LOGINในบ้านที่เต็มไปด้วยความวุ่นวายและความลำบาก เด็กสาววัย 13 อย่าง “หานซูอวี้” รู้ดีว่าการเป็นแค่ “ลูกสาวของครอบครัวที่พ่อไม่เอาไหน” ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะอยู่รอด แต่หัวใจของเธอเต็มไปด้วยฝัน ฝันที่จะพาแม่ออกจากความทุกข์และสร้างชีวิตใหม่ด้วยมือของตัวเอง แม้ตอนนี้เธอยังเด็กแต่เธอเชื่อมั่นว่าการเรียนรู้และความพยายามจะเป็นกุญแจไขไปสู่อนาคตที่ดีกว่า ในโลกที่ผู้หญิงต้องสู้กับโชคชะตาอย่างหนัก หานซูอวี้จะกลายเป็นแสงสว่างเล็ก ๆ ที่เปลี่ยนชีวิตทั้งของตัวเองและแม่ไปตลอดกาลได้หรือไม่โปรดติดตามได้ใน “ชีวิตนี้…ฉันขอลิขิตเอง”
View Moreกลับมายังปัจจุบัน "ในตอนนั้นแม่เล่าว่า...เธอยิ้มออกมาทั้งน้ำตาทีเดียวค่ะ ให้กับคำพูดของเพื่อนรักที่ตัวเองก็ท้องแก่ใกล้จะคลอดแต่ก็ยังมาเยี่ยมตัวเอง และหลังจากนั้นแม่บุญธรรมก็มักจะนำสิ่งของรวมถึงเงินเท่าที่หล่อนจะแบ่งได้มาให้ฉันอยู่ตลอด จนกระทั่งเธอมีลูกคนที่สองและฉันเริ่มโตขึ้นและแม่หาเงิ
หลายปีผ่านไป...หลังจากที่เปลวไฟแห่งโศกนาฏกรรมได้มอดดับลง และบาดแผลทั้งหมดได้รับการเยียวยาด้วยกาลเวลาและมิตรภาพภายในเรือนสี่ประสานในบ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ที่แสนจะสงบสุข... เสียงหัวเราะของเด็กแฝดชายหญิงที่ได้เติบโตขึ้นมากกำลังวิ่งเล่นอยู่ในสวน...คือบทเพลงที่ไพเราะที่สุดของบ้านหลังนี้และในวั
"หวงจิง! ดูหวังเฉียง! เขามีแผลไฟไหม้รุนแรง!" "อู๋ถิง! ดูจ้าวลี่! ระวังเรื่องบาดเจ็บที่ศีรษะและกระดูกสันหลัง!" ทั้งหวงจิงและอู๋ถิงทำงานกันอย่างคล่องแคล่วแม้ว่าจะตกตะลึงกับอาการของเพื่อน ทว่ามือของพวกเขาก็ทำงานไม่หยุด หลังตัดชุดดับเพลิงที่เสียหายออกและประเมินบาดแผลรวมถึงเปิดเส้นเลือดให้สาร
"ทุกคน! สวมหน้ากากป้องกันสารพิษ! ห้ามถอดออกเด็ดขาด!" เสียงที่เด็ดขาดของเกาซูอวี้ดังขึ้นเป็นคำสั่งแรก...เธอรู้ดีว่าควันที่มองเห็นตรงหน้านั้น...เต็มไปด้วยสารเคมีอันตราย ทีมแพทย์ภาคสนามทั้งหมดรีบสวมหน้ากากป้องกันอย่างรวดเร็ว...ก่อนที่พวกเขาจะพุ่งตัวเข้าไปในความโกลาหลเบื้องหน้าที่เต็มไปด้วยภ
ท่ามกลางหิมะที่กำลังโปรยปรายลงมาอย่างต่อเนื่องของฤดูหนาว...ที่ปีนี้มีประกาศว่าอากาศจะหนาวเย็นมากกว่าทุกปีที่ผ่านมา อู๋ถิงที่กำลังเดินทางอยู่บนรถประจำทางไม่ได้รู้เลยว่าเจ้าตัวกำลังจะต้องได้เข้าร่วมกับอุบัติเหตุหมู่ครั้งใหญ่อย่างไม่ตั้งใจ ในขณะที่เขากำลังเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างกระจกของรถโ
"เอ่อที่นี่ดู...เรียบง่ายดีนะครับ" เขาพยายามจะหาคำพูดที่ดีที่สุด "ใช่ค่ะ ที่นี่เป็นเพียงหมู่บ้านชนบทอันห่างไกลค่ะคุณหมอ เรามีทรัพยากรจำกัด...แต่เราก็ใช้มันให้เกิดประโยชน์สูงสุด...หวังว่าคุณจะปรับตัวได้นะคะ" เยี่ยนซูกล่าวตามตรง เนื่องจากเธอเองก็ค่อนข้างกังวลว่าคุณหมอหนุ่มคนนี้จะทนรับความล
ห้าปีผ่านไป...ภายในฐานทัพลับ...ซึ่งบัดนี้ได้กลายเป็นทั้งศูนย์วิจัยและสนามเด็กเล่นของทายาทรุ่นต่อไปของตระกูลซ่ง นายแพทย์หวงจิง...อาจารย์แพทย์หนุ่มไฟแรงแห่งแผนกศัลยกรรมทั่วไป กำลังนอนสลบไสลอยู่บนโซฟาด้วยความเหนื่อยล้าจากการทำงานอย่างหนักมาตลอดทั้งสัปดาห์ โดยที่ชายหนุ่มไม่ได้รู้
และในตอนนี้เองเกาซูอวี้ก็ยิ่งรู้สึกหัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นจนแทบจะทะลุออกมาจากอกอย่างไรอย่างนั้น และยิ่งเมื่อปลายนิ้วเย็นของเขาถูกผิวเนื้อของเธอ...ก็ทำให้คนทั้งคู่รู้สึกราวกับว่ามีกระแสไฟฟ้าพาดผ่าน จนกระทั่งกระดุมเม็ดสุดท้ายของเสื้อถูกปลดออก ตามมาด้วยแผ่นหลังเปลือยเปล่าของหญิงสาวคนรักได้ปร





