Masuk“เท่จัดเลยพี่”คลื่นยักไหล่ล้อเลียน จนค่ายต้องรีบพาร่างเล็กเดินแยกออกมา แต่ ถึงอย่างนั้นเสียงของคลื่นก็ตามหลังมาไม่ยอมหยุด กระทั่งทั้งสองคน เข้ามาในลิฟต์ หมวยลี่หัวเราะคิกคักตลอดเวลาจนถูกคนตัวสูงมองค้อน“เฮียเริ่มอายแล้วนะลี่”“เท่มากเลยนะคะ บอกแล้วไงลี่ชอบ”ลิฟต์ค่อย ๆ เคลื่อนตัวผ่านแต่ละชั้นไปยั
“นี่มันอะไรกันค่าย พ่อไม่เห็นรู้ว่ามีแบบนี้” ผู้เป็นพ่อมองลูกชาย ตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อสายตา“ไม่มีอะไรครับ ก็แค่อยากสนุกกันนิดหน่อย พ่อพาญาติ ๆ กลับ ก่อนก็ได้ครับ”“ขอโทษด้วยนะ ผมไม่รู้ว่าตาค่ายจะนึกบ้าบิ่นขึ้นมา” ไกรวิชญ์ กลัวว่าบรรดาญาติ ๆ จะพากันไม่พอใจ แต่ผลกลับตรงกันข้าม ทุกคน ส่ายหน้าเบา
งานหมั้นถูกจัดขึ้น ณ โรงแรมเฟิงเฉิน อาณาจักรหรูหราที่เป็น สมบัติของตระกูลตอนนี้หมวยลี่และค่ายกำลังแต่งตัวอยู่ภายในห้องเดียวกัน เมื่อคืนทั้งสองคนและครอบครัวนอนที่โรงแรม ตื่นตั้งแต่เช้ามืด เพื่อเตรียมตัวสำหรับพิธีหมั้นที่จะจัดขึ้นในวันนี้ในตอนแรก ธันวารับปากว่าจะมีงานหมั้นของเจ้านาย แต่สุดท้าย
ทั้งหมั่นไส้ ทั้งอบอุ่น จนอดยิ้มตามไม่ได้“ของคาวเอาไว้ทีหลัง ตอนนี้เฮียขอกินของหวานก่อนได้ไหมครับ คนสวย” แววตาของเขากำลังออดอ้อนเต็มประดา ทำเอาหมวยลี่เม้ม ริมฝีปากแน่นไม่อยากปฏิเสธ เพราะคิดถึงเหมือนกัน“ถ้ากินของหวานตอนนี้ แล้วเมื่อไรจะได้กินข้าวคะ” เสียงหวาน เอ่ยเบา ๆ“คิดถึงครับ” คำสั้น ๆ กระ
คอลจนดึกดื่น“เมาหรือเปล่าคะ” เสียงหวานถามหลังเห็นคนตัวสูงทิ้งตัวนอนลง บนเตียง(ไม่เมาครับ เฮียไม่ค่อยดื่มเท่าไร)“จะนอนเลยไหมคะ”(อยากคุยกับหนูก่อน) ใบหน้าหล่อแนบลงบนหมอนใบใหญ่ เสียงทุ้มแผ่ว ๆ ฟังดูอ้อนอย่างที่หมวยลี่รู้สึกได้“พรุ่งนี้ต้องเข้าบริษัท เฮียต้องรีบนอนสิ”(อีกยี่สิบนาทีได้ไหม เฮียยั
จะพักที่โรงแรมหรือคฤหาสน์เฟิงเฉิน เธอจะได้จัดเตรียมสถานที่รอรับยิ่งเวลาใกล้เข้ามาเท่าไร หมวยลี่รู้สึกตื่นเต้น จินตนาการไปถึง วันหมั้นบ่อยครั้ง เธออยากให้ทุกอย่างออกมาดีและสมบูรณ์แบบ เพราะมันแค่ครั้งเดียวในชีวิตมีวูบหนึ่งในความคิด ขนาดพิธีหมั้นยังรู้สึกตื่นเต้นอย่างนี้ ถ้าเป็น งานแต่งเธอคงนอนไม
แทนที่จะกลับไป ค่ายตัดสินใจก้าวขาแกร่งตรงเข้ามาภายในห้อง ร่างเล็กเห็นอย่างนั้นจึงรีบลุกพรวดจากโซฟาด้วยความตกใจ ทว่า ยังไม่ทันที่เขาจะได้ไปถึงตัวเธอ เฟยเจินก็ดันโผล่มาขวางทางเอาไว้ ค่ายกำหมัดแน่น เขาพยายามควบคุมอารมณ์เพราะไม่ชอบชาย คนนี้มาตั้งแต่แรก ความรู้สึกอิจฉาพุ่งปะทุเมื่อเห็นมันได้ใกล้เธอ
แต่พ่นมันใส่หน้าของเธอ”“มึงคิดว่าถ้าเจอกันอีกครั้ง… ลี่ยังจะไล่กูอยู่ไหม”ธันวาเงียบไปเพียงวินาที ก่อนตอบกลับอย่างตรงไปตรงมา “นายรู้ คำตอบดีอยู่แล้ว”สายตาคมมองเหม่อไปตรงหน้า มันคือความจริงที่ไม่อยากยอมรับ แต่ก็หนีไม่ได้ ไม่ว่าจะถามอะไรทุกอย่างก็ย้อนกลับมาที่เขารู้คำตอบดี ซึ่ง มันก็จริง เพราะหา
เขาต่างหากที่ผลักไสหลังนั่งมองรั้วคฤหาสน์เฟิงเฉินพักใหญ่ ค่ายตัดสินใจขับรถกลับ โรงแรม วันนี้เขาเข้าเช็คอินโรงแรมใหม่ ซึ่งอยู่ในละแวกที่ไม่ได้ไกลจาก คฤหาสน์เฟิงเฉินเท่าไร ดูไปดูมาเขาก็ไม่ต่างอะไรกับพวกโรคจิตเลย สักนิดถ้าทำอะไรได้มากกว่านี้ก็คงดีภายในห้องขนาดกว้าง สิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน แต่นั
เกือบสามเดือนหลังจากที่ค่ายย้ายไปอยู่ฝรั่งเศส ชีวิตของหมวยลี่ ไม่ได้มีอะไรมาก แต่กลับเต็มไปด้วยความสบายใจ การเรียน มหาวิทยาลัยราบรื่นดี เธอไม่ได้มีเพื่อนที่สนิทกันมาก แต่ก็มีคนที่คุยกัน อยู่บ่อย ๆ ชื่อ แซนดี้ เป็นลูกครึ่งไทยฮ่องกง ส่วนหนึ่งที่มีเพื่อนเพียงคน เดียวก็เพราะชื่อของตระกูลที่ต่อท้าย ท







