หลงเด็กบำเรอใจ

หลงเด็กบำเรอใจ

last updateLast Updated : 2026-02-12
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
31Chapters
2.6Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เธอที่ต้องขายศักดิ์ศรีความสาวแลกกับการที่ยายได้รับการรักษาน้องได้โอกาสเรียนหนังสือ ต่อให้ต้องขายวิญญาณเธอก็ยอมและเขาที่เจ็บช้ำจากเมียเก่าเรียกเด็กไม่ซ้ำหน้าแต่ทว่าคืนนั้นสาวเชยๆผู้หนึ่งกลับมัดใจเขาได้

View More

Chapter 1

1.เมียพี่มีชู้

"Why are you not pregnant yet, Delilah? It's not that hard to open your damn legs and lay there. Even you can't mess that up, right?" 

Mrs. Roman, my mother-in-law made her disappointment clear in every interaction. That question, the same one she asks every day, hit me harder than usual.  

I swallowed, and the familiar sting of failure quickly returned. 

"I'm trying…" It had been two solid years of trying.

"Trying and failing." she snapped. "The pack needs a Luna who can handle her responsibilities, not someone who's constantly apologizing and half-assing it." 

Her presence was a reminder of everything I wasn't, everything I could never be.

No matter how hard I tried to be the Luna she expected me to be, I always fell short. Castor defended and reassured me, but it never erased the feeling that I wasn't enough.

"You're doing great," Cast told me that night, holding me close as I fought back tears. "Mom doesn't understand how much you do for the pack. But I see it, Lila. I see how hard you work."

He always tried to soothe the doubt that I dealt with constantly. But he couldn't erase the whispers from the pack, the way they looked at me like I was a failure. I was Castor's wife, the Luna, yet I felt like a fraud every single day. 

Mrs. Roman reminded the pack of my failures every chance she got because it allowed her to remain in the past, where she was the Luna, not me. and I could feel it in their interactions with me. I was a placeholder. A stand-in.

She was at it again a few days later, drilling into me about how I wasn't cut out to be Luna.

"Your days will be numbered soon." Mrs. Roman spat.

Later that day, I took another test, just like I did every month. It had become a ritual, one filled with dread and disappointment. I knew not to get my hopes up. It would be the same as always.

One pink line and I would return to pretending I didn't care.

But this time was different.

Two pink lines.

Two. Pink. Lines.

My heart stopped. I blinked and stared at the test, willing it to change, to turn back into the single line I was so used to seeing for a second. I wasn't Mom material. I wasn't even really Luna material.

Cast's Mom made that clear every day.

But it didn't.

Two pink lines.

I was pregnant. I was really pregnant.

I started crying as I sank to the floor, clutching the test like it was my lifeline.

This was real. This was happening.

After all the years of waiting, hoping, and silently crying myself to sleep, it was finally real.

I was going to have Cast's baby.

He was going to be so happy.

So unbelievably happy.

I could give him the family we both wanted so much.

I couldn't wait to tell him. I couldn't wait any longer. I had to see Cast. I had to tell him the news face-to-face. I imagined the look on his face, the way his beautiful brown eyes would light up when he realized what this meant.

He loved me, and this would make him love me even more.

It had to.

I texted Selena, telling her I had exciting news and asking if she could come over later. Usually, she replies within minutes. But this time, there was nothing.

I checked my phone again, feeling a strange sense of unease settling low in my stomach. Selena had always been there, the one friend who stuck around after Mrs. Roman made sure I was isolated from everyone else. We'd been close ever since. Maybe not the kind of deep friendship I'd once had with others, but still, she was the only one who hadn't turned her back on me.

She'd always been there, especially when I had no one else. Everyone in the pack seemed to love her, which often softened the blow for me.

I sent Castor a quick message, asking what he wanted for lunch. If Selena was busy, surely Castor would answer. But his silence mirrored hers, and that ripple of unease turned into a cold, sinking feeling in my stomach.

Why weren't they responding?

A part of me wanted to share the news, to tell Selena everything, but something held me back. Maybe it was the strange silence, or maybe it was the nagging doubt I couldn't shake. I decided not to text her again.

I could hardly contain my excitement as I drove toward Castor's office. He was going to be a father. I imagined his face when I told him...the surprise, the joy.

It would be the moment we had both waited for, the one that would finally make everything right. I could almost hear him whispering in my ear how proud he was of me and how much he loved me.

Castor was the Alpha of our pack, the leader who commanded respect and fear. Under his father, the pack had built Georgia's largest werewolf-run real estate investment business. Castor had only expanded it, making his mark on the city and solidifying his power among humans and werewolves alike. His office, located in a grand ten-story building in downtown Augusta, was a testament to that success.

The building itself was a relic of old-world Georgia, with its stately columns and wrought-iron balconies, a symbol of the strength and tradition that Castor upheld. Every detail screamed of the pack's influence. He wanted it to feel intimidating, and it did.

As I stepped inside, my heels clicking on the marble floor, I felt the familiar sense of unease I always did. The pack members who worked directly for Castor were always around, their dark brown hair and piercing chocolate brown eyes a constant reminder of how different I was. With my blonde hair and blue eyes, I stuck out like a sore thumb. I was a continual outsider in my own world. I couldn't shake the feeling that I would never truly belong, no matter how hard I tried.

I approached the elevator, trying to ignore the glances I received. 

I knew what they thought. I was too soft and too human to be the Luna this pack needed. But I was determined to prove them wrong. I was carrying Castor's child now, and that meant everything would change.

The elevator doors opened and I stepped inside, pressing the button for the top floor. My heart raced as the elevator ascended, each floor bringing me closer to Castor. 

I clutched the small gift box with the test in my hand. It was going to be perfect.

When the doors slid open, I was greeted by Castor's receptionist. She was a young woman with dark hair and the same piercing brown eyes as the rest of the pack. She looked up, surprise flickering across her face.

"Luna... Uhh, Delilah, what a surprise. Castor's in a meeting," she said, standing quickly to block my path.

"It'll just be a moment, really," I replied.

"He's... he's really busy right now. It might be better if you..." she started to say.

I barely registered what she was saying. I was too focused on the news I was about to share. "It'll just take a minute," I said, brushing past her. I didn't realize my excitement was overpowering the odd feeling in my stomach.

As I neared Castor's office, a low moan stopped me in my tracks. I froze, my hand hovering over the doorknob. The sounds grew louder.

Moaning, growls, gasps. Each one was more unmistakable, more horrifying than the last.

My body went numb as the realization hit. I could barely breathe as I pressed my ear to the door, praying I was wrong. But the noises left no room for doubt.

I stood there totally paralyzed, my hand shaking violently as I finally gripped the doorknob.

I didn't want to open it. I didn't want to see what I already knew. But some force, some terrible need for the truth, pushed me forward.

I opened the door slowly, each click echoing in the hollow silence around me.

The door creaked open, inch by excruciating inch, and my breath hitched in my throat.

At first, the scene didn't register. The dim light, the heavy scent of sweat and musk, and the soft, rhythmic sounds filled the space.

Then, the reality hit me all at once. Selena was straddling Castor, her body rippling with an intimacy that made my stomach turn. Seeing her naked skin sliding against his... the way her fingers twisted in his hair... the way his hands gripped her hips.

An intense wave of nausea nearly knocked me off my feet. Everything in my vision became distorted.

Mrs. Roman had been correct. I was nothing.

I was nothing but the tool who was now pregnant with the cheating Alpha's kid.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
31 Chapters
1.เมียพี่มีชู้
ห้องนอน"เสี่ยคะ !"เสียงออดอ้อนแหบผร่าดังสะท้อนในห้องกระจกอย่างแผ่วเบา พร้อมกับมือเรียวเคาะบานกระจกอย่างจงใจ เธอตั้งใจสร้างแรงเย้ายวน เกาะกุมยึดใจ ยากที่จะลืมไม่ลงดวงหน้าคมคายริมฝีปากแดงสดแนบชิดแผ่นกระจกใส หลังเปลือยเปล่านวลเนียนโน้มเข้าหา ผู้ที่อบอวลไปด้วยความแข็งแกร่ง อย่างศิโรราบ มอบกายให้เขาอย่างไร้ข้อแม้หยดไอน้ำจากฝักบัวสั่นไหวค่อย ๆ จางเลือนหายไปภายใต้ภาพเคลื่อนไหวที่เร่าร้อนขึ้นเรื่อยอ้อมแขนแกร่งตักตวงใช้งานมันอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อย เพราะเป็นเพียงสินค้าอย่างหนึ่งเท่านั้นที่เขาใช้เงินซื้อมา ไม่ใช่ความรัก ไม่ใช่ความหลง มีเพียงลมหายใจร้อนผ่าว กับเสียงกระซิบที่ไร้ความหมายสำหรับเธอความยากจนทำให้เธอได้เลือกเส้นทางนี้ ในค่ำคืนนี้เป็นทั้งค่าตอบแทนและเดิมพัน...ที่อาจจะได้เริ่มต้นชีวิตใหม่หากเธอสามารถจับใจเขาได้ เขาคือทางรอดสุดท้ายสำหรับการที่เธอไม่ต้องนอนกับใครต่อใครอีกเธอจะได้เป็นคนของเขา แต่ทว่าสำหรับเขาแล้ว เธอคือของปลอมที่ซื้อมาเพื่อกลบร่องรอยของแท้ในยามหัวใจของเขาว่างเปล่าและตำแหน่งภรรยา ข้างกายนี้เขาไม่ต้องการมอบให้อีกทั้งนั้น...เมฆเคลื่อนผ่านลอยไป ท้องฟ้ายามค่ำคืนนี
last updateLast Updated : 2025-05-22
Read more
2.พระจันทร์
โรงพยาบาลความเงียบปกคลุมพื้นที่ทั่วทั้งหน้าห้องฉุกเฉินในโรงพยาบาลรัฐแห่งหนึ่งในตัวเมืองท่องเที่ยวมากด้วยวัดเก่าแก่ขึ้นชื่อของไทยแต่เสียงหัวใจของจันทร์เสี้ยวกลับดังก้องอยู่ในอกจนเหมือนจะหลุดออกมาเต้นนอกกายแววตาของเธอหม่นเศร้า ใบหน้าเปียกปอนไปด้วยคราบน้ำตาและเหงื่อจากความเหนื่อยล้าขณะเฝ้ารอคอยหมอเข้ากู้สัญญาณชีพผู้เป็นยายดวงตาคู่นั้นจับจ้องบานประตูไม่กระพริบ มีเพียงบางคราวที่ปรายตามองน้องสาววัยหกขอบซึ่งนอนหลับอยู่บนตักของเธอเวลาผ่านไปช้า ๆ ในที่สุดประตูบานนั้น..ประตูห้องฉุกเฉินถูกเปิดออก พร้อมกับคุณหมอเดินออกมาด้วยสีหน้าเข้มขรึมเพื่อแจ้งอาการของยาย"ญาติคนไข้ ของคุณยายดวงแขใช่ไหมครับ""ใช่ค่ะ""ตอนนี้คุณยายปลอดภัยแล้วนะครับ แต่ต้องรีบผ่าให้เร็วที่สุด ไม่อย่างงั้นอันตรายถึงชีวิต""เดี๋ยวหมอจะแจ้งแผนการรักษากับญาติอีกครั้งนะครับ งั้นหมอขอตัวก่อนนะครับ""ขอบคุณคุณหมอมาก ๆ นะคะ"เธอรู้สึกโล่งใจในทันทีที่ยายปลอดภัย แต่ในขณะเดียวกันเธอกลับเกิดความรู้สึกกังวลเพราะยายต้องได้รับการรักษาต่อเนื่องไม่อย่างนั้นยายของเธอคงมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน"พี่คะ หนูปวดฉี่"ในขณะเดียวกันเสียงของพระจันทร์
last updateLast Updated : 2025-05-22
Read more
3.ปัญหาที่ไม่มีวันหมด
เจ๊ออนภายในห้องทำงานข้าวของถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบ จันทร์เสี้ยวเคาะประตูสองสามทีพลางยืนคอยสักพักก็อก ก็อก ก็อก"เข้ามาได้"ในทันทีเสียงอนุญาตดังออกมาเชื้อเชิญ ให้ร่างบางที่หัวใจเต้นระรัว อยู่หน้าประตูเข้าไปเดินหน้ามาถึงขั้นนี้แล้ว ไม่ถอยหลังท่องไว้จันทร์เสี้ยว เพื่อยาย เพื่อน้องเธอสูดลมหายใจเข้าลึกและ เดินเข้าไปอย่างเงียบ ๆหญิงวัยกลางคนใบหน้าเรียวคมสวยงามสะดุดตา จันทร์เสี้ยวลอบมองท่าทีการดีดลูกคิดอย่างชำนาญช่างเพิ่มเสน่ห์ดึงดูดเหลือหลาย"คิดดีแล้วเหรอ ว่าจะเดินทางสายนี้""ค่ะ" เธอเงียบไปชั่วอึดใจก่อนตอบเมื่อได้รับคำตอบ หญิงวัยกลางคนละสายตาจากการคิดบัญชี เดินเข้ามาหาเธอที่ยืนอยู่มองตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าดวงหน้าเรียวมนประดับด้วยตากลมโต ขนตางอนงามเป็นแพ ปากอวบอิ่มและจมูกคมสวยได้รูป พวงแก้มใสเผยเลือดฝาด รูปร่างอรชรความสูงพอประมาณเจ๊ออนพินิจหญิงสาว อยู่ครู่หนึ่ง เขายิ้มเยาะอยู่ในใจ นี่มันช้างเผือกตัวงามเชียว...ป่าไหนกันช่างปล่อยของล้ำค่าออกมาจันทร์เสี้ยวยืนตัวตรงนิ่ง แม้เกิดอาการหวั่นใจ และเกรงกลัวอยู่บ้าง แต่เมื่อนึกถึงใบหน้าและร้อยยิ้มของคนที่รักเธอ ความรู้สึกเหล่านั้นก็พั
last updateLast Updated : 2025-05-22
Read more
4.ติดฝนในใจ
ห้องนอนใจที่ว่างเปล่าภายใต้ความเงียบงันในห้องนอน บนตึกสูงเฉียดฟ้า ชายหนุ่มนั่งทอดกายบนโซฟา ดวงตาหนักอึ้งแต่หัวใจปฏิเสธการหลับใหลทุกค่ำคืนหลังจากคืนนั้น...คืนที่เขาเห็นภาพบาดหัวใจ...ทิวสนก็ไม่เคยได้นอนอย่างมนุษย์ทั่วไปอีกเลย ชีวิตที่กลางวันสุดแสนสั้น ส่วนกลางคืนช่างยาวนานเมื่อไหร่ก็ตามที่หลับตาลง ภาพในอดีตมักผุดขึ้นมาหลอกหลอนราวมัจจุราชล่าวิญญาณร้ายเขาไม่ได้อยู่ในห้องนอนนั้นคนเดียว...แต่ก็เหมือนอยู่คนเดียวกลิ่นกายผู้หญิงเหล่านั้น...คลอเคลียรอบกายมันไม่อาจดับภาพคนทรยศในใจได้สักนิดเหล้าเพียว ๆ ถูกกระดกลงคอจนหมดแก้วล้างความกลัดกลุ้ม แต่มันยังไม่พอเป็นยาใจ เขาจึงคว้าทั้งขวดมาดื่มอย่างไม่กลัวความขมของมัน ไฟแช็กจุดบุหรี่ ปล่อยควันล่องลอยฝนตกโปรยปรายราวกับกำลังร้องไห้เป็นเพื่อนใครสักคน เวลาล่วงเลยไปถึงตีสอง เสียงฝีเท้าเดินใกล้เข้ามา พร้อมกับกลิ่นโคลนตมอดีตคืนในเงามืดตาคมเข้มวางเปล่า หวนคิดถึงวันในคืนนั้นอีกครั้ง...ร่างบางย่องเบาเข้าห้อง ในขณะนั้นไฟในห้องนอนก็สว่างวาบในทันที ทำเอาผู้ที่ยืนอยู่ในความมืดถึงกับตกใจเบิกตากว้างพรึ่บ!สามี! ใช่สามีของเธอที่โดนฤทธิ์ยานอนหลับตื่นเสียแล้ว เ
last updateLast Updated : 2025-05-22
Read more
5.อาจเป็นโชคชะตา
วัดแห่งหนึ่งในเมืองท่องเที่ยวเช้าวันใหม่เมฆเลื่อนคล้อยกาลเวลา ใบไม้ปลิดปลิวไสวเอนโน้มกิ่งไปมาตามธรรมชาติ ลมอ่อนพัดโชย ภาพถ่ายสีขาวดำชายผู้ชรา ป้ายบอกชื่อ วันชาตะและมรณะ ควันธูปลอยอบอวนตามลม ดอกไม้ ทั้งของกินตามความเชื่อที่ว่านำมาไหว้แล้วจะส่งถึงผู้ตาย"ตาจ๋า"เพียงแค่เอ่ยถึงร่มโพธิ์ร่มไทรที่เคยให้ร่มเงาบังแดดลมฝนในยามอ้างว้างความกดทับแน่นจุกในอก หยาดน้ำตาร่วงเผาะราวกับเม็ดไข่มุกล้ำค่า"หนูอาจจะต้องทำผิดคำสัญญาที่เคยให้ไว้""ตาบอกเสมอ ศักดิ์ศรีลูกผู้หญิงเก็บไว้ให้สามีในวันแต่งงาน""เพื่อพระจันทร์ หนูจะต้องทำมันเพื่อแลกกับเธอ""ยายได้รับการผ่าตัดแล้วนะคะ""หนูบอกตาแล้ว ถ้าเกิดวันหนึ่งยายจับได้ว่าหนูไม่เชื่อฟังตาต้องช่วยจันทร์เสี้ยวด้วยนะจ๊ะตา ""หนูคิดถึงตาเหลือเกิน"ความขับค่องหมองใจพลุ่งคลื่นออกมาอีกระลอกหนึ่งสุสานเงียบงัน มีเพียงเสียงใบไม้ไหวกับกลิ่นควันธูปที่พัดผ่านหัวใจให้ปวดหนึบ นอกจากผู้ปฏิบัติธรรมที่ต้องการหลีกหนีความวุ่นวาย และคนเฒ่าแก่ชราถึงจะมานั่งณ สถานที่แห่งนี้ แต่ฉไหนเลยถึงได้มีเสียงใสของเด็กสาวอีกมุมหนึ่งทุกวันพระใหญ่หรือวันสำคัญต่าง ๆ คุณยายดวงแก้ว มักจะมาทำบุญให้
last updateLast Updated : 2025-05-22
Read more
6.วาสนาจันทร์เสี้ยว
ผ้าขาวผืนบางแต่งแต้มรวดลายงานหัตถกรรมดอกทานตะวันปักแน่นไม่ไหวติงปักใจผู้ทำ แต่ไม่ใช่ตะวันโน้มหาแสง เช่นเดียวกับชีวิตผู้ปัก สักวัน...เธอจะเป็นตะวันไม่โน้มเข้าหาใคร"โอ๊ย"เข็มจิ้มทะลุเนื้อผ้าเลือดแดงฉานซึมช้า ๆ ออกจากปลายนิ้วเจ๊ออนยื่นกระดาษทิชชู่ให้เธอซับรอยเลือด พร้อมสายตาที่มองลอดแว่นอ่านหนังสือจากการสังเกตมาหลายวันนี้คือวันที่ห้า ที่ร่างจันทร์เสี้ยวมีแค่กายหยาบหาได้มีวิญญาณร่างที่ถูกกักขังจากคำว่ารัก....และความกตัญญู"จันทร์เสี้ยวมีอะไรอยากบอกหน้าไหม"เสียงเรียบนั้น สะกิดใจ แต่เธอยังคงฝืนยิ้ม แม้ภายในใจแหลกลพเอียด"ไม่ค่ะ""น้าดูมาหลายวันแล้ว จันทร์เสี้ยวมีเรื่องไม่สบายใจใช่ไหม""จันทร์เสี้ยวบอกน้ามามีเรื่องอะไร"น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ จู่ ๆ ล้นเอ่อออกมาราวเขื่อนแตก ตัวสั่นเครือสะอื้นอย่างเงียบ ๆ คำพูดที่เหมือนกับมืออุ่น ๆ โอบหลังของเธอ"พ่อพระจันทร์เขาอยากได้เงินเพื่อแลกกับอิสระของเธอ"โลกทั้งใบหยุดหมุน"หนูจะทำอย่างไรดีคะ""จันทร์เสี้ยวสงสารน้อง"ทั้งที่ตัวเองแหลกเหลวไปแล้วแท้ ๆ "เลวเสียจริง ไม่สมควรเรียกพ่อ"คำของเจ๊ออนแหลมคมแต่มีน้ำหนักราวกับค้อนทุบตรงกลางใจที่เปราะอยู่
last updateLast Updated : 2025-05-22
Read more
7.ครั้งแรก NC
ท้องฟ้าปล่อยหยาดเม็ดฝนพร่างพราวลงมา เสียงฟ้าผ่าเปรี้ยง ไม่ใช่ในนภาลอยคลื่นเมฆ แต่เป็นฝนตกในใจเธอก็อก ก็อก ก็อก"ขออนุญาตเข้าไปค่ะ""เชิญครับ"เขาผู้ที่นั่งทอดกายรอลูกน้องพาหญิงสาวมาส่ง แปลกใจอย่างมาก ที่ผู้มาเยือนขออนุญาตก่อนเข้าห้องในเมื่อเธอพูดเพราะมา เขาจึงตอบกลับด้วยมารยาทจันทร์เสี้ยวเดินไปยังห้องนั่งเล่นที่เสี่ยนั่งอยู่แสงสลัวของดวงจันทร์ถูกเมฆดำบดบัง มองคนตรงหน้าสุดแสนเลือนลางเสี่ยอ๋าไม่เหมือนที่เธอจินตนาการเลย ไม่อ้วนพุงพลุ้ย ไม่เตี้ยด้วยกลับดูหนุ่มแน่น แม้มองไม่ถนัด แต่หล่อเหล่าเอาการเชียวไม่รู้ควรหรือไม่ แต่เธอต้องพูดให้ชัดเจน"เสี่ยคะ หนูทราบดีว่าเสี่ยไม่ชอบให้คนที่มานอนด้วยหลงรัก""มันจะไม่เกิดขึ้นกับหนูแน่นอน" เสียงหวานพูดออกตัว กลัวว่าเสี่ยจะคิดว่าเธอเป็นเหมือนคนอื่น"หนูมาเพื่อต้องการเงิน"เสียงเรียบนุ่มระคนหนักแน่น เอ่ยตรง ๆ ให้คนตรงหน้ารู้ถึงจุดประสงค์ของการมาครั้งนี้อย่างชัดเจน"นี่เป็นครั้งแรกของหนู""เสี่ยจะให้หนูเท่าไหร่คะ?""เธออยากได้เท่าไหร่?"ตั้งแต่ซื้อกิน เขาไม่เคยต่อรองราคากับผู้หญิงคนไหนเลยทุกคนที่มาล้วนพุ่งเป้าที่ตัวเขา หวังครองใจเป็นคุณนาย ส่วนค่าต
last updateLast Updated : 2025-05-22
Read more
8.สัมผัสลึก
เงียบสงัดร่างเปลือยเปล่าในยามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยหญิงสาวงดงามมากมาย พวกเธอต่างมีเสน่ห์และเล่ห์เหลี่ยม กลิ่นกายหอมเย้ายวนเหมือนไฟแห่งความปรารถนา แต่ลึกลงไปเขาไม่เคยคิดอยากได้ใครมาอยู่เคียงข้างจริง ๆ"..."ค่ำคืนนี้...แม้จันทร์ไม่เต็มดวง แต่คนตรงหน้ากลับเจิดจ้าเหนือราตรี เสน่ห์ล้ำพาใจลุ่มไหว เผลอไผลคล้อยตามใบหน้า หรือแท้จริง...ใจกลับหลงปฏิพัทธ์จันทร์เสี้ยวเสียแล้ว"เขาคิดคุ้นเธอรับได้จริง ๆ ใช่ไหมจันทร์เสี้ยว กลัวพรุ่งนี้เธอจะเสียใจกับสิ่งที่ทำ แต่เอ๊ะ ทำไม ฉันต้องสนใจเด็กคนนี้ด้วยทำไมต้องสนว่าเธอจะเสียใจ...เธอได้เงิน ฉันได้ตามสิ่งต้องการหัวใจมันไม่ซับซ้อน ปากหนาโพล่งถามเธออีกครั้งก่อนทุกอย่างจะสายเกินแก้"หยุดตอนนี้ยังทันนะ"เสียงทุ้มต่ำของเขาเหมือนมือหนักที่กลับลูบหลังเธออย่างระมัดระวัง จ้องมองเธอราวกับจะถามซ้ำแววตาคู่นั้น...ไม่ใช่ของลูกค้าที่ซื้อเธอด้วยเงิน แต่กลับทำให้หัวใจเธอสั่นไหวอย่างน่าประหลาดแม้จะอยากหยุด แม้จะหวั่นไหว แต่เพื่ออิสระของน้องพระจันท์ ความเจ็บปวดนี้เธอเลือกจะรับไว้เองอย่างน้อย...ค่ำคืนนี้ เธอก็ไม่ได้โดดเดี่ยวเสียทีเดียวอย่างน้อย...เขาก็ยังแคร์ความรู้สึกของเ
last updateLast Updated : 2025-05-22
Read more
9.แก้มของเธอหลบเสียงผู้หญิงที่ฉันจ่ายเงินซื้อ
เสียงนกน้อยส่งเสียงเจื้อยแจ้วตรงขอบระเบียง เรียกหาเพื่อนใต้แสงอรุณอ่อน ราวกับไม่รับรู้ถึงความปั่นป่วนที่เกิดขึ้นในห้องพักหรูแสงแดดลอดผ่านผ้าม่านสีครีม ทอดเงาพาดลงบนร่างบางที่นอนหลับสนิทบนเตียงนุ่ม กลิ่นน้ำหอมจาง ๆ ที่ยังติดปลอกหมอนเตือนถึงความจริงเมื่อคืนนี้ว่าเธอไม่ได้อยู่คนเดียวก็อก ก็อก ก็อกเสียงเคาะประตูปลุกจันทร์เสี้ยวให้ตื่นจากความอ่อนเพลียเปลือกตาหนักอึ้งเปิดขึ้นช้า ๆความทรงจำแทรกซึมมาเป็นระลอกเธอลุกจากเตียง เดินไปเปิดประตูในชุดคลุมหลวม ๆ ที่แค่ขยับก็รู้สึกถึงรอยสัมผัสบางเบาที่ยังหลงเหลืออยู่บนผิวเนื้อชายหนุ่มคนเดิมที่พาเธอมาถึงโรงแรมเมื่อคืนยืนอยู่หน้าห้อง“เชิญคุณนั่งรอที่โซฟาเลยครับ”กิตติเอ่ยสุภาพ พร้อมผายมือไปยังโซฟาในห้องนั่งเล่นเธอพยักหน้าเชื่องช้า ก่อนเดินตามไปเงียบ ๆ“อันนี้คือเช็ค นายให้นำมาให้ครับ”เขาวางซองสีขาวสะอาดบนโต๊ะกระจก พลางถอยออกห่างอย่างรู้หน้าที่จันทร์เสี้ยวมองมันด้วยสายตาว่างเปล่า แต่ในอกกลับเต็มไปด้วยเสียงกระซิบของหัวใจเขาไม่อยู่... เขาจากไปตั้งแต่ตอนไหนทั้งที่เมื่อคืนเขานอนข้างเธอทั้งที่เขา...อ่อนโยนกับเธอจนหัวใจหวั่นไหวตามข้อตกลง เช้า รับ
last updateLast Updated : 2025-05-22
Read more
10.มาเป็นคนของฉัน
นกตีปีกบนต้นโพนกการ้องเค้านกแสก เสียงบทสวดส่งวิญญาณผู้ล่วงลับ ดังล่องลอยตามผืนลม บรรยากาศอึมครึมสรัวเปล่าเปลี่ยววิเวกวังเวง ผู้มาร่วมบางคนเห็นใจ บางคนซุบซิบตามประสาชีวิตมนุษย์สองมือเรียวพนมพร้อมธูป 1ดอก ควันลอยอบอวนเป็นเครื่องหมายสื่อถึงวิญญาณ ใบหน้าหม่นแววตาเศร้า"น้าจ้ะไม่ต้องห่วงพระจันทร์ หนูจะดูแลเขาให้""พระจันทร์ไหว้พ่อนะ"จันทร์เสี้ยวได้อ่านข้อความบางประโยคของน้าชายให้พระจันทร์น้องสาวได้รับรู้ ว่าพ่อรักเธอมากเพียงใดจันทร์เสี้ยวเป็นเด็กว่านอนสอนง่ายพี่สาวว่าอย่างไรเธอก็ว่าตาม"ยังโกรธพ่ออยู่ไหมพระจัทร์""ไม่โกรธค่ะ หนูแค่ตกใจกลัว""เชื่อใจพี่นะ ฟังพี่ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นล้วนมีเหตุผลของมัน แต่พี่จะรักและปกป้องหนูเสมอพี่สัญญา"พระจันทร์มองหน้าพี่สาวอย่างตั้งใจแม้กระทั้งลืมกระพริบตา"ค่ะ"ใบหน้าอ้วนกลมเป็นสาลาเปาพยักสองพี่น้องเดินไหว้ขอบคุณแขกที่มาร่วมงานน้าของเธอ แขกส่วนมากเป็นคนในหมูบ้านเดียวกันเงาสองพี่น้องทอดผ่านมีเพียงเรา…ที่เป็นโลกของกันและกัน"ทินกรผู้ไม่ลำเอียงเมื่อยามลอยเด่นส่องแสงทุกย่อมหญ้า เมื่อคล้อยต่ำดับแสงทั่วล้า...ในห้องทำงานในบ้านสวนรัตติกาลพัดลมเย็นเข้าผิว เข
last updateLast Updated : 2025-05-22
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status