ผมชอบอ่านงานของนักประวัติศาสตร์ที่มีความอ่อนไหวทางวรรณกรรม เช่นงานชิ้นสำคัญอย่าง 'Deng Xiaoping and the Transformation of China' ของ Ezra F. Vogel ซึ่งแม้จะเป็นชีวประวัติและวิเคราะห์เชิงการเมืองเป็นหลัก แต่การเล่าเรื่องของ Vogel ก็ช่วยให้ฉากหลังวัฒนธรรมและความรู้สึกสาธารณะเกี่ยวกับเติ้งชัดขึ้น และมักถูกนำมาอ้างอิงโดยนักวิจารณ์วรรณกรรมเมื่อจะพูดถึงบริบทของงานวรรณกรรมหลังยุคปฏิรูป