รักนี้ขอเริ่มใหม่

รักนี้ขอเริ่มใหม่

last update最終更新日 : 2025-11-02
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
評価が足りません
50チャプター
432ビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

ทะลุมิติ/ย้อนยุค/ย้อนเวลา

อ่านฟิน

ความรักหวาน

CEO

อิสระ

ประธานหญิง

การหักหลัง

ความรักครั้งแรก

เกิดใหม่

ในเมื่อฉันได้มีโอกาสกลับมาอีกครั้ง.. รักครั้งเก่าทำให้ฉันต้องเสียใจและผิดหวังจนฉันต้องเลือกทางออกที่ผิด.. แต่รักครั้งนี้..ฉันขอเริ่มใหม่กับคนที่เขาเห็นคุณค่าฉันและรักฉันจริง.. รักครั้งนี้…ฉันขอเริ่มใหม่

もっと見る

第1話

แนะนำตัวละคร

Chapter 1

RUSSEL

"You killed the guy," said Kegan Gaetano, my best friend and mobile police. Hell, I could even call him brother or a father, depending on what mood suits him for the day. "Iverson."

I ignored that, my fingers drumming against the leather armrest of the Bentley. "How many men do we have positioned?"

"Twenty. All loyal to your course. All very loyal to you." Kegan's tone was mocking. He'd been by my side since we were kids, long before I took over from my father.

"Sent my package to those fuckers yet?"

"Arriving in thirty minutes. Everything's in place." He hesitated. "Let’s talk about Iverson.”

"What’s there to talk about?" I asked, irritated. "The idiot asked for it and he got it.”

“How about asking me before pulling a hit like that? That guy has an army of miscreants who’d die for war right now.”

Thankfully, the car door opened, and Luca, my head of security, slid into the backseat beside me. "Building’s secured. "But there’s something you should know.”

I raised an eyebrow. "Go on."

"Shadow was spotted in Milan earlier.”

The temperature in the car seemed to drop ten degrees. Kegan and I exchanged glances. If he was in Milan, then there’s a good chance Iverson met with him behind my back...

I reached for the decanter of scotch in the car's built-in bar and poured myself a glass. "Loyalty is such a rare commodity these days."

"Be on the lookout, Luca." Kegan informed Luca, who nodded and slid out of the car.

When Luca was safely out, I eyed Kegan. “Are you going to scold me for killing the idiot?”

He rolled his eyes. "No. I’m going to give you something to do.”

My eyes lit up. “A girl?”

“More like an interview.” And after that, there’s a place we need to be tonight.”

My brows creased in a disappointed frown. "Interview? Is it a girl?”

Kegan eyed me. "This one looks too innocent."

“Oh, so she’s already here,” A small smirk played on my lips. "Well, does she have a clean pussy?"

“Eww.” Kegan pretended to gag. When I rolled my eyes at his dramatics, he scoffed. “Cut it out, she’s not going to fuck you. She’s here for work.”

My shoulders slouched in disappointment. "Then whoever fixed that interview should be fired."

It was Kegan's turn to smirk. "Well, I did."

“Fuck you," I muttered.

~~~

When I entered my study fifteen minutes later, I was surprised to find a blonde woman sitting on the seat across from mine. Her hazel eyes flickered with caution the minute she saw me, which was good.

I couldn't help but notice the way her composed face tensed when I sat down in front of her. I don't like blondes and Kegan knew that, which is why I found it surprising that he even organized a meeting with a blonde in the first place.

"Good afternoon Mr—"

"Mancini," I supplied with a light smirk. "You must be the reporter."

"Oh, not me," she quickly corrected. "My friend was supposed to be here, but she fell sick and I have to stand in for her."

I nodded. That must explain Kegan's cryptic comments. He would never deliberately choose someone like her to meet with me.

"So you have a name?" I asked with my hand outstretched for a handshake.

She looked hesitant for a moment. "Allesia Guerrero."

The name rolled off my tongue. "Allesia."

She nodded. "Yes, Mr—Mancini."

"Oh, just Russel," I waved dismissively. When she shifted uncomfortably in her seat, I quickly added, "Let's get to it, then."

She blinked several times. "Huh?"

She looked so lost and timid, and all the while I noticed that she was avoiding my eyes. "Your questions, Allesia."

She cleared her throat and tried to read the first line on the pad she was holding, but her eyes widened as she mouthed the words there.

"Ah—I'm sorry, I didn't check the questions earlier," she stuttered. "These look rather—personal."

My face remained impassive but a small hint of amusement tugged at the corner of my lips, making her visibly uncomfortable.

“I’m not new to how frustrating and inquisitive people in your friend’s professions are,” I said carefully. “So you can ask your questions.”

She shifted again. "Even if they are very very personal?”

"I don’t mind."

Allesia cleared her throat again. "Well, are you—by any chance gay, Mr. Mancini?"

I drew in a sharp breath. "No. Next question."

"She would like an explanation," Allesia probed in a small voice.

I tried really hard not to laugh at her uneasiness. Those questions were not alien to me. Being the man I was, I had no real use for relationships, only power.

"I'm not gay. My priorities just don't include romantic entanglements."

Allesia shifted in her seat. "So you do consider yourself a Made Man?"

I allowed myself to grin for the first time. "In all senses of the word."

"Oh."

Sensing her discomfort, I rounded the table to stand in front of her, but she shifted backwards. Undeterred, I leaned against the table, folded my arms across my chest, and watched her intently.

For some reason I didn't understand, she looked oddly familiar. In some way, she reminded me of someone, someone long dead.

Perhaps that is why she looks familiar? "What about you, Allesia?"

She squinted her eyes. "What about me?"

"Don't you have any personal questions for me?" I asked with a shrug.

She didn't hesitate to shake her head. "Nothing I can think of." Then as if deciding against it, she quickly asked, "There are rumors that you are in the mafia, are they true?"

Her question surprised me, making me wonder what she would think if she found out I just killed a man a few minutes ago.

The disgust in her tone was not lost on me, but I was not surprised. People, especially women like Allesia, usually had that reaction to me.

"I answered that already, Allesia." Then I leaned in and lifted her chin, making sure that our eyes met and locked. "In the absence of your questions, perhaps I should make a proposal."

I did not know why I brought up the proposal, but there was something about this woman sitting in front of me that made me want to possess her, to own her.

The moment I dropped her chin, she slapped my hand, but quickly recoiled and apologized. I only nodded. I wanted her to stand up so I could assess her properly, but of course I could not ask just yet.

"What proposal?" she asked with a faint stutter.

"I'm looking for a new business associate," I told her directly.

Her brows furrowed in confusion. "What kind of business?"

I studied her carefully. "I find you intriguing, Allesia Guerrero. And I'm willing to pay $2,000,000 for your exclusive services."

Usually, this was Kegan's job, to find me people with potential that would be interested in working for me in exchange for significant compensation. But recently, I had grown bored with the predictable and a wildcard like Allesia could prove valuable.

"Consider this a way of finding out if I'm truly as ruthless as they say."

She stood up so quickly that her seat fell back, but I did not flinch. "I don't care about your reputation! I told you that those questions were my friend's and not mine."

Now, I had every conviction that I will have her.

Christ, was she sexy.

"Then perhaps you should care about the money, Allesia. The offer is for you and not your friend."

"I'm not interested."

"You can think about it. I'll wait."

"No," she retorted immediately. "There's nothing to think about. I won't do it."

"$2,000,000 is a lot, angel. Now imagine what that much money would do for you."

That usually worked, I thought with a hidden smirk.

Throw a little bait and they start rethinking their moral boundaries, if they had any. As my eyes assessed her, I wondered how many men had probably touched that delicately concealed body of hers.

Girls like her were usually the most unpredictable, I knew that from experience. But it had been long since I brought someone unexpected into my private hell, and this one in front of me was tempting my curiosity too much.

But much to my disappointment, she turned around and stalked towards the door. "Goodbye, Mr. Mancini. I hope we never meet again."

Never tell a Mafia Boss that he can never find you.

Now that was a challenge worth taking. "If we meet again by any chance, will you accept my offer?"

She smiled for the first time, revealing perfect teeth. "The chances are very unlikely. You'll be disappointed."

"Then I'll take my chances, Allesia. We'll meet again soon and you'll accept my offer, I promise you."

She disappeared behind the door and I stared after her. It was not everyday that a blonde with such hazel eyes and defiance intrigued me enough to want to overlook my moral compass, but this one did.

This city and everything in it belongs to me, including her.

And I'll find her.

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
50 チャプター
แนะนำตัวละคร
แก้ว หรือ แก้วกัลญา หญิงสาวอายุ ​​35 ปี ที่ครั้งหนึ่งชีวิตเธอใครต่างก็อิจฉาเพราะเธอและสามีของเธอต่างประสบความสำเร็จด้วยกันทั้งสองคนตั้งแต่อายุยังน้อย.. เธอและเขาต่างช่วยเหลือซึ่งกันและกันในการก่อร่างสร้างตัวจนตอนนี้ทั้งเธอและเขาต่างประสบความสำเร็จทางด้านธุรกิจด้วยกันทั้งคู่ เธอที่ต้องการสร้างความมั่นคงให้กับครอบครัวก่อนแล้วเรื่องลูกค่อยว่ากันทีหลัง.. เธออยากให้ทุกอย่างพร้อมมากกว่านี้.. เธอรู้ดีว่าการมีลูกและต้องเลี้ยงลูกนั้นมันจำเป็นต้องใช้เงินเยอะดังนั้นเธอจึงขอเลื่อนเวลาในการท้องออกไปอีกสักนิด.. และในที่สุดวันนั้นก็มาถึง.. เธอท้องแล้ว เธอท้องได้สองสัปดาห์แล้ว.. เธอดีใจมาก เธอดีใจจนไม่สามารถเก็บมันเอาไว้คนเดียวเธอจึงรีบขับรถไปหาสามีของเธอที่ที่ทำงาน.. แต่เมื่อไปถึงที่นั่นมันก็ทำให้เธอต้องพบกับสิ่งที่เขาปกปิดมาตลอด…. เธอพยายามยิ้มให้ตัวเอง.. เธอไม่คิดเลยว่าคนนึงที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเพื่อนรักของเธอตั้งแต่สมัยเรียนกับเขา.. คนที่ขึ้นว่าเป็นสามีของเธอ.. ทั้งสองคนจะทำกับเธอแบบนี้.. เธอ พยายามนิ่งเข้าไว้.. เธอรวบรวมหลักฐานต่างๆเท่าที่เธอจะทำได้.. แต่ผลสุดท้าย.. เธอก็พ่ายแพ้ให้กับความคิดของเธอ.
last update最終更新日 : 2025-10-01
続きを読む
ปัจจุบัน…
ปี พุทธศักราช 256x , 202x “พี่เอกค่ะวันนี้แก้วอาจจะกลับบ้านดึกหน่อยนะคะเพราะว่าเพื่อนแก้วสมัยเรียนนัดไปทานข้าวน่ะค่ะ… เพื่อนคนนี้สนิทกับแก้วด้วยพี่เอกน่าจะรู้จัก… พี่เอกจำหนิงได้ไหมคะ?…” เธอดีใจนะที่วันนี้เพื่อนสมัยเรียนของเธอโทรมาหาบอกว่ากลับไทยแล้ว.. และหนิงอยากจะชวนเธอไปกินข้าวด้วย.. เห็นว่ามีเรื่องจะปรึกษาด้วย… เพื่อนมาทั้งท่ีต่อให้ยุ่งขนาดไหนเธอก็ต้องทำตัวให้ว่างไว้ก่อน เพราะเธอไม่ได้เจอเพื่อนมานานเหมือนกันตั้งแต่เรียนจบเพราะมัวแต่ทำงานสร้างเนื้อสร้างตัว.. อู้งานวันเดียวไม่น่าจะมีปัญหาอะไรหรอก.. “ อ๋อ.. คนนั้นน่ะเหรอที่เมื่อก่อนตัดผมม้าใช่ไหม.. ถ้าใช่พี่พอจะจำได้เพราะเพื่อนหนูคนนั้นไม่ค่อยชอบขี้หน้าพี่สักเท่าไร.. หึหึ…” เอกพลนึกถึงใบหน้าบึ้งตึงของเพื่อนเมียแล้วก็ทำให้เขาต้องหัวเราะออกมาเพราะเธอมักจะไม่ชอบใจเวลาที่เขาเดินไปนั่งรอที่หน้าคณะ.. ถึงแม้ว่าเราสองคนจะเรียนบริหารเหมือนกันแต่ด้วยที่ว่าเราสองคนเรียนห่างกันตั้งสองปีตารางเรียนมันก็ไม่ตรงกันบ้างมันคือเรื่องปกติ.. แต่เขาก็ไม่ได้สนใจมากนักเพราะอย่างน้อยเขาก็สามารถพิสูจน์ความรักของเขาให้เพื่อนของแก้วได้เห็นว่าเขานั้นรักแก้ว
last update最終更新日 : 2025-10-01
続きを読む
ระแคะระคาย
เอกพลบอกให้เพื่อนของเมียนั่งรอด้านล่างก่อนเพราะเขาจะไปเปิดห้องรับแขกให้ส่วนเมียของเขาเขาก็จัดการพาขึ้นไปบนห้องนอนแล้ว.. และดูเหมือนเจ้าตัวจะเมามากเสียด้วย.. ดสินอนแผ่ไม่มีความเป็นแก้วของเขาหลงเหลืออยู่เลยสักนิด.. หึหึ… “ จับคนเมาปล้ำดีไหมเนี่ย.. มันน่าตีนักนะ..พรุ่งนี้ต้องคุยกันหน่อยแล้วนะคนดีของพี่…” เอกพลลูบใบหน้าเนียนสวยของเมียเขาเบาๆและจุ๊บลงไปที่หน้าผากมนทันที… เมื่อเขาจัดแจงให้เมียรักของเขานอนหลับสบายเขาก็รีบไปเปิดห้องรับแขกและรีบลงไปดูเพื่อนของเมียทันที…. “ คุณ.. ตื่นก่อน.. ลุกขึ้นไปนอนข้างบน…” เอกพลปลุกคนที่นอนเลื้อยอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ในห้องรับแขก.. ดูสิแทบจะเห็นกางเกงชั้นในแล้วนั่น… “อื้อ.. อย่ายุ่งน๊า… ” คนเมาตอบออกมาด้วยความรำคาญ… คนจะนอนจะมาวุ่นวายอะไรกับเธอนักหนา… เฮ้อ…. เอกพลถึงกับถอนหายใจออกมาเพราะอะไรล่ะ.. เขาคงจะต้องแบกคนเมาขึ้นไปข้างบนน่ะสิ…. ตึกตึกตึก… ทุกอย่างก้าวของฝีเท้าเขามันเกิดหวั่นไหวขึ้นเล็กน้อยเพราะตอนนี้ผู้หญิงที่อยู่ในอ้อมกอดของเขาเริ่มใช้จมูกและริมฝีปากของเธอซุกไซ้ลงมาที่ลำคอของเขาอยู่… “ คุณ.. อย่าทำแบบนี้.. อืม..” เพียงแค่หลังถ
last update最終更新日 : 2025-10-01
続きを読む
ทำงาน…18+
ตั้งแต่หนิงกลับมาอยู่ที่เมืองไทยครอบครัวของเธอก็มีสีสรรมากขึ้นกว่าเมื่อก่อนเยอะ.. พี่เอกดูผ่อนคลายและเป็นกันเองกับหนิงมากด้วยเธอดีใจมากที่อย่างน้อยทั้งสองคนไม่ต้องมานั่งฟาดฟันกันเหมือนเมื่อก่อน… “ แล้ววันนี้จะกลับบ้านดึกไหมคะ?” แก้วถามสามีของเธอออกไปเพราะช่วงนี้พี่เอกกลับบ้านดึกบ่อยมากเธอก็เข้าใจนะว่าลูกค้าคนสำคัญจองโรงแรมนานมากและพวกเขาก็อยากให้พี่เอกพาเที่ยวพาดื่ม.. แต่เธอก็คิดถึงสามีเธอเหมือนกันนะ.. ไม่ได้ๆเธอจะต้องไม่งอแงเหมือนเด็กจนทำให้พี่เอกเสียงานเสียการ… “พี่ก็ไม่แน่ใจเท่าไรพี่ต้องดูก่อนว่าลูกค้าเขาจะปล่อยให้กลับบ้านกี่โมง.. ไม่งอแงนะคะคนดี..ยังไงพี่ก็จะโทรมาบอกหนูก่อนนะคะ.. แล้วก็ห้ามไปทำอะไรพิเรนๆล่ะ.. ไม่ดื้อไม่สนนะคะรู้ไหม…” เอกพลลูบลงมาท่ีหัวของแก้วอย่างแผ่วเบา.. มันมีหลายเรื่องที่เขายังบอกไม่ได้ดังนั้นเขาปล่อยให้แก้วรู้แบบนี้ดีกว่า… “ ไม่ดื้อไม่สนค่ะ ไม่ต้องห่วงนะคะไปทำงานเถอะ.. ยังไงโทรบอกหนูด้วยนะว่ากลับกี่โมง.. อย่าดื่มจนเมามายนะคะ.. ” เธอกลัวว่าถ้าเมาเกินไปแล้วพี่เอกจะเผลอทำตัวโก๊ะๆออกมาน่ะสิ.. เธอยังจำได้ว่าวันแต่งงานของเราสองคนพี่เอกโดนเพื่อนๆคยั้นคะยอให้ดื
last update最終更新日 : 2025-10-01
続きを読む
ผู้หวังดี
แก้วที่หลับไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรสามีว่าอย่างไรเธอก็ว่าอย่างนั้น.. เธอเป็นห่วงพี่เอกอยู่นะแต่พอพี่เอกส่งรูปและวีดีโอมาให้เธอก็เบาใจขึ้นมาก.. ดูจากหน้าแดงๆของพี่เอกแล้ว.. คงจะดื่มเยอะน่าดู.. “ อรุณสวัสดิ์ค่ะ..” แก้วทักทายพนักงานของในออฟฟิศด้วยความเป็นกันเอง… ทุกคนในนี้คือครอบครัวของเธอถ้าไม่มีพวกเขาบริษัทของเธอก็คงจไม่มีมาถึงทุกวันนี้… แก้วตั้งหน้าตั้งตาทำงานของตัวเองต่อไป.. ไม่นานโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น… “ ค่ะ.. ตื่นแล้วได้กินอะไรรึยังคะ? ให้หนูซื้อไปฝากไหม?” สามีเธอเองที่โทรมา.. ฟังจากเสียงน่าจะพึ่งตื่นสิท่า… “ ยังครับ.. ไม่ต้องซื้อมาหรอก.. พี่จะกลับบ้านแล้ว.. จะไปนอนต่อที่บ้านน่ะ..นอนที่โรงแรมโดนกวนจากคนอื่น.. เดินไปเดินมาเสียงลาก กระเป๋าอีก.. แทบจะไม่ได้นอนเลย อื้อม์….” เอกพลก้มลงไปมองตัวต้นเหตุที่ทำให้เขาเผลอหลุดเสียงครางออกมา… “ เป็นอะไรรึเปล่าคะ? ” “ ไม่มีอะไรครับ.. พอดีพี่กำลังสั่งงานลูกน้องอยู่.. แค่นี้นะคะ.. เจอกันตอนเย็นเด็กดี…” เพียงแค่วางสายจากแก้วเขาก็รีบไปจัดการกับตัวต้นเรื่องทันที… เอกพลทวนความเงี่ยx ครั้งสุดท้ายก่อนกลับบ้าน.. เพราะถ้าเขากลับบ้านแล้
last update最終更新日 : 2025-10-05
続きを読む
กล้ำกลืนฝืนทน
ตั้งแต่วันนั้นพี่เอกก็ไม่ได้กลับบ้านมาแล้วสามวัน.. หลังจากวันที่พี่เอกออกไปกลางดึกเช้ารุ่งขึ้นเธอก็ซื้ออาหารเช้าไปฝากพี่เอก เธอเข้าไปหาโดยที่ไม่ได้เคาะประตูก่อนและนั่นมันก็ทำให้พี่เอกไม่ค่อยพอใจเธอสักเท่าไร.. เธอเองก็รู้ดีว่าเธอทำเรื่องที่เสียมารยาทออกไป.. วันนี้เธอเลยกลับมาอีกครั้งเพื่อที่จะมาขอโทษพี่เอก... "เอ่อ.. พี่ตุ๊กค่ะพี่เอกอยู่รึเปล่าคะ?" เธอถามเลขาส่วนตัวของพี่เอกก่อนเพราะว่าครั้งก่อนเธอไม่ได้ถามและเปิดประตูเข้าไปเลยมันเลยทำให้เธอโดนดุ.. ครั้งนี้เพื่อความมั่นใจว่าพี่เอกกำลังติดงานอยู่รึเปล่า.... " เอ่อ.. คุณเอกพลไม่อยู่นะคะยังไม่เข้ามาเลยค่ะ.. พี่นึกว่าวันนี้น้องแก้วไปเที่ยวกับคุณเอกพลซะอีก..." หรือเธอเข้าใจผิด? " ไม่นะคะ.. พี่เอกไม่ได้กลับบ้านมาสามวันแล้วค่ะ... เห็นว่าที่โรงแรมมีปัญหาพี่เอกเลยมานอนที่นี่เพื่ออยู่แก้ปัญหา.. " " ไม่นะคะ.. ที่นี่ไม่มีปัญหาอะไรทั้งนั้น.. พี่คิดว่าน้องแก้วไปเที่ยวกับคุณเอกพลซะอีก.. เห็นวันนั้นน้องแก้วออกมาคล้ายว่าจะร้องไห้.. พี่ก็คิดว่าคุณเอกพลกลับไปง้อน้องแก้วที่บ้านและพากันไปเที่ยว.. ส่วนเรื่องปัญหาของโรงแรมและที่คุณเอกพลนอนที่นี่.
last update最終更新日 : 2025-10-05
続きを読む
ตัดสินใจ
แก้วออกมาจากโรงพยาบาลด้วยหัวใจที่มันสุดแสนจะเจ็บช้ำ.. คุณหมอบอกเธอว่าเธอนั้น.. ท้อง.. เธอท้องได้เกือบสองเดือนแล้ว.. มันน่าจะมีอะไรผิดพลาด.. แต่อันที่จริงเธอก็ไม่ได้ฉีดยาคุมกำเนิดมานานแล้วและเธอก็เลือกที่จะกินเป็นแบบเม็ดแทน.. และช่วงที่ผ่านมาเธอก็ไม่ได้มีอะไรกับพี่เอกบ่อย.. เธอจึงเลือกที่จะไม่กินมัน.. มันมีอะไรผิดพลาดไป.. เธอจำได้ว่าครั้งสุดท้าย… ครั้งสุดท้าย..เธอ.. ไม่ได้กินมัน.. หรือมันอาจจะเป็นตอนนั้น.. มือเรียวของเธอวางทาบลงไปที่หน้าท้องแบนราบของตัวเองเบาๆ.. เธอคิดว่าถ้าเธอไปบอกพี่เอกว่าเธอท้อง.. พี่เอกคงจะกลับมาเป็นพี่เอกคนเดิมของเธอ.. แต่เธอก็หวังว่า… สิ่งที่เธอหวาดระแวงนั้น.. มันจะไม่ใช่เรื่องจริง.. ถึงแม่ว่าความกลัวที่มันอยู่ภายในของเธอจะมีมากไปว่าหกสิบเปอร์เซ็นต์แล้วก็ตาม.. แต่เธอก็ต้องนักแน่นและต้องเชื่อใจพี่เอกให้มากกว่านี้.. เธอจะต้องเห็นมันกับตาถ้าเธอเห็นว่าพี่เอก.. ทำเรื่องนั้นจริง.. เธอ.. เธอจะ.. ทำยังไงต่อไปดี.. เธอไม่รู้จริงๆว่าเธอจะทำยังไงต่อไป.. “ พี่ตุ๊กค่ะ.. แก้ว.. แก้วขอรบกวนพี่ตุ๊กจะได้ไหมคะ.. ถ้าพี่ตุ๊ก.. พี่ตุ๊กเห็นพี่เอกหรือพนักงานคนไหนเห็นพี่เอกกับเพื่อน
last update最終更新日 : 2025-10-12
続きを読む
ตื่นมาอีกครั้ง
แก้วกลัยานั่งเขียนจดหมายฉบับสุดท้ายให้กับสามีที่เธอรักด้วยหัวใจที่สิ้นหวัง… ถึงพี่เอกสามีสุดที่รักของแก้ว… จดหมายฉบับนี้แก้วขอมอบให้พี่เอกเป็นครั้งสุดท้าย.. ทุกตัวอักษร ทุกการกระทำของแก้วนั้นแก้วได้ตัดสินใจดีแล้ว.. ทุกอย่างที่เกิดขึ้นแก้วมีสติ สติสัมปชัญญะของแก้วครบถ้วนร้อยเปอร์เซ็นต์… ไม่มีใครบังคับ ไม่มีใครข่มขู่ข้าพเจ้า.. แก้วกลัยา การกระทำในครั้งนี้มันคือสิ่งที่ข้าพเจ้าตตัดสินใจด้วยตนเองแต่เพียงผู้เดียว… พี่เอกค่ะ.. แก้วไม่รู้ว่าแก้วทำอะไรผิดไป.. แก้วไม่รู้ว่าแก้วผิดพลาดตรงไหน.. แก้วไม่รู้จริงๆ แก้วไม่รู้ถึงสาเหตุที่ทำให้พี่เอกต้องทำอย่างนั้นกับแก้ว.. แก้วรักพี่เอกมากที่สุดในโลก.. แก้วไม่เคยรักใครเท่ากับรักพี่เอกมาก่อน.. ทั้งชีวิตที่ผ่านมาของสองเรา.. แก้วไม่เคยคิดนอกใจแก้วพยายามเป็นภรรยาที่ดีของพี่เอกเสมอมา.. แก้วไม่รู้เลยว่าแก้วนั้นทำผิดพลาดตรงไหน.. เอกสารต่างๆที่พี่เอกอยากได้.. แก้วจัดเตรียมไว้ให้หมดแล้วนะคะ.. ไม่ว่าจะเรื่องบริษัทของแก้วที่แก้วสร้างมันขึ้นมาด้วยมือของแก้วเอง.. ในเมื่อพี่เอกอยากได้ไปให้หนิง.. แก้วก็ยินยอมค่ะ แก้วเซ็นเอกสารมอบอำนาจให้พี่เอกหมดแล้ว.. รูปภาพและ
last update最終更新日 : 2025-10-12
続きを読む
ยินดีที่ได้รู้จัก
เอกพลที่เฝ้ารอวันนี้มาตลอด… เขาดีใจมากที่ได้เจอแก้ว… ภรรยาของเขา.. เขาโชคดีที่อย่างน้อยสวรรค์ก็ให้โอกาสเขาอีกครั้ง.. ให้โอกาสเขาได้ย้อนกลับมาเริ่มทำความรู้จักและรักแก้ว.. ขอโทษ.. เขาจำได้ว่าวันนั้นเขากลับบ้านเกือบสี่ทุ่ม.. วันทั้งวันเขาหมกตัวอยู่กับหนิงทั้งวัน… แต่เขาจำเป็นต้องกลับบ้าน.. เขาไม่ได้กลับบ้านมาสองวันแล้ว.. เขาอ้างกับแก้วว่าเขาจะต้องไปอยู่เป็นเพื่อนลูกค้าคนสำคัญ… แต่เขาพยายามที่จะพาตัวเองกลับบ้านทุกๆสองวัน.. วันนั้นจึงเป็นวันที่เขากลับบ้านอีกครั้ง.. บ้านของเราสองคน… บ้านที่เราสองคนซื้อมันด้วยน้ำพักน้ำแรงของเรา.. เขากลับมาถึงเขาก็พบกับบ้านที่มืดสนิท.. ก็คงจะเป็นเช่นเคยแก้วเป็นคนนอนเร็วเพราะเจ้าตัวก็ต้องไปทำงานตอนเช้า.. แกร๊ก…. พรึบ… ภายในห้องที่ไฟสลัวๆเขากลับเห็นแก้วยืนอยู่ตรงหน้าประตูระเบียง.. บอกตามตรงเขาก็ตกใจเหมือนกันนะที่แก้วไปยืนอยู่ตรงนั้น.. แต่เขาก็ตกใจแค่ไม่นานเมื่อเขาตั้งหลักได้เขาก็รีบเดินไปหาแก้วทันที… “ ยังไม่นอนอีกเหรอ? พี่บอกแล้วไงว่าไม่ต้องรอพี่.. แล้วทำไมไม่เปิดไฟเอาไว้หืม…” เขา.. สวมกอดแก้วจากทางด้านหลัง.. แต่แก้วไม่ตอบคำถามเขาและที่สำคัญ.. แก้ว
last update最終更新日 : 2025-10-13
続きを読む
เสแสร้งแกล้งทำ
วันนี้เป็นวันนึงที่เธอรู้สึกเบื่อมากๆเลยจะบอกให้.. วันนี้เป็นวันที่ต้องเรียนวิชาเลือกอิสระ.. และเธอก็ลืมไปสนิทว่าเธอน่ะเรียนวิชาเดียวกันกับอดีตสามีเธอ.. แต่ก็โชคดีอย่างนึงที่ไม่มีเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่ออย่างหนิง.. หนิงไม่ได้เลือกเรียนวิชานี้.. วิชานี้มันออกไปทางแนวศิลปะออกแบบเสียมากกว่า ช่างมันเถอะเธอขอเวลาอีกนิดไม่นานมันก็จะผ่านไป.. “ นั่งด้วยคนได้ไหม?” แก้วเงยหน้าขึ้นไปมองยังต้นเสียง.. น้ำเสียงแบบนี้.. “ ค่ะ.. เชิญค่ะ…” เธอแทบจะร้องไปทันทีที่ได้เห็นและได้ยินน้ำเสียงแบบนี้.. พี่พัท.. พี่ชายที่แสนดีของเธอ.. “ พี่ชื่อพัทนะ.. เป็นรุ่นพี่เราสองปี.. แล้วเราล่ะชื่ออะไร?” “ แก้วค่ะ.. ยินดีที่ได้รู้จัก.. ” รอยยิ้มที่เธอมักจะมีให้กับพี่พัทในเมื่อก่อนมันถูกนำออกมาใช้อีกครั้ง..เธอดีใจที่อย่างน้อยเธอก็ได้เจอคนดีๆแบบพี่พัทอีกครั้ง.. ครั้งนี้ไม่ว่าพี่พัทพูดอะไรเธอก็จะรับฟัง.. เธอยินดีรับฟังพี่พัท.. พี่พัท.. พี่ชายที่แสนดีของแก้ว… เอกพลรีบเดินเข้ามาในคลาสเรียน.. เมื่อมาถึงเขาก็เห็นไอ้พัทนั่งคุยกับเมียเขาอยู่มันเลยทำให้เขาต้องรีบเดินไปยังที่ที่สองคนนั้นนั่งอยู่.. ไม่ได้ๆเขาจะปล่อยให้ไ
last update最終更新日 : 2025-10-13
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status