Anong Mga Interview Ng May-Akda Ang Tumatalakay Sa Muling Pagbigyan?

Habang naglalakbay ako sa mundo ng literatura, isang aklat na tunay na humawak sa akin ay ang 'The Night Circus' ni Erin Morgenstern. Ang kwento ay tila nagsimula sa isang simpleng premise—isang kahanga-hangang sirko na lumilipad sa gabi—ngunit sa paglipas ng mga pahina, natuklasan ko ang labirint ng mga karakter na ang mga kapalaran ay nakatali sa isang mapanganib na kompetisyon. Ang muling pagbibigay ng kwento ay hindi lamang nakatuon sa pisikal na labanan kundi sa emosyonal at simbolikong pagsubok na dinaranas ng mga tauhan. Ang bawat pahina ay tila isang alon ng magic at misteryo na nagpaparamdam sa akin na partisipante sa isang masalimuot na tapestry ng mga buhay na nagwawakas at nag-uumpisa. Sa tuwing binabalikan ko ito, tila bumabalik ako sa napakalalim na mundong iyon, puno ng mga pag-asa, pangarap, at sakripisyo. Isang magandang halimbawa ng muling pagbigyan sa kwento ay ang 'Cloud Atlas' ni David Mitchell. Ang aklat na ito ay may iba't ibang kwento na nakatali sa isa’t isa sa mga makabagbag-damdaming paraan. Habang binabasa ko ito, parang naglalakbay ako sa mga iba't ibang panahon at lugar, kung saan ang bawat kwento ay nagdadala ng bagong liwanag at pagbubukas sa susunod. Napakaganda ng estruktura nito—ang bawat kwento ay nagbibigay ng muling pag-iisip at nabibigyang-diin ang mga koneksyon ng tao sa isa’t isa, kahit na sa mga tila di magkakaugnay na sitwasyon. Ang pagbabahagi ng mga tema tulad ng pag-ibig, kataksilan, at pag-asa sa iba't ibang anyo ay talagang nagbigay inspirasyon sa akin na pag-isipan ang mga implikasyon ng ating mga desisyon. Minsan, ang mga sikat na kwento ay may mga terus na hindi mo agad nakikita. 'Harry Potter' series ni J.K. Rowling, halimbawa, ay tila isang simpleng kwento ng isang batang wizard, ngunit pagmasdan mo itong mabuti, puno ito ng mga tema ng muling pagbigyan sa kwento at pagbabalik sa mga susi mong naranasan. Halimbawa, ang pagkakaroon ni Harry ng pagkakataong baguhin ang nakaraan sa 'Harry Potter and the Cursed Child' ay nagpaparamdam sa mga tagahanga na tayo ay may kapangyarihan sa ating mga kwento. Ang bawat akto ng muling pagbigyan ay nagpapakita ng ating pagnanais na lumikha ng mas magandang hinaharap sa kabila ng ating mga nakaraan, na siya namang nagbibigay inspirasyon sa marami sa atin na lumaban para sa ating mga pangarap. Isang hindi masyadong kilalang aklat na talaga namang nakahihigit sa iba ay ang 'The Bone Season' ni Samantha Shannon. Sa aklat na ito, ang ideya ng muling pagbigyan ay hindi lamang tungkol sa pakikibaka para sa kalayaan kundi sa pagharap at pag-reclaim ng ating mga kakayahan at pagkatao sa ilalim ng isang mapanupil na rehimen. Ang bawat pangyayari at biglaang bumingon ay nagtutulak sa mga tauhan na harapin ang kanilang mga nakaraang desisyon habang patuloy silang lumalaban para sa kanilang mga paniniwala. Bilang isang mambabasa, naligaya akong mapabilang sa kanilang paglalakbay at muling pag-unawa—na sa kabila ng mga dahas ng buhay, mayroong pag-asa na muling ibalik ang ating mga kwento.

Isang gabi, habang nagbabasa ako ng mga artikulo online, napansin ko ang isang tawag para sa mga panayam tungkol sa sikat ng araw sa iba't ibang mga artist at may-akda. Lalo akong naengganyo nang makita kong may mga personalidad na talagang pumapansin sa malalim na epekto ng sikat ng araw sa kanilang mga likha. Gaya ni Haruki Murakami, na tinatalakay ang tatlong salamin—ang pagkakita, araw, at ang mga anino—masasabi kong nakuha niya ang mga nuances ng araw sa kanyang mga libro. Napakaganda ng paglarawan niya sa sikat ng araw bilang isang simbolo ng pagbabago, pag-asa, at kakaibang inspirasyon. Sino ba ang hindi matutukso sa kanyang estilo ng pagsasalaysay na tila nagdadala sa atin sa ilalim ng araw? Ang mga panayam niya at ang mga detalye tungkol sa simbolismo ng sikat ng araw sa kanyang mga akdang tulad ng 'Kafka on the Shore' ay nakabuhay ng sigla sa akin. Hindi ko rin maikakaila ang pansin kay N.K. Jemisin, ang may-akda ng 'The Fifth Season'. Sa kanyang mga panayam, madalas niyang binabanggit ang liwanag ng araw at kung paano ito nagbibigay liwanag sa mundo na kanyang nilikha. Isang bagay ang dapat bigyang-diin: hindi lamang basta simbolo ang sikat ng araw para sa kanya; ito ay nagbibigay ng kilikili sa napakalalim na temang lumulutang sa kanyang kwento. Ang koneksyon ng sikat ng araw sa temang pagkakaroon ng kapayapaan at pagbabalik ng Qo, ay talagang nakakaengganyo. Ang mga diskusyon na ito ay nagbigay ng bagong pananaw sa akin sa mga kwentong napakahalaga. Isa pa sa mga tumatak sa akin ay si Isabel Allende. Ang kanyang mga panayam naman ay nabanggit ang sikat ng araw bilang representasyon ng pahinga at pagmumuni-muni. Sa 'The House of the Spirits', ang mga momentong ginugol na nakaupo sa ilalim ng araw ay madalas na nagdadala ng katotohanan at alaala. Para sa kanya, ang araw ay hindi lamang isang pangkaraniwang bagay; ito ay may kakayahang magdala ng emosyon at mga alaala, na tila nagiging isang karakter sa kwento. Sa mga tanong tungkol sa kanyang inspirasyon, tinalakay niya talaga ang mga alaala ng kanyang kabataan sa ilalim ng araw. Ang pagbibigay-diin na ito sa pisikal na mundo at sa mga tao sa paligid ay talagang nagbibigay liwanag sa kanyang kakayahang lumikha ng mga makulay na imahe. Sa mga ito, talagang natutunan ko ang halaga ng pagkakaroon ng iba't ibang pananaw sa sikat ng araw, at kung paano ito maiuugnay sa virtual, kasiya-siyang mundo ng literatura. Sinasalamin nito ang kagandahan na kahit sa ilalim ng araw, naiiba at kaakit-akit ang kwento ng bawat may-akda. Ang mga panayam na ito ay tila nagbibigay ng ibang liwanag sa mga salita na kanilang isinulat, na nag-uudyok sa lahat na magmuni-muni sa kung paano ang sikat ng araw ay maaaring maging simbolo sa kanilang sariling buhay.

Tila ang mga panayam ng mga may-akda ay puno ng kabatiran at kwento mula sa kanilang mga buhay na bumabalot sa mga tema ng pag-ibig, pagkakaibigan, at pakikibaka. Isang magandang halimbawa ay ang panayam kay Haruki Murakami, kung saan pinagusapan niya ang kahalagahan ng paglalakbay, hindi lamang sa pisikal na anyo kundi pati sa loob. Ang kanyang mga obra gaya ng 'Norwegian Wood' ay puno ng sakit ng puso at pagkalumbay, masasalamin ang mga pinagdaanan niya noong kabataan. Isa siyang manunulat na nahuhumaling sa katahimikan at paglalaro ng musika, na madalas na nagiging bahagi ng kanyang mga karakter. Mas lalo itong lumalalim sa panayam, na tila nag-aanyaya sa mga mambabasa na magmuni-muni sa mga sariling karanasan habang binabago ang takbo ng buhay. Ang ibang mga may-akda tulad ni Chimamanda Ngozi Adichie ay hindi nakakaligtaan ang mga paksang pampulitika at panlipunan. Sa kanyang mga panayam, naibabahagi niya ang kanyang pagsasanib ng kultura at karanasan, mula sa kanyang pagkabata sa Nigeria hanggang sa kanyang mga pakikibaka sa parehong pag-unawa at pagkakaiba. Napakaganda ng paraan ng kanyang pagsusulat sa 'Half of a Yellow Sun' na nagpapakita ng pagsasakripisyo at community spirit sa harap ng digmaan. Ang kanyang mga sinasabi ay umuusbong mula sa kanyang sariling hindi kapani-paniwalang karanasan habang ang kanyang mga kwento ay nagbibigay-diin sa pakikialam ng bawat isa sa mga pagkakataon. Bukod diyan, ang panayam ni Roxane Gay ay nawa'y magbigay-diin sa sariling pagkatalo at ang paglalakbay palayo mula sa pagka-api patungo sa pagpapalaya. Sa kanyang mga tula at sanaysay, tinatalakay niya ang realidad ng katawan, lahi, at kasarian, isang ugong ng tunay na tinig gaya ng sa kanyang akdang 'Hunger'. Ang mga temang ito ay nagbubukas ng mga pintuan para sa mas malawak na pag-unawa sa ating lahat, na tayong lahat ay nagdadala ng sariling kwento at karanasan, at sa kanila ay tila nabubuo ang maliwanag na talakayan. Sa kabuuan, ang mga panayam na ito ay higit pa sa simpleng pakikipanayam; ito ay mga paglalakbay na nagpapahintulot sa atin na sumisid sa kakaibang mundo ng mga may-akda, ang kanilang mga pananaw sa buhay, at ang mga temang tinalakay nila na nakayakap sa ating lahat. Ang mga kwentong ito ay hindi lamang nakakaaliw kundi nag-aanyaya rin sa pagkakataong tayo’y magmuni-muni at alamin kung anu-ano ang talagang mahalaga sa ating mga puso.

Kapag pinag-uusapan ang muling pagbigyan sa mga nobela, isang napaka-interesanteng tema ito na talagang bumubulong sa ating mga damdamin at naisin. Ang tema ng pagtanggap at pagbawi ng mga pagkakamali ay isang pangunahing elemento. Sa mga kwento, madalas tayong nakikita ang mga tauhan na nahaharap sa kanilang mga nakaraang desisyon. Halimbawa, sa ‘Norwegian Wood’ ni Haruki Murakami, ang pangkaranasang pag-ibig at paglimos sa mga alaala ay nagiging dahilan para tayong mangarap at paglisan mula sa ating mga nakaraan. Sa kabila ng dami ng sakit, ang pag-unawa at pag-amin sa mga naganap ay isang hakbang patungo sa tunay na paggalang sa ating sarili at sa ating mga kapwa. Isang pangunahing tema rin ng muling pagbigyan ay ang posibilidad ng pagbabago o pag-unlad. Madalas, ang mga tauhan ay nagbibigay sa sarili nila ng pagkakataon na muling ayusin ang kanilang mga buhay. Sa akdang ‘The Fault in Our Stars’ nina John Green, ang muling pagbigyan ay nagiging simbolo ng pag-asa sa kabila ng masakit na katotohanan. Pinapakita nito na kahit gaano man kalalim ang sakit, ang pakikipaglaban at pagbuo muli ay laging posible. Ang pag-ibig, ang pag-unawa, at ang pagkakaisa ay nagiging daan upang ang mga tauhan ay making muling bumangon at magpatuloy sa buhay. Sa kabilang dako, ang mga tema rin ng pagbabanta at pagsisisi ay tumutok sa mga elemento ng muling pagbigyan. Madalas natin itong makikita sa mga nobela na may tema ng paghingi ng tawad. Sa ‘The Kite Runner’ ni Khaled Hosseini, ang pagsisisi at ang pakikipaglaban upang makuha ang dati nang nawala ay isang magandang halimbawa ng kung paano ang muling pagbigyan ay hindi lamang para sa mga tao sa paligid kundi para din sa sarili. Ipinapakita nito na ang proseso ng paghingi ng tawad, kahit gaano pa ito kahirap, ay isang magandang hakbang patungo sa kaalaman at pagpapabuti. Sa kabuuan, ang mga tema ng muling pagbigyan sa mga nobela ay nagbibigay-diin sa ating mga sinasagupang karanasan, mula sa pagtanggap ng mga kamalian hanggang sa pagbibigay ng pagkakataon sa ating sarili at iba. Ang mga kwentong ito ay nagpapaalala sa atin na sa kabila ng mga pagikiat at dalangin ng mga sugat ng nakaraan, laging nandiyan ang mga oportunidad na muling bumangon at lumaban para sa mas maganda at mas makulay na hinaharap.

Alam mo, may mga interview talaga ng mga may-akda na talagang tumatagos — hindi lang promo talk lang. Para sa mga malalim na pag-uusap tungkol sa proseso ng pagsulat, paborito ko ang mga piece sa 'The Paris Review' — kilala sila sa mahahabang Q&A kung saan hinihila nila ang mga tanong sa mismong sining ng pagsusulat. Nabasa ko doon ang mga pag-uusap na nagpapakita kung paano nag-iisip ang mga may-akda, anong ritwal nila bago sumulat, at kung paano nila hinaharap ang iba’t ibang bloke sa paglikha. Bilang fan ng manga at anime, madalas din akong bumalik sa mga SBS at interview extras ng mga mangaka. Halimbawa, ang mga tanong at sagot ni Eiichiro Oda sa mga volume extras ng 'One Piece' ay simple pero punong-puno ng personalidad — doon mo nakikita ang tunay niyang humor at approach sa storytelling. Sa mga nobela naman, may mga translated interview kung saan mas personal ang tono, at mas na-appreciate ko ang mga nuance kapag binabasa mo ang buong konteksto. Sa pangkalahatan, kapag naghahanap ako ng de-kalidad na interview, inuuna ko yung naglalantad ng proseso at kritikal na pag-iisip kaysa sa promotional soundbites — doon talaga lumalabas ang ginto. Talagang nakakatuwang magbasa kapag ramdam mo na nagkwento ang may-akda nang bukas at hindi nagmamadali.

Sa mundo ng mga aklat at kwento, parang may mga bagong bituin na lumilitaw sa langit tuwing may bagong panayam na nailabas. Kamakailan lang, may mga panayam na talagang pumukaw sa aking atensyon! Halimbawa, ang mga interview kay Marjorie Liu at Gene Luen Yang ay puno ng mga nakaka-inspire na pananaw. Sa aking tingin, ang kanilang pagtalakay sa mga tema ng pagkakakilanlan at ang mga pagsubok bilang mga manunulat ay nakakaengganyo at nagbibigay ng sariwang perspektibo. Ang mga kwento nila ay hindi lamang simpleng palabas, kundi nagsisilbing tulay sa komunidad at kultura. Tila ba inaalivio nila ang mga suliranin ng lipunan sa kanilang mga akda, at sa panayam, mas napalalim pa ang aking pang-unawa sa kanilang mga sining. Talagang nakakatuwang magbasa ng ganitong nilalaman, na nakapag-uugnay sa akin at sa iba pang tagamasid sa likod ng kwento. Isang bagay na kahanga-hanga sa mga panayam na ito ay ang kanilang openness ukol sa mga struggles na dinaranas ng isang manunulat, tulad ng writer's block o ang pressure na lumikha. Naging inspirasyon ito sa akin na hindi nag-iisa sa aking mga pagsubok, lalo na kapag sa kabila ng mga nangyayari, patuloy silang lumalaban sa kanilang sining. Kung hindi mo pa nababasa ang mga ito, baka sakaling interesado kang sumubok! Ang kanilang mga kwento at pananaw ay tila baga nagbibigay ng liwanag sa madilim na sulok ng imahinasyon natin. Maraming ibang may-akda na nakakuha ng atensyon kamakailan, at palaging may mga bagong panayam na lumalabas. Ang mga ito ay tila nagsisilbing mga bintana na nagbibigay-daan sa atin upang ma-access ang kanilang mundo at mga ideya. Hindi ba’t nakakatuwang isipin na may mga tao sa likod ng mga paborito nating kwento na handang ibahagi ang kanilang kwento sa atin? Ang mga panayam na ito, sa totoo lang, ay parang isang pahina mula sa kanilang aklat—nagiging bahagi ng kanilang mas malaking kwento na hindi natin alam hanggang sa makita natin silang ganito katahimik na nag-uusap! Kaya't, kung ikaw ay isang masugid na tagahanga, inirerekumenda kong tingnan ang mga panayam na ito, kasama na ang pananaw ng mga may-akda sa kanilang mga gawa. Sa huli, hindi lang sila nagiging inspirasyon kundi nagiging gabay din para sa mga nagnanais pumasok sa mundo ng pagsusulat o kahit na sa ibang uri ng sining!

Kung sasabihin ko na ang mga interview ng may-akda ay madalas na naglalaman ng mga pahayag tungkol sa simpleng buhay, tiyak na hindi ito magiging sapat na representasyon ng kanilang mga saloobin. Isang magandang halimbawa na maari nating pagtuunan ng pansin ay si Haruki Murakami. Sa kanyang mga panayam, madalas niyang pinapahayag ang kahalagahan ng routine at ang simpleng buhay na kanyang pinili. Para kay Murakami, ang kanyang pang-araw-araw na gawain—mula sa pagtakbo sa umaga hanggang sa pagsusulat sa kanyang piniling oras—ay nagbibigay ng balanse at kasiyahan sa kanyang buhay. Magandang makita na kahit ang isang Nobel laureate ay bumabalik sa mga batayang prinsipyong ito. Nakatutuwang pag-isipan kung paano ang mga simpleng bagay ay nagsisilbing salamin ng kanilang pagiging malikhain at malalim na pag-iisip. Pagdating kay Elizabeth Gilbert, ang may-akda ng ‘Eat, Pray, Love’, isinalarawan niya sa mga interview ang kanyang paglalakbay tungo sa simpleng buhay at pagyakap sa mga dining experiences sa Italy. Nagsimula siyang isama ang mga maliliit na bagay sa kanyang pang-araw-araw—tulad ng pagkain ng pasta o pagkakaroon ng masayang usapan. Para sa kanya, ang pagbibigay halaga sa mga simpleng karanasan ay naging tulay sa pagtuklas ng sariling kaligayahan. Nagtuturo ito ng mahalagang aral sa atin na sa likod ng mga malalaking pangarap, may mga simpleng bagay na nangangailangan ng ating atensyon at pagmamahal. Ang lahat ng ito ay nagpapakita na ang mga simpleng bagay ay may malaking epekto sa ating pagsasakatuparan ng mas malalim na damdamin at koneksyon. Huwag nating kalimutan si Brené Brown, na nagsusuri sa kahalagahan ng pagiging totoo. Sa kanyang mga talakayan, tinatahak niya kung paano ang simpleng buhay ay hindi lamang nakatuon sa mga materyal na bagay, kundi sa pagpapatibay ng koneksyon sa iba. Ang kanyang mga pananaw sa vulnerabilidad ay nagtuturo sa atin na ang tunay na kayamanan ay nagmumula sa mga simple at may kahulugang relasyon na ating nabuo. Ang mga pahayag na ito ay nag-iiwan sa atin ng impression na ang simpleng buhay, puno ng pagmamahal at koneksyon, ay mas kapaki-pakinabang kaysa sa masalimuot na mga ambisyon sa buhay. Abala man tayo sa ating mga pangarap, mayroon pa rin tayong puwang para sa mga simpleng bagay na nagdadala ng tunay na kasiyahan.

Sa mundo ng panitikan, ang mga panayam ay tila mga daluyan ng pananaw kung saan ang mga mambabasa ay nahihimok na pumasok sa isip ng mga may-akda. Isang halimbawa nito ay ang mga panayam na tumatalakay sa akdang 'Lumilipad Nanaman ang Isip Ko'. Ang gawain ng may-akda ay isang pagninilay sa mga ideya, alaala, at damdamin na may kalakip na mga karanasan sa tunay na mundo. Sa isang panayam, nabanggit ng may-akda kung paano ang pagsulat ay naging kanlungan sa kanyang mga pag-iisip at pananaw na nahahalo sa gobyerno, lipunan, at ang mga batas ng buhay. Kadalasan, ang may-akda ay nagkukuwento ng mga hindi inaasahang inspirasyon mula sa simpleng araw-araw na sitwasyon, patunay na ang mga magagandang kwento ay matatagpuan sa mga pangkaraniwang bagay. Ipinakita niya rin na sa kabila ng mga hamon, ang kanyang mga isinulat ay nagsilbing mga pinto tungo sa mas malalim na pag-unawa sa kanyang sarili at sa mga tao sa paligid niya. Hindi rin maikakaila ang kahalagahan ng pamayanan ng mga mambabasa sa kanyang pagbubuo. Sinabi niya na ang mga komento at reaksyon mula sa mga mambabasa ay nagbibigay ng lakas-loob sa kanya. Ang kanilang mga kwento at saloobin na nakadikit sa kanyang akdang 'Lumilipad Nanaman ang Isip Ko' ay isa ring sinag ng inspirasyon na nagtutulak sa kanya na makita ang ibang pananaw sa kanyang mga tema. Parang isang paglalakbay na pinupuno ng iba't ibang karanasan, nagbigay siya ng mga halimbawa kung paano ang iba't ibang kultura at paraan ng buhay ay nag-ambag sa kanyang mga pananaw at pagsusulat. Mahalaga ang gapang na paglalakbay ito sa kanyang buhay bilang may-akda, na tumutok sa mga pagsubok na kanyang kinaharap at sa proseso ng pagtanggap ng kanyang mga kahinaan. Sa kabuuan, ang mga panayam gaya nito ay hindi lamang nag-aalok ng impormasyon, kundi nagbibigay ng mas malalim na aspeto sa pagiging tao. Ang akda o mga sinulat ay patunay na kahit ang mga simpleng kwento ay mayroong mga masalimuot na kaisipan at damdamin. Ipinakita ng may-akda na ang mga alalahanin ng tao ay maaaring maging isang mahalagang bahagi ng mas marami pang kwento, kaya't tila tunay na nakalipad ang isip niya sa mga bagong ideya at persperktibo sa kanyang ibang mga akda at sa buhay mismo. Sa mga ganitong usapin, tunay na nagbibigay inspirasyon ang mga may-akda sa ating lahat.

Nagsimula ang lahat noong nahuli ako ng ilang interview ng mga sikat na may-akda habang nag-aabang ng bagong season ng 'Attack on Titan'. Ang mga pananaw nila sa likhang sining at ang kanilang proseso ng pagsulat ay tila may kakaibang impluwensya sa paraan ng pag-unawa ko sa mga kwento. Sa pakikinig sa kanilang mga naranasan, lalo na sa mga subtext at mga mensaheng nais iparating, nagkaroon ako ng bagong perspektibo. Bilang isang tagahanga, madalas tayong nalulunod sa mga simbolismo at tema, ngunit ang mga kwento ay mas nakakabighani kapag naiintindihan natin ang background o ang mga pinagdaraanan ng mga may-akda. Halimbawa, sinabi ni Haruki Murakami na ang kanyang mga kwento ay madalas na naka-ankla sa mga karanasan niya mula sa kanyang kabataan, na nagbigay liwanag sa kanyang mga karakter at kwento ng pag-ibig at kalungkutan. Mas lalo pang lumawak ang aking pang-unawa nang mapanood ko ang interview ni Naoko Takeuchi, ang may-akda ng 'Sailor Moon'. Ibinahagi niya kung paano siya nahirapan sa mga aspekto ng pagbuo ng mga karakter, at ang kanyang pananaw sa empowerment ng mga babae sa kanyang kwento. Tila ang mga detalye na ito ay nagbibigay ng higit pang lalim sa mga sitwasyon ng mga tauhan; alam mo, hindi lamang sila nagsisilbing mga bayani, kundi pati na rin mga hinanakit sa tunay na buhay na kanyang kinaharap. Ang mga kwento ay nagiging mas makabuluhan kapag nakikita natin ang realidad ng kanilang mga creators. Kaya naman, ang mga interview ay hindi lang basta pagpapakilala sa kwento kundi isang daan upang mas maunawaan ang puso at kaluluwa sa likod ng mga linya. Sa kabuuan, ang mga interview ay like a treasure map na nagdadala sa atin sa iba't ibang destinasyon ng pag-unawa ng kwento, nagtuturo sa atin na ang mga salita ay hindi lamang basta sinulat kundi may malalim na koneksyon at kwento sa likod nito.

Sa mga panayam ukol sa 'Iniirog Kita', madalas na nababanggit ang mga personal na karanasan ng may-akda na nagbigay inspirasyon sa kwento. Sa bawat pag-uusap, tila bumabalik siya sa kanyang sariling mga alaala ng kabataan, pati na rin ang mga pag-ibig na nag-ambag sa kanyang pananaw sa buhay. Ipinahayag niya na ang pagbibigay ng boses sa mga tauhan ay isang magandang paraan upang ipakita ang mga emosyon at karanasang bumabalot sa pag-ibig, kung saan madalas silang tahimik na kumikilos ngunit puno ng damdamin. Nagbibigay siya ng atensyon sa pagbuo ng mga karakter na relatable sa mambabasa, para maramdaman nila na kasama nila ito sa kanilang sariling paglalakbay ng pag-ibig. Isang pangunahing tema sa mga panayam ay ang kahalagahan ng pagkakaroon ng tiwala sa sarili. Ipinapakita ng may-akda na sa bawat relasyon, lumalabas ang takot at pagdududa, at isa siya sa mga manunulat na umamin na ang pag-ibig ay madalas na nauugnay sa panganib. Tinatampok niya ang mga hamon na dinaranas ng kanyang mga tauhan at kung paano nila ito nilalampasan, na nagbibigay ng inspirasyon sa mga mambabasa na huwag matakot sa kanilang sariling mga pagsubok. Makikita rin ang pag-usapan ng may-akda sa kanyang proseso ng pagsulat. Ayon sa kanya, ang 'Iniirog Kita' ay isang proyekto na nagbukas sa kanya ng bintana sa mas malalim na pag-unawa sa pag-ibig at pagkakaibigan. Ibinahagi niya na bawat pahina ay sumasalamin sa kanyang mga personal na pananaw kulang kahulugan, at ito ay naging isang paraan upang mapagmunian ang kanyang mga damdamin. Sa huli, ang pinag-uugatang tema ng pag-ibig, pakikipagsapalaran at pagtuklas sa sarili ay nagbibigay ng makulay na larawan ng modernong romansa na pupukaw sa sinumang magbabasa. Isa pang aspeto na madalas na lumilitaw sa mga panayam ay ang epekto ng paborito niyang mga kwento sa kanyang pagsulat. Namumuhay siya sa mga kwentong nag-inspire sa kanya, galing sa mga nobela at pelikulang kanyang kinahihiligan. Halimbawa, ang klasikong 'Romeo at Juliet' ay kadalasang binabanggit, kung saan ang temang pagmamahalan sa kabila ng mga pagsubok ay tila bumubuo ng kanyang sariling pananaw sa pagmamahal. Bawat isa sa kanyang mga sagot ay puno ng damdamin at taos-pusong pagkakaugnay, na nagbibigay ng isang magandang sulyap sa kanyangasan ng pusong punung-puno ng ideya tungkol sa pag-ibig.