มาสไรเดอร์กีส เดอะมูฟวี่

นี่คือภาพรวมสั้น ๆ ของ 'มาสไรเดอร์กีส เดอะมูฟวี่' ในแบบที่ผมเล่าให้เพื่อนฟัง: เรื่องนี้เล่าเกี่ยวกับฮีโร่คนหนึ่งที่ต้องรับมือกับภัยคุกคามใหม่ซึ่งท้าทายทั้งพลังและความเชื่อของเขา นักแสดงหลักเปลี่ยนร่างเป็นมาสไรเดอร์กีสเพื่อปกป้องคนรอบตัวและเมืองจากแผนการขององค์กรลับที่พยายามใช้เทคโนโลยีหรือพิธีการบางอย่างเพื่อควบคุมผู้คน

เนื้อเรื่องไม่เน้นแค่ฉากแอ็กชันหนัก ๆ แต่ใส่ฉากอารมณ์ที่ทำให้ตัวเอกต้องตัดสินใจเรื่องความรับผิดชอบและความสูญเสีย จุดเด่นคือการผสมผสานคิวต่อสู้ที่ดูหนักแน่นกับมุมมองส่วนตัวของตัวละคร ทำให้ฉากคลี่คลายความขัดแย้งมีน้ำหนักมากขึ้นกว่าแค่การปะทะกันของพลัง

ถ้าชอบงานโทคุซัทสึที่มีทั้งฉากบู๊และการพัฒนาตัวละครอย่าง 'ไอ้มดแดง' เรื่องนี้จะเติมเต็มความคาดหวังได้ดี และยังมีมุกเล็ก ๆ ที่แฟนสายนี้น่าจะยิ้มตามได้ด้วย รู้สึกว่าภาพรวมเป็นหนังฮีโร่ที่บาลานซ์ระหว่างบันเทิงและอารมณ์ได้ลงตัว

แหล่งดู 'มาสไรเดอร์กีส เดอะมูฟวี่' ในไทยไม่ค่อยชัดเจนนัก แต่ยังมีวิธีที่ผมมักใช้ตามหาเวอร์ชันที่ถูกลิขสิทธิ์อยู่เสมอ

ผมมักเริ่มจากเช็กแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งหลักๆ ก่อน เช่น Netflix, Amazon Prime Video, iQIYI, Bilibili หรือ WeTV เพราะบางครั้งมีการซื้อสิทธิ์ฉายเป็นช่วงๆ ถ้าไม่มีบนสตรีมมิ่ง บริการขายดิจิทัลอย่าง Google Play/YouTube Movies หรือ Apple TV ก็เป็นอีกทางที่มักมีการปล่อยให้เช่าหรือซื้อแบบดิจิทัล

ถ้าชอบของจริงแบบสะสม ผมจะรอดูการวางจำหน่ายแผ่นบลูเรย์หรือดีวีดีจากญี่ปุ่น ซึ่งบางครั้งร้านนำเข้าในไทยก็สั่งเข้ามา หรือถ้าไม่อยากรอนาน การสั่งผ่านร้านออนไลน์จากประเทศญี่ปุ่นก็เป็นทางเลือก แต่ต้องระวังเรื่องภูมิภาคของแผ่นและค่าขนส่ง สรุปคือลองไล่เช็กทั้งสตรีมมิ่ง-ร้านขายดิจิทัล-แผ่นนำเข้า แล้วค่อยเลือกวิธีที่สะดวกและถูกลิขสิทธิ์ที่สุดสำหรับตัวเอง

ฉันคิดว่าหนังเรื่องนี้เพิ่มสีสันด้วยตัวละครใหม่ ๆ ที่ทำให้เรื่องมีมิติขึ้นมากกว่าในซีรีส์หลัก

บทบาทเด่น ๆ ที่เข้ามาในภาพยนตร์ได้แก่: หนึ่งคือชายปริศนาที่มาในฐานะคู่แข่ง/ผู้ท้าชิงใหม่ ซึ่งมีรูปลักษณ์และมู้ดที่มืดกว่า ทำให้การต่อสู้บนเวทีเกมดูมีความเสี่ยงมากขึ้น สองคือผู้ช่วยหรือพันธมิตรคนใหม่ที่มีความสดใสและทักษะเฉพาะตัว ช่วยเติมช่องว่างทางอารมณ์ให้กับทีมสามคือวายร้ายหน้าใหม่ที่ไม่ได้มาเป็นแค่ตัวประหลาดธรรมดา แต่มีแผนการเชิงจิตวิทยาที่ทำให้ตัวเอกต้องเผชิญกับความขัดแย้งภายใน และสี่คือคนธรรมดาคนหนึ่งที่บทบาทของเขากลับสำคัญต่อพล็อตมากกว่าที่คิด ตัวละครพวกนี้ไม่ได้ถูกใส่มาเป็นแค่ตัวประกอบ; ทุกคนมีจุดประสงค์ในเรื่องและฉันชอบการบาลานซ์ระหว่างฉากแอ็กชั่นกับซีนที่เปิดเผยอดีตหรือแรงจูงใจของแต่ละคน

ในมุมมองการเล่าเรื่อง การใส่ตัวละครใหม่ทั้งสี่แบบนี้ทำให้หนังมีจังหวะไม่ซ้ำกับซีรีส์ทีวี เพราะหนังต้องสรุปและก้าวไปข้างหน้าในเวลาจำกัด แต่ยังคงให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร ผลลัพธ์คือฉากปะทะที่มีน้ำหนักและจุดหักมุมที่ทำให้รู้สึกคุ้มค่ากับเวลาที่ดู

พอได้ดู 'มาสไรเดอร์กีส เดอะมูฟวี่' แบบไม่ได้ตั้งใจตอนฉายโรงแล้ว รู้สึกว่านี่เป็นงานที่ตั้งใจเชื่อมต่อกับซีรีส์ต้นฉบับแบบละเอียดและอ่อนโยนในคราวเดียว

หนังไม่เพียงแค่เอาตัวละครหลักกลับมาแล้วปล่อยให้เป็นแฟนเซอร์วิสเท่านั้น แต่เลือกที่จะขยายประเด็นที่ยังค้างไว้จากตอนสุดท้ายของซีรีส์ เช่น แรงจูงใจของศัตรูบางคน และผลกระทบระยะยาวต่อความสัมพันธ์ของตัวเอกจากเหตุการณ์ในซีรีส์ ความต่อเนื่องแบบนี้ทำให้ฉันรู้สึกว่าเนื้อหาในหนังมีความหมายมากกว่าแค่วางโชว์ซีนบู๊ที่ตัดต่อสวย ๆ

อีกอย่างที่น่าสนใจคือการให้บทตัวละครรองมีพื้นที่มากขึ้น หนังเหมือนไปเติมมุมมองที่ทีวีให้เวลาไม่พอ ซึ่งทำให้หลายฉากในซีรีส์ดูมีมิติขึ้นหลังจากดูหนังจบ สรุปว่าถ้าติดตามซีรีส์มาแล้ว หนังจะให้รางวัลทางอารมณ์และคำตอบเพิ่มขึ้น แต่อ่านบรรยากาศแบบไม่ซีเรียสก็ยังดูสนุกได้ แนวทางนี้เตือนฉันถึงวิธีที่ 'มาสไรเดอร์W' เคยใช้หนังเป็นพื้นที่ขยายความสัมพันธ์ของตัวละครมากกว่าจะเป็นแค่เหตุการณ์ย่อย ๆ

เพลงประกอบของ 'มาสไรเดอร์กีส เดอะมูฟวี่' ถูกออกแบบมาให้ผสมทั้งเพลงธีมใหม่ของภาพยนตร์กับเพลงจากซีรีส์หลัก เพื่อสร้างอารมณ์ที่ต่อเนื่องแต่มีความยิ่งใหญ่ขึ้นอีกขั้น

ในเชิงโครงสร้างจะมีเพลงธีมหลักของภาพยนตร์ซึ่งมักเป็นซิงเกิลพิเศษที่ปล่อยก่อนหรือพร้อมกับฉายหนัง เพลงประกอบฉากสำคัญหลายชิ้นเป็นเวอร์ชันเรียบเรียงใหม่ของธีมจากซีรีส์ ทำให้เพลงที่คุ้นเคยมีน้ำหนักมากขึ้นในฉากไคลแมกซ์ ผมชอบตรงที่นักประพันธ์เลือกเล่นกับทำนองเดิมแล้วต่อยอดด้วยเครื่องดนตรีหรือบีทที่ทันสมัย ทำให้ฉากการต่อสู้รู้สึกเร่งเร้าแต่ยังคงกลิ่นอายของเรื่อง

นอกจากนั้นจะมีเพลงปิดหรือเพลงท้ายเครดิตที่ให้ความรู้สึกต่างออกไป—มักเป็นป็อปบัลลาดหรือแทร็กมีจังหวะกลาง ๆ เพื่อปล่อยอารมณ์หลังจากฉากดราม่า เท่าที่ฟังมาจะพบว่าแทร็กบีจีเอ็มมีทั้งเวอร์ชันเต็มและเวอร์ชันสั้น (TV size) สำหรับคัทหลายช็อต ซึ่งสะดวกถ้าชอบเก็บเป็นซาวด์แทร็กเวอร์ชันเต็ม ๆ เหมาะสำหรับคนที่ชอบรวมเพลงเพราะ ๆ ไว้ฟังซ้ำเป็นพิเศษ

ลองนึกภาพมูฟวี่มาสไรเดอร์ที่ยกระดับการต่อสู้และอารมณ์ขึ้นเป็นสองเท่า ด้วยฉากแอ็กชันที่ใหญ่ขึ้น เพลงประกอบทรงพลัง และจังหวะเรื่องราวที่ไม่เหมือนตอนทีวีเลย

มุมมองส่วนตัวของคนที่โตมากับซีรีส์นี้บอกได้เลยว่าหนังมาสไรเดอร์มักทำหน้าที่สองอย่างพร้อมกัน — เป็นบทสรุปเหตุการณ์สำคัญสำหรับตัวเอกในซีรีส์หรือเป็นเรื่องราวยืนได้ด้วยตัวเองสำหรับผู้ชมใหม่ ๆ ซึ่งจะมีทั้งศัตรูระดับมหาภัย แผนสะเทือนโลก และการเปิดเผยอดีตของตัวละครที่ลึกขึ้น ตัวอย่างที่ชัดคือ 'มาสไรเดอร์ดับเบิล ฟอร์เอฟเวอร์' ที่นำเสนอบทสืบสวนสไตล์นัวร์ ผสมกับปริศนาเกี่ยวกับความทรงจำและการพลัดพราก ทำให้การต่อสู้ไม่ได้มีแค่ร่างกายแต่ยังเกี่ยวกับตัวตนของตัวละครด้วย

ผมชอบที่หนังมักกล้าเล่นโทนและธีมมากกว่าตอนทีวี — อาจจะมืดขึ้น ดราม่าขึ้น หรือขำขันมากขึ้นตามแต่โปรเจกต์ หนังบางเรื่องใช้การรวมทีมเพื่อฉลองมรดกของมาสไรเดอร์ บางเรื่องเน้นเล่าอดีตที่ถูกเก็บงำ แต่สิ่งหนึ่งที่เหมือนกันคือความตั้งใจจะให้แฟนมีความรู้สึกอิ่มใจหลังดู ไม่ว่าจะด้วยฉากบู๊สุดตระการตา หรือตอนจบที่จับใจ

แฟนๆ หลายคนคงสงสัยกันเยอะเกี่ยวกับฉากหลังเครดิตของ 'มาสไรเดอร์กีส เดอะมูฟวี่'.

ผมขอสรุปแบบตรงไปตรงมาว่าใช่ มีฉากสั้นหลังเครดิต แต่เป็นสติงเกอร์แบบเรียกน้ำย่อย ไม่ได้เป็นฉากที่เปลี่ยนแปลงความหมายของเรื่องหลักหรือมีสปอยล์หนัก ๆ สำหรับคนที่คาดหวังความอลังการแบบหนังซูเปอร์ฮีโร่บางเรื่อง ที่มักจะโยงไปสู่พล็อตใหญ่ต่อเนื่อง ฉากในเรื่องนี้ออกจะเป็นมุมเล็ก ๆ ที่เติมอารมณ์หรือล้อกับมู้ดของหนังมากกว่า

ผมชอบที่ทีมงานไม่ยืดยาวจนเสียบรรยากาศหลังจากฉากจบหลัก — มันมากพอให้คนที่ติดตามจนเครดิตสุดรู้สึกว่ามีของแถม แต่ไม่บังคับให้ต้องดูเพื่อเข้าใจตอนจบ นึกถึงสติงเกอร์สั้น ๆ ในหนังญี่ปุ่นหลายเรื่องที่เป็นเหมือนของหวานปิดมื้อ พอออกจากโรงแล้วก็ยังยิ้มได้จากมุขเล็ก ๆ นั้น

บอกตรงๆว่าผลงานยุคบุกเบิกของชุด 'Kamen Rider' มักถูกเรียกขานในหมู่แฟนๆ ว่าเป็นต้นกำเนิดที่ไม่ควรมองข้าม

การ์ตูน-ซีรีส์ดั้งเดิมที่ถูกดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ช่วงแรกมีตัวละครหลักที่ชัดเจนที่สุดคือ Takeshi Hongo หรือที่รู้จักกันในนาม Kamen Rider 1 ซึ่งถูกแสดงโดย Hiroshi Fujioka นักแสดงคนนี้กลายเป็นหน้าตาและน้ำเสียงที่แฟนรุ่นเก่าๆ ผูกพันอย่างแนบแน่น ฉากแอ็กชัน การไล่ล่า และท่วงท่าการขี่มอเตอร์ไซค์ของเขาสร้างมาตรฐานให้กับ Rider รุ่นต่อๆ มา

มุมมองของคนที่เติบโตมากับหนังเก่าๆ เห็นได้ชัดว่าความสัมพันธ์ระหว่างตัวเอกกับนักแสดงเป็นหัวใจของหนังเรื่องนี้ และการที่ Hiroshi Fujioka ยังคงเป็นสัญลักษณ์ทำให้ชื่อ 'Kamen Rider' ในแบบคลาสสิกยังคงมีเสน่ห์ แม้ว่าภาพรวมของแฟรนไชส์จะเปลี่ยนไป แต่รากฐานจากยุคของเขายังคงสะท้อนอยู่ทุกครั้งที่ตัวเอกขึ้นขี่มอเตอร์ไซค์และตะโกนคำว่า ‘ฮัดโช!’ ในใจคนดูรุ่นหลัง

หลังจากได้ดู 'มาสไรเดอร์จีโอเดอะมูฟวี่' ครั้งแรก ความรู้สึกที่นักวิจารณ์หลายคนพูดตรงกันคือภาพรวมของหนังค่อนข้างถูกออกแบบมาเพื่อตอบโจทย์แฟนคลับอย่างชัดเจน ไม่ว่าจะเป็นการโชว์ชุดสู้ การเปลี่ยนรูปแบบ หรือฉากแอ็กชันที่จัดเต็มจนตาโต สิ่งที่ผมชอบในรีวิวหลายฉบับคือการยกย่องงานภาพและการกำกับฉากบู๊ที่ยังคงกลิ่นอายโทคุซัตสึไว้ได้ดี เสียงประกอบและการใช้ดนตรีช่วยผลักจังหวะได้เยี่ยม สร้างอารมณ์ร่วมในฉากสำคัญได้ค่อนข้างตรงใจผู้ชมกลุ่มเป้าหมาย

อย่างไรก็ดี นักวิจารณ์ก็ไม่ได้มองแต่ด้านบวก หลายเสียงชี้ว่าพล็อตมีความบางในหลายจุด ตัวละครรองบางคนไม่ได้รับการพัฒนาเต็มที่ ทำให้ฉากดรามาบางช่วงหนักไปทางการประกอบฉากมากกว่าจะรู้สึกจริงจัง บทบางจุดอาศัยความเข้าใจจากซีรีส์หลักเป็นหลัก การเข้าถึงผู้ชมหน้าใหม่จึงอาจทำได้ไม่เต็มที่ นอกจากนี้จังหวะหนังในบางตอนถูกมองว่าเร่งไปจนความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครยังไม่ถึงจุดที่เค้าจะสะเทือนจิตใจผู้ชมได้เต็มที่

ในมุมผม หนังเรื่องนี้จึงเป็นงานที่ให้ความบันเทิงแบบบริสุทธิ์สำหรับแฟน แต่ถาวรและยืนระยะในเชิงงานภาพยนตร์อาจยังติดอยู่ตรงรายละเอียดด้านบทและการเล่าเรื่อง ถ้าจะมองแบบกลาง ๆ นักวิจารณ์มักสรุปว่าเป็นหนังสำหรับคนอยากเห็นฉากสู้ฉากเด็ดและความสนุกทางสายตา มากกว่าจะเป็นภาพยนตร์เชิงบทที่ลึกซึ้ง แต่ก็มีเสน่ห์ในแบบของมันอยู่ดี