Doraemon เดอะมูฟวี่ เพลงประกอบจากใครและมีเพลงไหนดัง?

'Doraemon no Uta' ยังอยู่ในหัวเสมอ ทุกครั้งที่ได้ยินทำนองนั้นความทรงจำวัยเด็กก็กลับมาเต็ม ๆ — เสียงเรียบง่ายแต่จับใจเป็นสิ่งที่ทำให้แฟรนไชส์นี้มีเอกลักษณ์ทางดนตรีตั้งแต่แรกเริ่ม สำหรับเพลงประกอบภาพยนตร์ของ 'โดราเอมอน' ผมเห็นว่าไม่ได้มาจากคนคนเดียวตลอดเวลา แต่มักจะมีทีมผู้ประพันธ์และนักเรียบเรียงที่ร่วมงานกับสตูดิโอหลายครั้ง โดยในยุคหลังนักแต่งหลักที่แฟน ๆ รู้จักกันดีคือ Kan Sawada ซึ่งรับหน้าที่ทำดนตรีให้กับซีรีส์และหนังหลายเรื่อง ทำให้โทนดนตรีร่วมสมัยและเป็นออเคสตร้าที่เข้ากับเรื่องราวผจญภัยของโนบิตะ

ผมชอบที่เพลงประกอบของหนังโดราเอมอนแบ่งออกเป็นสองแบบชัดเจน — เพลงเปิด/ปิดที่มักจะเป็นป็อปจับใจจากศิลปินภายนอกกับสกอร์ฉากหลังที่เน้นออเคสตร้าและธีมซ้ำ ๆ ที่ช่วยสร้างอารมณ์ ตัวอย่างของเพลงที่คนจดจำได้ง่ายคือ 'Yume wo Kanaete Doraemon' ซึ่งเป็นทำนองเปิด/ปิดยุคใหม่ที่หลายคนร้องตามได้ง่าย และแน่นอนว่าทำนองเก่า ๆ อย่าง 'Doraemon no Uta' ยังคงถูกหยิบใช้หรืออ้างอิงบ่อย ๆ ในหนังบางตอน

สำหรับคนที่ชอบดนตรีผมคิดว่าการฟังทั้งธีมหลักกับเพลงป็อปประกอบหนังจะให้มุมมองครบ ทั้งความอบอุ่นและความยิ่งใหญ่ของซีน ผมมักจะกลับไปฟังเพลงเก่า ๆ ตอนดูซีนสำคัญซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพราะดนตรีมันพาให้ฉากธรรมดากลายเป็นความทรงจำที่อยู่กับเราได้นานสุด ๆ

เสียงเพลงจากภาพยนตร์ 'โดราเอมอน' เปลี่ยนโทนตามยุคสมัยมาก จังหวะป็อปของเพลงปิดมักได้ศิลปินดังมาร้อง ในขณะที่สกอร์ฉากหลังมักจะเป็นงานเรียบเรียงออเคสตราที่ตั้งใจทำให้ดูยิ่งใหญ่ ผมเห็นว่า Kan Sawada เป็นชื่อที่ถูกพูดถึงบ่อยในงานดนตรียุคหลัง ๆ ของซีรีส์ แต่ก่อนหน้านั้นก็มีทีมผู้ประพันธ์หลายคนผลัดกันทำหน้าที่ตามสไตล์ผู้กำกับและโทนหนังนั้น ๆ

บางเรื่องจะมีเพลงที่โดดเด่นจนกลายเป็นฮิตในญี่ปุ่น — ยกตัวอย่างเช่นเพลงประกอบในภาพยนตร์การ์ตูนเวอร์ชันคอมพ์โซลิดหรือภาครีบูตที่มักใช้เพลงป็อปเปิด/ปิดโดยศิลปินที่กำลังดัง เพลงพวกนี้มักติดหูและถูกเล่นในรายการวิทยุจนเป็นที่รู้จักนอกฐานแฟนคลับด้วย ผมเองมักแยกความชอบระหว่างคนที่ชอบธีมซาวด์แทร็กเพราะความยิ่งใหญ่ของสกอร์ กับคนที่ชอบเพลงป็อปประกอบเพราะสามารถร้องตามได้ง่าย

ท้ายสุดแล้ว ดนตรีของหนัง 'โดราเอมอน' ทำหน้าที่เชื่อมต่ออารมณ์เด็ก ๆ และความเศร้าสะเทือนใจได้ดี ซึ่งผมคิดว่าเป็นเหตุผลว่าทำไมเพลงประกอบบางชิ้นถึงยังถูกพูดถึงหลายปีหลังจากหนังเข้าฉาย

'Nobita's Dinosaur' เป็นตัวอย่างคลาสสิกที่ทำให้ผมรู้สึกว่าดนตรีภาพยนตร์ของ 'โดราเอมอน' มีพลังมากกว่าความน่ารักธรรมดา เสียงออเคสตร้าในฉากพบไดโนเสาร์หรือฉากบีบหัวใจช่วยให้ฉากเหล่านั้นหนักแน่นขึ้น ผมชอบจังหวะการใช้ธีมซ้ำ ๆ เพื่อดันอารมณ์ — เวลาได้ยินทำนองนั้นอีกครั้ง มันจะเรียกทั้งความหวังและความคิดถึงกลับมา

เพลงประกอบภาพยนตร์หลายภาคมาจากนักแต่งเพลงที่ทำงานร่วมกับสตูดิโออย่างใกล้ชิด ทำให้โทนเพลงสอดคล้องกับภาพลักษณ์ตัวละครและธีมหนังสืบเนื่อง พวกเพลงป็อปที่ใช้เป็นธีมปิดมักจะกลายเป็นซิงเกิลในชาร์ต ซึ่งช่วยโปรโมตหนังได้เยอะ ผมมองว่าการผสมกันระหว่างสกอร์ที่ตั้งใจและเพลงป็อปที่จับใจคือหัวใจของความสำเร็จด้านดนตรีของแฟรนไชส์นี้

ท้ายที่สุด ดนตรีที่ดีทำให้ฉากที่เคยดูธรรมดากลายเป็นช่วงเวลาที่ติดตา ดนั่นแหละคือเหตุผลที่ผมยังกลับมาฟังซาวด์แทร็กของหนังเหล่านี้ซ้ำๆ ทุกครั้งที่อยากนึกถึงโลกของ 'โดราเอมอน'