kapag kasama kita, ang bawat araw ay tila isang bagong episode na puno ng sorpresa.’ Iyon ang tila nararamdaman ko, kasabay ng ideya na maaaring may mas malalim na koneksyon kaya't naiisip ko ang mga salitang, ‘Tila may mga kamag-anak na latag ng mga bituin sa ating daan.’ Parang ganito ang iniisip ko lagi, at kahit anong mangyari, lagi kang magiging inspirasyon sa akin.

Sa bawat sulyap ko sa kanya, may isang tila nararamdaman akong slogan: ‘Tika, parang ikaw ang pinakapaborito sa lahat ng anime series!’ Nakatatawang isipin na kahit ang mga simple at pabiro ay nagdadala ng mga malalim na damdamin sa aking puso. Pakiramdam ko, minsan mayroon siyang kapangyarihan na mahikahit akong maging tapang at ipahayag ang nararamdaman ko, at dahil dito, hindi ko maiwasang mag-isip ng: ‘Sa likod ng mga ngiti, maaari kang maging araw na nagniningning sa madilim na paligid.’ Gusto ko sanang iparating na parang ako ang kanyang tagahanga, palaging suportado, kahit na onti o walang kapalit. May mga pagkakataon na animo’y laging nangingibabaw ang mga damdamin—hindi lang ito simple sa kanyang mundo!

Huwag mong kalimutang ipakita na nasa tabi mo lang ako. Parang ninanais ko lang na sabihing, ‘Anuman ang mangyari, andito lang ako, handang makinig at umintindi.’ Sa mga simpleng salita na ito, para bang nagiging mas malalim ang aming pagsasama, at umaasa akong balang araw, magiging okay lang na itataas ko ang aking boses ng mas mataas para marinig niya.

‘Kapag ikaw ang kasama, parang ang mundo ay isang magandang ‘slice of life’ anime’—sinasalamin nito ang damdaming hindi agad naipapahayag, pero kita mo sa mga simpleng tanong at sulyap. Kahit hindi ito nakalangkang at tunay na paghahayag, nauunawaan ko ang halaga ng mga ito.

‘Tulad ng pagkakatapat ng mga estrella sa gabi, kahit hindi mo ako makita, nasa tabi mo lang ako, hindi mamamalayan, ngunit patuloy na nagniningning.’ Ito ang hugot na tila may mga misteryo sa likod ng aking pag-ibig sa kanya, para bang inaasahan kong sa isang araw, magkakaroon tayo ng tamang pagkakataon. Iba rin ang pakiramdam kapag nakikita kong masaya siya sa mga maliliit na bagay, kaya palaging kumpiyansa na handa kong ipahayag na sa paraan ng mga simpleng usapan, dahan-dahan kong binubuo ang tiwala sa sarili.

Alam mo, naaabot na ng mga salitang ito ang mga sulok ng puso ko na naglalaman ng pag-asa na ang aming koneksyon ay magtatagal sa kabila ng mga hadlang. Ang mga hugot na mayroon ako ay hindi simpleng salita kundi mga mensahe ng pangarap na sana’y abutin ang idil na pag-ibig.