Dj แมน เคยร่วมงานกับศิลปินคนไหนบ้าง?

หลายปีที่ผ่านมา แอมมี่แสดงให้เห็นว่าเขาไม่ยึดติดอยู่กับแนวเพลงเดียว โดยร่วมงานกับศิลปินจากทั้งวงการอิสระและค่ายใหญ่ ทำให้ผลงานมีมิติที่แตกต่างออกไป ผมเคยเห็นเขาขึ้นเวทีแชร์ไมค์กับวงร็อกอินดี้ เวทีเทศกาลก็มีการเชิญศิลปินฮิปฮอปมาฟีเจอริง รวมถึงงานสตูดิโอที่มีโปรดิวเซอร์สายอิเล็กทรอนิกส์เข้าไปปรับซาวด์ให้ทันสมัยขึ้น การร่วมงานประเภทนี้ไม่ได้เกิดจากโชค แต่เป็นการแลกเปลี่ยนไอเดียระหว่างคนที่มีพื้นฐานต่างกัน ซึ่งทำให้เพลงบางเพลงของแอมมี่มีทั้งความอบอุ่นของวงดนตรีสดและกรูฟของดนตรีสมัยใหม่ สิ่งที่ผมชอบคือการที่แอมมี่ไม่กลัวจะลองของใหม่ ๆ — ไม่ว่าจะเป็นการร้องคู่กับนักร้องหญิงที่มีโทนเสียงต่างกัน หรือการไปฝากเสียงในโปรเจ็กต์เพลงประกอบซีรีส์ ผลคือแฟนๆ ได้ฟังแอมมี่ในมุมที่หลากหลาย และผลงานก็ขยายฐานผู้ฟังไปด้วยกัน

ชื่อ 'สตางค์' ในสังกัด GMM อาจจะหมายถึงหลายคนได้ ขึ้นอยู่กับว่าคุณพูดถึงนักร้อง นักแสดง หรือครีเอเตอร์ที่ใช้ชื่อนี้เป็นฉายา จากมุมมองคนดูที่ติดตามวงการ ผมมักเห็นชื่อ 'สตางค์' ปรากฏในเครดิตเพลงประกอบละครหรือซีรีส์ของค่าย รวมถึงการเป็นศิลปินรับเชิญในงานไลฟ์ของศิลปินในเครือ เหตุผลคือระบบของค่ายมักให้โอกาสศิลปินใหม่ร่วมงานกับรุ่นพี่ในโปรเจ็กต์ OST หรือซิงเกิลพิเศษ ทำให้ชื่อเดียวกันอาจต่อยอดไปกับการร่วมงานหลายรูปแบบทั้งการร้องคู่ การเขียนเพลง หรือการขึ้นเวทีร่วม ถ้าต้องการรายการชัดเจน ผมอยากชี้ว่าให้ระบุว่าหมายถึง 'สตางค์' คนไหน (เช่น นักร้องคนหนึ่ง หรือสมาชิกวงใดวงหนึ่ง) เพราะการตอบแบบเจาะจงจะได้ชื่อศิลปินที่เคยร่วมงานจริงๆ มากกว่าการคาดเดา

ลองเริ่มจากมิกซ์เซ็ตสดก่อนก็เป็นทางเลือกที่เข้าท่าเลย ผมรู้สึกว่ามิกซ์ไลฟ์สั้น ๆ หรือเซ็ตจากคลับจะให้ภาพรวมของรสนิยมและพลังงานของ DJ แมนได้ชัดที่สุด มันจะบอกว่าเขาชอบจังหวะแบบไหน ช่วงเวลาที่เขาชอบให้คนลุกขึ้นเต้น และเทคนิคการเชื่อมเพลงของเขาเป็นยังไง บางครั้งเพลงที่ฟังแล้วเฉย ๆ ในเวอร์ชันสตรีมมิ่ง พอได้ยินในมิกซ์กลับมีพลังขึ้นมาทันที หลังจากนั้นผมมักวนไปฟังรีมิกซ์ที่ถูกพูดถึงมากที่สุด แล้วค่อยมาหาเพลงต้นฉบับหรือแทร็กที่มีการคอลแลบกับศิลปินคนอื่น ๆ จะช่วยเห็นความกว้างของสไตล์ ตั้งแต่แทร็คแดนซ์จังหวะหนักจนถึงเวอร์ชันชิลล์ ถ้าฟังตามลำดับนี้ จะเข้าใจทั้งเทคนิคการต่อเพลงและทิศทางศิลป์ของเขาได้ดีทีเดียว

รายชื่อศิลปินที่ป้อม อัสนีเคยร่วมงานด้วยมีความหลากหลายและข้ามยุค ขณะที่ติดตามวงการอยู่ผมสังเกตว่าเขาไปแจมและทำงานกับศิลปินรุ่นเก๋าและรุ่นใหม่ทั้งในสตูดิโอและบนเวทีคอนเสิร์ต ทั้งนี้ผมมักเห็นเขาโผล่ไปช่วยเล่นกีตาร์หรือร่วมเรียบเรียงให้กับศิลปินที่มีสไตล์ร็อกและป็อปของไทยหลายคน สิ่งที่ชอบคือความยืดหยุ่นของป้อม เขาไม่ติดกรอบ: มีโอกาสร่วมงานกับศิลปินแนวร็อกที่มีพลัง ดนตรีพื้นบ้าน หรือแม้แต่ศิลปินป็อปที่เน้นเมโลดี้ชัดเจน ตัวอย่างที่ผมจดจำได้จากการชมการแสดงสดและบันทึกพิเศษคือการที่ป้อมไปแจมกับศิลปินรุ่นใหญ่บนเวทีร่วมงานใหญ่ ๆ รวมถึงการรับเชิญเป็นแขกรับเชิญในแผ่นพิเศษของศิลปินคนอื่น ๆ มุมมองส่วนตัวคือป้อมเป็นคนที่ทำให้เพลงบางเพลงมีมิติขึ้น เขาไม่ใช่แค่กีตาร์แมนที่เล่นให้ครบ แต่ใส่ไอเดีย การเรียบเรียง และการตอบโต้ทางดนตรีกับศิลปินคู่แสดง ทำให้การร่วมงานแต่ละครั้งให้ความรู้สึกสดใหม่ เสียงกีตาร์ของเขามักจะเป็นเสมือนตัวเชื่อมระหว่างศิลปินกับผู้ฟัง เหมือนได้เห็นชิ้นงานร่วมกันที่มีพลังเฉพาะตัวและอบอุ่นในเวลาเดียวกัน

เวลาพูดถึงแม่ของ 'ดีเจแมน' ผมมักนึกถึงภาพคนที่ปรากฏตัวในหลายบทบาททั้งในจอและนอกจอ ซึ่งทำให้เธอเป็นที่รู้จักมากขึ้นในวงการบันเทิง การปรากฏตัวของแม่ของ 'ดีเจแมน' ส่วนใหญ่จะอยู่ในรูปแบบการเป็นแขกรับเชิญในรายการวาไรตี้หรือทอล์กโชว์ ที่มักเชิญมาพูดเรื่องครอบครัว ไลฟ์สไตล์ หรือประสบการณ์ชีวิต ทำให้คนดูเห็นมุมส่วนตัวของครอบครัวมากขึ้น นอกจากนั้นเธอยังเคยรับงานถ่ายแบบหรือขึ้นปกเพื่อโปรโมตกิจกรรมบางอย่าง ซึ่งเป็นงานที่เห็นได้บ่อยในวงการไทยเมื่อคนดังในครอบครัวกลายเป็นคนที่ผู้ชมสนใจ อีกด้านหนึ่ง แม่ของ 'ดีเจแมน' มีบทบาทในโลกออนไลน์พอสมควร ไม่ว่าจะเป็นการโพสต์ภาพชีวิตประจำวัน หรือร่วมกิจกรรมการกุศลที่มีการเผยแพร่ทางโซเชียลมีเดีย งานลักษณะนี้ช่วยเพิ่มการติดต่อสื่อสารกับแฟนคลับและสร้างภาพลักษณ์ที่อบอุ่น นอกจากนี้ บางคนในครอบครัวของคนดังมักรับงานพรีเซนเตอร์เล็กๆ หรืองานอีเวนต์ที่เกี่ยวกับแบรนด์ไลฟ์สไตล์ ซึ่งก็ถือว่าเป็นการทำงานในวงการบันเทิงอีกรูปแบบหนึ่ง โดยรวมแล้ว แม่ของ 'ดีเจแมน' ไม่ได้เป็นนักแสดงหรือศิลปินหลักบนเวทีใหญ่ แต่เธอมีบทบาทเสริมที่สำคัญในการสร้างเรื่องราวและเสริมภาพลักษณ์ของครอบครัวในสื่อ การได้เห็นเธอปรากฏตัวบ้างเป็นการเติมเต็มเรื่องราวส่วนตัวให้ผู้ชมรู้สึกใกล้ชิดมากขึ้น และนั่นทำให้เธอมีบทบาททางบันเทิงในแบบของตัวเองที่เรียบง่ายแต่มีผลไม่น้อย

รายชื่อศิลปินที่ดีเจพุฒเคยร่วมงานด้วยมีตั้งแต่แนวป๊อปไปจนถึงฮิปฮอปและลูกทุ่ง ซึ่งผมติดตามเห็นพัฒนาการของการร่วมงานเหล่านี้มานาน พอจะยกตัวอย่างให้เห็นภาพได้เลย เช่นการขึ้นเวทีร่วมกับศิลปินร็อกอย่าง 'ตูน บอดี้สแลม' ในคอนเสิร์ตการกุศลที่บรรยากาศสนุกและอบอุ่น, การเป็นพิธีกรหรือดีเจรับเชิญในงานที่มีศิลปินแนวป๊อปอย่าง 'เป๊ก ผลิตโชค' และ 'โดม ปกรณ์ ลัม' มาร่วมงานด้วย, รวมถึงการทำงานร่วมกับศิลปินแนวฮิปฮอปและแร็ปเปอร์อย่าง 'โจอี้ บอย' ในบางอีเวนต์ปาร์ตี้ที่ต้องการเพลงจังหวะจัดๆ การได้เห็นความหลากหลายของศิลปินที่ดีเจพุฒจับมือด้วย บอกอะไรหลายอย่างเกี่ยวกับความยืดหยุ่นของเขาในวงการดนตรี ผมจำได้ว่ามีครั้งหนึ่งงานเฟสติวัลที่มีทั้งศิลปินลูกทุ่งอย่าง 'ลำไย ไหทองคำ' ปะทะกับวงอินดี้หรือวงป๊อปอย่าง 'โปเตโต้' — ดีเจพุฒจัดเซ็ตให้เชื่อมบรรยากาศได้ลงตัวจนคนดูกระโดดตามเพลงได้ตลอดทั้งคืน นอกจากนี้ยังมีการร่วมงานแบบรายการโทรทัศน์หรือพอดแคสต์ ที่ชวนศิลปินรุ่นใหม่อย่าง 'BNK48' มานั่งพูดคุยและเล่นมินิคอนเสิร์ตเล็กๆ ทำให้เห็นมุมสนุก ๆ ของทั้งสองฝ่าย สรุปคือดีเจพุฒไม่ได้จำกัดตัวเองอยู่กับวงการหรือสไตล์ใดสไตล์หนึ่ง เขาทำงานกับศิลปินหลายเฟซต์—จากร็อก ป็อป ฮิปฮอป ไปจนถึงลูกทุ่ง—และมักจะปรับสไตล์เพื่อเข้ากับบริบทของงาน ในมุมมองแฟนเพลงอย่างผม นี่เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้เขายืนหยัดได้ในวงการสื่อบันเทิงไทย เพราะสามารถสร้างความเชื่อมโยงระหว่างศิลปินและผู้ฟังได้อย่างเป็นธรรมชาติ

วินาทีนั้นเสียงร้องของบูมเรียกความสนใจผมได้เหมือนคนคุยเล่นที่ทักเพื่อนเก่าในผับเดียวกัน ผมเติบโตมากับเพลงไทยยุคใหม่ เลยจดจำได้ว่า บูม ธราธรเคยร่วมงานกับศิลปินที่หลากหลายทั้งแนวป็อป อินดี้ และโปรดิวเซอร์หน้าใหม่ เช่นร่วมร้องหรือทำเพลงกับ 'The TOYS' ในโปรเจ็กต์ที่เน้นเสียงร้องโทนอ่อนโยนผสมอิเล็กทรอนิกส์ ทำให้เพลงมีมิติมากขึ้น อีกงานหนึ่งที่ผมชอบคือการที่เขาทำงานกับ 'Stamp' ในการแต่งเพลงร่วมกัน ท่อนฮุกของบูมกับการเรียบเรียงของ Stamp ช่วยขับเนื้อหาให้คนฟังเข้าถึงอารมณ์เพลงได้ทันที ช่วงเวลาที่ได้ฟังคอนเสิร์ตสดเห็นบูมขึ้นเวทีกับนักแต่งเพลงรุ่นเก๋าอย่าง 'Boyd Kosiyabong' ด้วยกัน ทำให้รู้สึกว่าเขาไม่ยึดติดกับแนวดนตรีเดียวและเปิดรับการทดลองอยู่เสมอ เพลงที่ออกมากลายเป็นจุดเชื่อมระหว่างผู้ฟังรุ่นใหม่กับคนฟังรุ่นเก่าได้อย่างไม่น่าเชื่อ ความหลากหลายแบบนี้แหละที่ทำให้ติดตามผลงานของบูมต่อไปได้ไม่มีเบื่อ

หลายปีมาแล้วผมเริ่มติดตามเส้นทางของดีเจแมนตั้งแต่ยังเป็นชื่อที่คนรู้จักในวงเล็กๆ ของวงการเพลงอิเล็กทรอนิกส์ในไทย จังหวะการก้าวขึ้นมาของเขาไม่ใช่เรื่องที่เปรี้ยงปร้างในวันเดียว แต่เป็นการไต่เต้าแบบค่อยเป็นค่อยไปจากงานปาร์ตี้ส่วนตัวไปสู่คลับย่านดัง แล้วค่อยๆ ได้งานประจำตามงานอีเวนต์และคลื่นวิทยุ แม้จะไม่ขอยกปีที่แน่นอน แต่ในความทรงจำของผมมันอยู่ในช่วงปลายทศวรรษ 2000s ถึงต้น 2010s เมื่อแนวเพลง EDM และเฮาส์เริ่มได้รับความนิยมในไทยอย่างกว้างขวาง การเริ่มต้นในลักษณะนี้เป็นเส้นทางที่ผมเห็นบ่อย: ฝึกผสมเพลงด้วยอุปกรณ์พื้นฐาน เล่นให้คนฟังที่งานเล็กๆ สร้างชื่อด้วยเซ็ตที่โดดเด่น แล้วได้ชักชวนให้ไปเล่นที่คลับใหญ่ขึ้นหรืออีเวนต์ของเทศกาลดนตรี นอกจากการเปิดแผ่นเป็นดีเจแล้ว หลายคนที่ผมติดตามรวมถึงดีเจแมนมักจะขยับมาทำงานเบื้องหลัง เช่น ผลิตเพลง ร่วมงานกับศิลปินอื่น หรือเป็นพิธีกรรายการที่เกี่ยวกับดนตรี ซึ่งช่วยประคองให้การทำงานยั่งยืนกว่าการพึ่งโชว์เพียงอย่างเดียว มุมมองของผมในฐานะแฟนคือการเริ่มงานของดีเจแมนสื่อถึงความขยันและการสร้างสัมพันธ์กับคนในวงการมากกว่าการรอจังหวะเดียว การเห็นเขาค่อยๆ ขยายพื้นที่จากคลับเล็กไปสู่เวทีใหญ่ แสดงให้เห็นว่าการมีทักษะการคัดเพลงที่ดีและการเข้าใจผู้ฟังสำคัญไม่แพ้ฝีมือการมิกซ์ และนั่นคือเหตุผลที่ชื่อของเขายังคงมีคนพูดถึงอยู่จนถึงทุกวันนี้ — เป็นภาพของการไต่เต้าที่อบอุ่นและเป็นธรรมชาติในวงการเพลงไทย

หนึ่งในภาพที่ชัดเจนสำหรับฉันคือการเห็นทั้งคู่ขึ้นเวทีด้วยกันในคอนเสิร์ตที่มีการสลับบทบาทระหว่างนักร้องกับดีเจ ซึ่งไม่ใช่แค่การยืนด้วยกันแล้วร้องเพลง แต่เป็นการผสมผสานโชว์ที่มีทั้งการคัฟเวอร์เพลงเดี่ยว การร่วมดีเจมิกซ์ และจังหวะแดนซ์ที่ทำให้บรรยากาศสดใส ฉันจำความรู้สึกตื่นเต้นตอนที่พวกเขาทำมินิสเตจร่วมกันได้—การจัดไฟ การคุมจังหวะของดีเจกับพลังเสียงของนักร้องทำให้งานคอนเสิร์ตมีช็อตที่คนจดจำได้ง่าย นอกจากเวทีแล้ว พวกเขายังมีการร่วมงานกันในมิวสิกวิดีโอที่ฝ่ายหนึ่งปรากฏตัวเป็นคาแรกเตอร์สนับสนุน เพื่อเพิ่มมุมเล่าเรื่องให้เพลงดูมีความเป็นคู่รักหรือคู่หูมากขึ้น ผลลัพธ์คือแฟนได้เห็นเคมีของทั้งคู่จริง ๆ ซึ่งช่วยให้เพลงนั้นโดดเด่นกว่าแค่ซิงเกิลปกติ และการร่วมงานแนวนี้ก็กลายเป็นหนึ่งในไฮไลต์ที่แฟน ๆ พูดถึงหลังคอนเสิร์ตเสมอ