วัยแห่งฝันงดงาม

ทิซเหนือ - วาริน “อยากมีเงินใช้มั้ย ?” ถ้าผมถูกใจใคร ผมก็จะไม่ลังเลที่จะชักจูงผู้หญิงพวกนั้นด้วยเงิน อย่างที่ผมกำลังยื่นข้อเสนอให้กับผู้หญิงตรงหน้า “…คะ ?” ท่าทางซื้อบื้อของเธอดูจะไม่เข้าใจที่ผมพูดสักเท่าไหร่ ผมลุกขึ้นจากเก้าอี้ แล้วเดินเข้าไปใกล้ๆ กับผู้หญิงตรงหน้า ก่อนจะใช้มือโอบเอวเธอเอาไว้แบบหลวมๆ “คะ คุณทิสเหนือคะ” เธอดูจะตกใจมากพอสมควร รีบผลักผมให้ออกห่าง แต่ผมยังคงโอบเอวเธอไว้อยู่ “เรียกฉันว่า คุณเหนือ” “ฉันสามารถให้เงินเธอใช้ได้ไม่ขาดมือ สนใจมั้ยหื้ม…” ผมก้มหน้าลงสูดกลิ่นความหอมตรงซอกคอของเธอ โตขนาดนี้แล้วยังใช้แป้งเด็ก น่าตลกสิ้นดี! “ระ ริน แค่มาฝึกงานค่ะ ไม่ได้ต้องการแบบที่คุณเหนือว่า” เธอปฏิเสธอย่างไม่ใยดีข้อเสนอของผม “เธอไม่สนใจ ?” “มะ ไม่ค่ะ รินขอตัวก่อนนะคะ” เธอดันมือผมที่โอบเอวเธออยู่ออก จากนั้นก็รีบเดินออกไปจากห้องทันที ดูเหมือนว่าเธอจะเป็นผู้หญิงคนแรกที่ปฏิเสธผมซะด้วยสิ มันยิ่งทำให้ผมรู้สึกอยากได้เธอมาอยู่ในกำมือ อวดเก่งดีนัก!

"คุณมันโรคจิต!""เออฉันมันโรคจิต!และฉันก็เสพติดความหวานจากรูหอยของเธอ จนฉันอยากจะเย็*เธอทุกวินาที เย็*จนกว่าน้ำกามของฉันจะเอ่อล้นออกจากร่องแดงๆของเธอจนหมด..เตรียมตัวสำลักความเงี่ย*ของฉันได้เลย กุ้งน้อยของผัว!"“ไม่ใช่..อ๊าาา!คุณฟีนิกซ์!”มือหนากดบันทึกวิดีโอวินาทีที่เขากำลังเย็*ใส่รูสวาทสาวอย่างบ้าคลั่งด้วยความสะใจ ก่อนจะถอนท่อนเอ็นลำใหญ่ออกอย่างรวดเร็วแล้วยัดไข่สั่นเข้าไปในร่องรักที่บวมเป่งแทน พลางแสยะยิ้มร้ายกดเปิดสวิตช์แรงสั่นสะเทือนระดับสูงสุดทันที “ฮึก..อ๊ะ!หนูเจ็บ..เสียว..ไม่ไหวแล้ว!”กุ้งแก้วกรีดร้องเสียงหลงพร้อมกับร่างบางที่สะดุ้งสุดตัว กลีบนุ่มอวบอูมบีบรัดไข่สั่นตัวร้ายไว้แน่นจนตัวโยกคลอน ร่องหลืบที่ฉ่ำแฉะตอดรัดรุนแรงจนเครื่องสั่นถูกดูดกลืนหายลึกเข้าไป มิหนำซ้ำฟีนิกซ์ยังส่งนิ้วยาวแข็งแรงสอดแทรกตามเข้าไปกระดกรัวกระแทกอย่างบ้าคลั่ง จนร่องสวาทบิดเร้าสู้มือส่ายไปมาอย่างร่านร้อน “อ้าส์..หอยสวยๆของเธอมันร้ายกาจฉิบหาย ตอดรัดนิ้วฉันจนแทบขาด!สารภาพมาซะดีๆว่ารูหอยฉ่ำๆ ของเธอมันกำลังโหยหาลำคว*ใหญ่โตของผัวคนนี้อยู่..อยากโดนฉันตอกเข้าไปลึกๆแล้วใช่ไหม”

โรซาลีนเสียชีวิต ฌอนส่งเจนเข้าคุก “ดูแลเธอด้วย” —เขากล่าวทำให้เจนต้องใช้ชีวิตสามปีของเธอ เยี่ยงตกนรกและทรมานอยู่ในเรือนจำ ไม่เพียงแค่ร่างกาย เธอยังบอบช้ำทางจิตใจกับคำพูดของณอน ก่อนที่เธอจะเข้าคุก เจนได้พยายามอธิบายทุกอย่าง “ฉันไม่ได้ฆ่าเธอ”แต่ฌอนกลับนิ่งเฉยและเย็นชาราวกับคำพูดของเธอเป็นเพียงอากาศสามปีหลังจากที่เธอพ้นโทษเธอกลับมายอมรับ “ใช่ ฉันฆ่าโรซาลีนเอง ฉันมันผิดและบาป!” ฌอนสีหน้าเปลี่ยนไป พร้อมทั้งตะโกนใส่เธอ

ซินหลินเป็นนักกายภาพบำบัดที่ทำงานอย่างหนักมาตลอด ช่วงเวลาที่เธอได้พักผ่อน เธอกลับทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของหญิงสาวคนหนึ่ง ซึ่งมีสามีเป็นชายพิการ พร้อมกับตัวช่วยพิเศษที่ติดตัวมาด้วย!

[รักเก่าเขาขอคืน+หวานละมุน+ง้อเมียจนเลือดตาแทบกระเด็น] หลายปีหลังจากเลิกรากันไป สวี่เพียวเพียวได้พบกับฮั่วจี้เซิน อดีตแฟนหนุ่มและพ่อของลูกเธออีกครั้งในที่ประชุมบริษัท เธออยากจะหนีไปจากเขา เพราะกลัวว่าลูกของเธอจะถูกพรากไป และกลัวว่าจะสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง เธอหวนนึกถึงคำพูดของเขาในวันนั้นที่ว่า ระหว่างเราเป็นแค่เกม และพยายามรักษาความสัมพันธ์แบบเจ้านายกับลูกน้องอย่างเคร่งครัด แต่กลับต้องมาเห็นผู้หญิงมากหน้าหลายตาแวะเวียนเข้ามาในชีวิตเขา ทว่าเขากลับไม่เคยมองใครเลยสักคน - เมื่อแรกพบ ฮั่วจี้เซินเข้าใจผิดว่าเธอทอดทิ้งเขาไป แถมยังแต่งงานมีลูกในทันที เขาจึงคิดจะแก้แค้น อยากเห็นเธอเจ็บปวดและนึกเสียใจภายหลัง แต่เมื่อเห็นเธอตกอับ เขากลับฉวยโอกาสแทรกซึมเข้าไปในชีวิตเธอ เพราะอดใจไม่ไหวที่อยากจะให้เธอพาลูกมาใช้ชีวิตอยู่กับเขา จนกระทั่งวันที่ความจริงปรากฏ เขาถึงได้รู้ว่า ที่แท้คนที่เขาแก้แค้นมาตลอดก็คือตัวเขาเอง สวี่เพียวเพียว: “คุณเป็นคนพูดเองนะ ว่าให้ฉันรักษาระยะห่างจากคุณ” “ระยะห่างเหรอ” ฮั่วจี้เซินเชยคางเธอขึ้นมา “ก็ได้ แต่จะเป็น ‘ติดลบ’ นะ”

“โอ้วววว… ” เสี่ยรุตน์อุทาน จ้องมองเรือนร่างเปล่าเปลือยของน้ำหวานอย่างนึกกลัดมันในอารมณ์ รีบโอบร่างน้อยลงนอนหงาย แทรกกายเข้ามาระหว่างเข่าสองข้าง ก้มลงจูบไซ้เต้านมอวบใหญ่ ทั้งบีบทั้งเคล้นสลับดูดเลียอย่างหื่นกระหาย “อู้ว… นมใหญ่เหลือเกิน… ” น้ำเสียงบอกความลุ่มหลง เสี่ยรุตน์กดใบหน้าแนบเคล้าสองเต้าคัพเอฟอวบใหญ่มหึมา ดูดกินนมจากเต้าของสาวน้อยอย่างหื่นกระหาย “อูยยย… ซี้ดดดด… ” หญิงสาวร้องครางด้วยความสยิว… หนวดเคราสากแข็งบนใบหน้าของเสี่ยรุตน์ถากครูดผิวอ่อนตอนเขาจูบไซ้ ทำเอาเส้นขนของหล่อนลุกซู่ไปทั้งร่าง ปลายหัวนมเครียดคัดชูชันขึ้นด้วยความเสียวซ่านเพราะอารมณ์ที่ยังค้างมาจากร้านคาราโอเกาะ