ทาซาน

แนะนำให้เริ่มจากเวอร์ชันที่เข้าถึงง่ายและให้ความรู้สึกอบอุ่นก่อน

ดิสนีย์เวอร์ชัน 'Tarzan' (1999) เป็นประตูที่ดีมากสำหรับคนที่ยังไม่คุ้นกับโลกของทาซาน เพราะสเปคเป็นแบบครอบครัว: ภาพสวย ดนตรีติดหู โดยเฉพาะงานของ Phil Collins ที่ช่วยยึดอารมณ์เรื่องไว้ให้ครบทั้งความซาบซึ้งและความผจญภัย และการเล่าเรื่องให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์ระหว่างทาซานกับเจนซึ่งทำให้ตัวละครมีเส้นเรื่องชัดเจน การเปลี่ยนจากนิยายต้นฉบับทำให้เนื้อหาเบาลง แต่ก็เป็นข้อดีเมื่ออยากให้เด็กดูหรืออยากเริ่มด้วยเรื่องที่ดูจบแล้วมีความสุข

เสน่ห์อีกอย่างที่ทำให้ฉันชอบแนะนำ 'Tarzan' ของดิสนีย์คือการออกแบบการเคลื่อนไหวของตัวละครกับป่า ที่ทำให้คนดูเข้าใจได้ว่าทาซานไม่ใช่แค่คนป่าแบบคลาสสิก แต่เป็นการผสมระหว่างมนุษย์และสภาพแวดล้อมอย่างลงตัว หากดูแล้วชอบสไตล์แอนิเมชันและเพลง ก็สามารถขยับไปหาเวอร์ชันที่จริงจังกว่าได้ทีละขั้น ซึ่งช่วยให้ไม่รู้สึกติดขัดตอนเปลี่ยนแนวไปดูหนังดิบหรือหนังต้นฉบับที่หนักกว่า

หน้าจอเต็มไปด้วยป่าและการผจญภัยใน 'Tarzan' แต่ถ้ามองในเชิงประวัติศาสตร์แล้วเรื่องนี้ถูกสร้างขึ้นจากจินตนาการมากกว่าข้อเท็จจริง

ผมเห็นได้ชัดว่าเริ่มจากนิยายต้นฉบับ 'Tarzan of the Apes' ของ Edgar Rice Burroughs ซึ่งเป็นงานผจญภัยเชิงสมมติ ไม่ได้อ้างอิงจากเหตุการณ์จริงหรือบุคคลประวัติศาสตร์ใดๆ นักเขียนสร้างโลกคนป่าและตัวละครขึ้นเพื่อเล่าเรื่องความขัดแย้งระหว่างสัญชาตญาณกับวัฒนธรรมมากกว่าจะบันทึกเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ การอ้างอิงถึงยุคสมัยหรือเทคโนโลยีในเรื่องเป็นแค่ฉากหลังที่ให้ความรู้สึกยุควิกตอเรียและช่วงต้นศตวรรษที่ 20 มากกว่าเป็นการพยายามเล่าเหตุการณ์จริง

ในฐานะแฟนที่อ่านนิยายเก่า ผมยังเห็นว่าบทประพันธ์รวมเอาอุดมคติและภาพพจน์ของยุคสมัยนั้นไว้ ทั้งทัศนคติแบบล่าอาณานิคมและแนวคิดเรื่องเชื้อชาติ ซึ่งควรอ่านด้วยความระมัดระวัง หากต้องการความเที่ยงตรงด้านประวัติศาสตร์แล้ว 'Tarzan' เหมาะกับการเป็นนิยายผจญภัยที่สะท้อนอารมณ์และค่านิยมของยุคมากกว่าจะเป็นแหล่งข้อมูลประวัติศาสตร์แบบตรงไปตรงมา

การกลับมาครั้งล่าสุดของทาซานถูกเล่าในโทนผสมระหว่างหนังผจญภัยแอ็กชันกับประเด็นทางสังคมที่แฝงอยู่ใต้ฉากสวยงามของป่าและเมืองใหญ่

ผมขอสรุปแบบไม่สปอยหนักว่าเรื่องเริ่มจากการที่จอห์น เคลย์ตัน—ชายที่เคยเป็นทาซาน—ใช้ชีวิตในลอนดอนกับเจน แต่ถูกดึงกลับสู่แอฟริกาด้วยข้ออ้างด้านการทูตและสำรวจ ความจริงคือมีแผนชั่วร้ายที่เกี่ยวข้องกับการค้าสัตว์และอำนาจจากชาติตะวันตก ผู้ร้ายหลอกล่อให้เขากลับไปรักษาภาพลักษณ์แบบเก่า ขณะที่เจนเองก็มีส่วนร่วมทั้งช่วยเหลือและเป็นเป้าหมายของอันตราย

ฉากไคลแม็กซ์เน้นการชนกันของโลกสองใบ—ความเป็นประชาธิปไตยของชนพื้นเมืองกับความโหดเหี้ยมของการล่าไพรที่ถูกขับเคลื่อนโดยผลประโยชน์ การต่อสู้ไม่เพียงแค่เรื่องกำลัง แต่เป็นการเรียกร้องตัวตนของทาซานให้ยอมรับทั้งสองมรดกที่เขามี ผมชอบที่หนังไม่ยึดติดกับสูตรเดิมทั้งหมด แต่หยิบประเด็นการเมืองและมนุษยธรรมมาผสมจนได้จังหวะตื่นเต้นและมีน้ำหนักทางอารมณ์

ฉันชอบเวอร์ชันพากย์ไทยของงานอนิเมชั่นคลาสสิกและเจอมาเยอะ — สำหรับใครที่มองหาเวอร์ชันพากย์ไทยของ 'Tarzan' (ดิสนีย์ 1999) ช่องทางที่น่าจะเจอที่สุดคือบริการสตรีมมิ่งของดิสนีย์เองในไทย นั่นคือ Disney+ Hotstar เพราะดิสนีย์มักจะใส่แทร็กภาษาไทยให้กับพิกัดภาพยนตร์หลักๆ

แนะนำให้สลับไปที่เมนูภาษาในหน้าฉายของหนังเพื่อดูว่าแทร็ก 'พากย์ไทย' มีให้เลือกไหม ถ้าอยากได้คุณภาพเสียงเต็มที่ ให้มองหาแผ่นบลูเรย์หรือดีวีดีของดิสนีย์ซึ่งมักจะมีพากย์ไทยเป็นตัวเลือก รวมถึงร้านออนไลน์อย่าง Lazada หรือ Shopee ที่ขายแผ่นมือหนึ่งและมือสองบ่อยๆ

ถ้าไม่เจอในสตรีมปัจจุบัน ยังมีตัวเลือกเช่าหรือซื้อดิจิทัลจาก Apple TV/iTunes หรือ Google Play Movies บางครั้งจะมีให้เลือกพากย์ไทยด้วย เห็นว่าการหาแทร็กไทยขึ้นกับลิขสิทธิ์ในช่วงนั้น แต่การเช็กเมนูภาษากับมองหาป้ายคำว่า 'พากย์ไทย' จะช่วยให้ไม่พลาดเวอร์ชันที่ต้องการ

แฟนๆ ส่วนใหญ่จะนึกถึงเวอร์ชันล่าสุดที่ออกฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อพูดถึงทาซานในยุคหลังสมัยใหม่เลยนะ — นักแสดงที่รับบททาซานในเวอร์ชันนั้นคือ Alexander Skarsgård ในหนังเรื่อง 'The Legend of Tarzan' (2016)

ผมชอบการเลือกนักแสดงคนนี้เพราะเขานำเอาความรู้สึกขัดแย้งระหว่างความเป็นคนเมืองกับสัญชาตญาณป่าออกมาได้ชัดเจน การเคลื่อนไหวร่างกายและการแสดงใบหน้าให้ความรู้สึกว่าเป็นคนที่ถูกฉีกระหว่างสองโลก ซึ่งต่างจากภาพจำทาซานคลาสสิกที่มักหนักไปทางฮีโร่ไร้ความซับซ้อน การร่วมงานกับผู้กำกับที่มีวิสัยทัศน์และนักแสดงสมทบอย่าง Margot Robbie ก็ช่วยเติมมิติให้บท Jane ด้วย ทำให้ภาพรวมออกมาเป็นหนังผจญภัยที่มีโทนผู้ใหญ่และวางตัวไม่เหมือนหนังครอบครัวทั่วไป

การเปรียบเทียบระหว่างทาซานฉบับหนังกับการ์ตูนชอบทำให้ฉันนึกถึงความแตกต่างของน้ำหนักอารมณ์กับการเล่าเรื่องก่อนเลย

ในมุมมองของฉัน ทาซานฉบับ 'ทาซาน' แบบการ์ตูนมักเน้นความเป็นแฟนตาซีและจังหวะที่รวดเร็วกว่า ฉากการผจญภัยถูกยืดหยุ่นให้ดูตื่นเต้นโดยไม่ต้องยึดติดกับความสมจริงมาก ฉันชอบฉากที่ตัวละครแสดงอารมณ์ผ่านการ์ตูน—เช่นการ์ตูนสามารถขยายการแสดงสีหน้าและท่าทางของลิงหรือมนุษย์ให้ตลกหรือซึ้งมากขึ้น ซึ่งทำให้เด็กดูแล้วอินง่ายขึ้น

กลับกัน ฉบับหนังอย่าง 'The Legend of Tarzan' (2016) ให้ความสมจริงและน้ำหนักของปมตัวละคร ขณะที่ดูฉันรู้สึกว่าภาพถ่ายจริงและเนื้อหาเชิงประวัติศาสตร์ทำให้เรื่องมีพื้นผิวที่หยาบและซับซ้อนขึ้น ฉากแอ็กชันมีแรงกระแทกมากกว่าและการแสดงของนักแสดงเติมความเป็นมนุษย์ที่การ์ตูนบางครั้งไม่สามารถสื่อได้เต็มร้อย ทั้งสองแบบมีเสน่ห์ต่างกัน ขึ้นกับว่าต้องการความฝันแบบไร้ขอบเขตหรือความดิบจริงที่จับต้องได้

มีแหล่งที่มักจะมี 'ทาร์ซาน' แบบอนิเมชั่นพร้อมซับไทยให้เลือกดูอยู่บ่อย ๆ นั่นคือบริการสตรีมมิ่งที่เก็บคลาสสิกของค่ายใหญ่ เช่น 'Disney+' ซึ่งเวอร์ชันอนิเมชั่นของ 'ทาร์ซาน' (ปี 1999) มักจะมีตัวเลือกซับไทยและพากย์ไทยด้วย

ผมมักจะเข้าไปเช็กรายละเอียดในเมนูภาษา/คำบรรยายก่อนกดเล่น เพื่อให้แน่ใจว่าได้ซับไทยจริง ๆ และถ้าระบุว่าไม่มี ให้ดูตัวเลือกคำบรรยาย (Subtitles) ในหน้ารายการหนังหรือในหน้าตั้งค่าของแอป เพราะบางครั้งระบบจะมีหลายภาษาให้ดาวน์โหลดแยก นอกจากนี้ถ้าแพลตฟอร์มหลักในประเทศไม่เปิดให้บริการ เรื่องนี้อาจมีเขตจำกัดสิทธิ์ จึงต้องตรวจสอบว่าบริการนั้นรองรับในไทยหรือไม่

ถ้าไม่อยากสมัครสมาชิกยาว ๆ ผมก็เลือกที่จะเช่าดิจิทัลผ่านร้านอย่าง Google Play หรือซื้อแผ่น Blu‑ray ที่มักมีซับหลายภาษา ซึ่งเป็นวิธีที่ชัวร์ที่สุดถ้าต้องการซับไทยแบบแน่นอน รู้สึกดีทุกครั้งที่ได้ดูเวอร์ชันอนิเมชั่นพร้อมเพลงประกอบที่คุ้นเคยแบบมีซับอ่านไปด้วย