ต้นฉบับของเรื่องที่เรารู้จักกันในชื่อภาษาอังกฤษว่า 'The Adventures of Pinocchio' เขียนโดย Carlo Collodi ซึ่งเป็นนามปากกาของ Carlo Lorenzini ต้นฉบับออกครั้งแรกเป็นตอน ๆ ในนิตยสารสำหรับเด็กชื่อ 'Giornale per i bambini' ระหว่างปี 1881 และถูกรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือในปี 1883 โดยใช้ชื่อเต็มในภาษาอิตาลีว่า 'Le avventure di Pinocchio' (บางฉบับลงชื่อตอนเสริมว่า 'Storia di un burattino') ฉันชอบความจริงที่เรื่องนี้ไม่ได้หวานเจี๊ยบอย่างฉบับดิสนีย์ทั้งหมด แต่มีความโหดในบางตอนซึ่งหลายฉบับแปลและดัดแปลงมักปรับโทนตามกลุ่มผู้อ่าน
ฉบับแปลมีมากมายแทบจะทุกภาษาใหญ่ของโลก ตัวอย่างที่เห็นได้บ่อยคือฉบับภาษาอังกฤษที่ใช้ชื่อ 'The Adventures of Pinocchio' ฉบับฝรั่งเศสชื่อ 'Les aventures de Pinocchio' เยอรมันสวมชื่อเป็น 'Die Abenteuer des Pinocchio' และสเปนเป็น 'Las aventuras de Pinocho' นอกจากนี้ยังมีแปลเป็นจีนทั้งแบบตัวย่อ '匹诺曹' และตัวเต็ม '匹諾曹' ภาษาไทยเองก็มีหลายฉบับ ตั้งแต่ฉบับแปลสำหรับเด็กจนถึงฉบับแปลที่ใกล้เคียงต้นฉบับมากขึ้น ภาษาอื่น ๆ เช่น รัสเซียน โปรตุเกส อาหรับ ดัตช์ และสแกนดิเนเวียก็มีการแปลเช่นกัน
เสียงบันทึกเสียงของ Wallace เวอร์ชันภาษาอังกฤษที่แฟนเก่าแก่จดจำได้มาจาก Peter Sallis ซึ่งเป็นเสียงหลักตั้งแต่ 'A Grand Day Out' ไปจนถึง 'A Matter of Loaf and Death' และบทบาทของเขากลายเป็นลายเซ็นเสียงที่อบอุ่นและขี้เล่น
กรี๊ดไม่หยุดเมื่อคิดถึงพลังเคมีระหว่างพระนางใน 'Cunning Single Lady' — นี่คือรายชื่อตัวละครหลักที่ฉันมักยกเป็นตัวอย่างเวลาพูดถึงซีรีส์คอมเมดี้-โรแมนซ์แบบลงตัว
ฉันชอบรายละเอียดของบทที่ทำให้ตัวละครมีมิติ ชื่อและบทหลักมีดังนี้: Kim Ha-neul แสดงเป็น Na Ae-ra หญิงสาวที่หย่าร้างและพยายามเรียกความสัมพันธ์กับสามีเก่ากลับมาอีกครั้ง เธอเป็นคนร่าเริงแต่มีความอ่อนแอด้านหัวใจ Lee Min-ki รับบท Cha Jung-woo อดีตสามีที่ล้มเหลวทางการงานก่อนพลิกชีวิตกลายเป็นผู้บริหารมหาเศรษฐี บุคลิกมีทั้งความเย็นชาและอบอุ่นในเวลาเดียวกัน และ Sung Joon รับบท Han Yoo-hyun หนุ่มรุ่นใหม่ที่เข้ามามีบทบาทเป็นทั้งเพื่อนและตัวเลือกความรักของนางเอก โทนการแสดงของทั้งสามเติมเต็มฉากได้ดีจนฉากทะเลาะหรือปรับความเข้าใจดูมีน้ำหนัก
ฉันอยากเปรียบเทียบว่าเคมีของ Kim Ha-neul กับ Lee Min-ki ทำให้ฉากคลาสสิกบางฉากนึกถึงความตลกแบบคู่รักที่มีปัญหาแต่ยังรักกันเหมือนในซีรีส์อื่นๆ ที่เน้นความสัมพันธ์แบบผู้ใหญ่ การแสดงของพวกเขาทำให้เนื้อเรื่องไม่ตกเป็นแค่การกลับมาคืนดี แต่กลายเป็นการเติบโตของตัวละครทั้งคู่ ซึ่งเป็นเหตุผลที่ฉันยังคงแนะนำ 'Cunning Single Lady' ให้เพื่อนๆ ดูอยู่เรื่อย ๆ
รายชื่อนักแสดงหลักใน 'The Dark Tower' ที่คนนึกถึงมักจะเป็นชุดเด่น ๆ ไม่กี่คน แต่พอได้ไล่จริง ๆ ก็รู้สึกว่าทีมแคสต์เต็มไปด้วยหน้าคุ้นตาจากงานภาพยนตร์และซีรีส์ต่าง ๆ
ผมมองว่าสามชื่อที่โดดเด่นที่สุดคือ Idris Elba รับบทเป็น Roland Deschain, Matthew McConaughey ในบท Walter O'Dim หรือที่หลายคนเรียกกันว่า The Man in Black และเด็กหนุ่ม Tom Taylor ที่รับบทเป็น Jake Chambers นักแสดงทั้งสามคนเป็นแกนกลางของเรื่องและถูกวางไว้ให้ขับเคลื่อนทั้งโทนเรื่องและความตึงเครียดของพล็อต ส่วนคนอื่น ๆ ในทีมอย่าง Abbey Lee, Claudia Kim และ Jackie Earle Haley ก็เข้ามาเติมรายละเอียดทั้งในบทเด่นและบทสมทบ ทำให้ภาพรวมไม่แห้งจนเกินไป
การเห็น Idris ในลุคคาวบอยไร้ความปรานี เตือนผมถึงงานทีวีอย่าง 'Luther' ในแง่ของการมีพลังและความเงียบเย็น ส่วน Matthew ก็ยังคงชวนให้ระแวงเหมือนที่เขาทำไว้ใน 'True Detective' — สองคนนี้สร้างสมดุลที่แปลกแต่ได้ผลกับหนังที่พยายามผสมแฟนตาซีและไวลด์เวสต์ไว้ด้วยกัน ฉากระหว่าง Roland และ Jake ถึงแม้จะไม่ได้ยาวมากแต่ก็เป็นแกนอารมณ์สำคัญของหนังสำหรับผม และนักแสดงสมทบที่ว่ามาก็ช่วยขยับโลกของเรื่องให้รู้สึกว่าใหญ่มากกว่าหนังความยาวประมาณสองชั่วโมงเท่านั้น