ย้อนเวลาให้เธอ ปิ๊ง รัก

เฟิงเย่ หญิงสาวจากโลกปัจจุบันที่หลงเชื่อเพื่อนสนิท กระทั่งทำให้ติดอยู่ในดินแดน ซวงเสวี่ยเชียนเหนียน แรกเดินทางมาถึงนางถูกตามล่า ด้วยความเชื่อของผู้คนดินแดนนี้ว่า หากผู้ใดที่เทพธิดาหนี่ว์ซานเลือก ผู้นั้นจะแคล้วคลาดสมปรารถนา กระทั่งได้พบกับ เกาเฟิงเหยียน เทพผู้ปกป้องที่ถูกสร้างเพื่อให้เป็นคู่หมาย และผู้ที่จะคอยให้ความช่วยเหลือ ดินแดนอันหนาวเหน็บ เรื่องราวตื่นเต้นได้เริ่มขึ้น พร้อมกันนั้นหญิงสาวก็ต้องหาทางกลับบ้าน เนื่องจากดินแดนนี้คือดินแดนที่ถูกสร้างขึ้น และผู้คนที่นี่ไม่ใช่เรื่องจริง ถึงอย่างนั้นเมื่อได้มาสัมผัสหญิงสาวกลับลังเล หากถึงเวลาต้องจากไปนางจะทำได้จริงๆ หรือ เพราะในขณะที่กำลังตามหากุญแจเพื่อกลับบ้าน หัวใจกลับกำลังถูกล่อลวงทีละน้อยๆ แม้จะตระหนักดีว่าเขาไม่มีตัวตนอยู่จริง!!!

ด้วยฐานะที่ต่างกัน เขาผู้ที่เกิดมาเพียบพร้อมทุกอย่างและเธอที่เกิดมาในครอบครัวที่ธรรมดาเด็กกำพร้าพ่อแม่เสียตั้งแต่อายุ15ปี ชะตาชีวิตทำให้มาอยู่กับป้าที่เป็นคนงานในคฤหาสน์ของเขา "คุณแพกซ์คุณมาที่นี่ได้ยังไงคะ" "เธอพาลูกฉันหนีมาทำไมน้ำอิง"".....ค คุณรู้ได้ยังไงคะ อิงไม่ได้ท้อง" "อย่ามาดื้อกับพี่ตอนนี้ น้ำอิง!!"

ขณะที่คนหนึ่งเป็นห่วงกลัวคนรักจะทำงานหนัก แต่อีกคนไม่รู้อะไรเลย เพราะมัวแต่แบ่งเวลาที่เคยใช้ร่วมกันไปให้อีกคนแล้วหลงระเริงว่ามันคือความสุขที่เขาต้องการ “อยากคบกันนักก็ไปเลย อิสระผมคืนให้"

เธอคือสาวออฟฟิศสุดสวยที่ยังโสด...ส่วนเขาคือคนบ้าข้างถนน ที่ช่วยชีวิตเธอไว้ “อ่า...อย่า...” เธอหลับตาแน่น ส่ายหน้าดิก เมื่อมันก้มลงมาหวังจะจูบหอมเธอให้หนำใจ แต่... ผั๊วะ! “อั๊ก!” เสียงดังผั๊วะนั้นเองที่ทำให้มันทิ้งตัวลงนอนทับเธอแล้วหมดสติไปเลย “หะ??” เธอตกใจแทบช็อค ลืมตาขึ้นมองด้วยความสงสัยระคนประหลาดใจว่าเกิดอะไรขึ้น จึงได้เห็นชายร่างใหญ่คนหนึ่งยืนจังก้าอยู่ตรงหน้า ในมือของเขาถือไม้อันใหญ่ทีเดียว ไม้ที่ทำให้เกิดเสียงดังผั๊วะ...และเสียงร้องอั๊ก! “อะ...เอ่อ...” ทิพย์นารีใจเต้นระส่ำ เพราะจำชายคนนั้นได้ ชายบ้าที่ใช้ชีวิตอยู่ในตลาดแห่งนี้มาเกือบสองเดือนแล้ว

เพราะ One night stand ครั้งนั้น... ทำให้นักธุรกิจหนุ่มหล่อวัยสามสิบห้า ต้องมาหลงเสน่ห์เด็กสาววัยยี่สิบเอ็ดอย่างเธอ!! "ไหนคุณบอกว่าเรื่องระหว่างเราเป็นแค่ one night stand ไงคะ" "แล้วถ้าผมไม่ได้อยากให้มันจบลงแค่นั้นล่ะ" "คะ?" "มาอยู่กับผม รับรองว่า คุณจะได้ทุกอย่างที่อยากได้" "ทำไมฉันต้องทำแบบนั้นด้วย" "เพราะไม่ว่ายังไง คุณก็ไม่มีทางหนีผมพ้นหรอก..." "นี่คุณ!" "บอกว่าให้เรียกพี่ภามไง หรือถ้าไม่ถนัดเรียกที่รัก ก็ได้ แต่ถ้ายาวไปเรียกผัว เฉยๆก็ได้เหมือนกัน"

"ในเมื่อฉันเป็นภรรยาที่คุณไม่ได้รัก คุณก็ไม่น่าจะเก็บใบทะเบียนสมรสนั้นไว้เลย ปล่อยให้ฉันได้ไปตามทางของฉันเถอะ" "รู้ได้ยังไงว่าผมไม่ได้รักคุณ" "อย่าบอกนะคะว่าคุณเก่งขนาดที่จะรักผู้หญิงได้พร้อมกันถึงสองคน" "ตอนนี้ผมมีแค่คุณคนเดียว" ดูน่าภูมิใจมากเลยที่ได้ยินประโยคนี้จากสามีของตัวเอง แต่ทำไมมันยิ่งทำให้ความรู้สึกของคนที่ฟังอยู่ดูแย่ลงไปอีก "คุณอภัยให้ผมได้ไหม เรื่องที่ผ่านมาผมไม่สามารถจะกลับไปแก้ไขมันได้ เพราะมันเกิดขึ้นก่อนที่เราจะรู้จักกัน แต่นับต่อจากนี้ไป ผมสาบานด้วยเกียรติที่ผมมีอยู่ จะรักและดูแลคุณกับลูก จนกว่าผู้ชายคนนี้จะไม่มีลมหายใจอีก" "ฉันขอดูก่อนแล้วกัน" เขาทำให้เธอเสียใจมานับครั้งไม่ถ้วน ตั้งแต่รู้จักกัน เธอก็เริ่มรู้จักคำว่าเสียใจ เจ็บใจ น้อยใจ ซึ่งอีกฝ่ายไม่เคยรับรู้เลย จนแม่คนหนึ่งต้องแกล้งทำเป็นว่าแท้งลูก เพื่อที่จะได้ไปจากชีวิตคู่อันล้มเหลวในครั้งนี้ "ผมจะรอวันนั้น แต่คุณช่วยอยู่ข้างๆ ผมได้ไหม อย่าพาลูกไปไกลจากผมเลย"