โดจิน ชช

เมื่อเด็กดื้อคิดจะปีกกล้าขาแข็งหนีหายไปพ่อเลี้ยงคมสันจึงต้องลงโทษให้หนักแบบทบต้นทบดอก จากความเกลียดชังแปรเปลี่ยนเป็นความโหยหาที่สลัดไม่หลุด ยิ่งดิ้นหนี... ยิ่งถูกกักขัง ยิ่งรุนแรง... ใจกลับยิ่ง

ไซต์งานก่อสร้างที่ว่าเถื่อน ยังไม่เท่า “กล้า” ยามขาใหญ่ประจำป้อมห้าที่ทำตัวเป็นเจ้าถิ่น ไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมที่ไหน แม้แต่หัวหน้าแผนกคนใหม่อย่าง “แอล” ที่ตั้งใจจะมาล้างบางพวกนอกคอกให้สิ้นซาก แต่แอลพลาดไปอย่างหนึ่ง... คนอย่างไอ้กล้า ยิ่งด่าเหมือนยิ่งยุ ยิ่งต้านเหมือนยิ่งกระตุ้นกามารมณ์ จากที่ตั้งใจจะมา ไล่ออก กลับกลายเป็นต้อง โดนเอา จนเสียงแหบเสียงแห้ง บทลงโทษสุดหยาบโลนที่เริ่มต้นด้วยความแค้น กลับจบลงด้วยความใคร่ที่ถอนตัวไม่ขึ้น "ด่ากูอีกดิหัวหน้า ด่าคำหนึ่ง... กูจะกระแทกให้มึงลืมชื่อตัวเองเลยคอยดู!" ศักดิ์ศรีที่เคยแบกไว้พังทลายลงคามือคนเถื่อน เหลือเพียงร่างเพรียวบางที่สั่นระริกอยู่ใต้ร่าง กับข้อเสนอสุดอันตรายที่แอลต้องเลือกว่าจะยอมเป็นเมียเก็บในป้อมยาม หรือจะยอมโดนย่ำยีจนกว่าจะขาดใจตายคาอก "อ้าขาให้กู××็×บ่อยๆ แล้วกูจะยอมเป็นหมารับใช้มึงเอง... ตกลงไหมล่ะ?"

คุณหนูอย่าอ่อย… เดี๋ยวเดินไม่ไหวนะ เมื่อ “คุณหนู” สุดน่ารัก ไม่ได้ใสอย่างที่เห็น กับบอดี้การ์ดสองหนุ่มที่พร้อม “ดูแล” แบบถึงใจ 3P จัดเต็ม ไม่มีพัก ไม่มีแผ่ว

คุณอินน์ อินทฐานนท์ ชื่อนี้ทำให้คุณหมอใบบุญญาถึงกับนิ่วหน้ากับสิ่งที่ได้ยิน ไม่อยากเชื่อว่าหนุ่มเจ้าสำราญอย่างเขาที่มีฉายา เจ้าชายคาสโนว่าเนี่ยนะจะ...เวอร์จิ้น ลิงออกลูกเป็นควายคุณหมอสาวยังจะเชื่อเสียกว่า "ผมพูดจริง ๆ นะ" "เอ่อค่ะ แล้วคุณอินน์อยากให้หมอรักษาเรื่องอะไรคะ" ใบบุญญาได้ฟังมาจากเจ้าป้าของชายหนุ่มว่าเขาเป็นโรคประหลาด ซึ่งผลตรวจสุขภาพของเขาก็ปกติทุกอย่างแต่ที่ไม่ปกติน่าจะเกิดจากจิตใจของเขานี่แหละ "คุณห้ามบอกใครนะ" "หมอ เป็นหมอนะคะ ต้องรักษาความลับคนไข้ คุณอินน์ไม่ต้องกังวลนะคะ" สายตาของชายหนุ่มยังกังวลไม่น้อย เขาลูบหน้า ลูบตาหลายต่อหลายครั้ง ภาษากายแบบนี้ทำให้เรารู้ว่าผู้ฟังกำลังกังวล "คุณอินน์ ไม่ชอบผู้หญิงเหรอคะ" "ชอบ" "คุณอินน์ ไม่แข็งหรือเปล่าคะ" "แข็ง" อืม ฟังดูก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรกับความเวอร์จิ้นของเขา แล้วปัญหามันอยู่ตรงไหนกันนะ "แข็ง แต่มันหดทันทีที่โดนจับ" "อ๋า..." จิตแพทย์เจ้าของไข้เข้าใจทันที เขาแข็งแต่เขาหดเมื่อจะร่วมรัก เคสนี้ยากกว่าที่คิดนะเนี่ย....งานเข้าแล้วหมอใบ

"ท่านอ๋อง... เรามาหย่ากันเถอะ" นั่นคือประโยคแรกที่ 'เยว่ซิน' เอ่ยปากทันทีที่ฟื้นจากความตาย นางยอมถอยให้เขารับสตรีในดวงใจเข้ามา ยอมถูกตราหน้าว่าเป็นหญิงม่าย ขอเพียงแค่เขาปล่อยนางไป แต่ทว่า... บุรุษผู้เย็นชาตรงหน้ากลับแค่นยิ้มร้ายกาจ "หย่างั้นรึ? ฝันไปเถอะ! ตราบใดที่ตระกูลเยว่ยังค้ำฟ้า เจ้าก็ต้องตายในฐานะพระชายาของข้า!" จากความเกลียดชัง... แปรเปลี่ยนเป็นความยึดติด เมื่อนางพยายามหนี เขาจึงใช้ "ร่างกาย" เป็นกรงขัง "เตรียมตัวไว้ให้ดีเยว่ซิน... คืนนี้ข้าจะทบต้นทบดอก จนกว่าเจ้าจะลืมวิธีเขียนใบหย่า!" แนะนำนิยายเซต: แก๊งสามสาวทะลุมิติ 📖 เรื่องที่ 1 : เกิดใหม่เป็นนางร้าย ขอหย่าให้ตายท่านอ๋องก็ไม่ยอม (เรื่องราวของ 'เยว่ซิน' กับ อ๋องจวิ้นอวี้) 📖 เรื่องที่ 2 : เกิดใหม่เป็นยาถอนพิษ...ของท่านอ๋องจอมเผด็จการ (เรื่องราวของ 'มู่หลาน' กับ อ๋องจวิ้นเจี๋ย) 📖 เรื่องที่ 3 : อดีตสามี... ได้โปรดปล่อยข้าไปเถอะ (เรื่องราวของ 'หลินเวย' กับ แม่ทัพเยว่เฉิน)

One night stand ที่ตามหากันแทบตาย สุดท้ายก็อยู่แค่ปลายจมูกนี่เอง... "นี่! ปล่อยได้แล้ว" “โอ๊ย... ไอ้บ้า ต้องการอะไรอีกฮะ ได้ไปทั้งตัวแล้วยังไม่พอใจอีกเหรอ” ทรงโปรดเงยหน้าจากซอกคอขาวผ่อง นัยน์ตาเขาส่งประกายกรุ่นโกรธขณะที่สบดวงตาที่มีแววดื้อรั้นของคนในอ้อมกอด “ผมบอกไปแล้วใช่ไหม ว่าผมไม่วันไนท์กับคุณ”