คุณหนูใหญ่เกิดใหม่ทวงคืนวาสนา

คุณหนูใหญ่เกิดใหม่ทวงคืนวาสนา

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-06-04
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
Belum ada penilaian
50Bab
2.3KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ชาติก่อนถูกสลับตัวช่วงชิงโชคชะตาคุณหนูใหญ่ ชาตินี้เกิดใหม่อีกครั้ง เธอจะไม่มีวันให้ใครมาสวมรอย ทั้งครอบครัว คนรัก และวาสนา ชาตินี้เธอจะไม่ให้หลุดมือไปอีกแล้ว *สุขนิยม/ไม่ดราม่า/พระเอกนางเอกไม่โง่

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่ 1 ขโมยสถานะ

午前1時。

星野星(ほしの ほし)は、小林清子(こばやし きよこ)のインスタをたまたま見てしまった。

「神谷さんと翔太くんからのプレゼント、ありがとう。マグカップは、翔太くんの手作りなんだって」

星は写真を開いた。

ネックレスと手作りのマグカップが、彼女の目に飛び込んできた。

マグカップには、「ママ、誕生日おめでとう」という文字が刻まれているのが、うっすらと見えた。

星は、テーブルの上に置かれた冷めた料理と、ロウソクに火も灯されていない誕生日ケーキに視線を落とし、自嘲気味に微笑んだ。

星は、少し前にスマホに届いたニュースを思い出した。

【スクープ!この街の社交界で有名な貴公子、神谷雅臣(かみや まさおみ)は、なんと既婚者で、5歳になる息子がいた!】

写真には、長身でハンサムな男と、細身で美しい女が、5歳くらいの男の子の手を引いて遊園地を歩いている姿が写っていた。

清子は神谷翔太(かみや しょうた)の頭を優しく撫で、雅臣は彼女をじっと見つめていた。彼の視線は、かつてないほど優しく、温かい。

美男美女と、雅臣にそっくりな男の子。まるで、幸せな家族のようだった。

今日が彼女の誕生日だった。

そして、雅臣との結婚5周年記念日でもあった。

しかし、誕生日を迎えているのは、彼女ではなく清子のようだった。

夫と息子は、彼女の誕生日に清子と過ごし、本来彼女に贈るはずのプレゼントを、清子に渡してしまったのだ。

星は、特に驚かなかった。彼女は、すでにこのような仕打ちに慣れてしまっていた。

清子は、雅臣の初恋の人だった。彼女は助からない病気にかかっていて、余命1年を宣告されていた。

死ぬ前に、もう一度雅臣に会いたいというのが、彼女の最後の願いだった。

雅臣は、清子のためにできることをしてあげたい、どうか理解してほしいと言った。

星は理解したくなかったが、彼を止めることはできないと分かっていた。

あれほど真剣な表情で話す雅臣を見るのは初めてだったからだ。

胸にぽっかりと穴が開いたような、そんな痛みが全身を締め付けた。

どれくらい暗闇の中に座っていたのだろうか。玄関の方から、ドアが開く音が聞こえてきた。

雅臣が、翔太を連れて入ってきた。

ダイニングにいる星を見て、雅臣は明らかに驚いた様子だった。

彼は今日が何の日か忘れてしまっているようで、不思議そうに星を見つめた。

「どうしてまだ起きているんだ?」

星は静かに言った。「あなたと話がしたいの」

雅臣は眉をひそめ、翔太を見た。

「翔太、先に2階に行って休んでいろ」

翔太は目をこすり、あくびをしながら星の横を通り過ぎた。

何かを思い出したように、翔太は足を止めた。

「ママ、誕生日おめでとう」

翔太は、雅臣とそっくりな美しい目で、星を見上げた。

「ママの誕生日を忘れたわけじゃないんだ。僕たちは、ずっと一緒にいられるけど、きれいな姉ちゃんには、もう半年しか残されていないから……

こんなことで怒らないよね、ママ?」

誕生日に忘れられるのと、覚えていながら無視されるのと、どちらが辛いのか。星は分からなかった。

翔太が去ると、重い沈黙が流れた。

雅臣が口を開き、沈黙を破った。

「俺と、どんな話がしたいんだ?」

白いシャツに黒いスラックスを身に着けた男は、まるで絵から出てきたかのように美しく、雪のように冷たい雰囲気を纏っていた。

まるで、夜空に浮かぶ、冷たく遠い月のように。

冷淡で、近寄りがたい雰囲気だ。

星は深呼吸をして言った。「雅臣、離婚しよう」

雅臣の瞳に、わずかな動揺が走った。

しかし、すぐにそれは消え去った。

「星、誕生日のことは忘れない。プレゼントも、ちゃんと用意してある」

「プレゼント?」星は冷笑した。「私の母のネックレスは、小林さんにあげたんだろう?」

そのネックレスは、亡くなった母の形見だった。

息子の翔太を産んだ日に、彼女はそれをなくしてしまったのだ。

雅臣は、必ず見つけると約束していた。

ネックレスは見つかったが、彼はそれを清子にあげてしまったのだ。

雅臣は、悪びれる様子もなく、ただ、彼の普段よりも暗い瞳が、星を見つめていた。

「あのネックレスは、清子に貸しただけだ。しばらくしたら、お前に返す」

「しばらくしたらって、いつのこと?彼女が死んだ後ってこと?」星は聞き返した。

「星!」普段は冷静沈着な彼が、珍しく声を荒げた。

「いい加減にしろ」と、雅臣は吐き捨てるように言った。

いい加減にする。本当に、いい加減だ。星は心の中で呟いた。

夫の心が自分に向いていないこと、息子が懐かないこと、そして義理の両親に蔑まれる日々にも、もううんざりだった。

雅臣は言った。「清子には、もう半年しか時間がないんだ。翔太でさえ、優しくしているというのに、なぜお前だけがそんなに意地悪なんだ?」

この時、星はもう我慢するのをやめた。

冷たい声で、彼女は言った。「彼女にどれだけの時間があろうと、私に関係ないだろう?彼女は私の家族でも何でもない。どうして私が彼女に我慢しなければならないの?」

今まで従順だった星から、こんなひどい言葉を聞かされるとは、雅臣は思ってもみなかったようだ。

彼の瞳は、まるで氷のように冷たくなった。「星、俺たちは合意したと思っていたんだが」

星は冷笑した。「彼女が初恋の思い出に浸りたいからって、私はあなたと彼女が再び恋を始めるのを見守らなければならないの?

彼女が結婚気分を味わいたいからって、私が半年かけて準備した結婚式を彼女に譲ったの?

私が何もできないとでも思って、目の前で、あなたたちは翔太の手を引いてバージンロードを歩くの?

彼女が世界中の美しい景色を見たいからって、あなたは彼女を世界一周旅行に連れて行った。

彼女が月が欲しいと言えば、あなたはなんとかして取ってきてあげたんだろうね?」

星と雅臣は5年間、秘密裏に結婚生活を送っていて、結婚式は挙げていなかった。

ある日、翔太がウェディングドレス姿のママを見てみたいと言い出したので、雅臣は結婚式を挙げることに決め、星に準備を任せた。彼女の好きなようにやっていいとまで言ったのだ。

星が半年かけて入念に準備を進めていた結婚式は、清子の一言で奪われてしまった。

雅臣の視線は冷たくなった。「星、お前はやりすぎだ」

やりすぎ……

星は胸が詰まり、失望のあまり目を閉じた。

結婚して以来、彼女は妻として、母として、完璧であろうと努力してきた。

しかし、どんなに努力しても、雅臣は彼女によそよそしかった。

彼女は、彼がそういうクールな性格なのだと考えていた。

しかし、彼の初恋の人が現れて初めて、いつも冷静沈着な雅臣の中に、あんなにも熱い想いが秘めていたなんて、彼女は知ったのだ。

彼女はテーブルの上に置いてあった、すでにサイン済みの離婚届を手に取った。

「私はもうサインしたわ。あなたも早くサインして。清子が生きているうちに、彼女を正真正銘、あなたの奥さんにしてあげたら、きっと喜ぶわ」

雅臣は唇を固く結び、その端正な顔が凍りついたように見えた。

それは、彼が非常に不機嫌であることを示していた。

「翔太はどうするんだ?」

星は小さな声で言った。「あなたたちに任せる」

彼が何かを言おうとしたその時、彼のスマホが鳴った。

「雅臣、大変!清子が急に倒れて、救急車で運ばれたの!」

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
50 Bab
ตอนที่ 1 ขโมยสถานะ
เสียงฝนกระหน่ำลงมาผ่านกระเบื้องที่ผุเป็นรอยแยก หยดน้ำเย็นเฉียบไหลผ่านใบหน้าซีดของหลินเยว่ เธอนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นห้องเย็นจัด มือทั้งสองข้างถูกมัดไว้ด้วยเชือกเปื้อนเลือด แผลบนแขนและหลังเต็มไปด้วยรอยแส้ รอยแผลใหม่ซ้อนทับรอยเก่าจนแทบมองไม่ออกว่าเนื้อส่วนไหนยังไม่ถูกฉีก“นี่คือสิ่งที่เธอสมควรได้รับ” เสียงหนึ่งเอ่ยขึ้นจากมุมห้อง เสียงนั้นหญิงสาวจำได้แม่นยำเสียจนหัวใจแทบหยุดเต้นหลินชิงอวี้ คนที่เคยเป็นเหมือนน้องสาวของเธอในบ้านเด็กกำพร้าที่เติบโตมาด้วยกัน คนที่เธอเคยแบ่งข้าวให้ตอนอีกฝ่ายหิว คนที่เธอเคยปกป้องจากเด็กโตในศูนย์ แต่วันนี้ คนคนนั้นกลับมองเธอด้วยแววตาเย็นชาเหมือนมองขยะกองหนึ่ง“ชิงอวี้ ทำไมถึงทำแบบนี้ ฉันไปทำอะไรให้เธอ” เสียงของหลินเยว่สั่นพร่า จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับตนเองหลินชิงอวี้หรือตอนนี้เปลี่ยนแซ่ไปใช้แซ่เจียงตามครอบครัวของเธอแล้ว เธอมีชีวิตที่สุขสบายกับครอบครัวที่ตามหาเธอจนพบ แต่งงานกับชายที่คนทั้งเมืองหนานจิงหมายปอง ชีวิตที่ดีขนาดนี้จะมาอะไรกับคนที่ชีวิตตกต่ำอย่างเธอขณะที่หลินชิงอวี้หรือในตอนนี้คือคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลเจียง เจียงชิงอวี้ ถูกครอบครัวที่แ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2 สลับประวัติ
ศูนย์เด็กกำพร้าหนานจิง ในเช้าวันจันทร์ เด็กๆ วิ่งพล่านทั่วลาน ส่งเสียงจอแจกันอย่างเช่นทุกวันชั้นบนสุดของอาคาร หลินเยว่นั่งเงียบอยู่ตรงมุมโต๊ะ ตรงหน้าคือแฟ้มข้อมูลเด็กในศูนย์ปี 1971 เมื่อสิบสามปีที่แล้วเธอมองชื่อบนป้ายแฟ้มสองแฟ้ม หลินเยว่ และ หลินชิงอวี้ สองชื่อที่เคยผูกพันกันตั้งแต่วันแรกที่ถูกรับเข้ามาที่นี่พร้อมกัน แต่สุดท้ายก็กลายเป็นศัตรูในชาติที่แล้วเมื่อสิบสามปีก่อนตอนอายุห้าขวบ เธอและหลินชิงอวี้ถูกลักพาตัวอยู่กับพวกโจรลักพาตัวนานถึงสามเดือน ถูกตั้งชื่อใหม่และทำให้ลืมเลือนชื่อจริงของตน เมื่อถูกช่วยเหลือและพามายังสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า จึงได้ใช้ชื่อใหม่ที่แม่หลินหรือหลินเส้าเหม่ย ผู้ดูแลศูนย์รับเลี้ยง ตั้งชื่อใหม่ให้พวกเธอ พร้อมให้ใช้แซ่หลินเหมือนอย่างเด็กคนอื่นๆ ที่ไม่มีชื่อแซ่ในศูนย์รับเลี้ยงนี้“ได้เวลารื้อความจริงแล้วสินะ” เสียงของเธอแผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่จะเปลี่ยนชะตาของตนในชาตินี้มือเรียวค่อยๆ เปิดแฟ้มออก ในนั้นเต็มไปด้วยเอกสารเก่าที่ขอบเริ่มเหลือง ภาพถ่ายเก่าๆ ของเธอและหลินชิงอวี้ตอนเด็กถูกเย็บติดอยู่คู่กัน แผ่นถัดมาเป็นใบลงทะเบียนข้อมูลส่วนตัว ซึ่งเป็นเ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 พระจันทร์ยิ้ม
หลินเส้าเหม่ย ผู้ดูแลศูนย์รับเลี้ยงเด็กกำพร้าหนานจิง หญิงวัยห้าสิบต้นๆ ที่โอบอ้อมและมีเมตตา เธอกำลังนั่งอยู่หน้ากองเอกสารใบเสร็จต่างๆ ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด“แม่หลินคะ” เสียงของหลินเยว่ดังขึ้นหญิงวัยกลางคนเงยหน้าขึ้นมองแล้วยิ้มให้ด้วยรอยยิ้มที่อิดโรยด้วยความเหนื่อยล้า“อาเยว่ มีอะไรหรือไม่”หลินเยว่ไม่เคยโกหกหรือปิดบังหลินเส้าเหม่ยเลยสักครั้ง แต่ครั้งนี้สำคัญมาก เธอไม่อยากให้มีอะไรผิดแผน“ฉันอายุครบสิบแปดแล้ว ตามกฎของศูนย์รับเลี้ยงจะต้องออกไปหาเลี้ยงตนเอง จึงอยากจะขออนุญาตแม่หลินออกไปหางานทำค่ะ” เธอพูดจุดประสงค์ของตนเองออกมา“เธอสามารถทำงานช่วยแม่ที่นี่ได้นะอาเยว่” หลินเส้าเหม่ยพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน เธอเองก็ดูลูกๆ ในศูนย์นี้เติบใหญ่และออกไปจากศูนย์หลายคนแล้ว แต่กับหลินเยว่นั้นเธอห่วงเป็นพิเศษ เพราะอีกฝ่ายนั้นมักจะใจอ่อนกับคนรอบข้างเสมอ หากออกไปแล้วก็เกรงว่าจะเอาตัวรอดได้ยาก“ฉันคิดดีแล้วค่ะ” เธอตอบพร้อมรอยยิ้มที่ดูมั่นใจ แววตาที่ดูเข้มแข็งขึ้นทำให้ผู้ดูแลศูนย์ต้องยอมจำนน“เอาสิ” เธออนุญาตเสียงอ่อนพอหญิงสาวจะหันหลังออกจากห้อง ประตูห้องก็ถูกเคาะ ก่อนที่จะเปิดออกพร้อมด้วยการมาถึงขอ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4 พิสูจน์สายเลือด
การปรากฏตัวของหญิงสาววัยสิบแปดที่บอกว่าชื่อหลินเยว่พร้อมกับประโยคที่ว่า ‘พระจันทร์ยิ้ม’ ทำให้หลิวเฟยขมวดคิ้ว ยังไม่แน่ใจนักว่าตนคิดถูกหรือไม่ ในขณะที่หลินเยว่มองเธอตรงๆ ดวงตาไม่สั่นไหวแม้แต่นิด“แล้วพระจันทร์ยิ้ม... ที่เธอหมายถึงคืออะไร” น้ำเสียงของหญิงวัยสี่สิบถามเสียงสั่นหลินเยว่ลุกขึ้นยืน ถอดเสื้อออกแล้วเปิดแผ่นหลังให้เธอดู รอยปานรูปจันทร์เสี้ยว ที่มีจุดขี้แมลงวันสองจุดเล็กๆ อยู่มุมพระจันทร์ ที่ทำให้รอยปานนี้กลายเป็นรูปพระจันทร์ยิ้ม“นั่นมัน... ปานรูปพระจันทร์” หลินเยว่เดินเข้าไปใกล้ มือที่ยื่นไปสัมผัสปานแดงนั้นสั่นเทาเล็กน้อย ทั้งหมดยืนยันสถานะได้ว่าคนตรงหน้าคือลูกสาวที่หายไปเมื่อสิบสามปีที่แล้ว“เจียวเจียว.... เจียวเจียวของแม่”“ชื่อเจียวเจียวทำให้หญิงสาวคุ้นเคย ที่แท้ชื่อเดิมของเธอก็คือเจียวเจียวนี่เอง”“ฉันยังไม่อยากให้คุณปักใจเชื่อในตอนนี้ มีบางอย่างที่ฉันยังอธิบายในตอนนี้ไม่ได้ แต่ฉันขอให้คุณไปตรวจดีเอ็นเอกับฉัน ถ้าผลออกมาว่าเราเป็นแม่ลูกกันจริง ถึงตอนนั้นฉันจะเล่าเรื่องให้คุณฟัง”หลิวเฟยนิ่งงัน เธอเป็นคนมีเหตุผล แม้จะไม่เชื่อ แต่สายตาจริงจังของหญิงสาวตรงหน้าทำให้ลังเล“เธอจ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5 ข่าวดีของตระกูล
บ้านตระกูลเจียง ในเมืองหนานจิง ขณะที่หลิวเฟยกำลังดีใจกับผลตรวจที่เธอเพิ่งได้รับ ผลตรวจดีเอ็นเอที่รอมานานกว่าหนึ่งสัปดาห์ ในที่สุดก็มั่นใจได้ว่าหลินเยว่ก็คือเจียงหลันเยว่หรือเจียวเจียว ลูกสาวที่หายตัวไปเมื่อสิบสามปีก่อนเธอเก็บความดีใจนี้ไว้แทบไม่มิด แต่เพราะเชื่อคำพูดของหลินเยว่ จึงยังไม่ทันบอกเรื่องนี้กับเจียงฉีเหลียน สามีซึ่งเป็นหัวหน้าตระกูลเจียงและผู้ก่อตั้งเจียงหลิวเทคโนโลยี ที่มาจากแซ่ของเธอกับสามีรวมกันเมื่อถึงเวลาอาหารเย็น เจียงเอ้อหลุนน้องชายของสามีก็เดินเข้ามาพร้อมกับใบหน้ายิ้มแย้ม“สวัสดีครับพี่ใหญ่ พี่สะใภ้” เขาทักทายอย่างอารมณ์ดี ใบหน้ายิ้มแย้มพร้อมกับชูซองเอกสารในมือ“กินข้าวด้วยกันก่อนสิ” เจียงฉีเหลียนผายมือเชิญน้องชายให้นั่งลงร่วมโต๊ะอาหาร“งั้นผมไม่เกรงใจแล้วนะครับ” เขาพูดพลางยิ้มมองอาหารบนโต๊ะ“ไก่ตุ๋นเยื่อไผ่นี้ฝีมือพี่สะใภ้แน่ๆ ลาภปากแล้วแท้ๆ” เขาพูดพลางทำตาลุกวาวอย่างชื่นชม“กินเยอะๆ เลยนะ ฉันทำไว้หม้อใหญ่เลย พี่ชายนายชอบมาก” หลิวเฟยยิ้มแย้ม วันนี้เธออารมณ์ดีมากจริงๆในขณะที่แม่บ้านกำลังจัดจานเพิ่มอีกชุดให้แก่เขา เจียงเอ้อหลุนก็พูดถึงธุระของตน“ที่ผมมาวันนี้ก็เพร
Baca selengkapnya
ตอนที่ 6 ตัวปลอม
ในขณะที่ครอบครัวสกุลเจียงนั่งรอในห้องรับรอง หลี่หนิงก็ไปตามตัวหลินชิงอวี้ให้มาพบอย่างรู้งาน ก่อนที่จะเดินกลับไปจัดการกับหลินเยว่“อาเยว่ ตามฉันมาหน่อยสิ”หญิงสาวเงยหน้าขึ้นจากหนังสือนิทาน รู้ว่าการมากะทันหันของตระกูลเจียงทำให้หลี่หนิงไม่มีเวลาออกอุบายหลอกให้ตนไปที่อื่น คงกำลังกังวลว่าจะออกไปแสดงตัวแล้วทำให้ทุกอย่างยุ่งยาก“ไปไหนหรือคะแม่หลี่” เธอแสร้งถามเสียงอ่อนโยน“ไปช่วยยกเอกสารในห้องเก็บของหน่อยน่ะ” หลี่หนิงบอกแล้วยิ้มแย้มให้“ได้ค่ะ” หลินเยว่รับปาก เธอลุกขึ้นแล้วเดินไปกระซิบบอกเด็กหญิงวัยสิบขวบ ก่อนจะเดินตามหลี่หนิงไปอย่างคนที่เชื่อฟังเมื่อเข้าไปในห้องเก็บของก็เป็นไปดังคาด หลี่หนิงปิดประตูแล้วล็อกจากด้านนอก แสร้งทำเป็นบ่นว่าเธอพลั้งมือล็อกห้อง เดี๋ยวจะหากุญแจมาเปิดให้“หึ ลูกไม้ตื้นๆ” เธอพูดลอดไรฟัน ก่อนจะยกยิ้มขึ้นมา ถึงเสี่ยวอิงจะทำตามที่บอกไม่สำเร็จ อย่างไรหลิวเฟยก็ต้องให้คนตามหาเธออยู่ดีอีกด้านหนึ่ง หลินเส้าเหม่ยกำลังนั่งพูดคุยกับเจียงฉีเหลียนและหลิวเฟยถึงรา
Baca selengkapnya
ตอนที่ 7 คุณหนูใหญ่เจียง
ประตูห้องรับรองถูกเปิดออกอีกครั้ง แต่ครั้งนี้คนที่เดินตามหลังหลินเส้าเหม่ยเข้ามาคือหลินเยว่เธอเดินออกมายืนข้างๆ หลินชิงอวี้ช้าๆ สีหน้าไม่ยินดียินร้ายมีเพียงสายตาเย็นเฉียบที่มองตรงไปหลี่หนิง“แม่หลินเล่าให้ฉันฟังระหว่างทางที่เดินมาด้วยกันแล้ว ที่แม่หลี่ขังฉันไว้ในห้องเก็บของ เพราะว่าให้ชิงอวี้มาสวมสถานะของฉันเองหรือคะ” พอมาถึงเธอก็เปิดประเด็นทันทีชิงอวี้หันขวับมาทันที “โกหก! เธออย่ามาแอบอ้าง ฉันต่างหากที่เป็นลูกสาวของตระกูลเจียง”“ใช่ๆ ไม่อย่างนั้นชิงอวี้จะรู้หรือว่าเธอมีชื่อรองว่าเจียวเจียว” หลี่หนิงรีบพูดเสริมหลินเยว่มองพวกเขาทีละคน ก่อนหัวเราะเบาๆ เสียงหัวเราะนั้นเย็นจนคนฟังขนลุก“แน่ใจหรือคะว่าไม่ได้มีคนวางแผนเอาไว้ล่วงหน้า แล้วบอกข้อมูลของฉันให้ฟังแล้ว” เธอพูดแล้วหันไปมองหน้าหลิวเฟยที่ยิ้มต้อนรับ ก่อนจะมองเลยไปยังผู้ชายอีกคนที่ยิ้มมองเธอด้วยแววตาเป็นประกาย หากเดาไม่ผิดนี่คงเป็นบิดาของเธอ เจียงฉีเหลียน“ถึงเราจะมีปานแดงรูปพระจันทร์เหมือนกัน ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะเป็นล
Baca selengkapnya
ตอนที่ 8 กับดักสกุลเจียง
ล้อรถหรูเคลื่อนผ่านประตูเหล็กของคฤหาสน์ตระกูลเจียง บ้านหลังใหญ่ตั้งตระหง่านกลางเขตชานเมืองหนานจิง ทางเข้าทอดยาวไปสู่ตัวบ้าน สองข้างทางเป็นพุ่มดอกไม้นานาพันธุ์รถจอดสนิทที่ลานหินอ่อน หลิวเฟยลงจากรถก่อน เปิดประตูให้ลูกสาว“ถึงบ้านเราแล้ว เจียวเจียว”เจียงหลินเยว่ก้าวลงมาอย่างมั่นคง มองไปรอบๆ ตัวบ้านด้วยความตื่นเต้น“เข้าไปในบ้านเถอะ” เจียงฉีเหลียนบอกลูกสาว ก่อนจะเดินนำเข้าไปภายในห้องโถงใหญ่ มีคนรับใช้ยืนรอต้อนรับจำนวนสามคน รูปถ่ายครอบครัวขนาดใหญ่ถูกติดไว้ที่กลางห้อง ในนั้นมีครอบครัวตระกูลเจียงรุ่นก่อนรวมอยู่ด้วย“นั่นปู่กับย่าลูก พวกท่านเสียไปแล้ว ส่วนนั่นอารอง เจียงเอ้อหลุนกับอาสะใภ้รองไป๋ซู่ กับลูกสาวของพวกเขา เจียงหลิงฮวา” เจียงฉีเหลียนชี้ให้ดูคนในรูป“แล้วคนนั้นล่ะคะ” เธอถามถึงผู้ชายอีกคน“น้องชายของลูก เจียงจิ่งชวน ตอนนี้เขาเรียนมัธยมปลายและอยู่หอพักในปักกิ่ง ปิดเทอมก็คงจะกลับมา ถึงตอนนั้นลูกก็จะเจอเขาเอง” หลิวเฟยบอกแล้วจูงมือลูกสาวให้มานั่งลงด้วยกันเธอมองท
Baca selengkapnya
ตอนที่ 9 การเผชิญหน้า
บ้านเดิมของตระกูลเจียงที่เจียงฉีเหลียนยกให้น้องชายก่อนจะไปซื้อบ้านหลังใหม่แยกไปอยู่กับภรรยา เจียงเอ้อหลุนผู้เป็นเจ้าบ้านกำลังจัดเรียงกล่องเครื่องประดับไข่มุกและห่อของขวัญสีแดงมงคลเพื่อจะนำไปยังบ้านของพี่ชายเจียงหลิงฮวาวัยสิบเจ็ดย่างสิบแปดมองด้วยสายตาที่เบื่อหน่าย“อะไรกัน แค่ลุงใหญ่รับพี่สาวกลับมา พ่อต้องเอาของขวัญไปต้อนรับเธอด้วยหรือคะ สิ้นเปลือง” เธอถามบิดาพร้อมท่าทางที่กอดอกอย่างริษยา“พี่สาวกลับมาทั้งที ลูกน่ะก็ต้องเอาใจเธอไว้ด้วยนะ” เจียงเอ้อหลุนฉลาดพอที่จะไม่บอกลูกสาวถึงแผนการฮุบมรดก เพราะวุฒิภาวะของอีกฝ่ายนั้นยังไม่เพียงพอให้รู้อะไรที่ซับซ้อน“ทำไมหนูต้องเอาใจเธอด้วย”“พ่อบอกให้ทำอะไรก็ทำตามเถอะ” ไป๋ซู่เดินเข้ามานั่งข้างๆ พลางสบตากับสามี แผนการให้ตัวปลอมมาสวมรอยนี้ เธอกับสามีย่อมได้ประโยชน์ในภายหลัง โดยไม่รู้เลยว่าตอนนี้แผนการที่วางไว้นั้นล่มไปแล้ว“ว่าแต่ทำไมพี่ชายคุณไปรับลูกสาวไวจัง ฉันนึกว่าจะไปวันนี้เสียอีก”“สงสัยตื่นเต้นมั้ง คงอยากรับตัวกลับมาใจจะขาดแล้ว ท
Baca selengkapnya
ตอนที่ 10 ญาติผู้น้อง
อาหารถูกวางไว้เต็มโต๊ะ แต่ละอย่างเป็นอาหารชั้นเลิศ ในตอนแรกเจียงหลินเยว่ก็มองแล้วยิ้มอย่างตื่นเต้น แต่พอนึกถึงน้องๆ ในศูนย์รับเลี้ยงเด็กกำพร้าแล้ว เธอก็ทำหน้าสลดลงสองวันแล้วที่เธอจากมา ยังไม่ได้กลับไปเยี่ยมเยียนหลินเส้าเหม่ยและเด็กๆ เลย“เป็นอะไรไปลูก” เจียงฉีเหลียนถามลูกสาว“หนูแค่รู้สึกว่า อาหารมื้อเดียวของครอบครัวเรา สามารถเลี้ยงน้องๆ ได้ทั้งศูนย์เลยค่ะ” เธอพูดเสียงเบา กลัวว่าจะทำให้บุพการีเข้าใจผิดว่าเธอกำลังบอกว่าพวกเขาสิ้นเปลือง“แต่หนูเข้าใจนะคะว่าวันนี้เป็นมื้อพิเศษเพราะอารองจะมา” เธอพูดในตอนท้าย เพราะมื้ออาหารก่อนหน้าก็ไม่ได้อลังการขนาดนี้“เรื่องเด็กๆ ที่ศูนย์ หนูไม่ต้องกังวลนะ แม่ให้ผู้ช่วยจัดการแล้ว” หลิวเฟยพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“อย่างไรหรือคะ” หญิงสาวอดถามไม่ได้สองสามีภรรยามองหน้ากัน แล้วเจียงฉีเหลียนก็เป็นคนตอบคำถามนั้นแทน“พ่อไม่รู้ว่าจะไว้ใจทางศูนย์ได้แค่ไหน เพราะตัวอย่างก็มีให้เห็นแล้ว จึงไม่กล้าบริจาคเป็นเงินน่ะ เราก็เลยจัดตั้งกองทุนการศึกษา
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status