ดอกไม้จัน

เธอ...ผู้เปรียบเสมือนดอกไม้ริมทาง เขา...ผู้หลงใหลดอกไม้ ดอกไม้ที่ถูกเด็ดมาแล้ว เท่ากับว่ามันได้ตายไปแล้ว ไม่มีทางเติบโต แม้จะนำมาใส่แจกันดูแลอย่างดี สุดท้ายมันก็ต้องเหี่ยวเฉา และตายลง...

นายหัวสิงหราช จับเธอมาเพื่อแก้แค้นพ่อของเขา ที่กล้าผิด สัญญาว่า จะไม่จดทะเบียนกับใครอีกนอกจากแม่ นังเด็กนี่คงจะแสนยวนยั่ว จนพ่อของเขาตัณหากลับ อยากได้หล่อนมากถึงขนาดยอมจดทะเบียน มาลีรินทร์ตกอยู่ในมือของนายหัวเถื่อน ที่ฉุดกระชากเธอมาเขาไม่ฟังอะไรเลย และยังใจร้ายมาก... เธอตกเป็นจำเลยว่าอยากเป็นเมียพ่อของเขา ใครจะอยากมีผัวคราวปู่แบบนั้นกัน เธอถูกบังคับจากแม่เลี้ยงต่างหาก ดอกไม้ดอกน้อย ในมือเถื่อนของเขา จะเป็นตายร้ายดีอย่างไร ก็ คงจะแล้วแต่ใจของผู้เป็นนาย

ใครจะไปคิดกันล่ะว่าดอกไม้พวกนี้จะนำพาเธอทะลุมิติมาอยู่ในโลกจีนโบราณ นางไม่รู้จักผู้ใด นางต้องใช้ชีวิตอยู่ตามลำพัง นางต้องดิ้นรนเพื่อให้อยู่รอด นางจะไม่ยอมตายเป็นอันขาด สตรีอย่างนางขอสู้ตาย

กานพลู ชุลีพร ... เธอเปรียบประดุจดั่งเกสรที่ถูกห่อหุ้มด้วยดอกรักอันงดงาม ความรักมันก็แปลก มันเกิดขึ้นได้อย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว แต่เมื่อมันมาทักทายหัวใจของเขาแล้ว มันก็ยากที่จะสลัดทิ้งได้ นอกจากจะดูแลหัวใจดวงนี้ให้ดีตลอดไป... ทัศกร กลีบเมฆ ... เขาเหมือนภูเขาสูงชันที่ต้องป่ายปีนขึ้นไปหา เธอไม่เคยคิดจะป่ายปีนขึ้นไปเทียบเทียมกับผู้หญิงคนไหน คิดเพียงว่าตนเป็นเพียงละอองเกสรเล็กๆ ที่ห่อหุ้มด้วยความรัก แต่เกสรดอกรักดอกนี้กลับลอยละลิ่วขึ้นไปถึงยอดภูเขาอันสูงเสียดฟ้าได้สำเร็จ

ปีที่แปดของการแต่งงาน ในที่สุดฉันก็ตั้งท้องลูกของคลาวด์ได้เสียที นี่คือการทำเด็กหลอดแก้วครั้งที่หกของฉัน และเป็นโอกาสครั้งสุดท้ายแล้ว หมอบอกว่า ร่างกายฉันจะทรมานไปมากกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว ฉันดีใจจนแทบเก็บไว้ไม่อยู่ เตรียมจะเอาข่าวนี้ไปบอกเขา แต่หนึ่งสัปดาห์ก่อนวันครบรอบแต่งงาน ฉันกลับได้รับรูปถ่ายนิรนามใบหนึ่งทางไปรษณีย์— ในรูปนั้น เขากำลังก้มลงจูบท้องของผู้หญิงอีกคนอย่างอ่อนโยน ผู้หญิงคนนั้นคือเพื่อนสมัยเด็กที่โตมาด้วยกันกับเขา เป็นเด็กสาวที่ครอบครัวเขาเฝ้ามองมาตั้งแต่เล็ก อ่อนโยน เรียบร้อย เอาอกเอาใจผู้ใหญ่เก่ง เป็นลูกสะใภ้ในอุดมคติของบ้านนั้น ที่น่าขันที่สุดก็คือทุกคนในครอบครัวเขารู้เรื่องเด็กคนนั้นกันหมด มีแค่ฉันคนเดียว ที่ถูกทำให้กลายเป็นตัวตลก ที่แท้ ชีวิตแต่งงานที่ฉันพยายามประคับประคองทั้งน้ำตาและบาดแผลมาตลอด ก็เป็นเพียงแค่คำโกหกแสนอ่อนโยนที่พวกเขาร่วมกันถักทอขึ้นมาอย่างตั้งใจ ช่างมันเถอะ ผู้ชายอย่างคลาวด์น่ะ ฉันไม่เอาแล้ว ส่วนลูกของฉัน จะไม่มีวันเกิดมาในคำลวงพวกนั้นเด็ดขาด ฉันจองตั๋วเครื่องบินเพื่อจากไป ในวันครบรอบแปดปีของพวกเรา วันนั้น เดิมทีเขาควรจะพาฉันไปดูทุ่งกุหลาบ นั่นคือคำสัญญาที่เขาให้ไว้ก่อนแต่งงาน ว่าจะมอบทะเลดอกไม้ที่เป็นของฉันคนเดียวให้ฉันสักครั้ง แต่ฉันไม่คิดเลยว่า สิ่งที่ได้เห็นกลับเป็นภาพที่เขากำลังกอดจูบเพื่อนสมัยเด็กที่กำลังตั้งครรภ์อยู่หน้าสวนกุหลาบ หลังจากฉันจากไป เขากลับเริ่มออกตามหาฉันไปทั่วโลก “อย่าไปได้ไหม” เขาพูด “ผมผิดไปแล้ว คุณอย่าไปเลย” เขาปลูกกุหลาบที่สวยที่สุดในโลกเอาไว้เต็มสวนกุหลาบแห่งนั้น ในที่สุด เขาก็นึกถึงคำสัญญาที่เคยให้ไว้กับฉัน แต่ตอนนี้ ฉันไม่ต้องการมันอีกแล้ว

ลั่วเซิงและเจียงซื่อคือคู่สร้างคู่สมที่ทุกคนในโรงเรียนต่างยอมรับ เจียงซื่อเป็นเดือนโรงเรียนสุดฮอตที่ใคร ๆ ก็รุมล้อม เขารูปร่างสูงโปร่ง ขายาว มีใบหน้าหล่อเหลาดุดันสะกดสายตา มักจะอยู่ในชุดแจ็กเก็ตกันลมสีดำที่ดูเย็นชาอยู่เสมอ ทั้งมาดกวนและกร้าวใจ ทำเอาสาว ๆ นับไม่ถ้วนยอมพุ่งเข้าหาประหนึ่งแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ ทว่าในสายตาของเขากลับมีเพียงลั่วเซิงมาโดยตลอด พวกเขาเป็นเพื่อนสมัยเด็กที่เติบโตมาด้วยกัน ตอนอายุ 1 ขวบในพิธีเสี่ยงทายก็คว้าตัวกันและกันไว้ อายุ 7 ขวบผู้ใหญ่ก็จับหมั้นหมาย อายุ 14 มอบจดหมายรักให้กัน อายุ 16 สารภาพรัก พออายุ 18 ก็สัญญาว่าจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยเดียวกัน...จนกระทั่งปีที่อยู่มัธยมปลายปีสาม มีนักเรียนย้ายมาใหม่ในห้องชื่อว่าซูม่าน ตอนที่ครูประจำชั้นจัดกิจกรรม “เพื่อนช่วยเพื่อน” ก็ตั้งใจจับคู่ซูม่านให้กับเจียงซื่อ พร้อมกับย้ำแล้วย้ำอีกว่า “ถ้าเธอไม่รับ ก็อย่าหวังว่าจะได้คบกับลั่วเซิงในโรงเรียนอีกเลย”